Лукаша 1 разьдзел
Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Міхася Міцкевіча → Пераклад В. Гадлеўскага
Так як іншыя браліся ўкладаць аповесьці пра добра вядомыя між намі падзеі,
Бо як многія браліся ўлажыць расказ аб падзеях, якія ў нас адбыліся,
І як пераказалі нам тыя, якія ад самага пачатку былі вачавідцамі й служыцелямі Слова,
так як перадалі нам тыя, каторыя ад пачатку самі бачылі і былі слугамі слова,
Гэтак і я прызволіў сабе, добра разьведаўшы ўсё ад пачатку, папарадку апісаць табе, высокадастойны Тэафіле,
то прыйшло на думку і мне, пільна ад пачатку ўсяго дайшоўшы, апісаць папарадку табе, дастойны Тэафілю,
Каб уверыўся ты ў праўдзівасьць таго вучэньня, у якім быў настаўлены.
каб ты пазнаў праўду тых слоў, якіх цябе навучылі.
Быў у дні Ірада, караля Юдэйскага, сьвячэньнік з чаргі Авіевай, на імя Захары, і жана яго з дочак Ааронавых, а імя ёй — Альжбета.
Быў у дні Гэрада, караля Юдэі, адзін сьвятар са зьмены Абія, на імя Захар, і жонка яго з дачок Ааронавых і імя яе Альжбета.
Былі-ж яны абое праведныя прад Богам, беззаганна трымаючыся прыказаньня і законаў Гасподніх.
Былі-ж яны абое справядлівыя перад Богам, паступаючы без заганаў ва ўсіх прыказаньнях і законах Пана,
І ня было ў іх дзіцяці, бо Альжбета была няплодная, і абое былі ўжо паджылыя ў гадох сваіх.
і ня было ў іх сына, таму што Альжбета была няплодная, і былі яны абое пажылыя ў днях сваіх.
Аднойчы, калі ён у парадку чаргі свае служыў прад Богам,
Сталася-ж, калі ён у парадку сваей зьмены адбываў сьвятарскую службу перад Богам,
Выпала яму, паводля ўкладу сьвятарскага, ўвайсьці ў Сьвятыню Гасподнюю кадзіць.
паводле звычаю сьвятарскай службы выпала лёсам, каб увайшоўшы ў сьвятыню Пана, ахвяраваў кадзіла;
А ўся маса народу ў часе каджэньня малілася вонках.
а ўсё мноства народу было на дварэ, молячыся ў часе каджэньня.
І сталася: зьявіўся яму ангел Божы, стоячы з правага боку кадзільнага ахвярніка.
І зьявіўся яму анёл Панскі, стоячы па правай старане кадзільнага аўтара.
Захары, убачыўшы яго, сумеўся, і страх агарнуў яго.
І ўгледзеўшы Захар стрывожыўся і напаў на яго страх.
Ангел-жа сказаў яму: — ня бойся, Захары, бо выслухана малітва твая, і жана твая Альжбета народзіць табе сына, і дасі яму імя — Ян.
Анёл-жа сказаў да яго: Ня бойся Захар, бо выслухана просьба твая і жонка твая Альжбета родзіць табе сына і назавеш імя яго Ян.
І будзе табе радасьць і ўцеха, і многія ўзрадуюцца з нараджэньня яго.
І будзе табе радасьць і ўцеха і многія будуць радавацца з нараджэньня яго.
Бо ён вялікі будзе прад Госпадам, ня будзе піць віна й пітва крэпкага, і напоўніцца Духам Сьвятым яшчэ ў улоньні маці свае.
Бо ён будзе вялікі перад Панам, ня будзе піць віна і сіцэры і будзе напоўнены Духам сьвятым яшчэ ў лоне маткі сваей.
І многіх сыноў Ізраілевых прыверне да Госпада Бога іх.
І наверне многіх сыноў Ізраіля да Пана Бога іх,
І пярэйдзе перад Ім у духу й сіле Ільлі, каб прывярнуць сэрцы бацькоў да дзецей, а нявернікаў да мудрасьці праведнікаў, каб паставіць прад Госпадам народ прыгатаваны.
і сам ён пойдзе перад ім у духу і сіле Гальяша, каб зьвярнуць сэрцы бацькоў да дзяцей і няверуючых да разважнасьці справядлівых, каб прыгатовіць Пану народ дасканальны.
І сказаў Захары ангелу: — пачым я пазнаю гэта? бо я ўжо стары, і жана мая ў гадох паджылых.
І сказаў Захар да анёла: Адкуль я пазнаю гэтае? Бо я стары і жонка мая пажылая ў днях сваіх.
Ангел у адказ сказаў яму: — я Габрыель, прад Богам пастаўлены, і пасланы гаварыць з табою й абвесьціць табе гэтую дабравесьць.
І адказваючы анёл сказаў яму: Я ёсьць Габрыель, што перад Богам стаў і пасланы ёсьць гаварыць да цябе і абвясьціць табе гэтую добрую вестку.
Вось-жа ты анямееш, і ня будзеш магчы гаварыць аж да дня, у якім гэта станецца, за тое, што ты не паверыў словам маім, якія збудуцца ў часе сваім.
І вось будзеш маўчаць і ня будзеш магчы гаварыць аж да дня, у каторым гэтае станецца, за тое што не паверыў славам маім, якія збудуцца ў сваім часе.
Тымчасам народ чакаў Захарыя й дзівіўся, што ён марудзіць у храме.
А народ чакаў на Захара, і дзівіліся, што ён марудзіў у сьвятыні.
Калі-ж ён выйшаў, то ня мог гаварыць да іх; і яны зразумелі, што ён бачыў прывід у храме; а ён толькі паказваў на мігі, і астаўся нямым.
Калі-ж выйшаў, ня мог да іх гаварыць; і пазналі, што бачыў зьяву ў сьвятыні; а ён ківаў ім і астаўся нямы.
А калі скончыліся дні службы ягонай, вярнуўся ў дом свой.
І сталася, калі скончыліся дні ягонай службы, адыйшоў у свой дом.
Па тых-жа днёх зачала Альжбета, жана ягоная, і таілася пяць месяцаў і гаварыла:
Пасьля-ж гэтых дзён зачала Альжбета, жонка яго, і таілася праз пяць месяцаў, кажучы:
— Так учыніў мне Гаспад у дні гэтыя, калі ўважыў на мяне, каб зьняць з мяне ганьбу між людзьмі.
Што гэтак учыніў мне Пан у днях, у каторых узглянуў, каб зьняць ганьбу маю паміж людзей.
На шостым-жа месяцы пасланы быў ангел Гаўрыель ад Бога ў места Галілейскае, званае Назарэт;
А ў шосты месяц пасланы быў анёл Габрыель ад Бога ў Галілейскае места, катораму імя Назарэт,
Да Дзевы, заручанай з мужам, на імя Язэп, з дому Давыдавага, а імя Дзевы — Марыя.
да дзевы, пашлюбаванай з мужам, катораму было імя Язэп, з дому Давіда, а імя дзевы Марыя.
І ўвайшоўшы да яе, ангел прамовіў: — радуйся, добрадарная! Гаспад з табою! дабраславёная ты між жанчын.
І ўвайшоўшы да яе анёл, сказаў: Прывітана будзь, поўная ласкі, Пан з табою, багаслаўлена ты між жанчынаў.
Яна-ж, убачыўшы яго, затрывожылася ад слоў ягоных і разважала: што-б значыла прывітаньне гэткае?
Яна, як пачула, стрывожылася ад мовы ягонай і думала, якое-б гэта было прывітаньне.
І сказаў ёй Ангел: — ня бойся, Марыя, вось здабыла ты ласку ў Бога.
І сказаў ёй анёл: Ня бойся, Марыя, бо ты знайшла ласку ў Бога;
І ты зачнеш у ўлоньні сваім і народзіш Сына, і дасі Яму імя Ісус.
вось зачнеш у лоне і родзіш сына і назавеш імя яго Езус.
Ён будзе вялікім і Сынам Найвышэйшага назавецца; і дасьць Яму Гаспад Бог пасад Давыда, айца Ягонага.
Ён будзе вялікі і будзе названы Сынам Найвышэйшага; і дасьць яму Пан Бог пасад Давіда, бацькі яго; і будзе валадарыць у доме Якуба навекі
І ўладарыць будзе над домам Якуба навек, і Ўладарству Яго ня будзе канца.
і валадарству яго ня будзе канца.
Марыя-ж сказала Ангелу: — як-жа гэта станецца, калі я мужа ня знаю?
А Марыя сказала да анёла: Як-жа гэта станецца, калі я мужа ня знаю?
І Ангел у адказ сказаў ёй: — Дух Сьвяты найдзе на цябе, і сіла Найвышэйшага ахіне цябе, таму й народжанае Сьвятое Сынам Божым назавецца.
І адказваючы анёл сказаў ей: Дух сьвяты найдзе на цябе і сіла Найвышэйшая ацяніць цябе, затым і што народзіцца з цябе Сьвятое, будзе названае Сынам Божым.
Вось і Альжбета, сваячка твая, называная няплоднаю, і яна зачала сына ў старасьці сваёй, і гэта ўжо шосты месяц у яе.
І вось Альжбета, сваячка твая, і яна зачала сына ў старасьці сваей і гэты шосты месяц у тае, каторую завуць няплоднай.
Бо-ж у Бога не зьняважыцца ніводнае слова.
Бо ў Бога ня будзе немагчымым ніводнае слова.
Тады Марыя сказала: — я слуга Гаспада, няхай станецца мне подля слова твайго; і адыйшоў ад яе Ангел.
І сказала Марыя: Вось слуга Пана, няхай мне станецца паводле твайго слова І адыйшоў ад яе анёл.
І вось, у дні тыя, Марыя, ўстаўшы, сьпешна пайшла ў горную краіну, у места Юдава.
А ўстаўшы Марыя ў гэныя дні, пайшла з пасьпехам у горы, у юдэйскае места,
І ўвайшла ў дом Захарыя й вітала Альжбету.
і ўвайшла ў дом Захара і прывітала Альжбету.
І сталася: калі пачула Альжбета вітаньне Марыіна, узыгралася дзіцятка ў улоньні яе; і пранялася Альжбета Духам Сьвятым.
І сталася, як пачула Альжбета прывітаньне Марыі, ускочыла дзіця ў яе лоне і была напоўнена Духам сьвятым Альжбета,
І ўсклікнула моцным голасам, прамовіўшы: — дабраславёна ты між жанчын, і дабраславёны плод улоньня твайго!
і ўскрыкнула вялікім голасам і сказала: Багаслаўлена ты між жанчынаў і багаслаўлены плод улоньня твайго.
І скуль-жа мне гэта, што маці Госпада майго прыйшла да мяне?
І скуль-жаж мне гэта, што матка Пана майго прыходзіць да мяне?
Бо калі голас вітаньня твайго дайшоў да слыху майго, радасна ўзыграла дзіцятка ў улоньні маім.
Бо вось, як голас прывітаньня твайго дайшоў да вушэй маіх, ускочыла з радасьці дзіця ў лоне маім.
І шчасьлівая ты, што паверыла, бо збудзецца сказанае ад Госпада.
І багаслаўлена ты, каторая паверыла, бо споўніцца тое, што было табе сказана ад Бога.
І прамовіла Марыя: — вялічае душа мая Госпада,
І сказала Марыя: Вялічае душа мая Пана
І ўзрадаваўся дух мой у Богу Спасе маім.
і ўзрадаваўся дух мой у Богу, Збаўцы маім,
Бо ўзглянуў Ён на пакорнасьць слугі Свае, і ад дзён гэтых уласкавёнай будуць зваць мяне ўсе роды.
што ўзглянуў на нізкасьць служкі сваей. Бо вось адгэтуль багаслаўленай будуць называць мяне усе народы:
Бо велікае ўчыніў мне Моцны, і Сьвятое Імя Яго.
бо ўчыніў мне вялікія рэчы, каторы магутны ёсьць, і сьвятое імя яго;
І міласьць Яго з роду ў род для тых, хто баяцца Яго.
і міласэрдзе ягона з пакаленьня ў пакаленьні для тых, што баяцца яго.
Выявіў магутнасьць рукі Сваей, расьвеяў пагардлівых у помыслах сэрцаў іхных;
Учыніў магутнасьць рукою сваею, разсеяў гордых думкай сэрца іхнага;
Пазьнімаў уладных з прастолаў і ўзьняў пакорных;
Скінуў магутных з пасаду, а ўзвысіў нізкіх.
Надзяліў галодных дабром, і багацеяў зьвёў да спусьцізны.
Галодных здаволіў дабром, а багатых з нічым адправіў.
Успаняў Ізраіля, слугу Свайго, памянуўшы міласэрдзем Сваім;
Прыняў Ізраіля, слугу свайго, успомніўшы аб міласэрдзі сваім.
Як прамоўляў айцам нашым — Абрагаму й патомству ягонаму на векі.
Як гаварыў да айцоў нашых, да Абрагама і патомства яго на векі.
Прабыла-ж Марыя з ёю каля трох месяцаў ды вярнулася ў дом свой.
І правяла Марыя з ею каля трох месяцаў і вярнулася ў свой дом.
Альжбете-ж настаў час радзіць, і яна нарадзіла сына.
Альжбеце-ж настаў час радзіць і радзіла сына.
І дачуліся суседзі й сваякі яе, што абдарыў яе Гаспад міласьцю Сваею, і радаваліся з ёю.
І пачулі суседзі і сваякі яе, што ўзвялічыў Пан міласэрдзе сваё над ёю — і цешыліся з ёю.
І вось надыйшоў восьмы дзень, калі прыйшлі абрэзаць дзіцятка, і хацелі назваць яго імем бацькі ягонага — Захары.
І сталася ў восьмы дзень, прыйшлі абрэзаць дзіця і называлі яго іменем бацькі яго Захар.
Але маці запярэчыла, сказаўшы: — не, няхай названы будзе Ян.
І адказваючы маці ягона сказала: Ня так, але будзе называцца Ян.
І сказалі ёй: — няма-ж нікога ў родзе тваім, хто-б зваўся імём гэтым.
І сказалі да яе: Што няма нікога ў тваей радні, хто-б называўся гэтым іменем.
Тады на мігі пыталіся ў бацькі яго, як-бы ён хацеў назваць яго.
І давалі знакі бацьку яго, як-бы хацеў назваць яго.
Ён-жа зажадаў дошчачку й напісаў: Ян — імя яму; усе-ж задзівіліся.
І зажадаўшы таблічку, напісаў кажучы: Ян ёсьць імя ягонае. І дзівіліся ўсе.
І ўраз-жа расчыніліся вусны ягоныя й разьвязаўся язык, і ён пачаў гаварыць, праслаўляючы Бога.
І адчыніліся зараз-жа вусны яго і язык ягоны, і гаварыў, багаславячы Бога.
І праняў страх ўсіх суседзяў, і расказвалі пра ўсё гэта па ўсей горнай краіне Юдэйскай.
І зьняў страх усіх суседзяў іхных і разыходзіліся ўсе гэтыя словы па ўсіх горах Юдэі;
Усе, хто чулі гэтае, прынялі ўсё да сэрца свайго й гаварылі: — што-ж будзе з дзіцяці гэтага? і рука Гасподняя была з ім.
а ўсе, што чулі, бралі да сэрца свайго, кажучы: Што, думаеш, будзе з гэтага дзіцяці? Бо рука Пана была з ім.
Захары-ж, бацька яго, напоўніўся Духам Сьвятым і прарочыў, прамаўляючы:
А Захар, бацька яго, напоўнены быў Духам сьвятым, і прарочыў, кажучы:
— Сьвятаслаўлен Гаспад Бог Ізраілеў, Ён адведаў і ўчыніў выбаўленьне народу Свайму.
Багаслаўлены Пан, Бог Ізраіляў, што адведаў і ўчыніў адкупленьне народу свайго;
І ўзьняў голас збавеньня нашага ў доме Давыда, слугі Свайго;
і падняў для нас рог збаўленьня у доме Давіда, слугі свайго.
Як абвесьціў вуснамі былых ад веку сьвятых прарокаў Сваіх:
Як гаварыў праз вусны сьвятых, каторыя ад веку ёсьць, прарокаў сваіх:
Збавеньне ад ворагаў нашых і ад рукі ўсіх ненавісьнікаў нашых;
Выбаўленьне ад ворагаў нашых і з рукі ўсіх, што нас ненавідзяць,
Праявіць міласьць да бацькоў нашых і ўспамяне Сьвяты Запавет Свой.
каб учыніць міласэрдзе з айцамі нашымі і ўспомніць свой сьвяты тэстамэнт,
Прырачэньнем, якое даў айцу нашаму Абрагаму, абдарыць нас;
што прысягу, якую прысягаў Абрагаму, айцу нашаму, дасьць нам,
Каб выбаўленыя з рукі ворагаў нашых,
каб выбаўленыя з рукі ворагаў нашых мы бяз страху служылі яму
Мы бяз боязьні служылі Яму ў сьвятасьці й праўдзе прад Ім праз усе дні жыцьця нашага.
у сьвятасьці і справядлівасьці перад ім праз усе дні нашыя.
І ты, дзіцятка, прарокам Найвышэйшага назавешся, бо прадстанеш прад абліччам Госпада прыгатаваць шляхі Яму.
А ты, дзіця, будзеш названае прарокам Найвышэйшага, бо пойдзеш перад воблікам Пана правіць дарогі ягоны,
Падаць людзям сваім сьведамасьць збаўленьня праз адпушчэньне грахоў іхных.
каб даць народу яго пазнаньне збаўленьня на адпушчэньне грахоў іх,
Праз міласэрную літасьць Бога нашага, у якой адведаў нас Усход з вышыняў,
дзеля нутранога міласэрдзя Бога нашага, праз якое адведаў нас усход з вышыні,
Прасьвяціць тых, хто ў цемры й змроку сьмяротным, накіраваць ногі нашыя на дарогу згоды.
каб сьвяціць тым, каторыя сядзяць у цемры і ў ценю сьмерці, каб пакіраваць ногі нашыя на дарогу супакою.
Дзіця-ж узрастала і ўмацоўвалася духам, і было ў пустынях аж да дня зьяўленьня свайго Ізраілю.
А дзіця расло і ўмацоўвалася духам і было ў пустынях аж да дня свайго зьяўленьня перад Ізраілям.
