Псальмы 17 Псальм 17 (16)

² Ад тваго аблічча няхай выйдзе прысуд мой:
вочы твае бачаць справядлівае.

³ Ты пробуеш маё сэрца, уначы наведваеш мяне і пазнаеш мяне,
не знаходзіш у мяне нічога і вусны мае не грашаць,

⁴ як гэта бывае ў людзей. — Паводле слоў вуснаў тваіх
я сьцярог дарогаў права.

⁵ Мае крокі трымаліся сьцежак тваіх,
каб не захісталіся ногі мае.

⁶ Я перад табою, Божа, — да Цябе гукаю: Ты слухаеш мяне.
Прыхілі да мяне вуха тваё і пачуй словы мае.

⁷ Пакажы дзіўную ласку тваю, Збаўца тых,
што шукаюць абароны ад праціўнікаў правіцы тваей.

⁸ Захавай мяне як зрэнка вока: укрый мяне ў ценю крыльляў тваіх!

⁹ Ад нягоднікаў, што гвалт чынілі нада мною, —
ад ворагаў, што заядла абступаюць мяне.

¹⁰ Хаваюцца ў сытасьці сваей, адзываюцца грубіянска вуснамі сваімі.

¹¹ На кожным кроку абступаюць мяне цяпер:
вочы свае напружаюць, каб мяне кінуць на зямлю.

¹² Яны падобныя на льва, што цікуе на здабычу
і да львянятка, што сядзіць у засадзе.

¹³ Паўстань, Госпадзе! Выйдзі супраць яго, павалі яго (ворага):
тваім мячом ратуй жыццё маё ад нягодніка!

¹⁴ Рукой тваею (ратуй) ад людзей, Госпадзе, —
ад людзей гэтага сьвету,
якія ў гэтым сьвеце надзею пакладаюць,
якіх чэрава Ты напаўняеш сваім дастаткам,
а іх сыны наядаюцца і лішак кідаюць сваей дзетварэ.

¹⁵ А я ў справядлівасьці ўбачу тваё аблічча:
збудзіўшыся буду насычацца тваім абразом.