Псалтыр 139 псалом
Псалтыр
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Антонія Бокуна
Кіраўніку хору: псальм Давідавы.Госпадзе, Ты мяне выспрабаваў і Ты мяне ведаеш!
Ты ведаеш, калі я сядаю й калі я ўстаю; ды здалёк разумееш думкі мае.
Ці я хаджу, ці ляжу, Ты пры мне, усе дарогі мае Табе ведамы.
Бо няма йшчэ слова на маім языку, а Ты, Госпадзе, ведаеш добра ўсё.
Ззаду і сьпераду абняў Ты мяне і руку Тваю на мяне паклаў.
Лішне дзіўнае веданьне, лішне высака для мяне, не магу яго сьцяміць!
Куды мне йсьці ад духа Твайго і куды ўцячы ад аблічча Твайго?
Калі-б я на неба ўзышоў, Ты там; калі-б ложам пекла зрабіў, — Ты й тама!
Калі-б крыльле ў сьвітаньня я ўзяў і на самым канцы мора асеў,
дык рука Твая вадзіла б мяне, а правіца Твая трымала-б мяне.
Калі-б я сказаў: Няхай цемра пакрые мяне, і ночкай хай станецца сьветласьць навокал мяне,
дык і цемра цёмнай ня была-б для Цябе, і ночка ясьнела-б, як дзень; цемра, як і сьвятло.
Бо Ты стварыў нутро маё, выткаў мяне ў чэраве матчыным.
Хвалю Цябе за тое, што я гэтак дзіўна збудованы; дзіўныя ўчынкі Тваі, і душа мая ведае добра.
Ня былі ўкрыты косьці мае прад Табою, калі я тварыўся ў укрыцьці, таёмна складаўся ў глыбінях зямлі.
Вочы Твае бачылі мяне, калі быў я йшчэ бяскшталтным зародкам; дні былі вызначаны і ў кнізе Тваёй запісаны ўсе, калі йшчэ ніводнага з іх ня было.
Як-жа важкі, о Божа, думкі Твае для мяне, ды якая вялікая безьліч іх!
Калі-б захацеў я іх палічыць, дык іх больш, чым зярнятак пяску. Я буджуся, і я йшчэ з Табою.
О, каб-жа Ты, Божа, пабіў-бы бязбожнікаў, каб крывапіўцы ад мяне адступіліся вон!
Яны падступна супраць Цябе паўстаюць; ашуканства выдумляюць ворагі Тваі.
Ці-ж ня мушу я й тых ненавідзець, о Госпадзе, што ненавідзяць Цябе, і брыдзіцца тымі, што на Цябе паўстаюць?
Ненавісьцяй поўнай я іх ненавіджу, іх лічу за ворагаў і для мяне.
Выспрабуй, Божа, мяне і сэрца маё Ты пазнай, мяне выспрабуй Ты і пазнай мае думкі!
І зірні, ці ня йду супаратнай дарогай, і на шлях вечны скіруй Ты мяне!
