Псальмы 55 Псальм 55 (54)

² Пачуй, о Божа, малітву маю
і не адсувайся ад маленьня майго!

³ Зваж на мяне і адкажы мне:
Я мучуся ў уціску маім і дрыжу, —

⁴ ад крыку ворага майго, ад шыканьня нягодніка,
бо наводзіць на мяне ліхое
і заўзята варагуе са мною.

⁵ Маё сэрца трапечацца ўва мне,
і жах сьмяротны напаў на мяне.

⁶ Страх і дрыжаньне пранікаюць мяне
і жудасьць агартае мяне.

⁷ І я кажу: “Хто дасьць мне крылы як у галубкі?
Паляцеў бы я тады і супачыў бы.

⁸ Так, паляцеў бы я далёка,
дый і астаўся б у пустыні.

⁹ Хутка знайшоў-бы сабе сховішча супраць віхру і буры.

¹⁰ О, Госпадзе, зьніштож і разьдзялі іх языкі,
бо бачыў я гвалты і назгоду ў горадзе!

¹¹ Дзень і ноч яны абыходзяць па сьценах яго,
а няшчасьце ды гора — пасярод яго.

¹² Пагібель у сярэдзіне яго і здрада,
а з рынку яго ня выходзяць прыгнёт і ашуканства.

¹³ Калі б вораг зьневажаў толькі мяне,
дык я мог бы сьцярпець.
Калі б той, што мяне ненавідзець,
паўставаў на мяне,
дык я ад яго бы схаваўся. —

¹⁴ Але ты, чалавеча, ты — мой таварыш,
ты — мой давераны прыяцель.

¹⁵ З кім мы жылі ў шчырай дружбе,
з кім у дом Божы хадзілі ў народнай грамадзе. —

¹⁶ Каб жа сьмерць напала на іх!
Каб яны зыйшлі жывыя ў край сьмерці!
Бо злачынства жыве ў іхніх дамох і сярод іх.

¹⁷ Я ж буду клікаць да Бога
і Госпад мяне ўспаможа.

¹⁸ Увечары, раніцай дый у палудзень буду плакаць
і галасіць і Ён пачуе мой голас.

¹⁹ Ягоны супакой выбавіць душу маю ад тых,
што на мя настаюць, бо іх шмат супраць мяне.

²⁰ Пачуе Бог і ўпакорыць іх той,
хто валадарыць адвечна,
бо ў іх няма паправы і не баяцца Бога.

²¹ Кожны падыймае рукі на сваіх таварышаў,
нарушаючы сваю ўмову.

²² Твар яго гладзейшы ад масла,
а ў сэрцы яго — варожасьць.
Іх гутарка лагадней ад алівы, але яны самі як голыя мячы.

²³ Пакінь на Госпада тваю турботу,
а Ён цябе падтрымае.
Ніколі Ён ня можа дапусьціць,
каб захістаўся справядлівы.

²⁴ Ты ж, Божа, папхнеш іх ў студню загубы:
людзі — крывасмокі ды здраднікі не датрываюць
да паловы дзён сваіх. —
А я на Цябе, Божа, спадзяюся!