Псалтыр 68 псалом
Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Міхаіла Астапчыка
Кіроўцу хору. На шошаніме. Псальма Давідава.
Кіроўцу хору. На прыладзе Шошанім. Псалом Давіда.
Ратуй мяне, Божа; бо воды дайшлі да душы маёй.
Ратуй мяне, Божа, Бо воды падышлі да душы маёй.
Я заграз у глыбокай багне, і няма на чым стаць; увайшоў у глыбіні водаў, і хуткая плынь іх панесла мяне.
Заграз у глыбокай ціне і няма дзе стаць, Увайшоў у глыбіню марскую і бура патапіла мяне.
Я зьнямог ад крыку; засьмягла горла маё; стаміліся вочы мае, выглядаючы Бога майго.
Саслабеў клічучы, высахла горла мае, Згаслі вочы мае ад чакання дапамогі ад Бога майго.
Тых, што ненавідзяць мяне бязь віны, болей, чым валос на маёй галаве: ворагі мае, што бязьвінна мяне перасьледуюць, набраліся сілы; чаго я не адбіраў, тое мушу аддаць.
Памножыліся больш валасоў маіх на галаве нянавіснкі мае, Узмацніліся ворагі мае, што гоняць мяне без віны, павінен аддаць, што не браў.
Божа! Ты ведаеш дурасьць маю, і грахі мае ад цябе не схаваны.
Божа, Ты зведаў утрапёнасць маю, І грахі маі ад Цябе не ўтояцца.
Хай не пасаромяцца празь мяне тыя, што на Цябе спадзяюцца, Госпадзе, Божа сілы. Хай не пасаромяцца празь мяне тыя, што шукаюць Цябе, Божа Ізраілеў;
Да не пасаромяцца пра Мяне ўсе, хто спадзяецца на Цябе, Божа, Сілаў Уладар, да не пасаромяцца пра Мяне ўсе, хто шукае Цябе.
бо дзеля Цябе я цярплю зьнявагу, і ганьбаю пакрываюць аблічча маё.
Бо Цябе дзеля цярплю абражанне, Сорам пакрыў твар Мой.
Счужынеў я братам маім, чужынцам зрабіўся сынам маці маёй,
Чужым стаў для братоў Маіх, Чужынцам для сыноў маці Маёй.
бо клопат па доме Тваім пажырае мяне, і ліхаслоўе тых, што Цябе ліхасловяць, падае на мяне,
Бо рэўнасць пра дом Твой з’ядае Мяне, І абражанні абражаючых Цябе найшлі на Мяне.
і постам выплакаў я душу маю, і гэта робяць зьнявагаю мне.
І пакрыў пастом душу Маю, мІ было гэта ганебай для Мяне,
І замест вопраткі я на сябе нацягнуў валасяніцу — і раблюся ім прытчаю;
І ў лахманы апрануўся, І зрабіўся для ўсіх прыпавесцю.
і пра мяне балабоняць, седзячы каля брамы, і сьпяваюць у песьнях тыя, што п’юць віно.
Пра Мне глуміліся пры варотах седзячыя, І пра Мяне спявалі тыя, што віно п’юць.
А я з малітвай маёю да Цябе, Госпадзе; у час добрай зычлівасьці, Божа, па вялікай даброці Тваёй, пачуй мяне ў праўдзе ратунку Твайго;
А Я з малітваю да Цябе, Божа, бо час зрабіць дабрадзеянне, Па вялікай міласэрнасці пачуй Мяне, па праўдзе ратавання Твайго.
дастань мяне з багавіньня, каб не загразнуў я: хай я вызвалюся ад ненавісьнікаў маіх і ад глыбокіх водаў;
Ратуй Мяне ад ціны, да не загразну, Да збаўлюся ад нянавіснікаў Маіх і ад глыбокіх вод.
хай не пацягне мяне цячэньне вады, хай не паглыне мяне багна, хай не замкне нада мною прорва пашчы свае.
Да не патопіць мяне бура вадзяная, да не пажрэ мяне глыбіня марская, Да не закрыецца, як пашча, нада Мною гавэнда.
Пачуй мяне, Госпадзе, бо добрая міласьць Твая; у мностве шчадротаў Тваіх дагледзь мяне,
Пачуй Мяне, Божа, па дабрыні і міласэрнасці Тваёй, Па вялікай шодрасці Тваёй паглядзі на Мяне.
не хавай твару Твайго ад раба Твайго, бо я смуткую; хутка пачуеш мяне;
Не адвярні твару Свайго ад отрака Твайго, Бо смуткую і пачуй Мяне.
Наблізься да душы маёй, вызваль яе; дзеля ворагаў маіх уратуй мяне.
Пачуй душу Маю і ратуй яе, Ад вораг Маіх абарані Мяне.
Ты ведаеш паганьбеньне маё, сорам мой і агуду маю; ворагі мае ўсе прад Табою.
Ты ведаеш ганебу Маю і сорам мой, Перад Табою ўсе абражальнікі Мае.
Маё сэрца зламала агуда, і я зьнямогся; чакаў спагады, але няма яе — і спагадцаў, ды не знаходжу.
Ганебу адчувае душа Мая, І чакаў суперажываючага, але не было, і чакаў суцешыцеля і не знайшоў.
І далі мне за ежу жоўць, і ў смазе маёй воцатам напаілі мяне.
І далі ў снеданне Мне жоўць, І смагу Маю здаволілі воцатам.
Няхай стане трапеза іхняя сеткаю ім, і мірнае застольле іхняе — пасткаю;
Да зробіцца трапеза іхняя для іх І сеткай, і помстай, і пасткай.
няхай запамрочацца іхнія вочы, каб ім ня бачыць, і сьцёгны расслабі ім назаўсёды;
Да аслепнуць вочы іхнія і не бачаць, І хрыбты іх назаўсёды прыгнечаны будуць.
вылі на іх лютасьць Тваю, і полымя гневу Твайго хай абдыме іх;
Гнеў Свой вылі на іх, І люты гнеў Твой няхай іх нагоніць.
селішча іхняе няхай запусьцее, і ў палатках іхніх хай ніхто ня жыве,
Да зробіцца двор іх пусты, І ў сялібах іх няхай ніхто не жыве.
бо, каго Ты забіў, яны яшчэ перасьледуюць, і пакуты Табою параненых памнажаюць.
Бо каго Ты пакараў, яны нагналі І да язваў Маіх дадалі яшчэ больш.
Прыкладзі беззаконьне да іхняга беззаконьня, і хай ня ўвойдуць яны ў праўду Тваю;
Дадай бяззаконне да бязаконня іх, І да не дачыняцца да праўды Тваёй.
няхай скрэсьлены будуць з кнігі жывых, і хай ня будуць запісаны з праведнымі.
Да выкрасленыя будуць з кнігі жывых, І з правяднымі да не напішуцца.
А я бедны і пакутую; дапамога Твая, Божа, хай адродзіць мяне.
Бедны і нядужы Я, Божа, Няхай мяне знойдзе ратаванне Твае.
Я буду славіць імя Бога майго ў песьні, буду ўзьвялічваць яго праслаўленьнем,
Усхвалю імя Бога майго песнямі, Узвялічу Яго пашанаю.
і будзе гэта даспадобы Госпаду болей, чым вол, чым цяля з рагамі і з капытамі.
І заўгодна гэта Богу больш цяляты маладога, Што з рагамі і з капытамі.
Угледзяць гэта спрагненыя, і зарадуюцца. І ажыве сэрца ваша, богашукальнікі;
Да ўбачаць бедныя і ўзвясяляцца, Шукайце Бога і жыва будзе душа ваша.
бо Гасподзь чуе ўбогіх і не пагарджае вязьнямі Сваімі.
Бо пачуў убогіх Сваіх Божа І вязнямі Сваімі не пагрэбуе.
Хай праславяць Яго зямля і нябёсы, моры, і ўсё рухомае ў іх,
Да ўсхваляюць Яго неба, і зямля, і мора, і ўсе жывучыя там, Бо Бог ратуе Сіён, і збудуюцца гарады Юдавы, аселяцца там і атрымаюць спадчыну.
бо ўратуе Бог Сіён, створыць гарады Юдавыя, і паселяцца там, і ўспадкуюць яго,
І сыны рабоў Тваіх завалодаюць імі, І любячыя імя Твае заселяцца там.
і нашчадкі рабоў Ягоных умацуюцца ў ім, і тыя, што любяць імя Ягонае, сяліцца ў ім будуць.
