Псалтыр 77 псалом
Псалтыр
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Сабілы і Малахава
Кіраўніку хору Ідуфуновага. Псальма Асафова.
Кіраўніку хору. Ядутуну. Асапавы. Псальм.
Голас мой да Бога, я буду гукаць; голас мой да Бога, Ён нахінае вуха к імне.
Голас мой да Бога, і я гукаю! Голас мой да Бога, і Ён схіляе вуха да мяне.
У дзень уціску свайго я шукаю Спадара; ночы рука мая выцягнена й не апушчаецца; душа мая адмаўляецца ад пацехі.
У дзень уціску майго я шукаў майго Госпада. Уначы рука мая працягнута і ня апускаецца. Душа мая адмовілася быць суцешанай.
Успамінаю Бога і ўздыхаю; размышляю, і дух мой млее. Сэля.
Успамінаю я пра Бога і стагну́. Я разважаю, а дух мой прыгне́чаны. Зэля.
Ты зьдзержуеш векі аччу маіх; я так зьбедаваны, што не магу гукаць.
Павекі маіх вачэй Ты трымаеш адплюшчанымі. Я (так) устрывожаны, што ня магу гаварыць.
Разважаю дні старавечныя, гады адвечныя.
Я разважаў пра дні даўнія, пра гады спрадвечныя.
Успамінаю песьню сваю ночы; гукаю із сэрцам сваім, і мой дух скумае:
Я ўспамінаю маю струнную ігру ўначы, разважаю ў сэрцы маім, і дух мой старанна дасьледуе.
«Нягож назаўсёды адкінуў Спадар і наперад ня будзе зычлівы?
Няўжо мой Госпад адкіне навекі? І няўжо Ён напе́рад больш ня будзе спагада́ць?
Нягож назаўсёды перастала ласка Японая? Ці скончылася слова Ягонае ў род а род?
Няўжо ж назаўсёды канец Міласэрнасьці Ягонай? Няўжо абяцаньню прыйшоў канец з роду ды ў род?
Нягож забыўся Бог быць міласэрным і ў гневе зачыніў жаласьлівасьць Сваю?» Сэля.
Няўжо ж Бог забыўся быць міласэрным? Няўжо Ён у гневе зачыніў спачуваньні Свае? Зэля.
І я прагукаў: «Вось болька мая; зьмена правіцы Навышняга».
І я сказаў: гэта ж пакута мая: (цяжкія) гады Правіцы Найвышэйшага.
Я ўспамінаю ўчынкі ЯГ, бо ўспамінаю старавечныя чудосы Твае!
Я запішу і буду помніць Дзеяньні Яговы, так, я буду ўспамінаць Цудоўныя Ўчынкі Твае спрадвечныя,
Буду размышляць таксама ўсі справы Твае і размаўляць праз учынкі Твае.
і я буду разважаць пра ўсякі Твой Чын, і буду разважаць пра ўсе Твае Дзеяньні.
Божа! у сьвятасьці дарога Твая. Хто бог вялікі, як Бог?
Божа, у Сьвятасьці шлях Твой. Хто ёсьць такі вялікі Бог, як (наш) Бог?
Ты Бог, Каторы чытае дзіва; Ты выявіў магутнасьць Сваю меж людаў;
Ты Бог, Які чыніць Цуды. Ты выявіў магутнасьць Тваю сярод народаў.
Ты адкупіў плячом Сваім люд Свой, сыноў Якававых а Язэпавых. Сэля.
Ты вызваліў Рукой народ Твой, сыноў Якуба і Язэпа. — Зэля.
Бачылі Цябе воды, Божа, бачылі Цябе воды й лякаліся, нават глыбіні дрыжэлі.
Воды бачылі Цябе, Божа, воды бачылі Цябе. Яны збаяліся. Сапраўды, глыбіні задрыжалі.
Цур’ём ліліся воды з булакоў, голас выдалі хмары, нават стрэлы Твае выляталі.
Хмары люнулі воды. Нябёсы выдалі голас. Сапраўды, лёталі стрэлы Твае.
Голас грому Твайго колам; асьвяцілі маланьні сьвет; трэслася а калацілася зямля.
Гук грому Твайго быў у віхуры. Маланкі асьвятлялі сьвет. Зямля дрыжэла і трэслася.
У мору дарога Твая, і сьцежка Твая ў вялікіх водах, і сьляды Твае няведамныя.
Праз мора вёў Твой шлях, і сьцежка Твая праз воды вялікія, і сьляды Твае былі нявядомыя.
Ты вёў, як статак, люд Свой рукою Масеяваю а Ааронаваю.
Як статак вёў Ты народ Твой рукой Масея і Агарона.
