Псалтыр 132 псалом
Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Сабілы і Малахава
Сьпеў узыходжаньня. Узгадай, ГОСПАДЗЕ, пра Давіда і ўсе беды ягоныя,
Песьня ўзыходжаньня. О, Ягова! Спамяні Давіда (і) усе ягоныя гароты,
як ён прысягаў ГОСПАДУ, даваў абяцаньне Моцнаму Якуба:
як ён прысягаў (Табе) Ягова, даваў абяцаньне Магутнаму Якубаваму:
«Не ўвайду ў намёт дому майго, не ўзыйду на пасьцель ложка майго,
«(Я прысягаю, што) ня ўвайду ў палатку дому майго, (я прысягаю, што) ня ўзыйду на ложак пасьцелі маёй,
ня дам вачам маім сну і павекам маім дрымоты,
(я прысягаю, што) ня дам сну вачам маім і павекам маім дрымоты,
пакуль не знайду месца для ГОСПАДА, сялібы для Моцнага Якуба!»
пакуль ня знайду мейсца для Яговы, сялібу для Магутнага Якубавага!»
Вось, мы чулі пра яго ў Эфраце, знайшлі яго на палях Яару.
Вось, мы чулі пра яго ў Яхраце, мы знайшлі яго ў палях Яару.
Хадзем у сялібу Ягоную, паклонімся перад падножжам стопаў Ягоных.
Хадзем у сялібу Ягоную, паклонімся падножжу Ног Ягоных!
Паўстань, ГОСПАДЗЕ, у месца супачынку Твайго, Ты і каўчэг моцы Тваёй!
Устань, о Ягова, да мейсца супачынку Твайго, Ты і Каўчэг магутнасьці Тваёй.
Сьвятары Твае няхай апрануцца ў праведнасьць, і багабойныя Твае няхай радуюцца!
Хай сьвятары Твае апрануцца ў справядлівасьць, і сьвятыя Твае хай радуюцца.
Дзеля Давіда, слугі Твайго, не адварочвай аблічча ад памазанца Твайго!
Дзеля Давіда, служкі Твайго, ня грэбуй тварам памазанца Твайго.
Прысягаў ГОСПАД Давіду праўду і не адступіцца ад яе: «Таго, [хто ёсьць] плод улоньня твайго, Я пасаджу на пасадзе тваім.
Прысягнуў Ягова Давіду ў праўдзе; Ён ня адвернецца ад яе: «Ад плоду чэрава твайго Я пасаджу на пасад твой.
І калі сыны твае будуць захоўваць запавет Мой і сьведчаньні Мае, якім Я буду навучаць іх, таксама сыны іхнія будуць вечна сядзець на пасадзе тваім».
Калі сыны твае захаваюць Запавет Мой і Сьведчаньні Мае, якім Я іх навучу: дык і іхныя сыны вечна сядзецьмуць на троне тваім», —
Бо ГОСПАД выбраў Сыён, пажадаў, [каб быў] сялібай для Яго, [кажучы]:
бо Ягова выбраў Сыён і пажадаў яго Сабе на сялібу:
«Вось месца супачынку Майго вечна. Тут буду жыць, бо яго ўпадабаў.
«Гэта ёсьць мейсца Майго супакою навечна. Тут Я буду жыць, бо Я яго ўпадабаў.
Дабраслаўляючы, дабраслаўлю здабытак ягоны, убогіх ягоных насычу хлебам.
Я буду шчодра багаслаўляць ежу ягоную, убогіх ягоных накармлю хлебам.
І сьвятароў ягоных апрану ў збаўленьне, і багабойныя ягоныя, радуючыся, радавацца будуць.
Сьвятароў ягоных Я апрану ў выратаваньне, і сьвятыя ягоныя будуць радавацца, ды ўрачыста радавацца.
Там Я ўзрашчу рог Давіду, там пастаўлю сьветач памазанцу Майму.
Там Я ўзрашчу рог Давіду, (і) Я прыгатую сьветач Памазанцу Майму.
Ворагаў ягоных апрану ў ганьбу, а над ім расквітнее дыядэма».
Ворагаў ягоных Я апрану ў сорам, а на ім будзе зьзяць карона ягоная».
