Псалтыр 132 псалом
Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Сабілы і Малахава
Песня ўзыходжання. Госпадзе, памятай пра Давіда і пра ўсю пакорлівасць яго:
Песьня ўзыходжаньня. О, Ягова! Спамяні Давіда (і) усе ягоныя гароты,
бо прысягнуў ён Госпаду, даў абяцанне Магутнаму Якубаву:
як ён прысягаў (Табе) Ягова, даваў абяцаньне Магутнаму Якубаваму:
«Не ўвайду ў шаты дому свайго, не ўздымуся на ложа пасцелі маёй,
«(Я прысягаю, што) ня ўвайду ў палатку дому майго, (я прысягаю, што) ня ўзыйду на ложак пасьцелі маёй,
не дам сну вачам маім і павекам маім,
(я прысягаю, што) ня дам сну вачам маім і павекам маім дрымоты,
пакуль не знайду месца для Госпада, палаткі для Магутнага Якубава».
пакуль ня знайду мейсца для Яговы, сялібу для Магутнага Якубавага!»
Вось, пачулі мы пра той самы [каўчэг], вось, у Эфраце, знайшлі мы яго на палях Яар.
Вось, мы чулі пра яго ў Яхраце, мы знайшлі яго ў палях Яару.
Увойдзем у палатку Яго, аддадзім паклон ля падножжа ног Яго.
Хадзем у сялібу Ягоную, паклонімся падножжу Ног Ягоных!
Уздыміся, Госпадзе, да месца супачынку Твайго, Ты і каўчэг Тваёй моцы.
Устань, о Ягова, да мейсца супачынку Твайго, Ты і Каўчэг магутнасьці Тваёй.
Хай святары Твае адзенуцца ў справядлівасць, а святыя Твае радуюцца.
Хай сьвятары Твае апрануцца ў справядлівасьць, і сьвятыя Твае хай радуюцца.
Дзеля Давіда, паслугача Твайго, не адварочвай аблічча ад намашчэнца Твайго.
Дзеля Давіда, служкі Твайго, ня грэбуй тварам памазанца Твайго.
Прысягнуў Госпад Давіду праўду, і не адступіць ад яе: «Ад плода сцёгнаў Тваіх пасаджу на пасад Твой.
Прысягнуў Ягова Давіду ў праўдзе; Ён ня адвернецца ад яе: «Ад плоду чэрава твайго Я пасаджу на пасад твой.
Калі сыны твае захаваюць запавет Мой і сведчанні Мае, якім навучу Я цябе, то і сыны іх вечна будуць сядзець на пасадзе тваім».
Калі сыны твае захаваюць Запавет Мой і Сьведчаньні Мае, якім Я іх навучу: дык і іхныя сыны вечна сядзецьмуць на троне тваім», —
Бо Госпад выбраў Сіён і пажадаў яго Сабе на паселішча:
бо Ягова выбраў Сыён і пажадаў яго Сабе на сялібу:
«Гэта спачынак Мой на векі вечныя; тут буду жыць, бо пажадаў яго.
«Гэта ёсьць мейсца Майго супакою навечна. Тут Я буду жыць, бо Я яго ўпадабаў.
Дабраслаўляючы, дабраслаўлю ежу яго, бедных яго накармлю хлебам.
Я буду шчодра багаслаўляць ежу ягоную, убогіх ягоных накармлю хлебам.
Святароў яго адзену ў збаўленне, і святыя яго будуць вельмі радавацца.
Сьвятароў ягоных Я апрану ў выратаваньне, і сьвятыя ягоныя будуць радавацца, ды ўрачыста радавацца.
Тут вырашчу рог Давіда, прыгатую светач для Майго Намашчэнца.
Там Я ўзрашчу рог Давіду, (і) Я прыгатую сьветач Памазанцу Майму.
Непрыяцеляў яго пакрыю сорамам, а над ім будзе зіхацець вянец яго».
Ворагаў ягоных Я апрану ў сорам, а на ім будзе зьзяць карона ягоная».
