Псалтыр 107 псалом

Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Сабілы і Малахава

 
 

Слаўце ГОСПАДА, бо Ён добры, бо на вякі міласэрнасьць Ягоная!
 
Дзякуйце Ягове, бо (Ён ёсьць) Добры, бо Міласэрнасьць Ягоная трывае на ве́кі.

Няхай гэтак скажуць выкупленыя ГОСПАДАМ, якіх Ён выкупіў з рукі прыгнятальніка
 
Хай так скажуць збаўленыя Яговы, якіх Ён збавіў з рукі ворага,

і сабраў з земляў з усходу і з захаду, з поўначы і ад мора.
 
і якіх Ён сабраў зь земляў, ад усходу і ад захаду, ад поўначы і ад мора.

Яны блукалі па пустыні, па бязьлюдзьдзі, шляху да гораду, дзе будуць жыць, не знайшлі.
 
Яны блукалі ў пустэльні па бяздарожжу; (І) ня знайшлі места для жыцьця;

Былі галоднымі і сасьмяглымі, душа іхняя ў іх зьнемаглася.
 
яны цярпелі голад і смагу; душа іхная ў іх зьнямагла́ся;

І крычалі яны да ГОСПАДА ў тузе сваёй, і Ён выратаваў іх з бяды іхняй.
 
дык яны загукалі да Яговы ў тузе сваёй, (і) Ён вызваліў іх зь бедаў іхных,

І павёў Ён іх шляхам простым, каб прыйшлі да гораду, дзе будуць жыць.
 
і павёў іх простым шляхам, каб яны прыйшлі ў места жытла (свайго):

Няхай славяць ГОСПАДА за міласэрнасьць Ягоную і за цуды Ягоныя для сыноў чалавечых,
 
хай яны вызнаюць удзячнасьць Ягове за Ягоную Міласэрнасьць і за Ягоныя Цудадзеі сынам чалавечым,

бо Ён насыціў душу спрагнёную і душу галодную напоўніў дабром.
 
бо Ён насычае душу спрагнёную і напаўняе дабром душу галодную.

Яны сядзелі ў цемры і ў ценю сьмерці, увязьненыя пакутамі і жалезам,
 
Яны сядзелі ў цемры і ў цяню сьмерці, скаваныя бядою і жалезам,

бо яны бунтаваліся супраць словаў Бога і радай Найвышэйшага пагрэбавалі.
 
бо яны бунтавалі супраць Слоў Бога і зьняважалі Раду Найвышэйшага,

І Ён упакорыў сэрца іхняе нядоляй; яны спатыкнуліся, і не было дапамогі.
 
так што Ён упакорыў іхнае сэрца бядою, яны спаткнуліся, і ня было ім памочніка;

І крычалі яны да ГОСПАДА ў тузе сваёй, і Ён выратаваў іх з бяды іхняй.
 
яны крычэлі да Яговы ў тузе сваёй, (і) Ён выратаваў іх зь бедаў іхных;

Ён вывеў іх з цемры і ценю сьмерці, і кайданы іхнія парваў.
 
Ён вывеў іх зь цемры і ценю сьмерці і парваў кайданы іхныя:

Няхай славяць ГОСПАДА за міласэрнасьць Ягоную і за цуды Ягоныя для сыноў чалавечых,
 
хай яны вызнаюць удзячнасьць Ягове за Міласэрнасьць Ягоную і Ягоныя Цудадзеі сынам чалавечым,

бо Ён скрышыў брамы мядзяныя і расьсек засаўкі жалезныя.
 
бо Ён паламаў брамы медныя і скрышыў засаўкі жалезныя.

Яны [былі] неразумнымі на шляху правінаў сваіх і за беззаконьні свае пакутавалі.
 
Няразумныя, яны цярпелі плягі на шляху свайго бяззаконьня і за нясправядлівасьці свае;

Усякая ежа абрыдла душы іхняй, і блізка былі яны ад брамаў сьмерці.
 
душа іхная грэбавала ўсякай ежай, і яны падыйшлі да брамаў сьмерці,

І крычалі яны да ГОСПАДА ў тузе сваёй, і Ён выратаваў іх з бяды іхняй.
 
яны крычэлі да Яговы ў тузе сваёй, (і) Ён выратаваў іх зь бедаў іхных;

Ён паслаў слова Сваё, і аздаравіў іх, і выбавіў іх ад магілы.
 
Ён пасылаў Сваё Слова і лячыў іх, і Ён вырваў іх з магілаў іхных:

Няхай славяць ГОСПАДА за міласэрнасьць Ягоную і за цуды Ягоныя для сыноў чалавечых!
 
хай яны вызнаюць удзячнасьць Ягове за Міласэрнасьць Ягоную і Ягоныя Цудадзеі сынам чалавечым,

Няхай ахвяруюць ахвяры падзякі, і няхай абвяшчаюць з радасьцю пра дзеяньні Ягоныя!
 
хай апавяшчаюць Справы Ягоныя з урачыстасьцю.

Тыя, што зыходзілі на мора на караблях і вялі справы на водах вялікіх,
 
Тыя, што пусьціліся на караблях у мора, на вялікіх водах вялі работу,

яны бачылі справы ГОСПАДА і цуды Ягоныя ў глыбінях.
 
яны бачылі Ўчынкі Яговы і Ягоныя Цудадзеі ў глыбінях,

Ён сказаў, і стаўся вецер бурны, і ўзьняліся хвалі,
 
як Ён сказаў, дык узьняў штормавы вецер, які высака ўзьняў ягоныя (мора) хвалі;

і яны ўздымаюцца пад неба, і падаюць у бяздоньне; душа іхняя ў [гэтым] ліху млее,
 
і яны ўзьнімаліся то да неба, то ападалі ў глыбíні; (і) душа іхная растае́ ў горы;

бадзяюцца і хістаюцца, як п’яныя, і ўся мудрасьць іхняя марная.
 
яны хістаюцца і спатыкаюцца, як п’яны, і ўся іхная мудрасьць становіцца ў нішто;

І крычалі яны да ГОСПАДА ў тузе сваёй, і Ён выратаваў іх з бяды іхняй.
 
і яны загукалі да Яговы ў бядзе сваёй, (і) Ён вывеў іх зь іхных бедаў;

Ён перамяніў буру ў цішу, і суцішыліся хвалі.
 
Ён ператварыў буру ў цішыню, так што іхныя (прыгнятальнікаў) хвалі ўлягліся;

І ўзрадаваліся яны, што [ўсё] сьціхла, і Ён іх прывёў да жаданай прыстані.
 
і яны ўзрадаваліся, што хвалі суцішыліся, і Ён прывёў іх да жаданае прыстані:

Няхай славяць ГОСПАДА за міласэрнасьць Ягоную і за цуды Ягоныя для сыноў чалавечых!
 
хай яны вызнаюць удзячнасьць Ягове за Міласэрнасьць Ягоную і Ягоныя Цудадзеі сынам чалавечым,

Няхай вывышаюць Яго ў зборы народу і паміж старшыняў няхай хваляць Яго!
 
і няхай яны ўзвышаюць Яго ў сходзе народу, і на пасяджэньні старэйшынаў хай славяць Яго.

Ён перамяніў рэкі ў пустыню і крыніцы водаў — у сухую зямлю,
 
Ён ператварае рэкі ў пустэльню і крыніцы водаў у смагнучую зямлю,

і ўрадлівую зямлю — у салёную, за ліхоту тых, што жывуць на ёй.
 
пладавітую зямлю ў саланчак за бязбожнасьць тых, хто на ёй жыве.

Ён перамяніў пустыню ў возера водаў і сухую зямлю — у крыніцы водаў,
 
Ён пераварачае пустэльню ў возера, а сухую зямлю — ў крыніцу вады,

і там пасяліў галодных, і яны паставілі горад, дзе будуць жыць,
 
і Ён пасяляе там галадаючых, і яны засноўваюць места для жытла.

і засеялі палі, і пасадзілі вінаграднік, і атрымалі плод багаты.
 
І яны засяваюць палеткі, садзяць вінаграднікі, і тыя даюць ім багатыя плады;

І Ён дабраслаўляў іх, і яны множыліся вельмі; і не зьмяншалася ў іх скаціны.
 
і Ён багаслаўляе іх, і яны вельмі множацца, і статак жывёлы іхнай ня памяншаецца.

Але [пасьля] іх паменшала, і яны схіліліся пад цяжарам ліхоты і смутку.
 
І зноў яны становяцца малаколькаснымі і прыгнечанымі ад прыгнёту, няшчасьця і пакуты.

Ён вылівае пагарду на князёў і кідае іх блукаць па пустках без дарогі.
 
Ён вылівае зьнявагу на (іхных) князёў і пакідае іх блукаць у пустэльні па бяздарожжу;

Ён падымае прыгнечанага з нэндзы, і робіць плямёны як [чароды] авечак.
 
Ён падыймае ўбогага зь бяды і памнажае плямёны (іхныя), як авечкі.

Убачаць гэта правыя і ўзьвесяляцца; і ўсякая несправядлівасьць закрые вусны свае.
 
Справядлівыя бачаць гэта і радуюцца, а ўсякае бяззаконьне закрывае свой рот.

Хто мудры, той гэта захавае, і зразумее міласэрнасьць ГОСПАДА!
 
Хто мудры хай гэта заўважыць, і хай яны ўважліва зважаюць на літасьці Яговы.