Псалтыр 57 псалом
Псалтыр
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Антонія Бокуна
Кіраўніку хору: на лад: Не загубляй! Залаты псальм Давіда, калі ўцякаў ад Саула ў пячору.
Зьмілуйся нада мною, о Божа, зьмілуйся! Бо ў Цябе я шукаю патолі і ў цяню Тваіх крыльляў шукаць буду прыпынку, пакуль ня мінецца загуба.
Клічу да Бога Ўсявышняга, да Бога, што справу маю вядзе за мяне.
Ён з неба пашле і ўспаможа мяне; Ён тых асароміць, што хочуць мяне праглынуці; ласку Сваю пашлець Бог ды праўду Сваю.
Душа мая міжы львоў, я ляжу сярод тых, што палаюць агнём, сярод людзей, што зубы іх — дзіды і стрэлы, языкі-ж — мячы вострыя.
Узьнясіся над неба, о Божа, каб слава Твая па ўсенькай зямлі лунала.
Дзеля ног маіх сетку наставілі, прыгнялі яны душу маю,
прада мною яму капалі, ды самі ў яе ўваліліся. (Зэля)
Сэрца маё гатова, о Божа, маё сэрца гатова пяяці й іграці Табе.
Ачуняй, мая слава! Збудзіцеся, гусьлі мае і псалтыр! Я разбуджу сьвітаньне.
Буду славіць Цябе між народамі, Госпадзе, буду славіць Цябе між паганамі!
Бо аж да неба вялікая ласка Твая і праўда Твая да аблокаў.
Узьнясіся над неба, о Божа, каб слава Твая па ўсенькай зямлі лунала!
