Але Ты, Ягова, шчыт перада Мной, Ты слава мая, Ты падыймаеш галаву маю.
Пачуй мяне, калі гукаю, Божа справядлівасьці маёй! У цясноце Ты даў мне прастору. Зьлітуйся нада мною і пачуй малітву маю!
Агляніся, Ягова, вызвалі душу́ маю, выратуй мяне дзеля міласэрнасьці Тваёй!
Змучыўся я ад стагнаньняў маіх; штоноч пла́чу я на ложку маім і паліваю сьлязьмі пасьцель маю.
Ягова чуе маленьне маё; Ягова прыймае малітву маю.
каб ня схапіў як леў душу́ маю, разрываючы яе, калі не́каму ратаваць!
дык хай перасьледуе вораг душу́ маю і схопіць яе, і хай утопча ў зямлю жыцьцё маё, і чэсьць маю хай зьмяшае з пылам. (Зэля).
Бо Ты ўчыніў суд мой і справу маю завяршыў; Ты сядзіш на Пасадзе, як справядлівы Судзьдзя.
Зьлітуйся нада мною, Ягова! Глянь на бядоту маю ад маіх нянавісьнікаў, — Ты, што падыймаеш мяне ад брамаў сьмерці,
Усьцяж я маю Ягову перад вачыма маімі; таму што Ён праваруч мяне, каб я ніколі ня пахіснуўся.
Малітва Давідавая. Зваж, Ягова, на справядлівасьць маю! Зваж на лямант мой! Прыхілі Вуха Тваё да малітвы маёй з вуснаў няманлівых!
Ад Аблічча Твайго няхай выйдзе прысуд мой; Вочы Твае бачаць справядлівасьць (маю).
Паўстань, Ягова! пераймі яго! Штурхні яго долу! Выбаві душу маю ад бязбожніка ме́чам Тваім,
Ягова адплаціў мне за маю справядлівасьць; Ён адплаціў мне за чысьціню рук маіх;
І Ягова адплаціў мне за справядлівасьць маю, за чысьціню рук маіх перад Вачыма Ягонымі.
і Ты запаліш сьветач мой. Ягова, Бог мой, прасьвятляе цемру маю;
Яны дзеляць паміж сабою вопратку Маю, і аб рызе Маёй кíдаюць жэрабя.
Выратуй ад меча Душу́ Маю, ад заваладаньня сабакамі адзінокую Маю.
Ён мацуе душу́ маю. Ён кіруе мяне на сьцежкі праўды дзеля Імя Ягонага.
Ты рыхтуеш перада мною стол перад абліччам уціскальнікаў маіх. Ты намасьціў алеем галаву маю. Келіх мой напоўнены да краёў.
Псальм Давідавы. Да Цябе, Ягова, узьнімаю я душу́ маю.
Глянь на пакуту маю і зьнямогу маю, і даруй усе грахі мае.
Абарані душу́ маю і вызвалі мяне. Ня дапусьці мне быць асаромленым, бо я ў Цябе шукаю прыпынку.
Ня загубі душу́ маю з грэшнікамі і жыцьцё маё з крыважэрнымі.
Ягова! Ты вывеў зь пекла душу́ маю, Ты пакінуў мяне жыць у адрозьненьне ад тых, што сыходзяць у магілу.
Ягова, у Тваёй зычлівасьці Ты ўмацаваў гару маю. А як Ты схаваў Аблічча Тваё, і я стаўся, як адштурхнуты.
Хай стануць пасаромленымі і паганьбленымі тыя, што шукаюць душу́ маю. Хай пахіснуцца і будуць пакрыты ганьбай тыя, што надумваюць ліхое супраць мяне.
бо бяз прычыны яны ўкрадкам схавалі супраць мяне сетку сваю, і бяз прычыны выкапалі яму на душу́ маю.
Яны плацяць мне благім за дабро. Асірочваюць душу маю.
А я — як яны хварэлі, вопраткой маёй было жалобнае адзеньне. Я марыў пастом душу маю, а малітва сэрца майго вярталася назад.
Мой Госпад, як доўга Ты будзеш яшчэ на гэта глядзець? Адвядзі душу́ маю ад іхных злачынстваў, ад маладых ільвоў маю адзінокую!
Прабудзіся і ўстань за маю правату, Бог мой і Госпад мой, за маю справядлівую справу!
Сьмярдзяць, гнояцца раны мае праз няразумнасьць маю.
І тыя, што шукаюць душу́ маю, кладуць петлі. І тыя, што шукаюць майго няшчасьця, гавораць пра пагібель і цэлы дзень намышляюць ілжу.
Пачуй, Ягова, малітву маю, прымі да Слыху Твайго мой крык! Ня маўчы на сьлёзы мае, бо я прыхадзень у Цябе, чужынец, як і ўсе ба́цькі мае.
Я, я сказаў: «Ягова, будзь літасьцівы да мяне! Вылячы душу́ маю, бо зграшыў я перад Табою».
Зьліваючы душу́ маю, я буду думаць аб тым, як я буду хадзіць у вялікім натоўпе, сьвяточна павяду іх у дом Бога з моцным урачыстым воклічам і ўдзячнасьцю, у сьвяточным натоўпе.
Разваж мяне, Божа, і вядзі маю цяжбіну супраць нядобрых людзей; і вызвалі мяне ад чалавека хітрага і нясправядлівага; —
Схілю вуха маё да прыпавесьці, адкрыю загадку маю (пад гук) гарпы.
Чаму я маю баяцца ў дні ліхія, калі акружыць мяне нясправядлівасьць маіх перасьледвальнікаў,
Сапраўды, Бог адкупіць душу́ маю ад улады шэолю, і Ён прыме мяне. Зэля.
Божа, пачуй малітву маю! Прыхілí Вуха Тваё да слоў малітвы маёй,
Ён у міры выкупляе душу́ маю ад нападку супраць мяне, бо іх многа супраць мяне.
(Толькі) праз Бога я слаўлю Ягонае Слова. Надзею маю я ускладаю на Бога. Я ня баюся. Што цела зробіць мне?
Яны зьбіраюцца разам. Яны сочаць за мной. Яны назіраюць за маімі крокамі, каб ухапіць маю душу́.
бо Ты ўратаваў маю душу́ ад сьмерці і ногі мае ад падзеньня, — ці ж ня так? — каб я хадзіў перад Абліччам Бога ў сьвятле жывых.
Пачуй, Божа, мой лямант! Зваж на маю малітву!
А тыя, што шукаюць душу́ маю, каб яе зьнішчыць, зыйдуць у апраметныя мейсцы зямлі.
Божа, Ты ведаеш няразумнасьць маю. І вíны мае ад Цябе ня схаваныя.
Ты,Ты ведаеш ганьбу маю і сорам мой, і зьнявагу маю. Перад Табою ўсе прыгнятальнікі мае.
бо ворагі мае змаўляюцца супраць мяне, і тыя, што цікуюць душу маю, раюцца паміж сабою,
Ты памножыш велічнасьць маю і акружыш мяне, і суцешыш мяне.
Але заўжды я з Табою. Ты трымаеш маю правую руку́.
Каго маю я на Нябёсах? І з Табою я нічога ня жадаю на зямлі.
Я ўспамінаю маю струнную ігру ўначы, разважаю ў сэрцы маім, і дух мой старанна дасьледуе.
Навука Асапава. Слухай, народзе мой, навуку маю! Нахіліце вуха вашае да слоў вуснаў маіх!
Я хутка ўпакорыў бы ворагаў іхных і павярнуў бы Руку Маю на прыгнятальнікаў іхных.
Ягова, Божа войскаў, выслухай малітву маю! Вазьмі да вушэй, Божа Якубаў. Зэля.
Захавай душу́ маю, бо я дабрачэсны. Ратуй Ты, Божа мой, слугу Твайго, які на Цябе спадзяецца.
Узрадуй Ты душу́ слугі Твайго, бо да Цябе, мой Госпад, узношу я душу́ маю;
Прымі да Вушэй, Ягова, маю малітву, і зваж на голас маленьня майго!
бо міласэрнасьць Твая да мяне ёсьць вялікая, і Ты вырваў душу маю з магілы апраметнай.
Чаму, Ягова, адкідаеш Ты душу маю, хаваеш Ты Аблічча Тваё ад мяне?
Навек Я захаваю яму Міласэрнасьць Маю, і Мой Запавет зь ім застанецца цьвёрдым.
але Міласэрнасьці Маёй ня адвярну ад яго, і захаваю Вернасьць Маю.
Пры мностве трывожных думак у сэрцы маім суцяшэньні Твае напаўнялі душу́ маю Тваёй падтрымкай.
дзе ба́цькі вашыя спакушалі Мяне, выпрабоўвалі Мяне, хаця яны бачылі Дзею Маю.
Ягова, пачуй маю малітву, няхай дойдзе да Цябе маё галашэньне!
«Ён змардаваў у дарозе сілу маю, скараціў дні мае.
За любоў маю яны варагуюць супраць мяне. А я малюся.
І яны плацяць мне злом за дабро, і нянавісьцю — за маю любоў.
Бо Ты вызваліў душу маю ад сьмерці, вочы мае — ад сьлёзаў, нагу маю — ад спатыканьня.
Я маю асалоду ў Статутах Тваіх. Я ня забуду Слова Тваё.
Ухілі (ад мяне) ганьбу маю, якой я баюся, бо Суды Твае ёсьць добрыя.
Я маю (маё) задавальненьне ў Загадах Тваіх, якія я люблю,
Я маю больш разуменьня, чым старыя, бо я выконваю Загады Твае.
Глянь на нягоду маю і вызвалі мяне, бо я Закону Твайго ня забываўся.
Заступіся за справу маю і збаў мяне. Ажыві мяне паводля Слова Твайго.
О Ягова, вызвалі душу маю ад вуснаў ілжы, ад языка хітраваньня.
Ці ня ўтаймоўваў я і ня ўсьміраў душу маю? Як дзіця аднятае ад пелькаў маці сваёй, як дзіця аднятае ад пелькаў, так душа мая ўва мне.
Хай прыліпне язык мой да паднябеньня майго, калі я ня буду помніць цябе, калі я ня пастаўлю Ярузалім вышэй за найвышэйшую радасьць маю.
Хíба я ня маю іх нянавідзіць, якія Цябе, Ягова, нянавідзяць? Хíба я ня павінен мець агіды супраць тых, якія паўстаюць супраць Цябе?
О Ягова, мой Госпад, (Ты) сіла ратунку майго, Ты пакрыў галаву маю ў дзень бітвы.
Перад Ім я выліваю лямантава́ньне маё. Яму пра тугу маю апавядаю.
Калі зьнямагае ўва мне дух мой, Ты ведаеш сьцежку маю. На дарозе, якой я іду, яны тайком палажылі мне пастку.
Глянь Ты направа! і ўбач Ты! там няма нікога, хто хацеў бы мяне ведаць. Зьнікла для мяне ўсякае сховішча. Ніхто ня клапоціцца пра душу маю.
Вызвалі Ты зь вязьніцы душу маю, каб я славіў Імя Тваё. Праведнікі мяне будуць акаляць, як Ты адплаціш мне.
Псальм Давідавы. О Ягова, пачуй малітву маю! Прымі да Вуха (Твайго) мольбы мае. У Вернасьці Тваёй, у Справядлівасьці Тваёй адкажы Ты мне.
бо вораг перасьледуе душу маю, затаптаў у зямлю жыцьцё маё, прымусіў мяне жыць у цемры, як даўно памерлых.
Дай мне нараніцы пачуць Міласэрдзе Тваё, бо на Цябе я спадзяюся. Пакажы Ты мне шлях, па якім я пайду, бо да Цябе я ўзьнімаю душу́ маю.
Вырві Ты мяне, о Ягова, ад ворагаў маіх! У Цябе я маю сховішча.
Дзеля Імя Твайго, о Ягова, ажыві мяне! Дзеля Справядлівасьці Тваёй вывядзі Ты душу́ маю з прыгнёту.
І вось жанчына хананэйская, прыйшоўшая з тых ваколіц закрычала Яму, кажучы: зьлітуйся нада мною, Госпадзе, Сын Давіда! Дачку маю жорстка мучыць дэман.
І Я кажу табе: ты — Пётра, і на гэтай скале Я збудую Маю Царкву, і брамы пекла ня перамогуць яе.
Хíба я ня маю ўлады рабіць са сваім, што хачу? Ці вока тваё ліхое ад таго, што я добры?
Адказаўшы ж Ісус сказаў: ня ведаеце, чаго просіце. Ці можаце піць чару, якую Я маю піць, і быць ахрышчанымі хрышчэньнем, якім Я хрышчуся? (Яны) кажуць Яму: можам.
І кажа ім: чару Маю будзеце піць і хрышчэньнем, якім Я хрышчуся, будзеце ахрышчаны. Але даць сесьці з правага боку Майго і з левага боку Майго — ня Мая (улада), але каму прыгатавана Ба́цькам Маім.
Раскрыжаваўшыя Яго разьдзялілі адзежы Ягоныя, кіда́ючы жэрабя; каб было споўнена сказанае праз Прарока: падзялілі адзежы Мае паміж сабою і на вопратку Маю кінулі жэрабя;
І, адказаўшы, Ісус сказаў яму: Сымоне! (Я) маю нешта сказаць табе. Ён жа гаворыць: скажы, Настаўнік.
бо сябра мой з дарогі зайшоў да мяне, і ня маю, чаго даць яму;
і (ён) разважаў сам у сабе, кажучы: што мне рабіць, бо ня маю, куды сабраць плады мае?
Хрышчэньнем маю (Я) быць ахрышчаным, і як (Я) тамлюся, пакуль гэтае ня выпаўніцца!
І, прыйшоўшы дадому, склікае сяброў і суседзяў, кажучы ім: парадуйцеся са мною, бо (я) знайшоў маю згубленую авечку.
Паглядзіце на Рукі Мае і на Ногі Мае, бо (гэта) Сам Я Ёсьць; абмацайце Мяне і разгледзьце, бо дух цела і касьцей ня мае, што, як бачыце маю Я.
Адказала жанчына і сказала: (я) ня ма́ю мужа. Кажа ёй Ісус: добра (ты) сказала: мужа (я) ня ма́ю;
Ён жа сказаў ім: Я маю страву есьці, якой вы ня ве́даеце.
Хворы адказаў Яму: Госпадзе, ня ма́ю чалавека, каб спусьціў мяне ў купальню, калі ўскаламуціцца вада; калі ж я прыходжу, другі (ўжо) зыходзіць прада мною.
Я ж маю Сьведчаньне большае за Яанавае, бо Дзеяньні, што даў Мне Бацька, каб Я скончыў іх, самыя гэтыя Дзеяньні, што Я раблю, сьведчаць аба Мне, што Бацька паслаў Мяне.
бо Я зыйшоў зь Неба ня (дзеля таго), каб рабіць Волю Маю, але, (каб рабіць) Волю Таго, Хто паслаў Мяне, (Ба́цькі);
Хто есьць Маё Цела і п’е Маю Кроў, мае Жыцьцё Вечнае, і Я ўскрашу яго ў апошні дзень.
хто есьць Маё Цела і п’е Маю Кроў, ува Мне жыве, і Я ў ім.
Шмат маю аб вас гаварыць і судзіць, але Той, Хто паслаў Мяне, ёсьць Праўдзівы, і Я што пачуў ад Яго, тое кажу сьвету.
Ісус адказаў: Я ня ма́ю дэмана, але Я паважаю Ба́цьку Майго, а вы зьняважаеце Мяне.
І іншых авечак Я маю, што ня ёсьць з гэтага двара, і гэных Мне трэба прывесьці, і Голас Мой (яны) пачуюць. І станецца адно стада, (і) адзін Пастыр.
Ніхто ня адыйма́е яго ў Мяне, але Я Сам аддаю яго: Я маю ўладу аддаць яго і маю ўладу ізноў узяць яго. Гэты Загад Я дастаў ад Бацькі Майго.
Яшчэ многа маю казаць вам, але (вы) цяпер ня здо́лееце панесьці.
Цяпе́р жа да Цябе іду і гэтае кажу на сьвеце, каб (яны) мелі Радасьць Маю поўную ў сабе.
Тата Мой! каго Ты Мне даў, хачу, каб і яны былі са Мною, там, дзе Я, каб бачылі Славу Маю, якую Ты Мне даў, бо палюбіў Мяне раней заснаваньня сьвету.
Дык Пілат кажа Яму: Ты са мной ня гаво́рыш? Ці ня ве́даеш, што маю ўладу ўкрыжаваць Цябе і маю ўладу звольніць Цябе?
Дык сказалі адзін аднаму: ня бу́дзем разьдзіраць яго, але кінем жэрабя на яго: чый будзе; каб споўнілася (сказанае) ў Пісаньні, што гаворыць: падзялілі вопратку Маю між сабою і аб рызе Маёй жэрабя кідалі. Вось так учынілі гэтае жаўнеры (Пс. 22:19).
таму што Ты ня пакінеш душу́ маю ў пекле, і ня дасі Сьвятому Твайму ўбачыць парахненьне.
Але Пётра сказаў: срэбра і золата ў мяне няма. А што маю, тое даю табе: у Імя Ісуса Хрыста Назарэя устань і хадзі!
(Але) адносна яго ня маю нічога пэўнага напісаць (свайму) гаспадару; дзеля гэтага прывёў яго да вас, і асабліва да цябе, кароль Агрыппа, каб зрабіўшы расьсьледаваньне мне мець што напісаць.
Але скажа хто-небудзь: ты веру маеш, а я маю ўчынкі: пакажы мне веру тваю бяз учынкаў тваіх, а я пакажу табе маю веру на ўчынках маіх.
ведаючы што хутка пакіну маю будыніну, як і Госпад наш Ісус Хрыстос мне адкрыў.
Калі хто ўбачыў брата свайго, які грашыць грахом ня на сьмерць: і папросіць (Бога за яго, і Бог) дасьць яму жыцьцё, (маю на ўвазе тых, што) саграшаюць (грахом) ня на сьмерць. Ёсьць грэх на сьмерць: кажу, каб ня за таго (ён) маліўся.
Ня маю большай радасьці, як чуць пра дзяцей маіх, што ходзяць у Праўдзе.
Бо Пісаньне гаворыць хвараону: дзеля таго Я (і) узвысіў цябе, каб паказаць над табою сілу Маю, і каб было абвешчана Імя Маё па ўсёй зямлі.
Пагэтаму маю пахвалу ад Бога ў Хрысьце Ісусе.
Вітайце Рухва, выбранага ў Госпадзе, (а) таксама матку ягоную і маю.
Адносна ж дзявоцтва (бяззаганнасьці) я ад Госпада загаду ня маю, але даю параду, як (чалавек), які атрымаў ад Госпада ласку быць верным.
Але яна шчасьлівейшая, калі застанецца так, па маёй парадзе; думаю ж, што і я маю Духа Божага.
Але я з гэтага нічым ня скарыстаўся. І напісаў (я) гэта ня дзеля таго, каб так было для мяне. Бо мне лепей памерці, чым каб хто зьнішчыў славу маю.
Бо калі я раблю гэта самаахвоць, (то) маю (і адпаведную) узнагароду; калі ж (раблю гэта) па абавязку, (то выконваю толькі) даручанае мне служэньне.
Сумленьне ж маю на ўвазе ня сваё, але другога: бо для чаго мая свабода мае быць судзімай чужым сумленьнем?
Калі я гавару мовамі чалавечымі і (нават) ангельскімі, але ня маю любові, то я стаўся (як) медзь зьвінячая, альбо кімбал, які бразгае.
І калі маю прароцтва і ведаю ўсе тайны і (маю) усякае веданьне, і калі маю ўсю веру, так каб горы перастаўляць, а любові ня маю, (то) я — нішто.
І калі я раздам усе маёмасьці мае, і калі аддам цела маё на спаленьне, а любові ня маю, то няма мне ніякай карысьці.
Я кожны дзень паміраю: аддаю ў залог маю пахвалу, якую я маю ў Хрысьце Ісусе, Госпадзе нашым.
Я ж заклікаю Бога ў сьведкі на маю душу́, што, шкадуючы вас, я дагэтуль ня прыйшоў у Карынт.
Ад вялікай скрухі і болю сэрца напісаў я вам са многімі сьлязьмі ня (для таго), каб вы былі засму́чаны, але каб (вы) пазналі любоў, якую (я) зь лішкам маю да вас.
Таму што ён прыняў (маю) просьбу, але будучы вельмі руплівым (пра вас), ён пайшоў да вас добраахвотна.
Бо думаю, што я ні ў чым ня маю нястачы перад вышэйшымі Апосталамі.
і будучы (працуючы) у вас і перанёсшы нястачу я нікога ня абцяжарыў; таму што нястачу маю папоўнілі браты, якія прыйшлі з Македоніі; ды і ва ўсім стараўся і буду старацца быць для вас ня цяжарам.
Я стаўся няразумным хвалючыся: вы мяне прыму́сілі. Вам належала б мяне хваліць; бо я ні ў чым ня маю нястачы перад вышэйшымі Апосталамі, хаця я і нішто.
як і належыць мне думаць пра ўсіх вас, таму што я маю вас у сэрцы маім нават у путах маіх, пра ўсіх вас як саўдзельнікаў маіх у Багадаці і абароне і ўгрунтаваньні Эвангельля.
Дык цягне мяне і тое, і другое; маю жаданьне адыйсьці і быць з Хрыстом, (што для мяне) няпараўнальна лепш;
то дапоўніце маю радасьць, мейце адны думкі, мейце любоў (Божую), будзьце аднадушнымі і аднадумнымі;
Дык вось, любасныя мае, як вы заўсёды былі паслухмяныя і ня толькі ў маёй прысутнасьці, але цяпер яшчэ больш у маю адсутнасьць, дык са страхам і трымценьнем выконвайце сваё выратаваньне;
трымаючыся слова жыцьця на пахвалу маю ў дзень Хрыста, таму што я сярод вас ня ма́рна прыкладаў усе свае сілы і ня ма́рна працаваў.
Бо я ня маю нікога такога адзінадушнага, хто б так шчыра пра вас клапаціўся,
і быць знойдзеным у Ім, маючы ня маю праведнасьць, якая паводля Закону, але тую, якая паводля веры Хрыста — праведнасьць па веры ад Бога;
Кажу гэта ня таму, што маю патрэбу, бо я навучыўся быць здаволеным тым, што ў мяне ёсьць.
Бо я хачу, каб вы ведалі, якую барацьбу я маю за вас і за тых, што ў Ляодыкіі і за ўсіх, што ня бачылі аблічча майго ў целе,
Таму я так і паку́тую, але ня саромлюся, бо ведаю Каму я паверыў, і ўпэўнены, што Ён мае сілу захаваць заруку маю на Дзень Гэны.
і Жывы, і быў мёртвы; і вось, Я жывы на вечныя вякі, амін. І маю ключы пекла і сьмерці.
Але (Я) маю супраць цябе (тое), што ты занядбаў першую любоў тваю.
Аднак маю супраць цябе няшмат, бо маеш тамака такіх, што трымаюцца навукі Балаама, які навучыў Балака пакласьці спакусу перад сынамі Ізраэля есьці ахвяры балваном і блудадзейнічаць.
Але маю крыху супраць цябе: бо дазваляеш жанчыне Язабэлі, што называе сябе прарочыцай, вучыць і зводзіць Маіх рабоў блудадзейнічаць і есьці ахвяры балваном.
Так як ты захаваў (у сэрцы сваім) слова (пра) цярплівасьць Маю, дык і Я зьберагу цябе ад (у час) гадзіны спакушэньня, якая мае прыйсьці на ўвесь сьвет, каб выпрабаваць (усіх) тых, што жывуць на зямлі.
Але як ты цеплаваты ды ня халодны і ня гарачы, то Я маю (намер) выплюнуць цябе із Роту Майго.
Таму што ты кажаш: я багаты і разбагацеў, і ня маю ніякай патрэбы; і ня ведаеш, што ты няшчасны і варты жалю, і ўбогі, і сьляпы, і голы.
