Быццё 33 разьдзел
Быццё
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад а. Сяргея Сурыновіча
Зірнуў Якаў і ўбачыў, і вось, ідзе Ісаў і зь ім чатырыста чалавек. І падзяліў Якаў дзяцей Лііных, Рахіліных і дзьвюх служанак.
Зірнуўшы, Яку́б убачыў: і вось, падыходзіць Эса́ў, брат яго, і чатырыста мужоў з ім. І аддзяліў Яку́б дзяцей Лі́і, і Рахэ́лі, і дзвюх прыслужніцаў,
І паставіў служанак і дзяцей іхніх наперадзе, Лію і дзяцей яе за імі, а Рахіль і Язэпа апошнімі.
і паставіў дзвюх прыслужніцаў і сыноў іх наперадзе, Лі́ю і дзяцей яе ззаду, а Рахэ́ль і Язэ́па апошнімі.
А сам пайшоў перад імі і пакланіўся да зямлі сем разоў, падыходзячы да брата свайго.
Ён жа пайшоў наперадзе іх, і пакланіўся да зямлі сем разоў, калі наблізіўся да брата свайго.
І пабег Ісаў яму напярэймы і абняў яго, і ўпаў на шыю яму і цалаваў яго, і плакалі.
І пабег Эса́ў насустрач яму, і, абняўшы яго, пацалаваў, і кінуўся на шыю яго, і плакалі абодва.
І зірнуў Ісаў і ўбачыў жонак і дзяцей і сказаў: хто гэта ў цябе? Якаў сказаў: дзеці, якіх Бог даў рабу твайму.
І, зірнуўшы, убачыў [Эса́ў] жонак і дзяцей, і спытаўся: “Хто яны табе?” [Яку́б] жа адказаў: “Дзеці, праз якіх злітаваўся Бог над слугой тваім”.
І падышлі служанкі і дзеці іхнія і пакланіліся;
І наблізіліся служанкі і дзеці іх, і пакланіліся,
падышла і Лія і дзеці яе і пакланіліся; нарэшце падышлі Язэп і Рахіль і пакланіліся.
і наблізілася Лі́я і дзеці яе, і пакланіліся, і пасля ўсіх наблізілася Рахэ́ль і Язэп, і пакланіліся.
І сказаў Ісаў: навошта ў цябе гэта мноства, якое я спаткаў? І сказаў Якаў: каб здабыць упадабаньне ў вачах гаспадара майго.
І спытаўся [Эса́ў]: “Дзеля чаго табе ўсе караваны гэтыя, што сустрэў?” [Яку́б] жа адказаў: “Каб спазнаў слуга твой ласку тваю, гаспадару”.
Ісаў сказаў: у мяне многа, браце мой; хай будзе тваё ў цябе.
Сказаў жа Эса́ў: “Браце, я маю многае, няхай тваё застанецца табе”.
Якаў сказаў: не, калі я здабыў упадабаньне ў вачах тваіх, прымі дарунак мой з рукі маёй; бо я ўгледзеў аблічча тваё, як бы хто ўбачыў аблічча Божае, і ты быў прыхільны да мяне;
Прамовіў жа Яку́б: “Калі я спазнаў ласку тваю, прымі прынашэнні з рук маіх, бо калі я ўбачыў твар твой — нібы твар Бога пабачыў, дык будзеш спрыяць мне.
прымі дабраславеньне маё, якое я прынёс табе, бо Бог даў мне, і ёсьць у мяне ўсё. І ўпрасіў яго. І той узяў
Прымі дабраслоўленні мае, што прынёс табе, бо злітаваўся нада мною Бог і стае мне ўсяго”. І прымушаў яго, і [Эса́ў] прыняў,
і сказаў: падымемся і пойдзем; і я пайду перад табою.
і сказаў: “Выправадзімся і пойдзем наўпрост”.
Якаў сказаў яму: гаспадар мой ведае, што дзеці пяшчотлівыя, а дробнае і буйное быдла ў мяне дойнае: калі гнаць яго цэлы дзень, дык памрэ ўсё быдла;
Адказаў жа яму [Яку́б]: “Гаспадар мой ведае, што дзеці здарожаныя, а авечкі і каровы нараджаюць пры мне, калі ж паганю іх праз цэлы дзень, то згіне ўся свойская жывёла.
хай гаспадар мой пойдзе паперадзе раба свайго, а я пайду павольна, як пойдзе быдла, якое перад мною, і як пойдуць дзеці, і прыйду да гаспадара майго ў Сэір.
Няхай пойдзе наперад гаспадар мой перад слугою, я ж падмацуюся шляхам, ідучы крокам дзіцяці, ажно наганю гаспадара майго ў Сэі́ры”.
Ісаў сказаў: пакіну я з табою людзей, якія пры мне. Якаў сказаў: навошта гэта? толькі б здабыць мне ўпадабаньне ў вачах гаспадара майго!
Сказаў тады Эса́ў: “Пакіну колькі людзей, што са мною”. Адказаў жа: “Навошта? Дастаткова, што я спазнаў ласку тваю, гаспадару”.
І вярнуўся Ісаў таго ж самага дня дарогаю сваёю ў Сэір.
Выправіўся ж Эса́ў таго дня ў дарогу сваю ў Сэі́р.
І Якаў рушыў у Сакот, і пабудаваў сабе дом, і быдлу свайму парабіў кашары. Ад гэтага даў ён імя месцу: Сакот.
І Яку́б выправадзіўся ў Намёты, і зладзіў сабе там жытлы і стойлы для жыўнасці сваёй. Праз тое назваў мясціну тую Намёты.1
Якаў, вярнуўшыся зь Месапатамі, шчасьліва прыйшоў у горад Сіхем, які ў зямлі Ханаанскай, і разьмясьціўся перад горадам.
І прыйшоў Яку́б у Салэ́м, места Сікі́мскае,2 што ў зямлі Ханаа́н, вяртаючыся з Месапата́міі сіры́йскай, і спыніўся ў бачнасці места.
І купіў дзялянку поля, на якім паставіў намёт свой, у сыноў Эмора, бацькі Сіхемавага, за сто манет.
І прыдбаў частку поля, куды паставіў намёт свой, ад Эмо́ра, бацькі Сіхе́ма, за сто ягнятаў.
І паставіў там ахвярнік; і заклікаў імя Госпада, Бога Ізраілевага.
І збудаваў там ахвярнік, і заклікаў Бога Ізраэ́ля.
