Псалтыр 31 псалом

Псалтыр
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Сабілы і Малахава

 
 

Кіраўніку хору. Псальма Давідава.
 
Кіраўніку хору. Псальм Давідавы.

На Цябе, СПАДАРУ, спадзяюся, хай не засарамачуся на векі; у справядлівасьці Сваёй выбаў мяне.
 
У Цябе, Ягова, я знайшоў прытулак, беражы мяне ў вяках вякоў ад асаромленьня! Ратуй мяне ў Тваёй справядлівасьці!

Нахіні да мяне вуха Свае, уборзьдзе выбаў мяне! Будзь імне моцнаю скалаю, моцным домам гораду, спасьці мяне!
 
Нахілі да мяне Тваё вуха! Пасьпешна выбаўляй мяне! Будзь для мяне абарончай скалой, умацаваным замчышчам, каб мяне ратаваць;

Але, Ты скала мая а горад мой; і дзеля імені Свайго вядзі мяне й кіруй мяне.
 
бо скала мая і замчышча маё ёсьць Ты. І дзеля Імя Твайго Ты будзеш вадзіць мяне і кіраваць мной,

Вывядзі мяне ізь сеці гэтае, што патай пастанавілі на мяне, бо Ты з моцаю маёю.
 
выцягваць мяне із сеткі, якую яны ўкрадкам паклалі перада мной, бо Ты цьвярдыня мая.

У руку Тваю паручаю дух свой; Ты выкупіў мяне, СПАДАРУ, Божа праўды.
 
У Тваю Руку перадаю Дух Мой. Ты збавіў Мяне, Ягова, Ты Бог праўды.

Я ненавіджу тых, што заховуюць пустыя марнасьці, але я спадзяюся на СПАДАРА.
 
Я нянавіджу тых, хто ўшаноўвае нікчэмных балванаў. Але я, я спадзяюся на Ягову.

Буду цешыцца а весяліцца з ласкі Твае, з тога, што Ты бачыў гароту маю, Ты ведаў уціскі душы мае,
 
Я буду весяліцца і радавацца ў міласэрнасьці Тваёй. Бо Ты ўбачыў бедства маё, уведаў пра ўціскі душы маёй,

І не перадаў мяне ў рукі непрыяцеля, пастанавіў на прасторным месцу ногі мае.
 
і Ты ня перадаў мяне ў руку ворага, паставіў стопы мае на прасторным мейсцы.

Зьмілуйся над імною, СПАДАРУ, бо цесна імне, высахлі зь немарасьці вочы мае, душа мая а жывот мой;
 
Будзь міласэрны да мяне, Ягова, бо я прыгнечаны! Ад гора запа́ла вока маё, душа мая і цела маё.

Бо высілілася ў смутку жыцьцё мае й гады мае ў стагнаньнях; спатыкнулася ў бяспраўю сіла мая, і косьці мае зьнішчэлі.
 
Бо ў скрусе марнее жыцьцё маё, і мае гады праходзяць ва ўздыханьнях. Па прычыне грэху майго хістаецца сіла мая, і сохнуць косткі мае.

У вусіх уцісканьнікаў сваіх я стаў ганьбаю, асабліва суседзям сваім, пудзілам знаёмым сваім; бачачыя мяне вонках уцякаюць ад мяне.
 
Я стаўся пасьмешышчам перад усімі маімі прыціскальнікамі, нават і перад суседзямі маімі, страхоцьцем для знаёмых маіх; якія, калі ўбачаць мяне на вуліцы, уцякаюць ад мяне.

Я забыты ў сэрцу, як мертвы; я стаўся, як загінулая судзіна.
 
Я забыты ў сэрцы, быццам нябожчык; я — як посуд разьбіты,

Але, я чую абмовы ад шмат каго; адусюль жах, як яны зраджаюцца на мяне, узяць душу маю задумляюць.
 
бо я чую ад многіх ліхаслоўе, адусюль жах. Яны разам трымаюць нараду супраць мяне, намышляюць аб тым, каб адабраць у мяне маё жыцьцё.

А я на Цябе спадзяюся, СПАДАРУ; я сказаў: «Ты Бог мой».
 
Але я, я спадзяюся на Цябе, Ягова. Я кажу: «Ты ёсьць мой Бог».

У руццэ Тваёй часы мае; выбаві мяне ад рукі злосьнікаў маіх і ад перасьледаваньнікаў маіх.
 
У Тваёй Руцэ — мае дні. Вызвалі мяне із рукі маіх ворагаў і ад маіх перасьледвацеляў!

Зазьзяй відам Сваім над слугою Сваім; спасі мяне ласкаю Сваёю!
 
Хай сьвеціць Аблічча Тваё над рабом Тваім. Ратуй мяне міласэрнасьцю Тваёю!

СПАДАРУ, няхай ня буду засаромлены, бо я гукаю Цябе; няхай нягодныя будуць засаромлены, няхай змоўкнуць у шэолю.
 
Ягова, ня дай мне быць пасаромленым, бо я да Цябе гукаю! Хай будуць пасаромлены бязбожнікі, хай яны змоўкнуць у мейсцы сьмерці.

Няхай замлеюць вусны манлівых, што начэпна гукаюць на справядлівага, у гордасьці а ў лягцыменьню.
 
Няхай занямеюць вусны ілжывыя, што гідоту гавораць на праведнага ў ганарлівасьці і пагардзе.

Якая множасьць дабрыні Твае, каторую Ты захаваў тым, што баяцца Цябе, і рабіў тым, што спадзяюцца на Цябе перад сынамі людзкімі!
 
Як жа вялікая дабрыня Твая, якую Ты прыхаваў дзеля тых, што баяцца Цябе, і праявіў тым, якія іхны прытулак шукаюць у Цябе перад абліччам сыноў чалавечых!

Ты тоіш іх у тайне віду Свайго ад змоваў людзкіх; Ты хаваеш іх у будане ад звадлівых языкоў.
 
Ты беражэш іх у мейсцы сховішча Аблічча Твайго ад зламысных змоваў людзей. Ты беражэш іх (у Тваім) жытле ад языкоў звадлівых.

Дабраславёны СПАДАР, бо Ён чудосна паказаў імне ласку Сваю ў вабложаным месьце.
 
(Хай будзе) багаславёны Ягова, бо Ён зьявіў мне цудоўную міласэрнасьць ва ўмацаваным месту!

Я казаў у пасьпеху сваім: «Я адцяты ад аччу Тваіх», Ты адылі, пачуў голас маленьняў маіх, як я пагукаў да Цябе.
 
А я, я сказаў у няаба́члівасьці сваёй: «я адцяты ад Вачэй Тваіх». Але Ты пачуў голас маленьняў маіх, калі я крычаў да Цябе.

Любіце СПАДАРА ўсі дабрачэсьлівыя Ягоныя! верных СПАДАР заховуе, але адплачуе зь лішніцаю дзеючаму пыхата.
 
Любіце Ягову, усе сьвятыя Ягоныя! Верных бароніць Ягова, а тым, што ў пыхлівасьці ходзяць, адплачвае Ён з наддаткам.

Будзьце дужыя й мацуйце сэрцы вашыя, усі, што спадзяіцеся на СПАДАРА!
 
Будзьце моцныя. Хай будзе мужным сэрца вашае, усе вы, што чакаеце на Ягову!