Псалтыр 107 псалом
Псалтыр
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Сабілы і Малахава
Дзякуйце СПАДАРУ, бо добры, бо на векі міласэрдзе Ягонае!
Дзякуйце Ягове, бо (Ён ёсьць) Добры, бо Міласэрнасьць Ягоная трывае на ве́кі.
Няхай кажуць адкупленыя СПАДАРОМ, каторых Ён адкупіў з рукі ўцісканьніка,
Хай так скажуць збаўленыя Яговы, якіх Ён збавіў з рукі ворага,
І ізь земляў зьбер іх, з усходу і із захаду, з поўначы й з паўдня.
і якіх Ён сабраў зь земляў, ад усходу і ад захаду, ад поўначы і ад мора.
Яны падарожжавалі на пустыні пустыннаю дарогаю, не знаходзілі места жыць;
Яны блукалі ў пустэльні па бяздарожжу; (І) ня знайшлі места для жыцьця;
Галодныя а ўсьмяглыя, душа іхная млела ў іх.
яны цярпелі голад і смагу; душа іхная ў іх зьнямагла́ся;
І загукалі да СПАДАРА ў немарасьці сваёй, з гароты іхнае ратаваў іх,
дык яны загукалі да Яговы ў тузе сваёй, (і) Ён вызваліў іх зь бедаў іхных,
І павёў іх простаю дарогаю, каб прышлі да места асяленьня.
і павёў іх простым шляхам, каб яны прыйшлі ў места жытла (свайго):
Хваліце СПАДАРА за ласку Ягоную і за чудосы Ягоныя сыном людзкім!
хай яны вызнаюць удзячнасьць Ягове за Ягоную Міласэрнасьць і за Ягоныя Цудадзеі сынам чалавечым,
Бо Ён досыць чыне жадаючай душы і галодную душу напаўняе дабром,
бо Ён насычае душу спрагнёную і напаўняе дабром душу галодную.
Такіх, што сядзяць у цемні і ў сьмяротным сьценю, скаваныя бядою а зялезам;
Яны сядзелі ў цемры і ў цяню сьмерці, скаваныя бядою і жалезам,
Бо яны збунтаваліся супроці слоў Божых і ўлегцы замелі раду Навышняга,
бо яны бунтавалі супраць Слоў Бога і зьняважалі Раду Найвышэйшага,
Затым Ён скарыў нямернаю працаю сэрца іхнае; спатыкнуліся й ня было памачніка.
так што Ён упакорыў іхнае сэрца бядою, яны спаткнуліся, і ня было ім памочніка;
І загукалі да СПАДАРА ў немарасьці сваёй, з гароты іхнае выбавіў іх,
яны крычэлі да Яговы ў тузе сваёй, (і) Ён выратаваў іх зь бедаў іхных;
Вывеў іх ізь цемні й сьмяротнага сьценю і разарваў вязі іхныя.
Ён вывеў іх зь цемры і ценю сьмерці і парваў кайданы іхныя:
Хваліце СПАДАРА за ласку Ягоную й за чудосы Ягоныя сыном людзкім!
хай яны вызнаюць удзячнасьць Ягове за Міласэрнасьць Ягоную і Ягоныя Цудадзеі сынам чалавечым,
Бо Ён паламіў брамы бранзовыя і пасек завалы зялезныя.
бо Ён паламаў брамы медныя і скрышыў засаўкі жалезныя.
Дурныя бедавалі з прычыны выступу свайго і з прычыны бяспраўяў сваіх;
Няразумныя, яны цярпелі плягі на шляху свайго бяззаконьня і за нясправядлівасьці свае;
Усякае ежы брыдзілася душа іхная, і яны дайшлі да брамаў сьмерці.
душа іхная грэбавала ўсякай ежай, і яны падыйшлі да брамаў сьмерці,
І загукалі да СПАДАРА ў немарасьці сваёй, з гароты іхнае выбавіў іх;
яны крычэлі да Яговы ў тузе сваёй, (і) Ён выратаваў іх зь бедаў іхных;
Паслаў слова Свае, і вылячыў іх, і вывальніў ад зьнішчэньня іхнага.
Ён пасылаў Сваё Слова і лячыў іх, і Ён вырваў іх з магілаў іхных:
Хваліце СПАДАРА за ласку Ягоную і за чудосы Ягоныя сыном людзкім!
хай яны вызнаюць удзячнасьць Ягове за Міласэрнасьць Ягоную і Ягоныя Цудадзеі сынам чалавечым,
І няхай абракаюць аброкі падзякі і абяшчаюць справы Ягоныя зь пяцьцём.
хай апавяшчаюць Справы Ягоныя з урачыстасьцю.
Каторыя плаваюць па мору ў караблёх, маюць заняткі на вялікіх водах,
Тыя, што пусьціліся на караблях у мора, на вялікіх водах вялі работу,
Тыя бачаць учынкі СПАДАРОВЫ й чудосы Ягоныя ў глыбіні;
яны бачылі Ўчынкі Яговы і Ягоныя Цудадзеі ў глыбінях,
І раскажа Ён, і ўзьнімаецца бура, каторая падыйме хвалі яго;
як Ён сказаў, дык узьняў штормавы вецер, які высака ўзьняў ягоныя (мора) хвалі;
Узьнімаюцца да нябёс, спушчаюцца да бяздоньняў; душа іх млее ў бядзе;
і яны ўзьнімаліся то да неба, то ападалі ў глыбíні; (і) душа іхная растае́ ў горы;
Яны круцяцца, хістаюцца, як п’яны; уся мудрасьць у іх гіне.
яны хістаюцца і спатыкаюцца, як п’яны, і ўся іхная мудрасьць становіцца ў нішто;
І загукалі да СПАДАРА ў немарасьці сваёй, і з гароты іхнае вывеў іх;
і яны загукалі да Яговы ў бядзе сваёй, (і) Ён вывеў іх зь іхных бедаў;
Ён зьмяніў буру ў цішыню, і змоўклі хвалі;
Ён ператварыў буру ў цішыню, так што іхныя (прыгнятальнікаў) хвалі ўлягліся;
І цешыліся, бо супакоіліся, і прывёў іх да жаданага порту.
і яны ўзрадаваліся, што хвалі суцішыліся, і Ён прывёў іх да жаданае прыстані:
Хваліце СПАДАРА за ласку Ягоную і за чудосы Ягоныя сыном людзкім!
хай яны вызнаюць удзячнасьць Ягове за Міласэрнасьць Ягоную і Ягоныя Цудадзеі сынам чалавечым,
Няхай узьвялічаюць Яго ў збору люду і на пасядзеньню старцоў хай хваляць яго.
і няхай яны ўзвышаюць Яго ў сходзе народу, і на пасяджэньні старэйшынаў хай славяць Яго.
Ён абарачае рэкі ў пустыню й жаролы водаў — у бязводны край,
Ён ператварае рэкі ў пустэльню і крыніцы водаў у смагнучую зямлю,
Уродлівую зямлю — у салоную, за нягоднасьць жывучых на ёй.
пладавітую зямлю ў саланчак за бязбожнасьць тых, хто на ёй жыве.
Ён абарачае пустыню ў вазёры водаў і сухую зямлю — у жаролы водаў,
Ён пераварачае пустэльню ў возера, а сухую зямлю — ў крыніцу вады,
І селе там галодных, каб яны прыгатавалі месца на асяленьне;
і Ён пасяляе там галадаючых, і яны засноўваюць места для жытла.
І засяюць полі, і садзяць вінішчы, каторыя даюць урод жніва.
І яны засяваюць палеткі, садзяць вінаграднікі, і тыя даюць ім багатыя плады;
І Ён дабраславе іх, і яны вельмі множацца, і статку іхнага ня менее.
і Ён багаслаўляе іх, і яны вельмі множацца, і статак жывёлы іхнай ня памяншаецца.
Ізноў іх паменела, і ўгнуліся ад злога ўціску а смутку.
І зноў яны становяцца малаколькаснымі і прыгнечанымі ад прыгнёту, няшчасьця і пакуты.
Ён ільлець грэбаваньне на князёў і прычыняе, што яны блудзяць на пустыні, ідзе няма дарогі.
Ён вылівае зьнявагу на (іхных) князёў і пакідае іх блукаць у пустэльні па бяздарожжу;
Ён падыймае беднага зь немарасьці і множа радзімы, як стаду.
Ён падыймае ўбогага зь бяды і памнажае плямёны (іхныя), як авечкі.
Бачаць справядлівыя й цешацца, а ўсякае бяспраўе зачыняе рот свой.
Справядлівыя бачаць гэта і радуюцца, а ўсякае бяззаконьне закрывае свой рот.
Хто мудры, тый зацяме гэта, і зразумее ласкі СПАДАРОВЫ.
Хто мудры хай гэта заўважыць, і хай яны ўважліва зважаюць на літасьці Яговы.
