Псалтыр 49 псалом
Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Біблія Скарыны (Бразгуноў)
Псальма Асафава. Бог над багамі, Гасподзь, прамовіў, і заклікае зямлю, ад усходу сонца да захаду.
Зь Сіёна, які ёсьць карона красы, зьяўляецца Бог,
ідзе Бог наш — і не маўчыць: перад ім вагонь пажыральны, а вакол Яго моцная бура.
Ён заклікае нябёсы згары, і зямлю — народ Свой судзіць:
«зьбярэце Мне пабожных Маіх, што пры ахвяры склалі са мной запавет».
І абвесьцяць нябёсы праўду Ягоную; бо судзьдзя гэты — Бог.
Слухай, народзе Мой, буду Я прамаўляць, Ізраіле! буду Я сьведчыць супроць цябе: Я — Бог, твой Бог.
Не за ахвяры твае Я дакарацьму цябе; цэласпаленьні твае заўжды прада Мною,
не вазьму цяляці з дома твайго, ні казлоў з кашараў тваіх;
бо Мае ўсе зьвяры ў лесе, і быдла на тысячы гор,
ведаю ўсё птаства ў гарах і зьвер польны прада Мною.
Калі б Я быў галодны, дык не сказаў бы табе; бо Мой сусьвет і ўсё, што яго напаўняе.
Ці ем Я валовае мяса, і ці п’ю Я казьліную кроў?
Прынясі Богу ў ахвяру падзяку, і выконвай твае абяцаньні Ўсявышняму,
і пакліч Мяне ў дзень смутку; Я ўратую цябе, і ты ўславіш Мяне.
А грэшніку кажа Бог: чаго прапаведуеш ты ўстанаўленьні Мае і бярэш Мой запавет у вусны твае,
а сам ненавідзіш Маё настаўленьне, і словы Мае за сябе адкідаеш?
Калі бачыш ты злодзея, лагодзішся зь ім, і зь пералюбцамі стасункуешся,
вусны твае пускаеш на слова ліхое і язык твой хітрыну пляце;
сядзіш і на брата твайго намаўляеш, на сына маці тваёй паклёпы пускаеш;
ты гэта рабіў, і Я маўчаў; ты падумаў, што Я такі самы, як ты. Выкрыю цябе, і пакажу вачам тваім грахі твае.
Зразумейце гэта вы, хто забывае Бога, каб Я не забраў вас, бо ня будзе каму ратаваць.
Хто ў ахвяру падзяку прыносіць, той шануе Мяне, і хто на дарогі свае зважае, таму пакажу Я Божы ратунак!
