Малітва аб шчасьлівую старасьць

1 У Цябе, Госпадзе, я маю мой прытулак:
ня дай мне асароміцца навекі!
2 У тваей справядлівасьці барані мяне
і вызваль мяне!
Прыхілі да мяне тваё вуха і збаў мяне!
3 Будзь мне скалою прыпынку, цьвярдыняю моцнаю,
каб ратаваць мяне,
бо Ты — мая апора і ўмацаваньне маё.
4 Божа мой, вызваль мяне з рукі бязбожніка,
з горсьці злачынцы і прыгнятацеля!
5 Бо Ты, Госпадзе, — надзея мая,
Божа, — Ты маё спадзяваньне змалку дзён маіх.
6 Ад нарадженьня я на Цябе злаваўся:
ад улоньня маткі Ты — апякун мой,
у Табе — мая хвала заўсёды.
7 Шмат хто глядзіць на мяне як на дзіва,
але Ты ёсьць пэўны мой памацнік.
8 Вусны мае поўны хвалы тваей:
штодня хваляць веліч тваю.
9 Не адкідай мяне ў час маей старасьці:
калі знікне сіла мая, не пакідай мяне!
10 Бо змаўляюцца ворагі мае на мяне,-
тыя, што наглядаюць мяне і раюцца супольна,
11 кажучы: “Бог пакінуў яго:
ганіцеся за ім і схапіце яго,
бо няма нікога, хто бы яго бараніў!”.
12 Божа, ня будзь далёка ад мяне!
Мой Божа, пасьпяшы мне на помач!
13 Хай асаромяцца і згінуць ворагі душы маей!
каб пакрыліся ганьбай і сорамам тыя,
што шукаюць мне нядолі!
14 А я бязупынна буду спадзявацца на Цябе
і множыць славу тваю!
15 Мае вусны будуць абвяшчаць тваю справядлівасьць,
кожны дзень — тваё збаўленьне,
(бо не магу яго палічыць).
16 Я прыйду да Гасподняе магутнасьці,
каб праславіць справядлівасьць тваю і толькі тваю!
17 О, Божа, Ты вучыў мяне змалку
і дасюль я абвяшчаю цуды твае.
18 І старога і даўгавечнага не пакідай мяне, о Божа,
пакуль не раскажу аб сіле тваей гэтаму роду
і пра моц тваю тым, што прыйдуць.
19 І пра справядлівасьць тваю, што сягае да неба.
Вялічэзныя справы ты даканаў, о Божа!
Хто можа раўняцца з Табою?
20 Ты, што даў мне бачыць гэтулькі нядолі і гора,
але ажывіш мяне ізноў
і з бяздоньняў зямлі зноў мяне выцягнеш.
21 Ты памножыш дастойнасьць маю
і вернешся пацешыць мяне.
22 Дык і я, мой Божа, буду сьпяваці
і дзякаваць Табе на ліры за вернасьць тваю:
буду на гусьлях табе іграці, о Сьвяты Ізраіля!
23 О, як уцешацца вусны мае, калі сьпяваць Табе буду
і душа мая, якую Ты збавіў!
24 А язык мой будзе штодня абвяшчаць справядлівасьць тваю:
ганьба і стыд няхай спадзе на тых,
што шукаюць мае нядолі!

Каментары ці зноскі:

УВАГА: Гэты псальм не мае загалоўку, хоць некаторыя дапушчаюць, што ўлажыў яго Давід у сваей старасьці.

Пабожны старац хваліць Бога і просіць помачы і апекі ў сваей старасьці: ён не даверае сваім сілам, а мае яшчэ нямала ворагаў. Так як змалку служыў Богу верна, дык тым больш цяпер абяцае вернасьць у гэтай службе: ён верыць, што Бог ёсьць усёмагутны і бясконца добры, дык спадзяецца дазнаваць ягонай ласкавасьці да канца сваіх днёў.

71:7 — памацнік — успаможца, заслона магутная.


Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце: Ctrl + Enter

Кніга псальмаў, псальм 71

Звярніце ўвагу. Нумары вершаў — гэта спасылкі, якія вядуць на раздзел з параўнаннем перакладаў. Паспрабуйце, магчыма, вы будзеце прыемна здзіўлены.

2023, Алічбованне — Сяргей Шобік, biblia.by.