Псалтыр 36 псалом
Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Сабілы і Малахава
Псальма Давідава. Ня гневайся на злачынцаў, не зайздросьці несправядлівым,
Кіраўніку хору. Ад раба Яговы Давіда.
бо яны, як трава, неўзабаве скошаны будуць, і як былінка зялёная, завянуць.
Здра́да бязбожніка пацьвярджа́е думку глыбіні сэрца майго, што перад вачамі ягонымі няма страху Божага;
Спадзявайся на Госпада і рабі дабро; жыві на зямлі і праўды трымайся.
таму гэта і падлыгвае яму ў вачах ягоных, быццам ён шукае ў сабе бяззаконьня свайго, каб яго ўзьнянавідзіць.
Суцяшайся Госпадам, і Ён спраўдзіць жаданьні сэрца твайго.
Словы вуснаў ягоных — нясправядлівасьць і хітрасьць; ён перастаў быць мудрым, каб рабіць дабро.
Госпаду перадай дарогу тваю, і на яго спадзявайся, і Ён зробіць,
Нясправядлівасьць задумляе ён на ложку сваім. Ён становіцца на благую дарогу, лíхам ня брыдзіцца ён.
і выведзе, як сьвятло, праўду тваю, і справядлівасьць тваю, як полудзень.
Ягова, міласэрнасьць Твая дасягае нябёсаў, вернасьць Твая да аблокаў.
Скарыся Госпаду і на Яго спадзявайся. Не зайздросьці таму, каму шчасьціць у дарозе ягонай, чалавеку хітрамыснаму.
Справядлівасьць Твая быццам горы Бога. Суды Твае, як бездань. Ягова, Ты ратуеш чалавека і жывёлу.
Перастань гневацца і пакінь запальчывасьць; ня імкніся рабіць благое,
Як дарагая міласэрнасьць Твая, Божа! І сыны чалавечыя маюць прытулак у ценю крылаў Тваіх;
бо хто робіць благое, будзе зьнішчаны, а хто спадзяецца на Госпада, зямлю ўспадкуе.
яны насычаюцца ад туку Дому Твайго, і з патоку слодычаў Тваіх Ты іх поіш;
Яшчэ трохі, і злачынца ня стане; паглядзіш на месца ягонае, і няма яго.
бо ў Цябе крыніца жыцьця. У сьвятле Тваім мы ўбачым сьвятло.
А пакорныя зямлю ўспадкуюць, і ўраскошуюцца спакоем вялікім.
Падоўжы міласэрнасьць Тваю дзеля тых, што ведаюць Цябе, і справядлівасьць Тваю на тых, што справядлівыя сэрцам!
Бязбожны зло намышляе супроць праведніка і скрыгоча на яго зубамі сваімі;
Хай ня наступіць на мяне нага пыхлівага, і рука бязбожніка хай ня прагоніць мяне.
а Гасподзь пасьміхаецца зь яго; бо бачыць, што прыходзіць дзень ягоны.
Там паваліліся злачынцы. Яны павалены і падняцца ня могуць.
Бязбожныя вымаюць меч і напінаюць лук свой, каб паваліць беднага і ўбогага, каб зваліць тых, у каго дарога простая:
меч іхні ўвойдзе ў іхняе сэрца, і лукі іхнія паламаюцца.
Лепш — малое ў праведніка, чым багацьце — у многіх бязбожнікаў,
бо зламаюцца плечы ў бязбожных, а праведных сіліць Гасподзь!
Гасподзь ведае дні беззаганных і дастатак іхні застаецца навечна.
Ня будуць яны пасаромлены ў люты час, і ў дні голаду сытыя будуць;
а бязбожныя загінуць, і ворагі Гасподнія, як авечы лой, зьнікнуць, у дыме зьнікнуць.
Пазычае бязбожны — і не аддае, а праведны ўмілажальваецца і дае,
бо ўміласлаўленыя Ім — зямлю ўспадкуюць, а праклятыя Ім — будуць вынішчаны.
Ад Госпада крокі чалавека пабожнага ставяцца моцна, і Ён дабраволіць дарозе ягонай:
калі ён будзе падаць, не ўпадзе, бо Гасподзь падтрымлівае яго за руку.
Я быў малады і састарыўся, а ня бачыў праведніка пакінутага, і нашчадкаў яго, каб хлеба прасілі:
ён кожны дзень шкадуе і пазычае, і нашчадкам ягоным — дабраславеньне будзе.
Ухіляйся ад благога, і рабі дабро, і жыць будзеш вечна:
бо і Гасподзь любіць праўду, і не пакідае богабаязных Сваіх; навек ацалёныя будуць яны; а насеньне бязбожных вынішчыцца.
Праведныя ўспадкуюць зямлю, і будуць жыць на ёй вечна.
Вусны праведніка мудрасьць маўляюць, і язык ягоны вымаўляе праўду.
Закон Божы ў сэрцы ў яго; не пахіснуцца ногі ягоныя.
Бязбожны падглядвае праведніка і спрабуе забіць яго;
але Гасподзь не аддасьць яго ў рукі ягоныя, і ня дасьць зьвінаваціць яго, калі яго будуць судзіць.
Спадзявайся на Госпада, і трымайся дарогі Ягонай: і Ён падыме цябе, каб ты зямлю ўспадкаваў; і калі будуць зьнішчаць бязбожных, ты ўбачыш.
Бачыў я бязбожніка грознага, які разгаліноўваўся, нібы самарослае расахатае дрэва;
але ён прайшоў, і вось, няма яго; шукаю яго і не знаходжу.
Назірай за беспахібным і дзівіся на праведнага; бо чалавеку міралюбнаму — будучыня;
а беззаконьнікі ўсе вынішчацца; будучыня беззаконьнікаў зьнікне.
Ад Госпада выратаваньне праведнікам, Ён — абарона ім у часіны жальбы:
і дапаможа ім Гасподзь і вызваліць іх; выбавіць іх ад бязбожных і ўратуе іх, бо яны на Яго надзею кладуць.
