Другі закон 14 разьдзел

 

 

Вы — сыны Госпада, Бога вашага; не рабеце нарэзаў на целе вашым і не выстрыгайце валасоў над вачыма вашымі па нябожчыку;

 

Вы сынове СПАДАРА, Бога вашага; не рабіце націнаў ані рабіце лысіны памеж аччу вашага па памерлым;

бо ты народ сьвяты ў Госпада, Бога твайго, і цябе выбраў Гасподзь, каб ты быў уласным Яго народам з усіх народаў, якія на зямлі.

 

Бо ты народ сьвяты СПАДАРУ, Богу свайму, і цябе абраў СПАДАР быць яму людам собскім із усіх людаў, каторыя на зямлі.

Ня еж ніякай погані.

 

Ня еж ніякае брыды.

Вось быдла, якое вам можна есьці: валы, авечкі, козы,

 

Во статак, каторы вам можна есьці: валы, ягняты, казяняты,

алень і сарна, і буйвал і казуля, і зубр і жырафа, і антылопа.

 

Лань а алень а пярэсты алень а гаравая каза а антылёпа а буйла а дзікая каза.

Усякая жывёліна, у якое расшчэпленыя капыты і на абодвух капытах глыбокі разрэз, і якая жуе жуйку, тую ежце;

 

І кажны статак, у каторага падзелены капыт і раськеплены раськепам на два капыты, і каторы жвець жваку, із статку тый ежча.

толькі гэтых ня ежце з тых, што жуюць жуйку і маюць расшчэпленыя капыты з глыбокім разрэзам: вярблюда, зайца і тушканчыка, бо хоць яны жуюць жуйку, але капыты ў іх не расшчэпленыя: нячыстыя яны вам;

 

Адно гэтых ня ежча із жвучых жваку альбо маючых падзелены раськепам капыт: вярблюда, зайца а труса, бо хоць яны жвуць жваку, але капыты іх не падзеленыя: нячыстыя яны вам;

і сьвіньні, бо капыты ў яе расшчэпленыя, але ня жуе жуйкі; нячыстая яна вам; ня ежце мяса іх і да трупаў іх не дакранайцеся.

 

І сьвіньні, бо капыты ў яе падзеленыя, але ня жвець жвакі: нячыстая яна вам; ня ежча мяса іхнага і да здыхаты іхнае не датыкайцеся.

З усіх жывёлаў, якія ў вадзе, ежце ўсіх, у якіх ёсьць пер’е і луска;

 

Гэта ежча з усёга, што ў вадзе: усі ежча, у каторых ё плавукі а луска;

а ўсіх тых, у якіх няма пер’я і лускі, ня ежце: нячыста гэта вам.

 

А ўсіх тых, у каторых няма плавукоў а лускі, ня ежча: нячыстае гэта вам.

Усякае птаства чыстае ежце;

 

Усялякую птушку чыстую ежча.

а гэтых зь іх ня трэба есьці: арла, грыфа і марскога арла,

 

Але гэтых ня маеце есьці зь іх: арла, ґрыфіна а морскага арла

і кані, і сокала і крагуля з пародаю іхняю,

 

А каршуна, каршака а крачота з пародаю іх

і ўсякага гругана з пародаю ягонаю,

 

А ніякага гругана з пародаю яго

і страўса і савы, і чайкі і шуляка з пародай ягонаю,

 

А стравуса а сакала а чайкі а зязюлі з пародаю яе

і сойкі, і пушчыка, і лебедзя,

 

А ночнае савы а савы а пугача

і пелікана, і сіпа, і кармарана,

 

А пэлікана а морскае вароны

і чаплі, і бусла з пародаю ягонай, і ўдода, і кажана.

 

А бусла а чаплі з пародаю іх а ўдода а кажана.

Усе крылатыя паўзуны нячыстыя вам, ня ежце іх.

 

Усі крылатыя поўзаючыя нячыстыя вам: ня ежча іх.

Усю чыстую птушку ежце.

 

Усялякую птушку чыстую ежча.

Ня ежце ніякага падла: іншаземцу, які надарыцца ў селішчах тваіх, аддай яго, ён хай есьць яго, альбо прадай яму, бо ты народ сьвяты ў Госпада, Бога твайго. Не гатуй казьляня ў малацэ маці ягонай.

 

Ня ежча ніякае здыхляціны; чужаземцу, каторы ў брамах тваіх, аддай яе, і ён хай есьць яе, альбо прадай чужніку; бо ты люд сьвяты ў СПАДАРА, Бога свайго. Не вары казяняці ў малаццэ маці ейнае.

Аддзяляй дзесяціну з усяго ўроджанага насеньнем тваім, якое штогоду на полі тваім узрасьце,

 

Аддзяляй дзесяціну ад усёга прыбытку сяўбы свае, каторы прыходзе з поля што году,

і еж прад Госпадам, Богам тваім, на тым месцы, якое выбера Ён, каб быць імю Ягонаму там; прынось дзесяціну хлеба твайго і алею твайго, каб ты навучыўся баяцца Госпада, Бога твайго, ва ўсе дні.

 

І еж перад СПАДАРОМ, Богам сваім, на тым месцу, каторае абярэць Ён, каб прабываць імені Ягонаму там, дзесяціну збожжа свайго, віннога соку свайго, і алівы свае, і першакі буйнога й драбнога статку свайго, каб ты наўчыўся баяцца СПАДАРА, Бога свайго ўсі дні,

Калі ж доўгая будзе табе дарога, так што ня зможаш несьці гэтага, бо далёка ад цябе тое месца, якое выбера Гасподзь, Бог твой, каб пакласьці там імя Сваё, і Гасподзь, Бог твой, дабраславіў цябе,

 

А калі здоўжыцца табе дарога, ажно ты ня можаш несьці гэтага, бо далёка ад цябе тое месца, каторае абярэць СПАДАР, Бой твой, каб пакласьці там імя Свае, бо дабраславіў цябе СПАДАР, Бог твой:

дык памяняй гэта на срэбра і вазьмі срэбра ў руку тваю і прыходзь на месца, якое выбера Гасподзь, Бог твой;

 

То памяняй гэта на срэбра, і завяжы срэбра ў руццэ сваёй, і прыходзь на месца, каторае абярэць СПАДАР, Бог твой;

і купляй на срэбра гэта ўсё, што заўгодзіцца душы тваёй; і еж там прад Госпадам, Богам тваім, і радуйся ты і сям’я твая.

 

І дасі срэбра гэтае за ўсе, чаго зажадае душа твая, з буйнога й драбнога статку, віна, моцнага напітку і ўсяго, чаго сабе душа зычыла б твая; і еж там перад СПАДАРОМ, Богам сваім, і весяліся ты а радзіма твая.

І лявіта, які ў селішчах тваіх, не пакінь, бо няма яму долі і дзялянкі з табою.

 

І Левіта, каторы ў брамах тваіх, не пакінь яго, бо няма яму дзелі а спадку з табою.

А як міне тры гады, аддзяляй усе дзесяціны створанага табою ў той год і кладзі ў селішчах тваіх;

 

Пры канцу трох год аддзяляй усі дзесяціны прыбыткаў сваіх таго году, і кладзі іх у брамах сваіх;

і няхай прыйдзе лявіт, бо яму няма долі і дзялянкі з табою, і прыхадзень і сірата і ўдава, якія ў селішчах тваіх, і няхай ядуць і наядаюцца, каб дабраславіў цябе Гасподзь, Бог твой, ў кожнай дзеі рук тваіх, якія ты будзеш рабіць.

 

І прыйдзе Левіт, бо яму няма дзелі а спадку з табою, а чужаземец а сірата а ўдава, каторыя ў брамах тваіх, і хай ядуць а сілкуюцца, каб дабраславіў цябе СПАДАР, Бог твой, у вусялякай рабоце рук тваіх, каторую ты будзеш рабіць.