Быццё 17 разьдзел

 

 

Абраму было дзевяноста дзевяць гадоў, і Гасподзь зьявіўся Абраму і сказаў яму: Я Бог Усемагутны; хадзі прад абліччам Маім і будзь беспахібны;

 

Калі было Абра́му дзевяноста дзевяць гадоў, з’явіўся Госпад Абра́му і сказаў яму: “Я — твой Бог. Імкніся дагаджаць Мне і будзь беззавадны,

і пастанаўлю запавет Мой паміж Мною і табою, і вельмі, вельмі памножу цябе.

 

а Я ўсталюю запавет паміж Мною і паміж табою, і вельмі памножу1 цябе!”

І ўпаў Абрам на аблічча сваё. Бог гаварыў зь ім далей і сказаў:

 

І ўпаў Абра́м на твар свой, а Бог скіраваў да яго такія словы:

Я — вось запавет Мой з табою: ты будзеш бацька мноства народаў,

 

“Гэта — Я, вось запавет Мой з табою: будзеш бацькам мноства народаў.

і ня будзеш ты болей звацца Абрамам, а будзе табе імя Абрагам, бо Я зраблю цябе бацькам мноства народаў;

 

І не будзеш больш называцца Абра́м, але будзе імя тваё Абрага́м,1 бо Я прадвызначыў цябе бацькам мноства народаў.

і вельмі, вельмі распладжу цябе, і выведу ад цябе народы, і цары пойдуць ад цябе;

 

І вельмі, вельмі памножу цябе, і спараджу ад цябе народы, і валадары выйдуць ад цябе.

і пастанаўлю запавет Мой паміж Мною і наступнікамі тваімі пасьля цябе ў роды іхнія, запавет вечны ў тым, што Я буду Богам тваім і нашчадкаў тваіх пасьля цябе;

 

І ўсталюю мой запавет паміж Мною і паміж табою, і паміж нашчадкамі тваімі пасля цябе праз наступныя іх пакаленні, запавет вечны, што буду тваім Богам і нашчадкаў тваіх пасля цябе.

і дам табе і нашчадкам тваім пасьля цябе зямлю, па якой ты вандруеш, усю зямлю Ханаанскую, у валоданьне вечнае; і буду ім Богам.

 

І дам табе і нашчадкам тваім пасля цябе гэтую зямлю, каб засяліў яе: усю зямлю Ханаа́на на валоданне вечнае. Буду яе Богам”.

І сказаў Бог Абрагаму: ты ж датрымлівай запавет Мой, ты і наступнікі твае пасьля цябе ў роды іхнія.

 

І прамовіў Бог да Абрага́ма: “Ты ж Мой запавет будзеш захоўваць, ты і нашчадкі твае пасля цябе праз наступныя іх пакаленні.

Гэта ёсьць запавет Мой, які вы павінны датрымліваць паміж Мною і вамі і паміж нашчадкамі тваімі пасьля цябе: хай будзе ў вас абрэзаны ўвесь мужчынскі пол;

 

Вось запавет, які будзеш захоўваць паміж Мною і табою, і нашчадкамі тваімі пасля цябе праз наступныя іх пакаленні: кожны з вас, мужчынскага роду, будзе абрэзаным.

абразайце крайнюю плоць вашу: і гэта будзе азнакаю запавету паміж Мною і вамі.

 

Абразайце скрайнюю скуравінку цела вашага, і будзе тое на адзнаку запавету паміж Мною і табою.3

На восьмы дзень ад нараджэньня хай будзе абрэзана ў вас у роды вашыя кожнае дзіця мужчынскага полу, народжанае ў доме і купленае за срэбра ў якога-небудзь іншапляменца, якое не ад твайго семя.

 

Кожнае васьмідзённае дзіця з твайго роду мужчынскага полу абразайце, народжанага ў тваім доме і набытага за плату ад усякага чужаземца, што не з твайго племя.

Абавязкова хай будзе абрэзаны народжаны ў доме тваім і куплены за срэбра тваё, і будзе запавет Мой на целе вашым запаветам вечным.

 

Абавязкова абрэжацца народжаны ў доме тваім і набыты за плату. Запавет Мой, з пазнакаю на вашым целе, будзе вечным.

А неабрэзаны мужчынскага полу, які не абрэжа крайняй плоці сваёй, вынішчыцца душа тая з народу свайго; ён парушыў запавет Мой.

 

І неабрэзаны мужчына, які не абрэжа крайнюю скуравінку цела свайго ў восьмы дзень, — адрынутым павінен быць з роду свайго, бо парушыў ён Мой запавет”.

І сказаў Бог Абрагаму: Сару, жонку тваю, не называй Сараю, а хай будзе імя ёй: Сарра;

 

І сказаў Бог Абрага́му: “Са́ра, жонка твая, не будзе называцца імем сваім Са́ра, але Са́рра1 будзе імя яе.

Я дабраслаўляю яе і дам табе ад яе сына; дабраслаўляю яе, і пойдуць ад яе народы, і цары народаў пойдуць ад яе.

 

Буду яе дабрасловіць і дам табе ад яе немаўля. І дабраслоўлю яго, і пойдуць ад яго народы, і валадары народаў выйдуць з яго”.

І ўпаў Абрагам на аблічча сваё, і сказаў сам сабе: няўжо ад стогадовага будзе сын? і Сарра, дзевяностагадовая, няўжо народзіць?

 

І ўпаў Абрага́м тварам долу, усцешыўся, але ў думках сваіх разважыў і сказаў: “Няўжо стагадоваму народзіцца, няўжо дзевяностагадовая Са́рра зацяжарыць?”

І сказаў Абрагам Богу: о, хоць бы Ізмаіл быў жывы прад абліччам Тваім!

 

Сказаў жа Абрага́м да Бога: “Ісмаэ́ль, няхай хоць ён цешыцца ў сваім жыцці Тваёй прысутнасцю”.

А Бог сказаў: менавіта Сарра, жонка твая, народзіць табе сына, і ты дасі яму імя: Ісаак; і пастанаўлю запавет Мой зь ім запаветам вечным, нашчадкам ягоным пасьля яго.

 

Сказаў Бог Абрага́му: “Сапраўды, аднак Са́рра, жонка твая, народзіць табе сына, дасі імя яму Ісаа́к, і ўсталюю запавет Мой з ім як вечны запавет, а таксама з яго нашчадкамі пасля яго.

І пра Ізмаіла Я пачуў цябе: вось, Я дабраслаўляю яго, і выгадую яго, і вельмі, вельмі памножу; дванаццаць князёў народзяцца ад яго; і Я выведу ад яго вялікі народ.

 

Што да Ісмаэ́ля, то пачуў цябе. Таму дабрасловіў яго, і памножыцца ён вельмі, дванаццаць плямёнаў народзіць, і ўчыню яго вялікім народам.

Але запавет Мой пастанаўлю зь Ісаакам, якога народзіць табе Сарра ў гэты самы час на другі год.

 

Але запавет мой усталюю з Ісаа́кам, якога народзіць Са́рра налета ў гэтую ж часіну”.

І Бог перастаў гаварыць з Абрагамам і ўзышоў ад яго.

 

На гэтым скончыў з ім размову. Пасля ўзнёсся Бог ад Абрага́ма.

І ўзяў Абрагам Ізмаіла, сына свайго, і ўсіх народжаных у доме сваім і ўсіх купленых за срэбра сваё, увесь мужчынскі пол людзей дома Абрагамавага, і абрэзаў крайнюю плоць у іх таго самага дня, як сказаў Яму Бог.

 

І ўзяў Абрага́м Ісмаэ́ля, сына свайго, і ўсіх дамоўнікаў сваіх, і ўсіх набытых за плату, і ўсім мужчынам з дому Абрага́ма абрэзаў скрайнюю скуравінку таго самага дня, так, як сказаў яму Бог.

Абрагаму было дзевяноста дзевяць гадоў, калі была абрэзана крайняя плоць у яго.

 

Абрага́м жа быў дзевяноста дзевяці гадоў, калі абрэзаў скрайнюю скуравінку цела свайго.

А Ізмаілу, сыну ягонаму, было трынаццаць гадоў, калі была абрэзана крайняя плоць у яго.

 

Ісмаэ́ль жа, сын яго, быў трынаццаці гадоў, калі абрэзаў скрайнюю скуравінку цела свайго.

Таго самага дня былі абрэзаны Абрагам і Ізмаіл, сын ягоны,

 

На працягу таго самага дня абрэзаліся Абрага́м і Ісмаэ́ль, сын яго.

і зь ім абрэзаны быў увесь мужчынскі пол дома ягонага, народжаныя ў доме і купленыя за срэбра ў іншапляменцаў.

 

І кожнага мужчыну з дому свайго, і кожнага набытага за плату ад іншапляменных народаў абрэзаў.