яны, каторыя гавораць: «мы пераможам нашым языком. Вусны нашыя пры нас. Хто нам гаспадар?»
На кожным кроку нашым цяпер яны абступілі нас. Яны ўтаропілі вочы свае, каб нас штурхнуць на зямлю.
Многае Ты зрабіў, Ягова, Божа Мой, цуды Твае і думкі Твае пра нас. Няма Табе роўных. Хацеў бы Я аб іх апавяшчаць і гаварыць, але занадта многа іх, каб пералічыць.
З Табою мы зрына́ем нашых ворагаў, з Тваім Імем мы топчам тых, хто паўстае супраць нас;
бо Ты ратаваў нас ад нашых ворагаў, і Ты пасароміў нашых нянавісьнікаў.
Але ад сёньня Ты адкінуў нас і пасароміў нас, і ня выходзіш з войскам нашым.
Ты змусіў нас уцякаць ад ворага, і нашы нянавісьнікі рабуюць (нас) для сябе.
Ты аддаеш нас на поед, як авечкі, і расьцярушыў нас сярод паганаў.
Ты аддаеш нас на ганьбу нашым суседзям, на зьдзек і зьнявагу тым, хто вакол нас.
Ты зрабіў нас прыказяй сярод паганаў, на пагардлівае ківаньне галавою сярод народаў.
хаця Ты скрышыў нас у зямлі шакалаў і акрыў нас ценем сьмяротным.
Бо за Цябе забіваюць нас кожны дзень. Нас лічаць за авечкі на забой.
Прачніся! Чаму сьпіш Ты, мой Госпад? Прачніся! Ня адкідай нас назаўсёды!
Паўстань нам на дапамогу, і вызвалі нас — дзеля міласэрнасьці Тваёй!
Ягова войскаў з намі. Няпахісны прытулак для нас ёсьць Бог Якубаў. Зэля.
Ягова войскаў з намі. Няпахісны прытулак для нас ёсьць Бог Якубаў. Зэля.
Ён скара́е пад нас народы і плямёны пад нашыя ногі.
бо Гэты Бог ёсьць наш Бог на векі вякоў. Ён будзе нас ве́сьці і пасьля сьмерці.
Божа, Ты нас пакінуў, нас расьцярушыў, Ты ўгневаўся. (Але) вярніся да нас!
Ты даў народу Твайму зьведаць жорсткае. Ты напаіў нас віном зьдзіўленьня.
Ці ня Ты, Божа, (Які) пакінуў нас, і ня выходзіш, Божа, з нашымі войскамі?
Бо Ты нас выпрабаваў, Божа, пераплавіў нас, як пераплаўляюць срэбра.
Ты ўвёў нас у сетку, усклаў цяжа́р на паясьніцу нашую.
Ты даў людзям езьдзіць па галовах нашых; мы прайшлі праз агонь і ваду́, але Ты вывеў нас да збытку.
Хай Бог будзе да нас літасьцівы і багаславіць нас. Хай Ён асьвятлíць нас сьвятлом Аблічча Свайго; Зэля,
Зямля дала́ плод свой. Хай багаславіць нас Бог, Бог наш.
Хай багаславіць нас Бог, і хай збаяцца Яго ўсе канцы зямлі.
Няхай будзе багаславёны мой Госпад! З дня на дзень Ён прыносіць для нас бярэма, Бог, Які ёсьць наш паратунак. Зэля.
Бог твой наказа́ў табе сілу. Умацуй, Божа, тое, што Ты зрабіў для нас!
Навука Асапава. Чаму Ты, Божа, адкінуў нас назаўсёды, і чаму тлее гнеў Твой на авечкі па́сты Тваёй?
Мы больш ня бачым нашых знакаў. Няма больш прарока, і няма сярод нас нікога, хто б ведаў, дакуль (гэта будзе).
Мы сталі га́ньбаю суседзям нашым, пасьмешышчам і наруганьнем для тых, хто акаляе нас.
Ня ўспомні нам грахоў (нашых) папярэднікаў. Як хутчэй хай сустрэнуць нас Твае спачуваньні, бо мы вельмі (бедныя і) паніжаныя.
Дапамажы нам, Божа збаўленьня нашага, дзеля Славы Імя Твайго. Вызвалі нас і даруй нам грахі нашыя дзеля Імя Твайго.
Перад Яхрэмам, Бэньямінам і Манасай пабудзі сілу Тваю і прыйдзі выратаваць нас.
Божа, вярні нас на пачатковае правільнае мейсца! і зазьзяй Абліччам Тваім, так будзем мы выратаваны.
Ты зрабіў нас прадметам сваркі з суседзямі нашымі, і ворагі нашыя кпяць над намі.
Божа войскаў, вярні нас на пачатковае правільнае мейсца! і зазьзяй Абліччам Тваім, так будзем мы выратаваны.
мы ж ад Цябе ня адступіліся. Ажыві нас, і мы будзем Імя Тваё прыклікаць.
Ягова, Божа войскаў, вярні нас на пачатковае правільнае мейсца! і зазьзяй Абліччам Тваім, так будзем мы выратаваны.
Аднаві нас, Божа збаўленьня нашага, спыні абурэньне Тваё супраць нас.
Ці ж вечна будзеш гне́вацца супраць нас? Ці будзеш Ты Твой гнеў доўжыць ад пакаленьня да пакаленьня?
Няўжо Ты нас ізноў ня ажывіш, каб народ Твой узрадаваўся ў Табе?
Справядлівасьць пойдзе перад Ім, і Ён паставіць (нас) на дарогу Ягоных крокаў.
Зьлічаць дні нашыя навучы нас так, каб прыдбаць нам сэрца мудрае.
Насыці нас ра́ніцай Міласэрнасьцю Тваёй, і мы будзем радавацца і весяліцца ўсе дні нашыя.
Суцешы нас адпаведна дням, колькі Ты гнуў нас, адпаведна гадам, калі мы бачылі ліха.
Прыйдзеце, суклонімся і ўпадзем. Укленчым перад Абліччам Яговы, Які стварыў нас,
Ведайце, што Ён, Ягова, ёсьць Бог. Ён стварыў нас, а ня (мы самі), і мы Ягоныя, народ Ягоны, і авечкі пасты Ягонай.
Як далёка усход ад захаду, так Ён аддалíў ад нас праступкі нашыя.
Ратуй нас, Ягова, Бог наш, і зьбяры нас з (асяродку) паганаў, каб мы вызнавалі славу Сьвятому Імю Твайму, каб мы хваліліся Славаю Тваёю.
Ці ня Ты, Божа, (Які) пакінуў нас, і ня выходзіш, Божа, з нашымі войскамі?
Ягова помніць нас. Ён будзе багаслаўляць, багаслаўляць дом Ізраэля, багаслаўляць дом Агарона.
Вось, як вочы слугаў на руку́ іхных паноў, як вочы служанкі на руку́ гаспадыні ейнай, так вочы нашыя (накіраваны) на Ягову, Бога нашага, пакуль Ён зьлітуецца з нас.
Песьня ўзыходжаньня. Давідава. Калі б Ягова ня быў за нас, — хай скажа Ізраэль, —
калі б Ягова ня быў за нас, калі людзі паўсталі супраць нас,
тады яны праглынулі бы нас жывымі, як узгарэлася іхная лютасьць супраць нас;
тады воды патапілі б нас; тады паток прайшоў бы над душою нашаю,
Хай будзе багаславёны Ягова, Які ня аддаў нас іхным зубам, як здабычу.
Які ўспомніў пра нас у паніжэньні нашым, бо Міласэрнасьць Ягоная (трывае) у вяках вякоў,
і Ён выратаваў нас ад ворагаў нашых, бо Міласэрнасьць Ягоная (трывае) у вяках вякоў,
бо там тыя, якія ўзялі нас у палон, патрабавалі ад нас словаў песьні, і тыя, што насьмяхаліся над намі — радасьці: «Сьпявайце нам адну зь песень Сыёну!»
І ня ўводзь нас у спакусу, але захавай нас ад злога, бо Тваё ёсьць Валадарства, і Сіла, і Слава на векі. Амін.
І, падыйшоўшы, вучні Ягоныя разбудзілі Яго, кажучы: Госпадзе! ратуй нас, гінем!
І вось яны моцна закрычалі, кажучы: што нам і Табе, Ісус, Сын Бога? Ты прыйшоў сюды дачасна мучыць нас.
Дэманы ж упрошвалі Яго, кажучы: калі выганяеш нас, (то) дазволь нам пайсьці ў гурт сьвіньняў.
І калі Ісус ішоў адтуль, усьлед за Ім пайшлі двое сьляпых, моцна крычучы і кажучы: памілуй нас, Сын Давіда!
І ці ня ўсе сёстры Ягоныя ёсьць сярод нас? Дык адкуль у Яго ўсё гэтае?
Яны кажуць яму: ніхто нас ня наняў. (Ён) кажа ім: ідзіце і вы ў вінаграднік (мой) і атрымаеце па справядлівасьці.
І вось двое сьляпых, якія сядзелі каля дарогі, пачуўшы, што Ісус ідзе міма, закрычалі, кажучы: памілуй нас, Госпадзе, Сыне Давіда!
А людзі загадвалі ім, каб яны змоўклі; але яны яшчэ мацьней крычалі, кажучы: памілуй нас, Госпадзе, Сыне Давіда!
Было ж у нас сем братоў. І першы ажаніўшыся памёр, і ня маючы дзяцей пакінуў жонку сваю брату свайму;
А мудрыя адказалі, кажучы: каб ня сталася няхопіцы і ў нас і ў вас, дык пайдзеце лепш да прадаўцоў і купеце сабе.
І адказаўшы ўвесь народ сказаў: Кроў Ягоная на нас і на дзецях нашых.
кажучы: Во! што табе да нас, Ісус Назаранін? Ты прыйшоў загубіць нас! Ведаю Цябе, Хто Ты, Сьвяты Божы.
І спытаў яго: як імя тваё? І адказаў, кажучы: легіён імя маё, бо нас многа.
і ўсе дэманы ўпрасілі Яго кажучы: пашлі нас у сьвіньняў, каб (нам) увайсьці ў іх.
Ці ня цясьляр Ён, Сын Марылі, ды Брат Якуба і Ёсі, і Юды, і Сымона? І ці ня сёстры Ягоныя тут сярод нас?
збаўленьне ад ворагаў нашых і ад рукі ўсіх нянавідзячых нас;
па прычыне сардэчнай літасьці Бога нашага, у каторай адведаў нас Усход з вышынí,
кажучы: Ага! што нам і Табе, Ісус Назаранін? (Ты) прыйшоў загубіць нас; ведаю Цябе, хто Ты, Сьвяты Божы.
І ахапіў усіх страх, і славілі Бога, кажучы: вялікі Прарок паўстаў сярод нас, і: наведаў Бог народ Свой.
Прыйшоўшы ж да Яго гэныя мужчыны сказалі: Яан Хрысьціцель паслаў нас да Цябе спытаць: ці Ты Той, Які прыходзе, ці чакаць (нам) другога?
Але (Ён) сказаў ім: вы дайце ім есьці. Яны ж сказалі: няма ў нас больш, чым пяць хлябоў і дзьвух рыбаў, хíба нам пайсьці купіць ежы для ўсяго гэтага народу?
І сказаў яму Ісус: ня забараняйце; бо хто ня супраць нас, той за нас.
і пыл, што прыстаў да нас зь места вашага абтрасаем вам; аднак (жа) ведайце тое, што наблізілась да вас Гаспадарства Бога.
І сталася: як Ён у адным мейсцы маліўся і калі перастаў, адзін з вучняў Ягоных сказаў Яму: Госпадзе! навучы нас маліцца, як і Яан навучыў вучняў сваіх.
і даруй нам грахі нашыя, бо і мы даруем кожнаму даўжніку нашаму, і ня ўвядзі нас у спакусу, але збаў нас ад злога.
І, адказаўшы, адзін з законьнікаў кажа Яму: Настаўнік! Гаворачы гэтае Ты і нас зьняважаеш.
Тады Пётра сказаў Яму: Госпадзе! (ці) да нас гаворыш гэтую прыповесьць, ці і для ўсіх?
Тады пачнецё гаварыць: мы елі і пілí перад Табою, і на вуліцах (нашых) Ты нас навучаў.
ды да таго ўсяго між намі і вамі ўстаноўлена вялікая прорва, так што, хто хоча перайсьці адгэтуль да вас, ня могуць, таксама і адтуль да нас ня пераходзяць.
і яны закрычалі, кажучы: Ісус Настаўнік! памілуй нас.
калі ж скажам: «ад людзей», (то) увесь народ паб’е нас каменьнем, бо ён перакананы, што Яан ёсьць прарок.
Тады пачнуць гаварыць го́рам: упадзіце на нас, і ўзгоркам: пакрыйце нас!
І адзін з павешаных ліхадзеяў зьняважаў Яго, кажучы: калі Ты Хрыстос, выратуй Сябе і нас.
Але і нікаторыя жанчыны з нашых зьдзівілі нас: пабываўшы рана раніцай каля магілы,
І яны сказалі адзін аднаму: ці ня гарэла ў нас сэрца нашае, калі (Ён) гаварыў да нас у дарозе і калі тлумачыў нам Пісаньні?
І Слова Целам стаўся і жыў між нас, — і (мы) бачылі Славу Ягоную, Славу як Адзінароднага ад Ба́цькі, — поўны Багадаці і Праўды.
Дык сказалі яму: хто ж (ты)? Каб мы далі адказ тым, (што) нас паслалі: што (ты) кажаш пра самога сябе?
Адказалі (яны) і сказалі яму: у грахах ты ўвесь нарадзіўся, і ты вучыш нас? І выгналі яго вон.
Калі пакінем Яго гэтак, (дык) усе ўвераць у Яго, і прыйдуць рымляне і забяруць нас і мейсца гэтае, і народ гэты.
Каб усе былі адно: як Ты, Тата Мой, ува Мне, і Я ў Табе, каб і яны былі адно ў Нас, каб уверыў сьвет, што Ты паслаў Мяне.
бо (ён) быў залічаны да нас і атрымаў удзел у служэньні гэтым,
Дык трэба, каб із тых мужчын, што былі з намі праз увесь час, як прыходзіў і адыходзіў ад нас Госпад Ісус,
пачаўшы ад хрышчэньня Яанавага ажно да дня, калі (Ён) быў узьнесены ад нас, — які быў разам з намі сьведкай уваскрасе́ньня Ягонага, — (выбраць) аднаго зь іх.
Мужчыны браты! Можна з адвагаю сказаць вам пра праба́цьку Давіда, што ён і памёр, і быў пахаваны, і магіла ягоная знаходзіцца ў нас да гэтага дня.
Пётра ж з Яанам, паўзіраўшыся на яго, сказаў: паглядзі на нас.
Убачыўшы (гэта), Пётра прамовіў да народу: мужчыны ізраэльцяны! што дзівуецеся з гэтага, ці што так пільна ўглядаецеся на нас, як быццам мы сваёю сілаю альбо пабожнасьцяй зрабілі, што ён ходзіць.
Калі нас сёньня дапытваюць пра дабрадзеяньне чалавеку хвораму, кім ён аздароўлены,
кажучы: ці ня забаранілі (мы) вам строга, каб (вы) ня вучылі ў Імя Гэтае. І вось (вы) напоўнілі Ярузалім вучэньнем вашым і хочаце навесьці на нас Кроў Чалавека Гэтага?
сказаўшы Агарону: зрабі нам багоў, якія будуць ісьці наперадзе нас, бо (з) Масеям, тым, які вывеў нас зь зямлі Ягіпту, ня ведаем, што сталася зь ім.
Калі ж я пача́ў гаварыць, зыйшоў Дух Сьвяты на іх як і на нас напачатку.
І людзі, убачыўшы, што зрабíў Паўла, узвысілі галасы свае, кажучы па-лікаонску: (самі) бо́гі, упадо́бленыя людзям, зыйшлі да нас!
Як жа адбыла́ся працяглая спрэчка Пётра, устаўшы, сказаў ім: мужчыны браты! вы ведаеце што ад пачатковых дзён Бог выбраў сярод нас, каб праз мае вусны пагане пачу́лі слова Эвангельля і ўве́рылі,
З тае прычыны, што мы пачулі, што нікаторыя прыходзячы ад нас, устрывожылі вас словамі ды захісталі ду́шамі вашымі, ка́жучы абрэзывацца і трымацца Закону, чаго мы (ім) ня даруча́лі,
Як жа паба́чыў (ён) гэту зьяву, (мы) ураз жа вырашылі ісьці ў Македоню, сумесна ўразумеўшы, што паклікаў нас Госпад абвяшчаць ім Эвангельле.
Калі ж (яна) была ахрышчана і (таксама) дом ейны, прасіла нас, кажучы: калі (вы) прызна́лі мяне вернай Госпаду дык увайдзеце ў дом мой і жыве́це. І пераканала нас.
Сталася ж як мы ішлі на малітву адна служанка, якая мела вешчага духа ды варажбой вялікі даход давала гаспадаром сваім, сустрэла нас.
Але Паўла казаў ім: нас, грамадзян рымскіх, бяз суду́ ізбіўшы перад народам кінулі ў вязьніцу, а цяпер цішком звальняюць нас? О, не, няхай самі прыйдуць і вывядуць нас.
каб шукалі Госпада ці ні адчуюць і знойдуць Яго, хаця (Ён) ёсьць нідалёка ад кожнага з нас:
Гэтыя, апярэдзіўшы, чакалі нас у Троадзе.
Калі ж ён сустрэў нас у Асьсе, (то) узяўшы яго (мы) прыплылі ў Мітылену.
А як давялося нам пражыць гэныя дні, выйшаўшы, (мы) пайшлі (у дарогу), і ўсе праводзілі нас з жонкамі і дзецьмі ажно за места. І на бе́разе, укленчыўшы, памалíліся.
і ўвайшоўшы да нас і ўзяўшы пояс Паўлы, зьвязаўшы сабе рукі і ногі, сказаў: гэтак кажа Дух Сьвяты: мужчыну чый гэты пояс гэтак зьвяжуць жыды ў Ярузаліме і аддадуць у рукі паганаў.
Як жа прыйшлі мы да Ярузаліму, браты з радасьцю прынялі нас.
Дык зрабі тое, што мы табе кажам: ёсьць сярод нас чатыры мужчыны, што маюць на сабе абяцаньне.
Але, каб табе шмат ня дакучаць, прашу цябе коратка выслухаць нас (паводля) ласкавасьці тваёй.
і тутака сотнік знайшоўшы аляксандрыйскі карабе́ль, які плыў у Італію, (ды) пасадзіў нас на яго.
Калі ж карабе́ль быў падхоплены, і (ён) ня мог супрацівіцца ветру, дык (мы) здаліся, і нас пане́сла.
Падняўшы (ж) яго (на палубу), пача́лі ратавацца абвязваючы карабе́ль канатамі, а баючыся каб ня сесьці на мялізну спусьцілі парус (ды) гэтак (нас) насіла.
Як жа бура крэпка кíдала нас, назаўтрае пачалі выкідваць (груз),
Было ж усіх (нас) на караблí дзьве́сьце се́мдзесят шэсьць душ.
Барбары ж спрычынілі нам нябывалую людзкасьць: бо, распаліўшы агонь, прынялі нас усіх, бо быў дождж і сьцюжа.
Навакол жа таго мейсца былі землі начальніка вострава на імя Публій, які, прыняўшы нас тры дні прыязна частаваў.
І стуль браты, пачуўшы аб нас, павыходзілі нам насустрач да Аппіявае плошчы і Трох гасьцініц. Убачыўшы іх, Паўла, падзякаваўшы Богу, акрыяў.
Захацеўшы, спарадзіў нас Словам Праўды, каб быць нам нейкім пачаткам тварэньняў Ягоных.
Вось мы закíлзаваем ко́ні, каб яны слухаліся нас, і кіруем усім іхнім целам.
Ці ж вы думаеце, што дарэмна кажа Пісаньне: да рэўнасьці прагне Дух, Які пасяліўся ў нас?
Ільля быў чалавек падобны да нас, і малітваю памаліўся, каб ня было дажджу: і ня было дажджу на зямлі тры гады і шэсьць месяцаў.
Багаслаўлены Бог і Бацька Госпада нашага Ісуса Хрыста, па вялікай Сваёй міласэрнасьці нарадзіў нас да жывой надзеі цераз уваскрасеньне Ісуса Хрыста зь мёртвых,
да спадчыны нятленнай і бяз сказы, што ня завяне, што захавана для нас на Нябёсах,
Бо вы да гэтага пакліканы, таму што і Хрыстос пацярпеў за нас, пакінуўшы нам прыклад, каб вам пасьледаваць па сьлядох Ягоных:
Таму што і Хрыстос, каб прывесьці нас да Бога, аднойчы пацярпеў за грахí (нашыя), Праведны за няправедных, забіты ў Целе, але ажыўлены ў Духу,
Так і нас сягоньня па гэтаму вобразу выратоўвае хрышчэньне — ня абмыцьцё нячыстаты цела, але абяцаньне добрага сумленьня Богу — праз уваскрасеньне Ісуса Хрыста,
Дык вось, Хрыстос пацярпеў за нас целам, (дык) і вы ўзбройцеся гэткім разуменьнем, што той, хто пацярпеў у плоці, (ёсьць) стрыманы (ад) грэху,
Бо час пачацца суду з Дома Бога; калі ж сьпярша з нас (пачнецца, то) які канец тых, што ня пакараюцца Эвангельлю Бога?
Бог жа ўсякай Багадаці, што паклікаў нас у вечную Сваю Славу ў Хрысьце Ісусе, вас, кароткачасова адпакутаваўшых, няхай удасканаліць вас, угрунтуе, умацуе, хай зробіць няпахіснымі.
Як Божаю Сілай Ягонай дарава́на нам усё для жыцьця і багабойнасьці праз пазнаньне Паклікаўшага нас Славаю і Цнатою,
Ня марудзіць Госпад з абяцаньнем, як (гэта) нікаторыя за маруднасьць уважаюць, але доўга церпіць нас, ня хочучы каго-не́будзь загубíць, але каб усіх да пакаяньня прывесьці.
А калі ходзім у сьвятле, падобна як Ён ёсьць у сьвятле, дык маем лучнасьць між сабою, і Кроў Ісуса Хрыста, Сына Ягонага, ачышчае нас ад усякага грэху.
Калі, ска́жам, што ня маем грэху, ашукваем самых сябе, і няма ў нас праўды
Калі вызнаём грахі нашыя, (дык) Ён — верны і праведны, каб дараваць нам грахі (нашыя) і ачысьціць нас ад усякае няправеднасьці.
Калі ска́жам, што мы ня саграшылі, (дык) робім Яго ілгуном, і Слова Ягонага няма ў нас.
Яны выйшлі ад нас, патаму што ня былі із нашых, бо калі б яны былі із нашых, то засталіся б з намі; але (яны выйшлі), каб было выяўлена, што ня ўсе з нашых.
Глядзіце, якую любоў даў нам Ба́цька, каб нам называцца дзецьмі Бога. Сьвет таму ня ведае нас, таму што ня спасьціг Яго.
З таго спасьціглі мы любоў, што Ён за нас паклаў жыцьцё Сваё; і мы павінны за братоў пакладаць жыцьці.
бо калі сэрца на́шае нас вінаваціць: Бог большы за сэрца нашае і ведае ўсё.
Любасныя! калі сэрца нашае ня вінава́ціць нас, дык мы маем адвагу перад Богам,
І хто выконвае прыказаньні Ягоныя, той у Ім прабывае, і Ён — у тым, і па гэтаму пазнаём, што Ён прабывае ў нас: па Духу, Якога Ён даў нам.
Мы — ад Бога; хто ведае Бога, слухае нас; хто ня ёсьць ад Бога, нас ня слухае. З гэтага пазнаем Духа Праўды і духа заблуджэньня.
У гэтым зьяўлена любоў Бога да нас, што Бог Сына Свайго Адзінароднага паслаў у гэты сьвет, каб мы ажылí празь Яго.
У гэтым ёсьць любоў: ня што мы палюбілі Бога, але што Ён палюбіў нас і паслаў Сына Свайго (як) ахвяру адкупляльную за грахі нашыя.
Любасныя! калі так Бог палюбіў нас, (то) і мы павінны любіць адзін аднаго.
Бога ніхто ніколі ня бачыў. Калі мы любім адзін аднаго, (то) Бог прабывае ў нас, і любоў Ягоная дасканалая ў нас.
Па гэтым пазнаём, што прабываем у ім, і Ён у нас, што даў нам ад Духа Свайго.
І мы паверылі і спасьціглі любоў (Бога), якую Бог мае да нас. Бог ёсьць любоў, і хто прабывае ў любві (Бога), у Богу прабывае, і Бог у ім.
Дзеля таго любоў (Бога) удаскана́лена ў нас, каб мы мелі сьмеласьць у дзень Суду, бо які Ён, такія і мы ёсьць у гэтым сьвеце.
Мы любім Яго, таму што Ён першы палюбіў нас.
і гэта ёсьць адвага, якую (мы) маем перад Ім, што калі што-небудзь просім па волі Ягонай, (Ён) слухае нас.
І калі мы ведаем, што Ён слухае нас, чаго б мы ні папрасілі, (то) ведаем (і тое), што (мы ўжо) маем прошанае, якое папрасілі ў Яго.
Па той прычыне, што ў нас жыве Праўда, і Яна ў нас будзе навек,
Я напісаў царкве, але Дыятрэф, што любіць у іх быць першым, ня прызнае нас.
Пагэтаму, калі я прыйду, напомню ягоныя ўчынкі, якія ён робіць, зьняважаючы нас злымі словамі і ня здавальняючыся гэтым, ён да таго ж ня прымае братоў і забараняе тым, хто жадае (прыняць), ды із царквы выганяе.
(А чаму бы) і ня (судзіць)? — як нікаторыя абмаўляюць нас і кажуць, (быццам) мы гаворым так: рабіце ліхое, каб прыйшло добрае — на такіх (паклёпнікаў) ёсьць справядлівы суд.
Пагэтаму (абяцаньне бярэцца) цераз веру, каб (было) па Багадаці. Так што ёсьць цьвёрдае абяцаньне ўсім нашчадкам, каторыя ня толькі па Закону, але і па веры Абрагама, каторы ёсьць бацька ўсіх нас,
Але Бог паказвае Сваю любоў да нас (тым), што, калі мы былі яшчэ грэшнікамі, Хрыстос памёр за нас.
каб праведнасьць Закону была споўнена ў нас, якія жывуць ня паводля плоці, але паводля духу,
Бо думаю, што пакуты цяперашняга часу ня вартыя ў параўнаньні з (будучай) славай, (якая) будзе выяўлена ў нас.
Такім чынам і Дух дапамагае (нам) у немачах нашых; бо аб чым маліцца, як належыць, мы ня ведаем, але Сам Дух хадайнічае за нас стагнаньнямі нявымоўнымі.
Дык што скажам на гэта? Калі Бог за нас, хто супраць нас?
Той, Каторы ня пашкадаваў Свайго Сына, але за ўсіх нас аддаў Яго, як жа ня падаруе (дасьць) нам разам зь Ім і ўсё?
Хто (іх) асуджае? Хрыстос памёр, але быў і ўваскрэшаны! Ён і знаходзіцца праваруч Бога, Ён і хадайнічае за нас.
Хто нас адлу́чыць ад любві Хрыста: гора ці ўціск, ці перасьледаваньне, ці голад, ці голасьць, ці нябясьпека, ці меч?
як напісана: за Цябе нас забіваюць кожны дзень, мы прызначаны як авечкі на ўбой.
Але ўсё гэта мы перамагаем праз Палюбіўшага нас.
ні вышыня, ні глыбіня, ні якое іншае стварэньне ня можа нас адлучыць ад любві Бога якая ў Хрысьце Ісусе, Госпадзе нашым.
якіх і прыклікаў, нас, ня толькі з жыдоў, але і з паганаў,
І (жывіце) так, (як) ведаючы час, што пара́ нам ужо прачнуцца. Бо цяпер бліжэй да нас збаўленьне, чым калі мы паверылі.
Бо ніхто із нас ня жыве для сябе, і ніхто ня памірае для сябе;
Пагэтаму кожны з нас дасьць справаздачу за сябе Богу.
Бо кожны з нас мусіць дагаджаць бліжняму на дабро, для збудаваньня.
Таму прымайце адзін воднага, як і Хрыстос прыняў нас у славу Бога.
Вітайце Марыам, якая шмат папрацавала для нас.
Бо слова пра крыж для гінучых ёсьць глупства, а для нас, збаўляемых, — сіла Бога.
Зь Яго і вы ў Хрысьце Ісусе, Каторы стаўся для нас ад Бога мудрасьцяй і праведнасьцяй, і асьвячэньнем, і адкупленьнем,
Такім чынам хай (кожны) чалавек уважае нас за служак Хрыстовых і аканомаў тайнаў Бога.
Гэта ж, браты, я прыклаў да сябе і Апалёса дзеля вас, каб вы навучыліся ад нас ня думаць больш за тое, што напісана, каб вы ня вывышшаліся адзін перад другім.
Вы ўжо перанасычаны, ужо разбагацелі, вы (ужо) бяз нас запанавалі. О, каб жа вы (і сапраўды) запанавалі, каб і мы разам з вамі запанавалі.
Бо думаю, што Бог нас, Апосталаў, выставіў як апошніх (вартых ганьбы людзей) як бы прысуджаных на сьмерць, таму што мы сталіся відовішчам для гэтага сьвету і Ангелаў, і людзей.
Нават да цяперашняга часу мы церпім і голад, і смагу, і галечу, і б’юць нас, і бадзяемся,
і працуем, робячы сваімі рукамі; ліхасловяць нас, (мы) багаслаўляем, (мы) перасьледаваны, (але) трываем;
Дык ачысьціце стару́ю закваску, каб вы сталіся новым цестам, таму што вы ёсьць прэсныя, і таму што Пасха нашая (ёсьць) Хрыстос, Які ахвярава́ны за нас.
Бог жа і Госпада ўваскрасіў, і нас уваскрэсіць сілаю Сваёю.
Калі ж няверучы разводзіцца, хай разводзіцца; у такіх (выпадках) брат альбо сястра ня прынявольваецца; да міру паклікаў нас Бог.
але ў нас адзін Бог Бацька, ад Якога ўсё, і мы для Яго; і адзін Госпад Ісус Хрыстос, цераз Якога ўсё, і мы празь Яго.
Але ежа ня набліжае нас да Бога: бо калі мы ядзім, (мы) ня становімся лепшымі (перад Богам), альбо, калі ня ядзім, ня становімся горшымі (перад Богам).
А ці ня, менавіта, аб нас (Ён) гаворыць? Бо напісана (гэта) для нас, таму што той, хто арэ, павінен араць з надзеяй, і, той, хто малоціць, (павінен малаціць) з надзеяй атрымаць спадзяваную частку.
І гэтыя (яны) сталіся для нас папярэджаньнямі, каб мы ня былі пажа́длівымі на ліхое, як і яны былі пажа́длівымі.
Гэтыя ж усе (падзеі) адбыліся зь імі (як) прадзнакі; а для нас (гэта) напісана як папярэджаньне для тых, якія дасягнулі канцоў вякоў.
Цяпер жа прабываюць (у нас) гэтыя тры: вера, надзея, любоў; а любоў зь іх — большая.
Які суцяшае нас у кожным нашым горы, каб мы маглі суцяшаць тых, што знаходзяцца ва ўсякім горы, тым суцяшэньнем, якім Бог суцяшае нас саміх!
Бо паколькі памнажаюцца пакуты Хрыста ў нас, пастолькі памнажаецца і суцяшэньне нашае цераз Хрыста.
Які збавіў нас ад гэткай (жахлівай) сьмерці і (далей) збаўляе, на Якога спадзяёмся, што і яшчэ збавіць
і пры спрыяльнай вашай малітве за нас, каб праз (малітвы) многіх аб дару нам, многія атрымалі падставу быць удзячнымі за нас.
як вы часткова і зразумелі нас, што мы зьяўляемся пахвалой вашай, як і вы — нашай у дзень Госпада Ісуса.
Бо ўсе абяцаньні Бога ў Ім «так» і ў Ім «амін», — на славу Богу цераз нас.
Той жа, Хто ўмацоўвае нас з вамі ў Хрысьце і памазаў нас (ёсьць) Бог,
Які і паклаў на нас (Сваю) пячатку і даў (нам) задатак Духа ў сэрцы нашыя.
Дзякуй Богу (нашаму), Які заўсёды дае нам перамогу ў Хрысьце, і водар пазнаньня Сябе выяўляе цераз нас на ўсякім мейсцы.
Які і зрабіў нас здольнымі (быць) служкамі Новага Запавету, ня літары, але Духа; таму што літара забівае, а Дух творыць жыцьцё.
таму што Бог, Які сказаў зь цемры зазьзяць сьвятлу, Ён зазьзяў у нашых сэрцах дзеля прасьвятленьня (нас) пазна́ньнем славы Бога ў Асобе Ісуса Хрыста.
Маем жа (мы) скарб гэты ў гліняных пасудзінах, каб веліч сілы была (бачна) у Бога, а ня ў нас:
так што сьмерць дзейнічае ў нас, а жыцьцё — у вас.
ведаючы, што Той, Хто ўваскрасіў Госпада Ісуса, і нас уваскрэсіць цераз Ісуса і паставіць перад (Сабой) разам з вамі.
Таму што кароткачасовае лёгкае гора нашае творыць у нас звыш усякай меры вечную поўнасьць славы,
у нас, што глядзім ня на бачнае, але на нябачнае, таму што бачнае часовае, а нябачнае — вечнае.
І Той, Хто нарадзіў нас да гэтага самага, ёсьць Бог, Які і даў нам задатак Духа.
Бо любоў Хрыста ахапляе нас, што так разважылі: калі Адзін памёр за ўсіх, тады ўсе памерлі.
Усё ж ад Бога, Які прымірыў нас з Сабой празь Ісуса Хрыста, і даў нам служэньне прымірэньня,
таму што Бог быў у Хрысьце, мíрачы (гэты) сьвет з Сабою, ня залічваючы ім злачынстваў іхніх, і, Які зьмясьціў у нас слова прымірэньня.
Таму дзеля Хрыста мы зьяўляемся пасламі, як ад Бога, Які ўгаворвае цераз нас: просім дзеля Хрыста: «памірыцеся з Богам».
Бо ня ведаўшага грэху Ён (Бог) дзеля нас зрабіў (Яго, Ісуса, ахвярай за наш) грэх, каб мы сталіся праведнасьцяй Бога ў Ім.
Вам ня цесна ў нас, але ў сэрцах вашых цесна.
Прыміце нас (у сэрцы вашыя)! Мы нікога ня пакрыўдзілі, нікому ня пашкодзілі, ні ў кога ня шукалі карысьці.
(Гавару) з вамі вельмі адкрыта, вельмі хвалюся вамі; я напоўнены суцяшэньнем, перапаўняюся радасьцю, пры ўсім уціску на нас.
Але Бог, Які суцяшае ціхамірных, суцешыў нас прыходам Ціта;
Цяпер я радуюся ня таму, што вы былí засму́чаны, але таму, што вы былí засму́чаны на пакаяньне: бо былі засмучаны дзеля Бога, так што ні ў чым ад нас ня пацярпелі шкоды.
Таму, калі я і напісаў вам, то ня дзеля таго, хто пакрыўдзіў, і ня дзеля пакрыўджанага, але дзеля таго, каб вачавіднай стала сярод вас ваша дбаласьць пра нас перад Богам.
і яны вельмі настойліва прасілі нас прыняць іхную шчодрасьць і ўдзел у служэньні для сьвятых;
Але, як вы збыткуеце ва ўсім: у веры і слове, і ў ве́даньні, і ва ўсякай дбаласьці, і ў вашай любові да нас, так што і ў гэтай дабрачыннасьці збыткуйце.
высьцерагаючыся таго, каб хто ня папракнуў нас пры такім багацьці прынашэньняў праз нашае служэньне,
каб ва ўсім вы былі ўзбага́чаны на ўсякую шчодрасьць, якая праз нас творыць падзяку Богу.
каб мне прыйшоўшы да вас ня праявіць адвагу зь такой упэўненасьцю, якую я думаю ўжыць у адносінах да нікаторых, што думаюць пра нас, быццам мы паступаем па плоці.
Які аддаў Сябе за грахі нашыя, каб выбавіць нас ад цяперашняга ліхога веку, паводля волі Бога і Бацькі нашага,
толькі чулі яны: «Той, хто некалі нас перасьледаваў, цяпер дабравесьціць веру, якую некалі зьнішчаў»;
і таму праніклым ілжэбратам, якія ўкрадня прыйшлі, каб падгледзець свабоду нашую, якую мы маем у Хрысьце Ісусе, каб нас паняволіць,
Хрыстос адкупіў нас ад пракляцьця Закону, стаўшыся за нас пракляцьцем, бо напісана: «Пракляты ўсякі, хто вісіць на дрэве»,
Так што Закон для нас быў як павадыр дзяцей, які вёў да Хрыста, каб апраўданымі нам стаць паводля веры;
Багаслаўлёны Бог і Бацька Госпада нашага Ісуса Хрыста, Які багаславіў нас усякім духовым багаславеньнем у Нябёсах Хрыстом,
згодна таму, як Ён выбраў нас у Ім перш стварэньня сьвету, каб быць нам сьвятымі і бяззаганнымі перад Ім у любові,
наперад прызначыўшы нас на ўсынаўленьне Сабе праз Ісуса Хрыста паводля прыхільнасьці волі Сваёй,
у пахвалу славы Багадаці Сваёй, якой Ён шчодра надарыў нас у Любасным,
прасьвятліў вочы розуму вашага, каб вам уразумець што ёсьць (для нас) надзея прыкліканьня Ягонага, і якое багацьце славы спадчыны Ягонай у сьвятых,
і якая бязьмерная веліч магутнасьці Ягонай у нас, што вераць па дзеяньню магутнасьці сілы Ягонай,
Бог, багаты міласэрнасьцю, праз вялікую любоў Сваю, якою ўзьлюбіў нас,
і нас, мёртвых па злачынствах, ажывіў з Хрыстом, — Багадацьцю вы ўратаваны, —
каб зьявіць у надыходзячых вяках найвялікшае багацьце Багадаці Сваёй у дабрыні да нас у Хрысьце Ісусе.
і зрабіць відавочным дзеля ўсіх, якая самаахвярнасьць за нас тайны, якая была́ адве́чна схава́на ў Богу, Які ўсё стварыў праз Ісуса Хрыста,
А Таму, Хто мае сілу зрабіць (для нас) больш за ўсё і няпамерна больш таго, аб чым просім альбо ўяўляем адпаведна сілы, якая дзейнічае ў нас,
Кожнаму ж з нас дадзена Багадаць водля меры дару Хрыстовага.
і жывіце ў любові, як і Хрыстос узьлюбіў нас і аддаў Сябе за нас у прынашэньне і ахвяру Богу, як водар прыемны.
якога я паслаў да вас для таго самага, каб вы даведаліся пра нас, і каб ён суцешыў сэрцы вашыя.
Калі хто з нас дасканалы, хай думае так! А калі вы аб чым-небудзь думаеце інакш, і гэта Бог вам адкрые.
Будзьце пераймальнікамі маімі, браты, і глядзіце на тых, якія паступаюць па прыкладу, які маеце ў нас.
дзякуючы Ба́цьку, Які зрабіў нас годнымі да ўдзелу ў спадчыне сьвятых у Сьвятле,
Які збавіў нас ад улады цемры і перанёс у Валадарства Сына любові Сваёй,
зьнішчыўшы ру́капіс пастаноў адносна нас і даўгоў нашых, што было супраць нас, Ён узяў яго з асяродку нашага і прыцьвікаваў яго да крыжу;
молячыся ў той жа час і аб нас, каб Бог адчыніў нам дзьверы для слова, каб нам апавяшчаць тайну Хрыста, з-за якой я і ў кайданах;
Бо самі (людзі) распавядаюць пра нас, які ўваход мы мелі да вас, і якім чынам вы навярнуліся ад балванаў да Бога, каб служыць Богу жывому і праўдзіваму
і чакаць Сына Ягонага зь Нябёсаў, Якога Ён уваскрасіў зь мёртвых, — Ісуса, Які збаўляе нас ад гневу, які надыходзіць.
Таму і мы дзякуем Богу нясупынна за тое, што, прыняўшы слова пачутае ад нас, Слова Бога, вы прынялі (Яго) ня як слова чалавечае, але як Яно ёсьць у сапраўднасьці, як Слова Бога, Якое і дзейнічае ў вас, веручых.
якія і Госпада Ісуса забілі, і прарокаў сваіх (пазабівалі), якія і нас перасьледавалі, і Богу ня дагаджаюць, і ўсім людзям супрацівяцца,
І цяпер, калі прыйшоў да нас ад вас Цімахвей і прынёс добрую вестку нам пра веру і любоў вашую, і што вы заўсёды маеце добрую памяць пра нас, жадаючы нас пабачыць, як і мы вас,
Нарэшце ж, браты, просім вас і молім у Госпадзе Ісусе: каб вы як прынялі ад нас, як належыць вам паступаць і дагаджаць Богу, каб вы збыткавалі ў гэтым;
Бо прыклікаў нас Бог ня да нячыстасьці, але да сьвятасьці.
таму што ня прызначыў нас Бог на гнеў, але для атрыманьня збаўленьня праз Госпада нашага Ісуса Хрыста,
Які памёр за нас, каб мы ці то сьпім, ці то ня сьпім, але каб мы жылі разам зь Ім.
Сам жа Госпад наш Ісус Хрыстос і Бог, і Бацька наш, Які ўзьлюбіў нас і даў нам суцяшэньне вечнае і надзею добрую ў Багадаці,
Нарэшце, маліцеся, браты, за нас, каб Слова Госпада шырылася і выслаўлялася, як і ў вас,
Загадваем жа вам, браты, Імем Госпада нашага Ісуса Хрыста, каб вы ўхіляліся ад кожнага брата, які жыве бясчынна, а ня паводля навукі, якую ён прыняў ад нас.
Бо самі вы ведаеце, як вам належыць насьлядоўваць нас, таму што мы сярод вас ня паступалі нягожа,
і ня таму, што мы ня маем улады, але каб даць вам нас як узор, каб вы насьлядоўвалі нас.
Які збавіў нас і прыклікаў нас сьвятым прыкліка́ньнем ня паводля нашых учынкаў, але паводля задумы Сваёй і Багадаці, якую даў нам у Хрысьце Ісусе спрадвеку,
Захоўвай добрую заруку Духам Сьвятым, Які жыве ў нас.
калі церпім, то і валадарыць будзем зь Ім; калі адцураемся ад Яго, то і Ён адцураецца ад нас;
якая вучыць нас, каб адкінуўшы бязбожнасьць і сьвецкія пажадлівасьці, разважна, праведна і багабойна пражылі мы ў цяперашнім веку,
Які аддаў сябе за нас, каб адкупіць нас ад усялякага бяззаконьня і каб ачысьціць Сабе народ асаблівы, руплівы да добрых учынкаў.
ня дзеля ўчынкаў праведнасьці, якія мы ўчынілі, але паводля Сваёй міласэрнасьці збавіў Ён нас праз купелю адраджэньня і абнаўленьня Сьвятым Духам,
Якога Ён шчодра выліў на нас праз Ісуса Хрыста, Збавіцеля нашага,
Вітаюць цябе ўсе, хто са мною. Прывітай тых, хто любіць нас у веры. Багадаць са ўсімі вамі. Амін.
у апошнія гэтыя дні Ён прамовіў да нас у Сыне, Якога паставіў спадкаемцам усяго, празь Якога і вякі стварыў.
дык як пазьбегнем мы, якія занядбалі гэткае вялікае выратаваньне, якое спачатку было абвешчана Госпадам, і ў нас умацавана тымі, што пачулі ад Яго,
куды папярэднікам за нас увайшоў Ісус, зрабіўшыся Архірэем паводля чыну Мельхісэдэка на вякі вякоў.
Бо ня ў рукатворную Сьвятыню ўвайшоў Хрыстос — копію сапраўднай (нябеснай Сьвятыні), але ў самое Неба, каб цяпер зьявіцца перад Абліччам Бога за нас;
шляхам, які Ён праклаў дзеля нас — новым і жывым, праз заслону, гэта значыць (празь) Ягонае Цела,
таму што Бог прадугледзіў для нас нешта лепшае, каб яны ня бяз нас дасягнулі дасканаласьці.
Таму і мы, маючы вакол сябе гэткае воблака сьведкаў, скінуўшы зь сябе ўсялякі цяжар і грэх, які пастаянна налягае на нас, будзем зь цярпеньнем праходзіць шлях барацьбы, які ляжыць перад намі,
Дык калі мы мелі ба́цькаў па целу, якія каралі нас, і мы баяліся іх, дык ці ні шмат больш мы павінны карыцца Ба́цьку духаў і жыць?
Бо тыя каралі нас на кароткі час і як ім здавалася правільным; а Гэты — на карысьць, каб быць нам удзельнікамі ў сьвятасьці Ягонай.
Маліцеся за нас, бо мы ўпэўнены, што маем добрае сумленьне, і ва ўсім жадаем паводзіць сябе чэсна.
і ад Ісуса Хрыста, Сьведкі вернага, Першароднага зь мёртвых і Валадара каралёў зямлі. Яму, палюбіўшаму нас і абмыўшаму нас ад грахоў нашых Крывёю Сваёй,
і зрабіў нас каралямі і сьвятарамі Богу і Бацьку Свайму: Яму слава і валадарства на векі вякоў. Амін.
І пяюць песьню новую, кажучы: годзен Ты ўзяць скрутак і зьняць пячаткі ягоныя, таму што Ты быў ахвярна забіты і адкупіў нас для Бога Крывёю Тваёй із усякага роду і мовы, і народу, і племені,
і зрабіў нас Богу нашаму каралямі і сьвятарамі, і мы будзем валадарыць на зямлі.
і кажуць горам і скалам: упадзеце на нас і схавайце нас ад Аблічча Сядзячага на Пасадзе і ад гневу Ягняка́.
і кажуць горам і скалам: упадзеце на нас і схавайце нас ад Аблічча Сядзячага на Пасадзе і ад гневу Ягняка́.
