Псалтыр 132 псалом
Псалтыр
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Сабілы і Малахава
Песьня на ўступцох. СПАДАРУ, успомні Давіда, усі гароты яго.
Песьня ўзыходжаньня. О, Ягова! Спамяні Давіда (і) усе ягоныя гароты,
Як ён прысягаў СПАДАРУ, рабіў абятніцу Магучаму Якава:
як ён прысягаў (Табе) Ягова, даваў абяцаньне Магутнаму Якубаваму:
«Напэўна ня ўвыйду ў будан дому свайго ані ўзыйду на ложак пасьцелі свае;
«(Я прысягаю, што) ня ўвайду ў палатку дому майго, (я прысягаю, што) ня ўзыйду на ложак пасьцелі маёй,
Напэўна ня дам сну ачом сваім ані векам сваім дрымоты,
(я прысягаю, што) ня дам сну вачам маім і павекам маім дрымоты,
Пакуль не знайду вітальняў СПАДАРУ, сялібаў Магучаму Якававаму».
пакуль ня знайду мейсца для Яговы, сялібу для Магутнага Якубавага!»
Гля, мы чулі гэта ля Еўфрату, знайшлі гэта на палёх лясістых.
Вось, мы чулі пра яго ў Яхраце, мы знайшлі яго ў палях Яару.
Узыйдзіма ў вітальні Ягоныя, пакланімася казульцы ног Ягоных.
Хадзем у сялібу Ягоную, паклонімся падножжу Ног Ягоных!
Устань, СПАДАРУ, на супачынак Свой, Ты а скрыня сілы Твае.
Устань, о Ягова, да мейсца супачынку Твайго, Ты і Каўчэг магутнасьці Тваёй.
Няхай сьвятары Твае апрануцца ў справядлівасьць, і няхай дабрачэсьлівыя Твае гукаюць з радасьці.
Хай сьвятары Твае апрануцца ў справядлівасьць, і сьвятыя Твае хай радуюцца.
Дзеля слугі Свайго Давіда не адвярні віду памазанца Свайго.
Дзеля Давіда, служкі Твайго, ня грэбуй тварам памазанца Твайго.
Прысягаў СПАДАР Давіду ў праўдзе — Ён не адступе ад яе: «З плоду цела твайго пасаджу на пасадзе тваім.
Прысягнуў Ягова Давіду ў праўдзе; Ён ня адвернецца ад яе: «Ад плоду чэрава твайго Я пасаджу на пасад твой.
Калі сынове твае будуць дзяржаці змову Маю й сьветчаньні Мае, каторых Я наўчу іх, — сынове іхныя таксама будуць сядзець назаўсёды на пасадзе тваім»;
Калі сыны твае захаваюць Запавет Мой і Сьведчаньні Мае, якім Я іх навучу: дык і іхныя сыны вечна сядзецьмуць на троне тваім», —
Бо СПАДАР абраў Сыён, пажадаў на сялібу Сабе.
бо Ягова выбраў Сыён і пажадаў яго Сабе на сялібу:
«Гэта месца супачынку Майго назаўсёды, тут Я жыць буду, бо Я пажадаў яго.
«Гэта ёсьць мейсца Майго супакою навечна. Тут Я буду жыць, бо Я яго ўпадабаў.
Дабраслаўлю а дабраслаўлю еміну яго і ўбогіх яго насычу хлебам;
Я буду шчодра багаслаўляць ежу ягоную, убогіх ягоных накармлю хлебам.
І сьвятароў яго апрану спасеньням, і дабрачэсьлівыя ягоныя загукаюць з радасьці.
Сьвятароў ягоных Я апрану ў выратаваньне, і сьвятыя ягоныя будуць радавацца, ды ўрачыста радавацца.
Там прычыню пуканьне рогу Давідаваму, прыгатую сьвечку памазанцу Свайму.
Там Я ўзрашчу рог Давіду, (і) Я прыгатую сьветач Памазанцу Майму.
Непрыяцеляў ягоных апрану ў сорам, але на ім будзе зьзяць карона ягоная».
Ворагаў ягоных Я апрану ў сорам, а на ім будзе зьзяць карона ягоная».
