І пабачылі сынове Божыя дачкі людзкія, што яны харошыя, і ўзялі іх сабе за жонкі, з усіх, каторыя яны абралі.
Нефілімы былі на зямлі тых дзён, і таксама просьле тога, як сынове Божыя ўходзілі да дачок людзкіх, і яны ім радзілі. Гэта дужасілы, спрадвеку галасьлівыя людзі.
Сынове Яфэтавы: Ґомер а Маґоґ а Мадай а Яван а Фувал а Мешэх а Фірас.
І сынове Кушавы: Сэва а Гавіла а Саўга а Рама а Саўтэха. І сыны Рамавы: Шэва а Дэдан.
Гэта сынове Хамавы, подле плямёнаў сваіх, подле моваў сваіх, па краёх сваіх і на родах сваіх.
Сынове Сэмавы: Елам а Асур а Арпаксад а Луд а Арам.
А Офіра а Гавілу а Ёвава; усі гэта сынове Ёктановы.
Гэта сынове Сэмавы, подле плямёнаў сваіх, подле моваў сваіх, па краёх сваіх, у народах сваіх.
І зышоў СПАДАР паглядзець гэнага места а вежы, што будавалі сынове людзкія.
І сказалі тыя мужы Лоту: «Яшчэ хто ў цябе ё тут? Зяць а сынове твае а дачкі твае а ўсі, хто ў цябе ў месьце, вывядзі з гэтага месца;
І адказалі сынове Гэтавы Абрагаму, кажучы яму:
І сынове Мідзяновы: Ефа а Ефер а Ганох а Авіда а Елдаа. Усі гэтыя сынове Кетурыны.
Гэта яны сынове Ізмайлавы, і гэта ймёны іхныя ў сёлах іхных, у буданох іхных, двананцацёх князёў подле плямёнаў іхных.
Няхай тэ служаць люды, і хай кланяюцца тэ нацы. Будзь спадаром братоў сваіх, і няхай кланяюцца табе сынове маткі твае; праклінаючыя цябе — праклятыя; дабраславячыя цябе — дабраславёныя».
І адказаў Лаван, і сказаў Якаву: «Гэтыя дачкі — мае дачкі; гэтыя сынове — мае сынове; і гэты статак — мой статак; і ўсе, што ты бачыш гэта мае. І маім дачкам, што я зраблю гэтым сядні, або дзяцём іхным, каторыя нарадзіліся?
Затым аж дагэтуль не ядуць сынове Ізраелявы жылы мускула, каторая на суставе сьцягна, бо даткнуўся суставы сьцягна Якававага на жыле мускула.
І Якаў пачуў, што забрудзяніў Дыну, дачку ягоную; сынове ж ягоныя былі із стадаю на полю, дык маўчаў Якаў, пакуль ня прышлі яны.
І сынове Якававы прышлі з поля і, пачуўшы, зьнемарасьціліся мужы, і гневала іх вельмі, бо нягоднасьць зрабіў ён у Ізраелю, ляжаўшы з дачкою Якававай; а гэтак ня робіцца.
І адказалі сынове Якававы Сыхэму а Гамору, айцу ягонаму, зрадліва, і гукалі так, бо ён зганбіў Дыну, сястру іхную;
Сынове Якававы прышлі да забітых і разглабалі места за тое, што паганбіў сястру іхнаю.
І сыны Зэлфіны, нявольніцы Ліінае: Ґад а Ашэр. Гэта сынове Якававы, што радзіліся яму ў Падан-Араме.
А Оголівама нарадзіла Евуша а Елома а Кору. Гэта сынове Ісававы, што нарадзіліся яму ў зямлі Канаанскай.
І былі сынове Еліфазавы: Феман, Омар, Цефо а Ґафам а Кеназ.
А Фамна была мамошка Еліфаза, сына Ісававага; і нарадзіла Еліфазу Амаліка. Гэта сынове Ады, жонкі Ісававае.
А во, гэта сыны Рагуелявы: Нагаф а Зэраг, Шамма а Міза. Гэта былі сынове Васэмафы, жонкі Ісававае.
Во гэта князі сыноў Ісававых. Сынове Еліфаза, першароднага Ісававага: князь Феман, князь Омар, князь Цефо, князь Кеназ,
Князь Кора, князь Ґафам, князь Амалік. Гэтыя князі Еліфазовы ў зямлі Едомовае; гэта сынове Адзіны.
І гэтыя сыны Рагуеля, сына Ісававага: князь Нагаф, князь Зэраг, князь Шамма, князь Міза. Гэтыя князі Рагуелявы ў зямлі Едомавае; гэтыя сынове Васэмафы, жонкі Ісававае.
Гэтыя сынове Ісававы, і гэтыя князі іхныя. Гэта Едом.
Гэтыя сынове Сэіра Горэяніна, жыхары зямлі тае: Лотан а Шовал а Цывеон а Ана
І гэта сынове Шоваловы: Алван а Манагаф а Евал, Шэфо а Онам.
І ўсталі ўсі сынове ягоныя і ўсі дачкі ягоныя, каб пацешыць яго, але ён адмаўляўся пацешыцца, і сказаў: «Бо зыйду да сына свайго із смуткам да шэолю». І плакаў па ім ацец ягоны.
І прышлі сынове Ізраелявы купляць збожжа, сярод іншых прыбылых; бо была галадоў у зямлі Канаанскай.
Усі мы сынове аднаго чалавека; пасьцівыя мы. Ня бывалі слугі твае ўзьведнікамі».
Яны сказалі: «Двананцацёх слугаў тваіх братоў; мы сынове аднаго чалавека ў зямлі Канаанскай, і вось, малы сядні з айцом нашым, а аднаго няма».
І будзеш жыці ў зямлі Ґошэн; і будзеш блізка да мяне, ты, і сынове твае, і сынове сыноў тваіх, і драбны й буйны статак твой, і ўсе твае.
І зрабілі так сынове Ізраелявы. І даў ім Язэп калёсы, подле загады Фараонавае, і даў ім еміны на дарогу.
І падняўся Якаў з Бэер Шэвы; і ўзялі сынове Ізраелявы Якава, айца свайго, і дзецяняты свае, і жонкі свае ў калёсах, каторыя паслаў Фараон узяць яго.
І во ймёны сыноў Ізраелявых, што прышлі да Ягіпту: Якаў а сынове ягоныя. Першародны Якаваў Рувін.
І сынове Сымонавы: Емуель а Ямін а Огад а Яхін а Цогар а Саўла, сын Канаанянкі.
Сынове Юдавы: Ір а Онан а Шэла а Фарэс а Зара; і памерлі Ір а Онан у зямлі Канаанскай. І былі сыны Фарэсавы: Гэцрон а Гамул.
Гэта сынове Лііны, каторых яна нарадзіла Якаву ў Падан-Араме, і Дыну, дачку ягоную. Усіх душаў сыноў ягоных і дачок ягоных — трыццаць тры.
І сынове Ґадавы: Цыфён а Гаґґі, Шуні а Эцбон, Еры а Ароды а Арэлі.
І сынове Ашэравы: Імна а Ішва а Ішві а Брыя, і Сэрах, сястра іхная. І сыны Брыявы: Гэвер а Малхіель.
Гэта сынове Зэльфіны, каторую даў Лаван Ліі, дачцэ сваёй, яна нарадзіла іх Якаву шаснанцаць душаў.
Сынове Веняміновы: Бела а Бехер а Ашбел, Ґера а Нааман, Эгі а Рош, Мупім а Гупім а Ард.
Гэта сынове Рахіліны, каторыя нарадзіліся ў Якава, усіх душаў чатырнанцаць.
Гэта сынове Валіны, каторую даў Лаван дачцэ сваёй Рахілі. Яна нарадзіла гэтых Якаву, усіх душаў сем.
Зыйдзіцеся й паслухайце, сынове Якававы, паслухайце Ізраеля, айца свайго.
Юда! цябе хваліць будуць браты твае. Рука твая на патыліцы непрыяцеляў тваіх; паклоняцца табе сынове айца твайго.
І зрабілі сынове зь ім так, як расказаў ім.
І занесьлі яго сынове ягоныя да зямлі Канаанскае, і пахавалі яго ў пячоры поля Махпела, поле каторае купіў Абрагам на собскасьць на паховы ў Ефрона Гэціча, перад Мамрэ.
І бачыў Язэп у Яхрэма дзеці да трэйцяга пакаленьня; таксама й сынове Махіровы, сына Манасовага нарадзіліся на каленях Язэпавых.
І сказаў Масей перад СПАДАРОМ, кажучы: «Вось, сынове Ізраелявы не паслухалі мяне; і як жа паслухае мяне Фараон? А я неабрэзаных вуснаў».
І сынове Сымонавы: Емуель а Ямін а Огад а Яхін а Цогар а Саўла, сын Канаанянкі: гэта радзімы Сымонавы.
Адно ў зямлі Ґошэн, ідзе сынове Ізраелявы, ня было граду.
І пайшлі, і зрабілі сынове Ізраелявы; як расказаў СПАДАР Масею а Аарону, так і зрабілі.
І гукнуў Масея а Аарона ночы, і сказаў: «Устаньце, выйдзіце з памеж люду майго, таксама вы, таксама сынове Ізраелявы, і йдзіце служыце СПАДАРУ, як вы казалі.
І сынове Ізраелявы зрабілі подле слова Масеявага, і прасілі ў Ягіпцян судзьдзя срэбнага а судзьдзя залатога і адзежаў.
І крануліся сынове Ізраелявы з Рамсэса да Сукоф да шасьцьсот тысячаў пешых мужчынаў, апрача дзецянят.
І ўчынілі гэтак усі сынове Ізраелявы; як СПАДАР расказаў Масею а Аарону, так і ўчынілі.
І абвёў Бог люд дарогаю пустыннай да Чырвонага мора, І вышлі збройныя сынове Ізраелявы ізь зямлі Ягіпецкае.
І закаляніў СПАДАР сэрца Фараонава, караля ягіпецкага, і ён пагнаўся за сынамі Ізраелявымі; а сынове Ізраелявы вышлі пад рукою высокаю.
І Фараон дабліжыўся, і ўзьнялі сынове Ізраелявы вочы свае, і во Ягіпет крануўся за імі: і надта баяліся, і гукалі сынове Ізраелявы да СПАДАРА;
А ты падыймі посах свой і выцягні руку сваю на мора, і расьсячы яго, і ўвыйдуць сынове Ізраелявы сярод мора сушаю.
І пайшлі сынове Ізраелявы сярод мора сушаю: і воды былі ім сьцяною зь іх правага й зь іх левага боку.
А сынове Ізраелявы прайшлі па сушы сярод мора, і воды ім былі сьцяною па правым і па левым баку.
Тады запяяў Масей і сынове Ізраелявы песьню гэтую СПАДАРУ, і гукалі, кажучы: «Запяю СПАДАРУ, бо Ён высака ўзьвялічыўся; каня а коньніка ягонага ўкінуў у мора.
Бо ўвыйшоў конь Фараонаў зь цялежкамі ягонымі і з коньнікамі ягонымі ў мора, і абярнуў СПАДАР на іх воды морскія, а сынове Ізраелявы прайшлі сушаю сярод мора».
І сказалі ім сынове Ізраелявы: «Валей бы мы памерлі ад рукі СПАДАРОВАЕ ў зямлі Ягіпецкай, як мы сядзелі ля гаршка зь мясам, як мы елі да насычэньня хлеба! бо вывялі вы нас на гэтую пустыню, каб прывесьці да сьмерці галадоўю грамаду гэту».
І абачылі сынове Ізраелявы, і казалі адзін аднаму: «Ман гэта?» Бо ня ведалі, што гэта. І сказаў Масей ім: «Гэта хлеб, каторы СПАДАР даў вам на ежу.
І зрабілі так сынове Ізраелявы, і зьберлі хто шмат, хто мала.
І сынове Ізраелявы елі манну сорак год, пакуль ня прышлі да зямлі асяленьня; манну елі яны, пакуль ня прышлі да канца зямлі Канаанскае.
У будане збору вонках запінахі, каторая над сьветчаньням, будзе ладзіць яго Аарон а сынове ягоныя, зь вечара да раньня, перад відам СПАДАРОВЫМ. Устава вечная пакаленьням іхным ад сыноў Ізраелявых.
І дабліж цялё перад будан збору, і ўзложаць Аарон а сынове ягоныя рукі свае на галаву цяляці.
І вазьмі аднаго барана, і ўзложаць Аарон а сынове ягоныя рукі свае на галаву барана.
І вазьмі другога барана, і ўзложаць Аарон а сынове ягоныя рукі свае на галаву барана.
І хай есьць Аарон а сынове ягоныя мяса барана гэтата і хлеб, каторы із сутніку, ля дзьвярэй будану збору.
І няхай Аарон а сынове ягоныя мыюць у ім рукі свае й ногі свае.
І будуць дзяржаць сынове Ізраелявы сыботу, каб спраўляць сыботу ў родах сваіх змоваю вечнай.
І стаў Масей у браме табару, і сказаў: «Хто СПАДАРОЎ — да мяне!» І зьберліся да яго ўсі сынове Левавы.
І зрабілі сынове Левавы подле слова Масеявага: і пала зь люду таго дня каля трох тысячаў чалавекаў.
І абачыў Аарон і ўсі сынове Ізраелявы Масея, і вось, зьзяла скура віду ягонага, і баяліся дабліжыцца да яго.
І просьле гэтага дабліжыліся ўсі сынове Ізраелявы, і ён паведаў ім усе, што СПАДАР гутарыў ізь ім на гары Сынаю.
І бачылі сынове Ізраелявы від Масеяў, што зьзяла скура віду Масеявага, і Масей ізноў запінаў запінашку на від свой, пакуль ня ўходзіў гутарыць ізь Ім.
І ўзялі яны ад віду Масеявага ўвесь дар, каторы прынесьлі сынове Ізраелявы на работы служэньня сьвятыні, каб рабіць яе; а яны прыносілі да яго яшчэ самахотныя дары кажнае раніцы рана.
І скончана ўся работа вітальні будану сьветчаньня; і зрабілі сынове Ізраелявы ўсе; подле ўсёга, як расказаў СПАДАР Масею, так зрабілі.
Подле усёга як расказаў СПАДАР Масею, так і зрабілі сынове Ізраелявы ўсе служэньне.
І ўмывалі ў ім Масей а Аарон а сынове ягоныя рукі свае а ногі свае.
І як падыймаўся булак ад вітальні, тады пушчаліся ў дарогу сынове Ізраелявы ў вусіх падарожжах сваіх.
І зарэжа цялё перад СПАДАРОМ, і абракуць сынове Ааронавы, сьвятары, кроў і пакропяць крывёй ваўкола на аброчнік, каторы ля ўходу будану збору.
І паложаць сынове Аарона, сьвятара, агонь на аброчнік, і разложаць дровы на агню.
І зарэжа яго на паўночным баку аброчніка перад СПАДАРОМ, і пакропяць сынове Ааронавы, сьвятарове, крывёй яго на аброчнік наўкола.
І ўзложа руку сваю на галаву дару свайго, і зарэжа яго ля дзьвярэй будану збору; і пакропяць сынове Ааронавы, сьвятарове, кроў на аброчнік наўкола.
І спаляць гэта сынове Ааронавы на аброчніку на ўсепаленьне, каторае на дровах, што на агню: гэта агняны аброк, пах прыемны СПАДАРУ.
І ўзложа руку сваю на галаву дару свайго, і зарэжа яго перад буданом збору, і сынове Ааронавы пакропяць крывёю яго на аброчнік наўкола.
І ўзложа руку сваю на галаву ягоную, і зарэжа перад буданом збору, і пакропяць сынове Ааронавы крывёй яго на аброчнік наўкола.
І гэта ўстава аброку хлебнага: хай абракаюць яго сынове Ааронавы перад СПАДАРОМ сьпераду аброчніка.
І засталае зь яго хай ядуць Аарон а сынове ягоныя. Прэсным маюць есьці яго на сьвятым месцу; на панадворку будану збору хай ядуць яго.
І дабліжыў цялё-бычка на аброк за грэх, і Аарон а сынове ягоныя ўзлажылі рукі свае на галаву цяляці за грэх;
І прывёў барана на ўсепаленьне, і ўзлажылі Аарон а сынове ягоныя рукі свае на галаву барана;
І прывёў другога барана, барана пасьвячэньня, і ўзлажылі Аарон а сынове ягоныя рукі свае на галаву барана;
І сказаў Масей Аарону а сыном ягоным: «Зварыце мяса ля ўходу будану збору і там ежча яго а хлеб, каторы ў сутніку пасьвячэньня, як імне расказана а сказана: "Аарон а сынове ягоныя маюць есьці яго".
Гэта дзеля таго, каб прыводзілі сынове Ізраелявы аброкі свае, каторыя яны рэжуць на полю, каб прыводзілі СПАДАРУ да ўходу будану збору, да сьвятара, і рэзалі іх на аброкі супакойныя СПАДАРУ.
Кажы ім гэта ў роды вашыя: "Кажная людзіна з усёга насеньня вашага, каторая дабліжыцца да сьвятасьцяў, што пасьвячаюць сынове Ізраелявы СПАДАРУ, калі нечысьць ейная на ёй, то выгубіцца тая душа ад віду Майго. Я СПАДАР.
І гукаў Масей сыном Ізраелявым; і вывялі ўлегцы маючага вонкі з табару, і ўкаменавалі яго, і зрабілі сынове Ізраелявы, як расказаў СПАДАР Масею.
Бо сынове Ізраелявы слугі Імне яны, Мае слугі, каторых Я вывеў ізь зямлі Ягіпецкае. Я СПАДАР, Бог ваш.
І будуць разьлягацца сынове Ізраелявы кажны ў табару сваім і кажны пры сьцязе сваім, па войсках сваіх.
І зрабілі сынове Ізраелявы; подле ўсёга, што расказаў СПАДАР Масею, так і зрабілі.
«Кажная людзіна ля сьцягу свайго і з гэрбамі дому айцоў сваіх разьлягуцца сынове Ізраелявы; насупроці будана сьветчаньня разьлягацца будуць.
Гэта палічаныя сынове Ізраелявы па дамох айцоў іхных. Усіх палічаных у табарах, па войсках іхных, шасьцьсот тры тысячы пяцьсот пяцьдзясят.
І зрабілі сынове Ізраелявы ўсе, што расказаў СПАДАР Масею; гэтак разьлягліся табарамі ля сьцягоў сваіх і гэтак краталіся кажны па радзімах сваіх і кажны па дамох айцоў сваіх.
І былі гэтыя сынове Левавы подле іх імёнаў: Ґірсон, Когаф а Мерары.
Як скончаць Аарон а сыны ягоныя накрываць сьвятыню й усе судзьдзе сьвятыні, як кранецца табар, то потым прыдуць сынове Когафовы насіць, і хай не датыкаюцца да сьвятыні, каб не памерлі. Гэта цяжар сыноў Когафовых у будане збору.
І зрабілі так сынове Ізраелявы, і выслалі іх вонкі з табару; як казаў СПАДАР Масею, так і зрабілі сынове Ізраелявы.
І дабліж Левітаў перад відам СПАДАРА, і няхай узложаць сынове Ізраелявы рукі свае на Левітаў.
І аддаў Левітаў як дар Аарону а сыном ягоным з пасярод сыноў Ізраелявых, каб служылі службы сыноў Ізраелявых у будане збору і даставалі ласкіўчыненьне сыном Ізраелявым, каб ня была кара на сыноў Ізраелявых, як сынове Ізраелявы бліжацца да сьвятыні».
І зрабіў зь Левітамі Масей а Аарон а ўся грамада сыноў Ізраелявых: подле ўсёга, як расказаў СПАДАР Масею празь Левітаў, так і зрабілі ім сынове Ізраелявы.
«І ўчыняць сынове Ізраелявы Пасху ў прызначанай пары яе.
І рабілі яны Пасху першага месяца, чатырнанцатага дня месяца адвячоркам, на пустыні Сынайскай; подле ўсёга тога, як расказаў СПАДАР Масею, так учынілі сынове Ізраелявы.
І як падымаўся булак ад будану, то просьле тога сынове Ізраелявы краталіся ў дарогу; і на месцу, ідзе прабываў булак, там разьлягаліся табарам сынове Ізраелявы.
За расказаньням СПАДАРА краталіся сынове Ізраелявы ў дарогу, і за расказаньням СПАДАРА разьлягаліся ўсі дні. Як булак прабываў над вітальняю, яны былі разьлёгшыся табарам.
І калі булак трываў над вітальняю шмат дзён, то й сынове Ізраелявы дзяржалі паручэньне СПАДАРУ й не падарожжавалі.
Або, калі два дні, або месяц, або колькі дзён заставаўся булак над вітальняю, каб прабываць над ёю, то сынове Ізраелявы заставаліся разьлёгшыся табарам і ня краталіся; а як падыймаўся, тады крануліся.
І сынове Ааронавы, сьвятары, маюць трубіць у трубы, і будуць яны вам уставаю вечнай у роды вашы.
І крануліся сынове Ізраелявы ў падарожжы свае з пустыні Сынайскае, і прабываў булак на пустыні Паран.
І спушчана была вітальня, і крануліся сынове Ґірсонавы а сынове Мераравы, нясучы вітальню.
І зборышча мешанае, каторае было сярод іх, угалілася галеньням, і селі й плакалі; таксама сынове Ізраелявы, і казалі: «Хто дасьць нам есьці мяса?
Месца гэтае названа даліною Ешкол з прычыны вінное гранкі, каторую зрэзалі адтуль сынове Ізраелявы.
І наракалі на Масея а на Аарона ўсі сынове Ізраелявы, і сказалі ім уся грамада: «О, калі б мы памерлі ў зямлі Ягіпецкай, або на пустыні гэтай, калі б мы памерлі.
І сынове вашыя будуць пасьціць на пустыні сорак год, і будуць несьці кару за бязулства вашае, пакуль ня зьгінуць усі трупы вашы на пустыні.
І былі сынове Ізраелявы на пустыні, і знайшлі чалавека, што зьбіраў дровы ў дзень сыботні.
І ўзяў Кора, сын Іцгара, сына Когафа Левянка, а Дафан а Авірам Елявёнкі а Он Пелефёнак, сынове Рувінавы,
І палажэце ў іх цяпло, і ўсыпце ў іх кадзіла перад СПАДАРОМ заўтра: і будзе, каго абярэць СПАДАР, тый сьвяты. Досыць вам, сынове Левавы!»
І сказаў Масей Коры: «Паслухайце, калі ласка, сынове Левавы:
І сказалі сынове Ізраелявы Масею, кажучы: «Вось, мы канаем, гінем, усі гінем.
Усі ўзношаныя сьвятасьці, каторыя ўзносяць сынове Ізраелявы СПАДАРУ, Я аддаў табе а сыном тваім а дачкам тваім із табою, уставаю вечнай; змова солі гэта навекі перад СПАДАРОМ табе а насеньню твайму з табою».
І хай ня бліжацца болей сынове Ізраелявы да будану збору, каб не панесьці грэху і не памерці.
І прышлі сынове Ізраелявы, уся грамада, на пустыню Цын першага месяца, і прабываў люд у Кадэшу, і памерла там Мірыям, і пахавана там.
Гэта воды Мерывы, ля каторых сварыліся сынове Ізраелявы із СПАДАРОМ, і Ён усьвяціўся імі.
І сказалі яму сынове Ізраелявы: «Мы пойдзем гасьцінцам, і калі будзем піць ваду тваю, я а статак мой, дык заплачу; толькі, гэта ж нічога, нагамі сваімі прайду».
І крануліся з Кадэшу, і прышлі сынове Ізраелявы, уся грамада, да гары Гор.
І крануліся сынове Ізраелявы, і разьлягліся табарам ув Овофе.
Бяда табе, Моаве! загінуў ты, людзе Хамосаў! Разьбегліся сынове ягоныя, а дачкі ягоныя сталі палоненіцамі Аморэйскага караля Сыгона.
І крануліся сынове Ізраелявы, і разьлягліся табарам на раўніне Моава, на гэтым баку Ёрдану, супроці Ерыхону.
Рувін, пяршак Ізраеляў. Сынове Рувінавы: ад Ганоха радзіма Ганохава, ад Фалу радзіма Фалава,
Але сынове Корыны не памерлі.
Сынове Сымонавы па радзімах сваіх: ад Немуеля радзіма Немуелява, ад Яміна радзіма Ямінава, ад Ахіна радзіма Яхінава,
Сынове Ґадавы па радаімах сваіх: ад Цэфона радзіма Цэфонава, ад Гаґґі радзіма Гаґґава, ад Шуні радзіма Шунева,
І былі сынове Юдзіны па радзімах сваіх: ад Шэлы радзіма Шэліна, ад Фарэса радзіма Фарэсава, ад Зары радзіма Зарына.
І былі сынове Фарэсавы: ад Гэцрома радзіма Гэцромава, ад Гамула радзіма Гамулава.
Сынове Іссасхаровы па радзімах сваіх: ад Толы радзіма Толіна, ад Фувы радзіма Фувіна,
Сынове Завулонавы па радзімах сваіх: ад Сэрэда радзіма Сэрэдава, ад Елона радзіма Елонава, ад Яглееля радзіма Яглеелява.
Сынове Манасавы: ад Махіра радзіма Махірова, і Махір радзіў Ґілеада, ад Ґілеада радзіма Ґілеадава.
Гэтыя сынове Ґілеадавы: Езэр радзіма Езэрава, ад Гелека радзіма Гелекава,
Гэтыя сынове Яхрэмавы па радзімах сваіх: ад Шутэлы радзіма Шутэліна, ад Бехера радзіма Бехерава, ад Тагана радзіма Таганова.
І гэтыя сынове Шутэліны: ад Ерана радзіма Еранава.
Гэтыя радзімы сыноў Яхрэмавых, подле лічэньня іх: трыццаць дзьве тысячы і пяцьсот. Гэта сынове Язэпавы па радзімах сваіх.
Сынове Веняміновы па радзімах сваіх: ад Белы радзіма Беліна, ад Ашбела радзіма Ашбелава, ад Агірама радзіма Агірамова,
Гэтыя сынове Веняміновы па радзімах сваіх; і палічаных іхных сорак пяць тысячаў і шасьцьсот.
Гэтыя сынове Дановы па радзімах сваіх: ад Шугама радзіма Шугамова. Гэта радзімы Дановы па радзімах сваіх.
Сынове Ашэравы па радзімах сваіх: ад Імны радзіма Імніна, ад Ішвы радзіма Ішвіна, ад Бэры радзіма Бэрына.
Сынове Неффалімовы па радзімах сваіх: ад Ягцэеля радзіма Ягцэелява, ад Ґуня радзіма Ґунева,
Гэтыя палічаныя сынове Ізраелявы: шасьцьсот адна тысяча сямсот і трыццацёх.
І перад Елеазаром, сьвятаром, ён будзе станавіцца, і сьвятар будзе пытацца яму праз рассудак Урыма перад СПАДАРОМ; і на ягонае слова маюць выходзіць, і на ягонае слова маюць уходзіць ён а ўсі сынове Ізраелявы зь ім а ўся грамада».
І ўзялі ў палон сынове Ізраелявы жанкі мідзянскія а дзецяняты іхныя, і ўвесь статак іхны, і ўсі стады іхныя, і ўсю маемасьць іхную разглабалі.
І прышлі сынове Гадовы а сынове Рувінавы, і сказалі Масею а Елеазару сьвятару а князём збору, кажучы:
І сказаў Масей ім: «Калі пярэйдуць сынове Ґадовы а сынове Рувінавы з вамі за Ёрдан, кажны збройна на вайну перад СПАДАРОМ, і паддана будзе вам зямля, то аддайце ім зямлю Ґілеад у дзяржаньне.
І адказалі сынове Ґадовы а сынове Рувінавы, кажучы: «Як казаў СПАДАР слугам тваім, так і зробім.
І збудавалі сынове Ґадовы Дывон а Атароф а Ароер
І сынове Рувінавы збудавалі Гэшбон, Елеале, Кірафаім
І пайшлі сынове Махіра Манасёнка да Ґілеаду, і перамаглі яго, і выгналі Аморэя, каторы ў ім.
І крануліся яны з Рамесэсу першага месяца, на пятнанцаты дзень першага месяца; на другі дзень Пасхі вышлі сынове Ізраелявы пад рукою высокай на ачох усяго Ягіпту.
І крануліся сынове Ізраелявы з Рамесэсу, і разьлягліся табарам у Сукофе.
І пачуў Канаанянін, кароль Арада, а ён жыў на паўдні ў зямлі Канаанскай, што йдуць сынове Ізраелявы.
Дзецяняты вашыя, праз каторыя вы казалі, што яны стануць здабыткам, і сынове вашыя, каторыя ня знаюць цяпер ані дабра, ані ліха, яны ўвыйдуць туды, ім дам яе, і яны возьмуць яе ў дзяржаву.
А на Сэіру ўперад жылі Горэі; але сынове Ісавовы прагналі іх, і выгубілі іх ад відаў сваіх, і асяліліся замест іх так, як учыніў Ізраель ізь зямлёю спадку свайго, каторую даў ім СПАДАР.
Так, як зрабілі імне сынове Ісавовы, што жывуць на Сэіру, і Моаўляне, што жывуць ув Ару, пакуль не перайду перазь Ёрдан да зямлі, каторую СПАДАР, Бог наш, даець нам".
А як родзяцца ў цябе сынове а сынове сыноў, і застараецеся на зямлі, вы папсуіцеся й зробіце сабе балваны, абраз чаго-колечы, і зробіце ліха перад ачыма СПАДАРА, Бога свайго, гневаючы Яго;
Люд чысьлены а высокі, сынове Енаковы, каторых ты знаеш і ты чуў: "Хто ўстое супроці сыноў Енаковых?"
І сынове Ізраелявы крануліся зь Беероф Бене-Яакану да Мозэры; там памер Аарон і пахаваны там, і пачаў сьвятарстваваць сын ягоны Елеазар замест яго.
І весяліцеся перад СПАДАРОМ, Богам сваім, вы а сынове вашы а дачкі вашы а слугі вашы а служэбкі вашы а Левіт, каторы ў брамаў вашых, бо няма яму дзелі а спадку з вамі.
Вы сынове СПАДАРА, Бога вашага; не рабіце націнаў ані рабіце лысіны памеж аччу вашага па памерлым;
Каб не надзьмулася сэрца ягонае над братамі ягонымі, і каб не адхінаўся ён ад расказаньня направа ані налева, каб працягнуў дні на каралеўстве сваім, ён а сынове ягоныя сярод Ізраеля.
Бо яго абраў СПАДАР, Бог твой, з усіх плямёнаў тваіх, каб ён стаяў, каб служыў у іменю СПАДАРА, сам а сынове ягоныя ўсі дні.
І дабліжацца сьвятары, сынове Левавы, (бо іх абраў СПАДАР, Бог твой, служыць Яму й дабраславіць імям СПАДАРА, і подле словаў іхных хай будзе ўсялякая сьпярэчная справа й усялякае пабіцьце),
Сынове твае а дачкі твае будуць адданы другому люду; і вочы твае будуць бачыць і будуць кволець празь іх цэлы дзень, і ня будзе сілы ў руках тваіх.
І зьвернешся да СПАДАРА, Бога свайго, і паслухаеш голасу ягонага подле ўсёга, што Я расказую табе цяпер, ты а сынове твае з усёга сэрца свайго і з усяе душы свае;
І сынове іхныя, каторыя ня ведалі, пачуюць і навучацца, каб баяліся СПАДАРА, Бога вашага, усі дні, пакуль вы жывіце на зямлі, да каторае вы пераходзіце Ёрдан, каб апанаваць яе».
І плакалі сынове Ізраелявы па Масею на раўнінах Моаўскіх трыццаць дзён. І скончыліся дні плачу а жалобы па Масею.
І Ігошуа Нунянок напоўніўся духа мудрасьці, бо Масей рукі свае ўзлажыў на яго, і слухалі яго сынове Ізраелявы, і рабілі так, як расказаў СПАДАР Масею.
І ўстаў Ігошуа рана нараніцы, і крануліся яны ад Сытыму, і прышлі аж да Ёрдану, ён а ўсі сынове Ізраелявы, і начавалі там уперад, чымся перайшлі.
Каб яны былі знакам сярод вас, як папытаюцца ў вас сынове вашыя заўтра, кажучы: «Што гэта за камяні гэтыя ў вас?»
І зрабілі так сынове Ізраелявы, як расказаў Ігошуа: і панесьлі двананцаць камянёў ізь сярэдзіны Ёрдану, як казаў СПАДАР Ігошуу, подле ліку плямёнаў сыноў Ізраелявых, і перанесьлі із сабою на начулішча, і палажылі іх там.
І перайшлі сынове Рувінавы, і сынове Гадовы, і палавіца плямені Манасавага збройна сьпераду сыноў Ізраелявых, як казаў ім Масей.
І сказаў сыном Ізраелявым, кажучы: «Як папытаюцца сынове вашыя заўтра ў бацькоў сваіх: "Што гэта за камяні?"
Бо сорак год хадзілі сынове Ізраелявы па пустыні, пакуль ня скончыўся ўвесь народ, здольны да вайны, што вышаў зь Ягіпту, каторыя ня слухалі голасу СПАДАРА, і каторым СПАДАР прысягаў, што яны не абачаць зямлі, праз каторую прысягаў СПАДАР бацьком іхным, даць нам зямлю, ідзе цячэць малако а мёд.
І разьлягліся сынове Ізраелявы табарам у Ґілґале, і рабілі Пасху на чатырнанцаты дзень месяца ўвечары на раўнінах Ерыхонскіх.
І выступілі сынове Ізраелявы выступам супроці аканаваньня. Ахан, сын Хармы, сына Заўда Заранка з плямені Юдзінага, узяў з аканаванага, і ўзгарэўся гнеў СПАДАРОЎ на сыноў Ізраеля.
І не маглі сынове Ізраелявы вытрываць перад варагамі сваімі й абярнуліся завыйкам да варагоў сваіх, бо яны былі аканаваныя; ня буду болей з вамі, калі ня выгубіце аканаванага з пасярод вас.
Толькі статак а здабытак места гэтага заглабалі сабе сынове Ізраелявы, подле слова СПАДАРОВАГА, каторае расказаў Ігошуі.
І крануліся сынове Ізраелявы ў дарогу, і прышлі да местаў іхных на трэйці дзень; месты ж іхныя: Гівеон а Кефіра а Беероф а Кіраф-Еарым.
І не пабілі іх сынове Ізраелявы, бо прысягнулі ім князі збору СПАДАРОМ, Богам Ізраелявым. І наракаў увесь збор на князёў.
А было, як яны ўцякалі ад Ізраелцаў па схоне гары Веф-Горонскае, то СПАДАР кідаў на іх ізь нябёсаў вялікія камяні аж да Азэку, і яны паміралі; болей было тых, што памерлі ад граду камянёў, чымся тых, каторых пабілі сынове Ізраелявы мячом.
І было, як скончыў Ігошуа а сынове Ізраелявы біць іх вельма вялікаю паразаю супоўна, і астача, каторыя засталіся зь іх, прышлі да местаў умацаваных,
А ўвесь здабытак местаў гэтых і статак паглабалі сабе сынове Ізраелявы, адно людзёў усіх перабілі лязом мяча, пакуль ня зьнішчылі іх; не пакінулі ні воднае душы.
І во каралі тае зямлі, каторых зразілі сынове Ізраелявы і ўзялі на спадак зямлю іхную па тым баку Ёрдану на ўсход сонца, ад цур’я Арнона аж да гары Гэрмону, і ўсю раўніну на ўсход:
Масей, слуга СПАДАРОЎ, і сынове Ізраелявы пабілі іх; і даў яе Масей, слуга СПАДАРОЎ, на спадак Рувінаваму а Ґадоваму а палавіцы плямені Манасавага.
І во каралі зямлі, каторых зразіў Ігошуа а сынове Ізраелявы на гэтым баку Ёрдану на захад, ад Ваал-Ґаду на даліне Лібанскай аж да гары Галака, што ўзыходзе да Сэіру, — і аддаў Ігошуа яе плямёнам Ізраелявым на спадак, подле падзелу іх, —
І ня выгналі сынове Ізраелявы Ґешуру а Мааху, і жылі Ґешур а Мааха сярод Ізраеля аж дагэтуль.
І Валаама Веоронка, варажбіта, забілі сынове Ізраелявы мячом, меж забітых імі.
Як расказаў СПАДАР Масею, так і зрабілі сынове Ізраелявы, і падзялілі на спадкі зямлю.
І дабліжыліся сынове Юдзіны да Ігошуі ў Ґілґале, і сказаў яму Калеў Ефунёнак, Кенезянін: «Ты ведаеш слова, што гукаў СПАДАР Масею, чалавеку Божаму, празь мяне а празь цябе ў Кадэш-Варнеі.
Але Евусэяў, жыхараў Ерузаліму, не маглі выгнаць сынове Юдзіны, і жывець Евусэй у Ерузаліме аж дагэтуль.
І адзяржалі сынове Язэпавы, Манас а Яхрэм.
І было засталым сыном Манасавым па радзімах іхных: і сыном Авезэравым, і сыном Гэлекавым, і сыном Асрыелявым, і сыном Шэхемавым, і сыном Гэферавым, і сыном Шэмідавым. Гэта сынове Манаса Язэпенка, мужчыны па радзімах сваіх.
І не маглі сынове Манасавы выгнаць местаў гэтых, і зычыў Канаанянін жыць у зямлі гзтай.
І было, як падужэлі сынове Ізраелявы, тады зрабілі яны Канааняніна даньнікамі, але чыста выгнаць іх ня выгналі.
І гукалі сынове Язэпавы Ігошуу, кажучы: «Чаму ты даў імне спадак аднаго жэрабя й адну дзель, а я люд вельмі чысьлены, бо аж дагэтуль дабраславіў мяне СПАДАР?»
І сказалі сынове Язэпавы: «Ня стане нам гары; але цялежкі зялезныя ў вусіх Канаанян, што жывуць у зямлі даліны, як у тых, каторыя ў Бэф-Шэане а ў местачках іхных, так і ў тых, каторыя на даліне Ізрэельскай».
Зь дзелі сыноў Юдзіных спадак сыноў Сымонавых, бо дзель сыноў Юдзіных была лішне вялікая ім; затым адзяржалі спадак сынове Сымонавы сярод іхнага спадку.
І ад іх вышла граніца сыноў Дановых. І ўзышлі сынове Дановы, і ваявалі ізь Лешэмам, і зваявалі яго, і зразілі яго лязом мяча, і адзяржалі яго на спадак, і асяліліся ў ім, і назвалі Лешэм Данам подле імені Дана, айца свайго.
І скончылі дзяліць зямлю па граніцах яе; і далі сынове Ізраелявы спадак Ігошуу Нунянку сярод сябе.
І далі сынове Ізраелявы Левітам із спадкаў сваіх, з расказаньня СПАДАРОВАГА гэтыя месты зь перадмесьцямі іх.
І аддалі сынове Ізраелявы Левітам гэтыя месты зь перадмесьцямі іх, як расказаў СПАДАР Масеям, жэрабям.
І зьвярнуліся, і пайшлі сынове Рувінавы а сынове Гадовы а палавіца плямені Манасавага ад сыноў Ізраелявых із Шыла, каторае ў зямлі Канаанскай, каб ісьці да зямлі Ґілеаду, да зямлі свае дзяржавы, каторую адзяржалі ў дзяржаньне з расказаньня СПАДАРОВАГА Масеям.
І прышлі да аколіцаў Ёрдану, каторыя ў зямлі Канаанскай, і збудавалі сынове Рувінавы а сывове Ґадовы а палавіца плямені Манасавага там аброчнік ля Ёрдану, аброчнік вялікі выглядам.
І пачулі сынове Ізраелявы, што кажуць: «Вось, сынове Рувінавы а сынове Ґадовы а палавіца плямені Манасавага збудавалі аброчнік на супроці зямлі Канаанскае, у ваколіцах Ёрдану, на другім баку ад сыноў Ізраелявых».
І пачулі сынове Ізраелявы, і зьберліся ўвесь збор сыноў Ізраелявых у Шыле ўзыйсьці супроці іх, ваяваць.
І паслалі сынове Ізраелявы да сыноў Рувінавых а да сыноў Ґадовых а да палавіцы плямені Манасавага да зямлі Ґілеадзкае Фінегаса, сына Елеазара сьвятара,
І адказалі сынове Рувінавы а сынове Гадовы а палавіца плямені Манасавага, і гукалі галавам тысячаў Ізраелявых:
Ці мы не зрабілі гэта з рупатлівасьці, кажучы: "Заўтра скажуць сынове вашы сыном нашым, кажучы: "Што вам да СПАДАРА, Бога Ізраелявага?
І граніцу даў СПАДАР меж нас і вас, сынове Рувінавы а сынове Ґадовы, Ёрдан; нямаш вам дзелі ў СПАДАРУ’. І пераказяць сынове вашы сыном нашым баяцца СПАДАРА".
Але сьветкаю меж нас і вас, меж наступных родаў нашых, служыць службу СПАДАРОВУ перад відам Яго ўсепаленьнямі нашымі, і аброкамі нашымі, і супакойнымі аброкамі нашымі, і каб вашы сынове не сказалі заўтра сыном нашым: ’Няма вам дзелі ў СПАДАРУ’".
І пачуў Фінегас сьвятар, і князі збору, і галавы тысячаў Ізраеля, каторыя зь ім, словы, каторыя гукалі сынове Рувінавы а сынове Ґадовы а сынове Манасавы, і люба было ў вачох іх.
І люба было гэтае слова ў вачох сыноў Ізраелявых, і дабраславілі сынове Ізраелявы Бога, і не маніліся йсьці на іх вайною, каб спустошыць зямлю, на каторай жылі сынове Рувінавы а сынове Ґадовы.
І назвалі сынове Рувінавы а сынове Ґадовы аброчнік: Ед, «бо ён сьветка меж нас, што СПАДАР ё Бог».
І даў Ісаку Якава а Ісава. І даў Ісаву гару Сэір на спадак яму; Якаў жа а сынове ягоныя зышлі да Ягіпту.
І косьці Язэпавы, каторыя ўзьнесьлі сынове Ізраелявы зь Ягіпту, пахавалі ў Сыхеме, у дзелі поля, каторае купіў Якаў у сыноў Гамора, айца Сыхемавага, за сто манэтаў, і сталася яно спадкам сыном Яээпавым.
І было, па сьмерці Ігошуі, і папыталіся сынове Ізраелявы ў СПАДАРА, кажучы: «Хто ўзыйдзе нам спачатку на Канааняніна, каб ваяваць ізь ім?»
І ваявалі сынове Юдзіны супроці Ерузаліму, і ўзялі яго, і зразілі яго лязом мяча, і места аканавалі цяплу.
І потым зышлі сынове Юдзіны ваяваць із Канаанянінам, жыхарам гораў, і на паўдню і на нізіне.
І сынове Кіняніна, сьця Масеявага, узышлі зь места пальмаў із сынамі Юдзінамі на пустыню Юдзіну, каторая на паўдня ад Араду, і пайшоў, і асяліўся зь людам.
Але Евусэя, жыхара Ерузаліму, ня выгналі сынове Веняміновы, і жыў Евусэй із сынамі Веняміновымі ў Ерузаліме дагэтуль.
І ўзышлі сынове Язэпавы, таксама яны, на Бэт-Эль, і СПАДАР быў ізь імі.
І быў адпусьціўшы Ігошуа люд, і пайшлі сынове Ізраелявы кажны да спадку свайго адзяржаць зямлю.
І зрабілі сынове Ізраелявы ліха ў ваччу СПАДАРА, і служылі Ваалам;
І сынове Ізраелявы жылі сярод Канааняніна, Гэціча, Аморэя, Ферэзэя, Гэвея а Евусэя;
І зрабілі сынове Ізраелявы ліха ў ваччу СПАДАРА, і забыліся СПАДАРА, Бога свайго, і служылі Ваалам а Астартам.
І ўзгарэўся гнеў СПАДАРОЎ на Ізраеля, і выдаў іх у рукі Хушан-Рышафаіма, караля Арам-Нагараіму, і служылі сынове Ізраелявы Хушан-Рышафаіму восьмі год.
Тады загаласілі сынове Ізраелявы да СПАДАРА, і пастанавіў вывальніка сыном Ізраелявым, каторы вывальніў іх, Офнеля, сына Кеназа, брата Калевавага, меншага за яго.
І далей рабілі ліха сынове Ізраелявы ў ваччу СПАДАРА, і ўмацаваў СПАДАР Еґлона, караля Моаўскага, супроці Ізраелцаў, за тое, што яны рабілі ліха ў ваччу СПАДАРА.
І служылі сынове Ізраелявы Еґлону, каралю Моаўскаму, асьмінанцаць год.
І загаласілі сынове Ізраелявы да СПАДАРА, і СПАДАР пастанавіў ім вывальніка Егуда Ґеранка, Венямінаўца, мужа не валодаючага праваю рукою. І паслалі сынове Ізраелявы ім дары Еґлону, каралю Моаўскаму.
І было, як ён прышоў і затрубіў у трубу на гары Яхрэмавай, дык зышлі зь ім сынове Ізраелявы з гары, і ён сьпераду іх.
І далей рабілі сынове Ізраелявы ліха ў ваччу СПАДАРА. Егуд жа памер.
І загаласілі сынове Ізраелявы да СПАДАРА; бо ў яго было дзевяцьсот зялезных цялежак, і ён моцна ўціскаў сыноў Ізраелявых дваццаць год.
І жыла яна пад пальмаю Дэворынаю, меж Рамы й Бэт-Элю, на гары Яхрэмавай; і ўзыходзілі да яе сынове Ізраелявы на суд.
Зрабілі сынове Ізраелявы ліха ў ваччу СПАДАРА, і аддаў іх СПАДАР у рукі Мідзянян на сем год.
І сілілася рука Мідзянян над Ізраелям. Ад Мідзянян зрабілі сабе сынове Ізраелявы раськепіны ў горах а пячоры а гарады.
І было: як пасее Ізраель, і ўвыйдзе Мідзян а Амалік а сынове ўсходу, і ўзыходзяць на яго;
І пагалеў Ізраель вельмі ад Мідзянян, і загаласілі сынове Ізраелявы да СПАДАРА.
І было, як загаласілі сынове Ізраелявы да СПАДАРА на Мідзянян,
І ўвесь Мідзян, і Амалік, і сынове ўсходу зьберліся разам, і перайшлі раку, і разьлягліся табарам на даліне Ізраельскай.
А Мідзян а Амалік а ўсі сынове ўсходу разьлягліся на даліне ў такой множасьці, як шаранча; і варблюдом іхным няма ліку, шмат было іх, як пяску на беразе мора.
І сказаў: «Браты мае, сынове маці мае яны. Жыў СПАДАР! калі б вы пакінулі іх жывых, я не забіў бы вас».
І сталася, як памер Ґедэон, што адвярнуліся сынове Ізраелявы, і бязулілі за Вааламі, і пастанавілі сабе Ваал-Верыфа за бога.
І ня памятавалі сынове Ізраелявы СПАДАРА, Бога свайго, Каторы выбавіў іх із рукі ўсіх варагоў навокал іх.
«Гукайце, калі ласка, у вушы ўсім спадаром Сыхему: "Што валей вам, каб гаспадарствавалі ў вас мужоў семдсясят, усі сынове Ерувааловы, ці каб гаспадарстваваў у вас адзін чалавек? І памятуйце, што я косьць ваша й цела ваша"».
І далей сынове Ізраелявы рабілі ліха ў ваччу СПАДАРА, і служылі Ваалам а Астартам а багом Арамейскім а багом Сыдонскім а багом Моаўскім а багом сыноў Амонавых а багом Пілісцкім; і пакінулі СПАДАРА, і ня служылі Яму.
І перайшлі сынове Амонскія Ёрдан, каб весьці вайну таксама зь Юдаю а Венямінам а домам Яхрэмавым, і вельмі цесна было сыном Ізраеля.
І загаласілі сынове Ізраелявы да СПАДАРА, кажучы: «Мы ізграшылі перад Табою, і тым, што пакінулі Бога свайго, і тым, што служылі Ваалам».
І сказаў СПАДАР сыном Ізраелявым: «Ці ня ўціскалі вас Ягіпцяне а Аморэі а сынове Амонавы а Пілішчане
І сказалі сынове Ізраелявы СПАДАРУ: «Ізграшылі мы; учыні Ты з намі подле ўсёга, што добра ў ваччу Тваім, адно выбаў нас, калі ласка, цяпер».
І згукаліся сынове Амонавы, і разьлягліся табарам у Ґілеадзе; і зьберліся сынове Ізраелявы, і разьлягліся табарам у Міцпе.
І нарадзіла жонка Ґілеадава яму сыноў. І вырасьлі сынове жончыны, і выгналі Еффага, і сказалі яму: «Ты не адзяржыш спадку ў доме айца нашага, бо ты сын другое жонкі».
І сталася па якімсь часе, што ваявалі сынове Амонавы з Ізраелям.
І было, як ваявалі сынове Амонавы з Ізраелям, дык пайшлі старцы Ґілеадзкія ўзяць Еффага ізь зямлі Тоў,
І зразіў іх ад Ароеру аж дакуль ты ўходзіш да Мініфу, дваццаць местаў, і аж да Авель-Кераіму паразаю вельмі вялікай; і ўкарыліся сынове Амонавы перад сынамі Ізраелявымі.
І далей рабілі сынове Ізраелявы ліха ў ваччу СПАДАРА, і аддаў іх СПАДАР у руку Пілішчан на сорак год.
І паслалі сынове Дановы ад роду свайго пяцёх чалавекаў зь ліку свайго, людзёў харобрых із Цоры а зь Ештаолу, каб выглядзець зямлю й праскумаць яе, і сказалі ім: «Пайдзіце, праскумайце зямлю». І яны прышлі на гару Яхрэмаву аж да дому Мішынага, і начавалі там.
І сказалі яму сынове Дановы: «Хай ня будзе чуцён голас твой меж нас, каб не напалі на вас людзі, зьнемарашчаныя душою, і ты згубіш душу сваю і душу дому свайго».
І пайшлі сынове Дановы сваёю дарогаю; і абачыў Міха, што яны дужшыя за яго, абярнуўся й зьвярнуўся да дому свайго.
І ўстанавілі сабе сынове Дановы выразаны абраз; і Ёнафан, сын Ґіршона Манасёнка, ён а сынове ягоныя былі сьвятарамі ў плямені Дановым аж да дня перасяленьня зямлі.
І вось, чалавек стары прышоў з работы свае з поля ўвечары; і чалавек гэты з гары Яхрэмавае, і ён жыў у Ґівее. Людзі месца гэтага сынове Веняміновы.
Яны разьвесялілі сэрцы свае, і вось, людзі места, сынове Веляла, абступілі дом, біліся ў дзьверы, і гукалі старому, гаспадару дому, кажучы: «Вывядзі чалавека, што ўвыйшоў у дом твой, мы пазнаем яго».
І вышлі ўсі сынове Ізраелявы, і зьберся збор, як адзін чалавек, ад Дану да Веер-Шэвы, і зямля Ґілеадзкая — да СПАДАРА ў Міцпе.
І пачулі сынове Веняміновы, што ўзышлі сынове Ізраелявы да Міцпы. І сказалі сынове Ізраелявы: «Скажыце, як сталася нягоднасьць гэта?»
Вось, вы ўсі, сынове Ізраелявы, разгледзьце гэтую справу й радзьцеся праз гэта».
Але зьберліся сынове Веняміновы зь местаў да Ґівеы, каб пайсьці вайною із сынамі Ізраелявымі.
І ўсталі, і ўзышлі да дому Божага, і пыталіся ў Бога, і сказалі сынове Ізраелявы: «Хто ўзыйдзе дзеля нас спачатку на бітву із сынамі Веняміновымі?» І сказаў СПАДАР: «Юда спачатку».
І ўсталі сынове Ізраелявы нараніцы, і разьлягліся табарам ля Ґівеы.
І выступілі Ізраелцы на бітву супроці Веняміну, і зладзіліся сынове Ізраелявы на бітву супроці іх ля Ґівеы.
І вышлі сынове Веняміновы з Ґівеы, і зразілі ў Ізраелю таго дня дваццаць дзьве тысячы чалавекаў на зямлю.
І ўзышлі сынове Ізраелявы, і плакалі перад СПАДАРОМ аж да вечара, і пыталіся ў СПАДАРА, кажучы: «Ці яшчэ імне дабліжыцца на бітву із сынамі Веняміна, брата майго?» І сказаў СПАДАР: «Узыйдзіце супроці яго».
І падступілі сынове Ізраелявы да сыноў Веняміновых другі дзень.
І ўзышлі ўсі сынове Ізраелявы а ўвесь люд, і прышлі да дому Божага, і плакалі, і сядзелі там перад відам СПАДАРОВЫМ, і поставалі таго дня аж да вечара, і абраклі ўсепаленьне а супакойныя аброкі перад СПАДАРОМ.
І пыталіся сынове Ізраелявы ў СПАДАРА, — і там тых дзён скрыня змовы Божае,
І ўзышлі сынове Ізраелявы на сыноў Веняміновых на трэйці дзень, і зладзіліся супроці Ґівеы, як кажны раз.
І вышлі сынове Веняміновы наўпярэймы люду, і адвалакліся ад места, і пачалі разіць ізь люду; і было забітых, як уперад, на гасьцінцах, з каторых адзін вядзець да Бэт-Элю, а адзін да Ґівеы полям, і забілі якіх трыццацёх чалавекаў із Ізраелцаў.
І сказалі сынове Веняміновы: «Яны зражаны перад намі, як і ўперад». А сынове Ізраелявы сказалі: «Уцякайма ад іх, і адцягнем іх ад места на дарогі».
І прышлі насупраці Ґівеы дзесяць тысячаў чалавекаў, выборных мужоў із усёга Ізраеля, і бітва была цяжкая; але сынове Веняміновы ня ведалі, што ліха датыкаецца да іх.
І зразіў СПАДАР Веняміна перад Ізраелям, і выгубілі сынове Ізраелявы ў Веняміну таго дня дваццаць пяць тысячаў сту чалавекаў, кажны з гэтых агаляў меч.
І абачылі сынове Веняміновы, што яны зражаны. І ўступілі сынове Ізраелявы месца сыном Веняміновым, бо спадзяваліся на засаду, каторую яны пастанавілі ля Ґівеы.
І сказалі сынове Ізраелявы: «Хто ня ўзыходзіў да грамады, да СПАДАРА з усіх плямёнаў Ізраелявых?» Бо вялікая прысяга была на тых, што ня ўзыходзілі да СПАДАРА да Міцпы, кажучы: «Сьмерцяй хай памрэць!»
І зжаліліся сынове Ізраелявы над Венямінам, братам сваім, і сказалі: «Цяпер адцята адно плямя ад Ізраеля;
Мы, адылі, ня можам даць ім жанок із дачок нашых; бо прысяглі сынове Ізраелявы, кажучы: "Пракляты, хто дасьць жонку Веняміну"».
І зрабілі так сынове Веняміновы, і ўзялі жонкі подле ліку свайго з былых у карагодзе, каторыя яны схапілі, і пайшлі, і зьвярнуліся да спадку свайго, пабудавалі месты і жылі ў іх.
І пайшлі стуль сынове Ізраелявы таго часу кажны да плямені свайго а да радзімы свае, і пайшлі стуль кажны да спадку свайго.
І сказала Наомі: «Зьвярніцеся, дачкі мае; нашто вам ісьці з імною? Ціж яшчэ ёсьць у мяне сынове ў маіх нутрох, каторыя былі б вам мужамі?
І аддалілі сынове Ізраелявы Ваалы а Астарты, і пачалі служыць СПАДАРУ аднаму.
А як пачулі Пілішчане, што зьберліся сынове Ізраелявы да Міцпы, тады ўзышлі князі Пілісцкія да Ізраеля. І пачулі сынове Ізраелявы, і баяліся Пілішчан.
І сказалі сынове Ізраелявы Самуйлу: «Не маўчы праз нас, каб ня гукаць да СПАДАРА, Бога нашага, і каб ён выбавіў нас ад рукі Пілішчан».
А сынове Веляла гукалі: «Што, ці гэты выбаве нас?» І пагрэбавалі ім, і ня прынесьлі яму дару; але ён быў быццам глухі.
І зьвярнуліся сынове Ізраелявы з пагону за Пілішчанмі, і разглабалі табары іхныя.
І сказаў Саўла слугам Сваім, што абступалі яго: «Паслухайце ж, сынове Веняміновы, нягож усім вам дасьць Есянок полі а вінішчы, і ўсіх вас пастанове за тысячнікаў а сотнікаў,
Дык цяпер хай выслухае спадар мой кароль словы слугі свайго: калі СПАДАР настроіў цябе супроці мяне, то прымі гэта за пах; а калі — сынове людзкія, то праклятыя яны перад СПАДАРОМ, бо яны выгналі мяне цяпер, каб не прылучыцца імне да спадку СПАДАРОВАГА, кажучы: "Ідзі, служы багом чужым".
І аддасьць СПАДАР таксама Ізраеля з табою ў рукі Пілішчан; і заўтра ты а сынове твае будзеце з імною, таксама табар Ізраельскі аддасьць СПАДАР у рукі Пілішчан».
І зьберліся сынове Веняміновы за Аўніром, і злажылі адну вятку, і сталі на версе аднаго ўзгорку.
І Веная Егоядзёнак над херэфеямі а фелефеямі; сынове Давідавы — служцамі.
Дык рабі яму зямлю ты а сынове твае а слугі твае, і дастаўляй плады яе, і будзе ў сына спадара твайго хлеб а ежа ягоная; Мефівошэф жа, сын спадара твайго, заўсёды будзе есьці за сталом маім». У Цывы было пятнанцацёх сыноў і дваццацёх слугаў.
І абачылі сынове Амонавы, што яны сталі непахнючымі Давіду, і паслалі сынове Амонавы, і нанялі Арама ізь Веф-Рэгова а Арама Цовы дваццаць тысячаў пехаты, у караля Маахі тысяча чалавекаў, і ў Това двананцаць тысячаў чалавекаў.
Сынове Амонавы ж, бачачы, што Арам уцёк, уцяклі ад Авішая і ўвыйшлі ў места. І зьвярнуўся Ёаў ад сыноў Амонавых, і прышоў да Ерузаліму.
І Зрабілі дзяцюкі Аўсаломавы з Амнонам, як расказаў Аўсалом. І ўсталі ўсі каралеўскія сынове, селі кажны конна на мула свайго і ўцяклі.
Дык хай ня прыйме спадар мой, кароль, да сэрца свайго гэтую справу, кажучы, што ўсі сынове каралеўскія памерлі, бо толькі памер адзін Амнон».
Тады Ёнадаў сказаў каралю: «Гэта йдуць каралеўскія сынове; як сказаў слуга твой, так яно было».
І ледзь толькі сказаў ён гэта, вось, прышлі каралеўскія сынове, і загаласілі, і плакалі. І таксама кароль а ўсі слугі ягоныя плакалі вельмі вялікім плачам.
І гукнуў кароль Ґівеонян, і гукаў ізь імі, — Ґівеоняне ж ня із сыноў Ізраеля, але з астачаў Аморэяў; і сынове Ізраелявы прысяглі ім, але Саўла імкнуўся забіць іх із рупатлівасьці свае праз сыноў Ізраеля а Юды.
Сынове чужаземцаў паддаліся імне, на галасы празь мяне яны слухмяныя імне.
А сынове веляла, як выкінены цернь усі яны, каторага не бяруць рукамі;
Каб СПАДАР споўніў слова Свае, каторае Ён казаў празь мяне, кажучы: "Калі сынове твае будуць глядзець дарогаў сваіх, каб хадзіць перад Імною ў праўдзе з усёга сэрца свайго й з усяе душы свае, то не адатнецца муж ад цябе, — казаў Ён, — на пасадзе Ізраелявым".
І цяпер, СПАДАРУ, Божа Ізраеляў, зьдзяржы слузе Свайму Давіду, айцу майму, тое, што ты ябяцаў яму, кажучы: "Ня будзе адцяты ў цябе перад відам Маім седзячы на пасадзе Ізраелявым, калі толькі сынове твае будуць дзяржацца дарогі свае, ходзячы перад Імною так, як ты хадзіў перад Імною".
І аброк Салямон на супакойны аброк, каторы ён аброк СПАДАРУ, дваццаць дзьве тысячы буйнога статку і сто дваццаць тысячаў драбнога статку. Гэтак кароль а ўсі сынове Ізраелявы пасьвяцілі дом СПАДАРУ.
Калі ж чыста адступіце вы а сынове вашыя ад Мяне, і ня будзеце дзяржаць расказаньні Мае а ўставы Мае, каторыя Я даў вам, і пойдзеце, і будзеце служыць іншым багом і кланяцца ім;
На дзеці іхныя, засталыя просьле іх на зямлі, каторыя сынове Ізраелявы не маглі выгубіць, Салямон узлажыў на іх падачкі прымуснаю работаю дагэтуль.
Ён сказаў: «Урупіўся, урупіўся я праз СПАДАРА, Бога войскаў, бо пакінулі змову Тваю сынове Ізраелявы, Твае аброчнікі разбурылі й прарокаў Тваіх забілі мячом; і застаўся я адзінюсенькі, і шукаюць душы мае, каб узяць яе».
Ён сказаў: «Урупіўся я праз СПАДАРА, Бога войскаў, бо пакінулі змову Тваю сынове Ізраелявы, аброчнікі Твае разбурылі й прарокаў Тваіх забілі мячом, і застаўся я адзінюсенькі, і шукалі душы мае, каб узяць яе».
І сказаў яму: «Гэтак кажа Вен-Гадад: "Срэбра твае а золата твае — мае яно, і жонкі твае і найлепшыя сынове твае — мае яны"».
Палічаны былі сынове Ізраелявы і, запасшыся емінаю, пайшлі наўпярэймы ім. І разьлягліся сынове Ізраелявы табарам супроці іх, бы дзьве невялікія стады козаў, а Арамляне напоўнілі зямлю.
І аблягалі адны адных сем дзён. І было на сёмы дзень: пачалася бітва; і паразілі сынове Ізраелявы сто тысячаў пяхотных Арамлян за адзін дзень.
І вышлі сынове прароцкія, каторыя ў Бэт-Элю, да Елісэя, і сказалі яму: «Ці ведаеш, што сядні СПАДАР бярэць спадара твайго з над галавы твае?» Ён сказаў: «Я так-сама ведаю, маўчыце».
«Дык цяпер, як прыйдзе да вас гэты ліст, а ў вас сынове спадара вашага, у вас жа і цялежкі, і коні, і ўмацаванае месца, і зброя;
І даў СПАДАР Ізраялянам выбавіцеля, і вышлі яны з пад рукі Араму, і жылі сынове Ізраелявы ў буданох сваіх, як учорах а заўчора.
І было: як грашылі сынове Ізраелявы перад СПАДАРОМ, Богам сваім, Каторы ўзьвёў іх ізь зямлі Ягіпецкае, з пад рукі Фараона, караля Ягіпецкага, і пачалі баяцца багоў іншых,
І рабілі сынове Ізраелявы патай справы нялюбыя СПАДАРУ, Богу свайму, і збудавалі сабе ўзвышшы ў вусіх местах сваіх, ад старожнае вежы аж да абароннага места.
І хадзілі сынове Ізраелявы ў вусіх грахох Еровоама якія ён рабіў, не адхіналіся ад гэтага,
Ён аддаліў узвышшы, разьбіў стаўпы, пасек гаі і пакрышыў мядзянага гада, каторы зрабіў Масей, — бо аж дагэнуль сынове Ізраелявы кадзілі яму, і назваў яго Негуштан.
Сынове Яфетавы: Ґомер а Маґоґ а Мадай а Яван а Фувал а Мешэх а Фірас.
І сынове Хушавы: Сэва а Гавіла а Саўта а Раама а Саўтэха. І сыны Раамовы: Шэва а Дэдан.
Сынове Сэмавы: Елам а Асур а Арпахшад а Луд а Арам а Уц а Гул а Ґефер а Мешэх.
А Офіра а Гавілу а Ёвава. Усі гэта сынове Ёктановы.
Сынове Абрагамовы: Ісак а Ізмайла.
Етур, Нафіш а Кедма. Гэта сынове Ізмайлавы.
І сынове Кетурыны, мамошкі Абрагамовае: яна нарадзіла Зымрана а Ёкшана а Медана а Мідзяна а Ішбака а Шуага. І сыны Ёкшановы: Шэва а Дэдан.
І сынове Мідзяновы: Ефа а Ефер а Ганох а Авіда а Елдаа. Усі гэтыя сынове Кетурыны.
Сынове Ісавовы: Еліфаз, Рэуель а Еуш а Ялам а Кора.
Сынове Еліфазовы: Феман а Омар, Цэфі а Ґафам, Кеназ а Фымна а Амалік.
І сынове Сэіровы: Лотан а Шовал а Цывеон а Ана а Дышон а Ецэр а Дышан.
Сынове Шоваловы: Алян а Манагаф а Евал, Шэфі а Онам. І сыны Цывеонавы: Ая а Ана.
Гэта сынове Ізраелявы: Рувін, Сымон, Леў а Юда, Іссахар а Завулон,
Сынове Зэрыны: Зымра а Ефан а Гэман а Халкол а Дара; усіх іх пяцёх.
Сынове Хармі: Ахар, засмучэнік Ізраеля, што ўзрушыў аканаваньне.
І былі сынове Ерагмеелявы, першака Гэцронавага: пяршак Рам а Буна а Орэн а Оцэм, Агія.
Сыны Ёнафановы: Пелеф а Заза. Гэта былі сынове Ерагмеелявы.
Сынове Калевавы, брата Ерагмеелявага: Марэша, пяршак ягоны, — ён айцец Зыфа; і сыны Марэшы, айца Гэўронавага.
І сынове Егдаёвы: Рэґем а Ёфам а Ґешан а Пелет а Ефа а Шааф.
Сынове Салміны: Бэтлеем а Нетофафяне, Атроф дому Ёвавага і палавіца Менахты Цоране,
Гэтыя былі сынове Давідавы, што нарадзіліся ў яго ў Гэўроне: пяршак Амнон, ад Агіноамы Ізрэелянкі; другі — Данель, ад Авіґаілы Кармілянкі;
Гэта ўсі сынове Давідавы, апрача сыноў ад мамошак. Сястра іхная Тамара.
І сынове Педаіны: Зэруўвавель а Шымей; і сыны Зэруўвавелявы: Мешулам а Гананя, і Шэломіф, сястра іхная,
І сыны Гананіны: Пелата а Ісая; сынове Рэфаіны; сынове Арнанавы; сынове Овадзіны; сынове Шэханіны.
І сынове Шэханіны: Шэмая; і сынове Шэмаіны: Гаттуш а Іґеал а Бараг а Неара а Шафат, шасьцёх.
Сынове Елёеная: Годава а Еляшыў а Пелая а Аккуў а Ёганан а Дэлая а Анані, сямёх.
Сынове Юдзіны: Перэц, Гэцрон, Хармі а Гур а Шовал.
І Пенуель, айцец Ґедора, і Езэр, айцец Гуша. Гэтыя сынове Гуравы, першака Ефрафы, айца Бэтлеема.
І жонка ягоная Юда нарадзіла Ерэда, айца Ґедора, а Гэвера, айца Сохо, а Екуфеля, айца Занаога. І гэта сынове Біфы, дачкі фараонавае, каторую ўзяў Мегэд.
Сынове Шэлы Юдзянка: Ір, айцец Лехі, а Лаада, айцец Марэшы а радзімы дому вырабляючых цянюсенькае палатно, з дому Ашбеі,
Сынове Сымонавы: Немуель а Ямін, Ярыў, Зэраг, Саўла;
Сынове Ёелявы: Шэмая, сын ягоны; Ґоґ, сын ягоны; Шымей, сын ягоны;
Сынове Ґадовы жылі насупроці іх ў зямлі Вашанскай аж да Салехі:
Гэта сынове Авігаіла, сына Гура, сына Яроага, сына Ґілеада, сына Міхайлы, сына Ешышая, сына Ягдо Вузянка.
І сынове паў плямені Манасавага жылі ў гэтай зямлі, ад Вашану аж да Ваал-Гэрмону а Сэніру і аж да гары Гэрмону; і яны мнажыліся.
Сынове Когафовы: Амінадаў, сын ягоны; Кора, сын ягоны; Асыр, сын ягоны;
Сынове Елкановы: Амасай а Агіноф.
Елкана; сынове Елкановы: Цофай, сын ягоны; Нагаф, сын ягоны;
Сынове Мераравы: Маглі; Ліўні, сын ягоны; Шымей, сын ягоны; Уза, сын ягоны;
І гэта тыя, што стаялі, і сынове іхныя: із сыноў Когафовых — Гэман пяюн, сын Ёеляў, сына Самуйлавага,
І гэта сынове Ааронавы: Елеазар, сын ягоны; Фінегас, сын ягоны; Авішуа, сын ягоны;
І далі сынове Ізраелявы Левітам месты зь іх перадмесьцямі.
І сынове Фоліны: Уз а Рэфая а Ерэль а Ягмай а Іўсам а Самуйла, галавы дому айцоў сваіх ад Фолы, мужы харобрыя ў пакаленьнях сваіх, каторых лік за дзён Давіда дваццаць дзьве тысячы шасьцьсот.
І сыны Узавы: Ізрага; а сынове Ізражыны: Міхайла а Овада а Ёель, Ішша, пяцёх; усі яны галоўныя.
Сынове Беліны: Ецбон а Уз а Узель а Ерымоф а Іры, пяцёх, галавы дому айцоў, мужы харобрыя. І палічаных іх подле радаводаў іхных дваццаць дзьве тысячы трыццаць чатыры.
І сынове Бехеравы: Зэміра а Ёаш а Елезэр а Елёенай а Омры а Ірэмоф а Ава а Анафоф а Алемеф, — усі гэтыя сынове Бехеравы.
І сыны Едзяелявы: Білган. І сынове Білгановы: Еуш а Венямін а Егуд а Хенаана а Зэфан а Фаршыш а Агішагар.
А з боку сыноў Манасавых: Беф-Шэан а местачкі яго, Фаанах а местачкі яго, Меґіддо а местачкі яго, Дор а местачкі яго. У іх жылі сынове Язэпавы, сына Ізраелявага.
Сынове Ашэравы: Імна а Ішва а Ішві а Бэра, а Сэраг, сястра іхная.
Сынове Цофаговы: Суаг а Гарнефер а Шуал а Беры а Імра.
Усі гэтыя сынове Ашэравы, галавы дому айцоў сваіх, абраныя дужасілы, галоўныя з князёў. І іх лік подле радаводаў у войску, на вайне дваццаць шэсьць тысячаў чалавекаў.
А Еўца а Шаха а Мірму; гэта сынове ягоныя, галавы айцоў.
І сынове Елпааловы: Евер а Мішам а Шэмед, — каторы збудаваў Оно а Лод ізь местачкамі яго, —
А Міхайла а Ішфа а Ёга, — сынове Бэрыны;
А Ішмерай а Ізьля а Ёваў — сынове Елпааловы;
А Адая а Берая а Шымраф, — сынове Шымеявы;
А Іфдэя а Пенуель, — сынове Шашаковы;
А Ярэша а Ільля а Зыхра, — сынове Ерогамовы.
Ув Ацэла шасьцёх сыноў, і гэта ймёны іхныя: Азрыкам, Бохеру а Ізмайла а Шэара а Овада а Ганан; усі яны сынове Ацэлавы.
І былі сынове Уламовы дужасілы, лучнікі, і мелі шмат сыноў а ўнукаў. Усі яны ад сыноў Веняміновых.
І яны і сынове іхныя над брамамі дому СПАДАРОВАГА — над домам-буданом, на вартах,
Ув Ацэля шасьцёх сыноў, гэта ймёны іхныя: Азрыкам, Бохеру а Ізмайла а Шэара а Овада а Ганан. Гэта сынове Ацэлявы.
Сынове Гашэма Ґізоняніна; Ёнафан Шажанок Гараранін;
Насеньне Ізраелява, слугі Ягоныя, сынове Якава, абраныя Ягоныя!
Веная Егодаёнак — над Херэфеямі а Пелефеямі; а сынове Давідавы — першыя пры каралю.
Як Амоняне абачылі, што яны сталі непахнючымі Давіду, тады паслаў Ганун а сынове Амонавы тысяча таланяў срэбра, каб наняць сабе цялежкі й коньнікаў з Араму Месопотамскага а з Араму Мааскага а з Цовы.
І нанялі сабе трыццаць дзьве тысячы цялежак і караля Мааха а люд ягоны. І прышлі яны і разьлягліся перад Медэваю. І сынове Амонавы зьберліся зь местаў сваіх, і прышлі на бітву.
І выступілі сынове Амонавы, і зладзіліся на бітву ля брамы месцкае, а каралі, што прышлі, асобна ў полю.
І сказаў ён: «Калі Арамляне будуць долець мяне, то ты паможаш імне; а калі сынове Амонавы будуць долець цябе, то я памагу табе.
А сынове Амонавы, бачачы, што Арамляне ўцякаюць, і самы ўцяклі ад Авішая, брата ягонага, і ўвыйшлі ў места. І прышоў Ёаў да Ерузаліму.
Сыны Амрамовы: Аарон а Масей. Аарон быў аддзелены на пасьвячэньне да Сьвятога Сьвятых, ён а сынове ягоныя, на векі, каб кадзіць перад відам СПАДАРА, каб служыць Яму і дабраславіць імям Ягоным аж на векі.
Гэта сынове Левавы, подле дому айцоў сваіх, галавы радзімаў, як яны былі палічаны іменным лічэньням подле галоў іх, каторыя рабілі работу служэньня ў доме СПАДАРОВЫМ, ад дваццацёх год і вышэй.
Сыны Мушавы: Маглі а Едэр а Ерымоф. Гэта сынове Левітаў подле дому айцоў іхных.
Ад Ідуфуна: сынове Ідуфуновы: Ґедаля а Цэры а Ісая. Гашава а Матыфа, шасьцёх пад рукою Ідуфуна, айца свайго, каторы праракаў на гусьлях на падзяку а хвалу СПАДАРУ.
Ад Гэмана: сынове Гэмановы: Букка, Маттаня, Узель, Шэвуель а Ерымоф, Гананя, Ганані, Еляфа, Ґідалты, Ромамты-Езэр, Ёшбекаша, Маллофі, Гофір, Магазёр.
Усі гэтыя сынове Гэмановы, відзеньніка каралёвага, і ў словах Божых на ўзвышэньне рогу. І даў Бог Гэману чатырнанцацёх сыноў і тры дачкі.
І пала першае жэрабя на Асафа Язэпу; на Ґедалю другое; ён а браты ягоныя а сынове ягоныя — двананцацёх;
І ў Мешэлемы сынове: Захара пяршак, Едзяель другі, Зэвада трэйці, Яфнель чацьверты,
Сынове Овед-Едомавы: Шэмая пяршак, Егозавад другі, Ёаг трэйці, Сахар чацьверты, Нефанэль пяты,
І ў Шэмаі, сына ягонага, нарадзіліся сынове, што радзілі ў доме айцоў, бо дужасілы яны.
Сынове Шэмаіны: Офні а Рахвайла а Овед, Елізавад, каторых браты дужасілы, Елігу а Сэмаха.
І ў Госы, із сыноў Мераравых, былі сынове: Шымры галоўны, — хоць ён ня быў пяршак, але айцец ягоны пастанавіў яго за галоўнага, —
Сынове Ладана: Ґершонёнкі ад Ладана, галавы айцоў Ладановых — Егіель Ґершоніч.
І во сынове Ізраелявы подле ліку іх, галоўныя айцове а вайводцы тысячаў а сотняў і ўраднікі іхныя, што паслугавалі каралю ў кажнай справе радоўкамі, каторыя ўходзілі й выходзілі кажны месяц, усі месяцы году, кажны рад дваццаць чатыры тысячы.
І ўсі князі і дужасілы, а таксама ўсі сынове караля Давіда паддаліся Салямону каралю.
І цяпер, СПАДАРУ, Божа Ізраеляў! споўні слузе Свайму Давіду, айцу майму, тое, што Ты сказаў яму, кажучы: "Ня будзе адцяты муж ад віду Майго, седзячы на пасадзе Ізраелявым, калі толькі сынове твае будуць глядзець дарогаў сваіх, каб хадзіць подле права Майго так, як ты хадзіў перад Імною".
І ўсі сынове Ізраелявы, бачачы, як зышло цяпло й слава СПАДАРОВА на дом, палі відам на зямлю, на мост, і пакланіліся, і выхвалялі СПАДАРА, бо Ён добры, бо на векі міласэрдзе Ягонае.
Дзяцей іхных, засталых просьле іх у зямлі, каторых сынове Ізраелявы ня зьнішчылі, — абярнуў Салямон у даньнікаў аж дагэтуль.
І сынове Ізраелявы жылі ў местах Юдзіных, і караляваў над імі Рэговоам.
І паслаў кароль Рэговоам Гадорама, што над даняю, але сынове Ізраелявы ўкаменавалі яго ажно ён памер.
І зьберліся да яго пустыні, сынове веляла і ўмацаваліся супроці Рэговоама Салямоненка; Рэговоам жа быў малады а лентага сэрца, і ня вытрываў супроці іх.
Але што да нас — СПАДАР Бог наш, і мы не пакінулі Яго, і СПАДАРУ служаць сьвятарове, сынове Ааронавы, і Левітаве на сваім занятку.
І вось, у нас на чале Бог, і сьвятарове Ягоныя, каб трубіць супроці вас. Сынове Ізраелявы! не ваюйце із СПАДАРОМ, Богам айцоў сваіх, бо не адзяржыце дасьпеху».
І ўцякалі сынове Ізраелявы ад Юдэяў, і аддаў іх Бог у рукі іхныя.
І ўкарыліся сынове Ізраелявы таго часу, і былі дужыя сынове Юдзіны, бо здаваліся на СПАДАРА, Бога айцоў сваіх.
І сталася просьле гэтага: прышлі сынове Моава а сынове Амона, і зь імі з Маонян, ваяваць ізь Ясапатам.
І цяпер, вось, сынове Амонавы а Моаўляне а гара Сэір, каторай Ты не дазволіў Ізраелю перайсьці, як яны йшлі ізь зямлі Ягіпецкае, і яны абмінулі іх, і ня зьнішчылі іх,
І ўсі Юдэі стаялі перад відам СПАДАРОВЫМ, і дзецяняткі іхныя, жонкі іхныя а сынове іхныя.
І паўсталі сынове Амонавы а Моаўляне на жыхараў гары Сэіру, каб разбураць а нішчыць; а як скончылі із жыхарамі Сэіру, тады пачалі нішчыць адны адных.
І вывялі сына каралёвага, і ўзлажылі на яго карону а сьветчаньні, і ўстанавілі яго каралём; і Егояда а сынове ягоныя памазалі яго, і сказалі: «Хай жывець кароль!»
І дзесяцёх тысячаў жывых узялі сынове Юдзіны ў палон; і прывялі іх на верх скалы, і ськінулі зь верху скалы, і ўсі яны чыста разьбіліся.
Ён ваяваў з каралём сыноў Амонавых і здолеў іх; і далі яму сынове Амонавы таго году сто таланяў срэбра, і дзесяць тысячаў мераў пшонкі, і ячменю дзесяць тысячаў. Гэта давалі ізноў яму сынове Амонавы і на другі год, і на трэйці.
І ўзялі сынове Ізраелявы ў палон у братоў сваіх дзьвесьце тысячаў жонак, сыноў а дачок; таксама й множасьць здабытку наглабалі ў іх, і павезьлі здабытак да Самары.
І вось, палі айцове нашы ад мяча, а сынове нашыя а дачкі нашыя а жонкі нашыя ў палоне за гэта.
Сынове мае! ня будзьце нядбайлыя, бо вас абраў СПАДАР стаяць перад Ім, служыць Яму й быць Яму паслугачымі а кадзеньнікамі».
І спраўлялі сынове Ізраелявы, што былі ў Ерузаліме, сьвята праснакоў сем дзён, зь вялікай весялосьцяй; дзень пры дню Левітаве а сьвятарове выхвалялі СПАДАРА на галасьлівых снадзях выхваляць СПАДАРА.
І, як усе гэта скончылася, вышлі ўсі Ізраяляне, што былі ў местах Юдэйскіх, да ўсіх местаў Юдэйскіх, і разьбілі асобкі, высеклі гаі, і разбурылі ўзвышшы а аброчнікі ў вусёй Юдэі і ў зямлі Веняміновай, Яхрэмавай а Манасавай, аж да канца. І зьвярнуліся ўсі сынове Ізраелявы кажны да дзяржавы свае, да места свайго.
І як толькі расказаньне было пушчана, памножылі сынове Ізраелявы пачаткі збожжа, новага віна а алею а мёду і з усёга прыбытку польнага; і дзесяціну ўсяго прынесьлі яны ў множасьці.
І сынове Ізраелявы а Юдзіны, што жылі ў местах Юдэі, таксама далі дзесяціну валоў а авец, і дзесяціну сьвятасьцяў, пасьвячаных СПАДАРУ, Богу свайму, яны прынесьлі; і налажылі кучы, кучы.
А потым прыгатавалі сабе а сьвятаром, бо сьвятарове, сынове Ааронавы, былі занятыя абраканьням усепаленьня а тукаў аж да ночы; затым і гатавалі Левітаве сабе а сьвятаром, сыном Ааронавым, пасьлей.
І пяюны, сынове Асафовы, былі на станях сваіх, подле расказаньня Давіда а Асафа а Гэмана а Ідыфуна, відзеньніка каралеўскага, і брамнікі ў кажнай браме: ня было чаго адыходзіць ім ад службы свае, бо браты іхныя, Левітаве, прыгатавалі ім.
І спраўлялі сынове Ізраелявы, што былі там, пасху таго часу і сьвята праснакоў сем дзён.
Гэта сынове краіны, што ўзышлі з палону, з тых, каторыя былі пераселеныя, каторых Невухаднецар, кароль Бабалёнскі, перасяліў да Бабілёну, і што зьвярнуліся да Ерузаліму а Юдэі, кажны да места свайго,
Сыноў брамнікаў: сынове Шалумовы, сынове Атэравы, сынове Талмонавы, сынове Аккувовы, сынове Гатытыны, сынове Шоваёвы, — усіх трыццаць дзевяцёх.
Нефінеяў: сынове Цыжыны, сынове Гасуфовы, сынове Табаофавы,
Сынове Кіросавы, сынове Сяжыны, сынове Падонавы,
Сынове Лебановы, сынове Гаґавовы, сынове Аккувовы,
Сынове Гаґавовы, сынове Шамлаёвы, сынове Ганановы,
Сынове Ґіддэлявы, сынове Ґаґаровы, сынове Рэаіны,
Сынове Рэцынавы, сынове Некодзіны, сынове Ґазамовы,
Сынове Узіны, сынове Пасэаговы, сынове Бесаёвы,
Сынове Асьніны, сынове Меунімовы, сынове Нефісымовы,
Сынове Бакбуковы, сынове Гакуфовы, сынове Гаргуровы,
Сынове Бацуфовы, сынове Мегідзіны, сынове Гаршыны,
Сынове Баркосавы, сынове Сысэрыны, сынове Фемаговы,
Сынове Нецаговы, сынове Гатыфовы;
Сынове слугаў Салямонавых: сынове Сотаёвы, сынове Гасоферэфавы, сынове Перудавы,
Сынове Яаліны, сынове Дарконавы, сынове Гіддэлявы,
Сынове Шэфаціны, сынове Гатылавы, сынове Похерэф-Гаццэбаймовы, сынове Амовы, —
Сынове Дэлаіны, сынове Товіны, сынове Некодзіны, шасьцьсот пяцьдзясят двух.
І із сыноў сьвятарскіх: сынове Габаіны, сынове Гаккоцавы, сынове Варзыляёвы, што ўзяў жонку з дачок Варзыляя Ґілеадзяніна і пачаў звацца імям іхным.
Як настаў сёмы месяц, і былі сынове Ізраелявы ў местах, тады зьберся люд, як адзін чалавек, у Ерузаліме.
І сталі Ешуа, сынове ягоныя а браты ягоныя, Кадмель а сынове ягоныя, сынове Юдзіны, як адзін, да кіраваньня работнікаў у доме Божым, сынове Гэнададовы, сынове іхныя а браты іхныя, Левітаве.
І сынове Ізраелявы, сьвятарове а Левітаве а іншыя із сыноў Ізраелявых із палону, з радасьцяй пасьвяцілі гэты дом Божы.
І елі сынове Ізраелявы, што зьвярнуліся з палону, і ўсі, што аддзяліліся да іх ад плюгаўства народаў зямлі, каб шукаць СПАДАРА, Бога Ізраелявага.
Прышлыя з палону сынове Ізраелявы, каторыя былі пераселеныя, абраклі на ўсепаленьне Богу Ізраеляваму двананцаць цялят-бычкоў за ўсяго Ізраеля, дзевяцьдзясят шэсьць бараноў, семдзясят сем баранчыкаў і двананцаць казлоў на аброк за грэх, — усе на ўсепаленьне СПАДАРУ.
Браму Рыбную будавалі сынове Гасэніны, каторыя палажылі балькі ў яе і ўстанавілі ў яе вароты, замкі а завалы яе.
Ціж у нас не такія целы, якія ў братоў нашых? і сынове нашыя такія ж, як сынове іхныя; і вось, мы мусім аддаваць у няволю за слугаў сыноў сваіх а дачкі свае, а некатрыя з дачок нашых адданы ў няволю; і ня маем змогі выкупіць іх, бо ў іншых людзёў нашы полі а вінішчы».
«Гэта сынове краю, каторыя ўзышлі з узятых у палон, з тых, што былі пераселены Невухаднецарам, каралём Бабілёнскім, і зьвярнуліся да Ерузаліму а Юдэі, кажны да свайго места, —
Брамнікі: сынове Шалумовы, сынове Атэравы, сынове Талмановы, сынове Аккувовы, сынове Гатыціны, сынове Шоваёвы — сто трыццаць асьмёх;
Нефінеі: сынове Цэжыны, сынове Гасуфовы, сынове Табаофавы,
Сынове Кіросавы, сынове Сыіны, сынове Падонавы,
Сынове Левановы, сынове Гаґавовы, сынове Шалмаёвы,
Сынове Ганановы, сынове Ґіддэлявы, сынове Ґагаровы,
Сынове Рэаіны, сынове Рэцынавы, сынове Некодзіны,
Сынове Ґазамовы, сынове Узіны, сынове Пасэаговы,
Сынове Бесаёвы, сынове Меунімовы, сынове Нефушэсымовы,
Сынове Вакбуковы, сынове Гакуфовы, сынове Гаргуровы,
Сынове Бацліфовы, сынове Мегідзіны, сынове Гаршыны,
Сынове Баркосавы, сынове Сысэрыны, сынове Фемагавы,
Сынове Нецагавы, сынове Гатыфіны.
Сынове слугаў Салямонавых: сынове Сотаёвы, сынове Соферэфавы, сынове Перыдзіны,
Сынове Яаліны, сынове Дарконавы, сынове Ґіддэлявы,
Сынове Шэфаціны, сынове Гатылавы, сынове Похерэф-Гацэбаімавы, сынове Амонавы.
Сынове Дэлаіны, сынове Товіны, сынове Некодзіны — шасьцьсот сорак двух.
Ізь сьвятароў: сынове Гобаіны, сынове Гаккоцавы, сынове Варзыляявы, каторы ўзяў жонку з дачок Варзыляя Ґілеадзяніна і пачаў звацца імям іхным.
Дык сьвятарове а Левітаве а брамнікі а пяюны а зь люду а нефінеі а ўвесь Ізраель жылі ў местах сваіх. І як настаў сёмы месяц, дык сынове Ізраелявы былі ў местах сваіх.
І знашлі напісанае ў Законе, каторы СПАДАР даў Масеям, каб жылі сынове Ізраелявы ў буданох у сьвята, сёмага месяца.
І зрабіла буданы ўся грамада тых, што зьвярнуліся з палону, і сядзелі ў буданох. Не рабілі так сынове Ізраелявы ад дзён Ігошуі Нунянка аж дагэтуль. І была радасьць вельма вялікая.
І дваццаць чацьвертага дня гэтага месяца зьберліся сынове Ізраелявы — постуючыя, і ў зрэб’ю і з попелам на сабе.
І ўвыйшлі сынове іхныя, і апанавалі зямлю. І Ты ўслышыў перад імі жыхараў зямлі, Канаанаў, і аддаў іх у рукі іхныя, і каралёў іхных, і люды зямлі, каб яны рабілі зь імі подле волі свае.
І іншы люд, сьвятарове, Левітаве, брамнікі, пяюны, нефінеі а ўсі, што аддзяліліся ад людаў зямлі да Права Божага, жонкі іхныя, сынове іхныя а дачкі іхныя, — усі, што маглі цяміць,
Бо да гэтых сьвірнаў будуць прыносіць сынове Ізраелявы а сынове Левітаў аброкі збожжа, новага віна а алівы; і там судзьдзе сьвятыні, служачыя сьвятары а брамнікі а пяюны. І мы не пакінем дому Бога нашага!
Гэта галавы краю, каторыя жылі ў Ерузаліме, — а ў местах Юдэі жыў кажны ў дзяржаве сваёй, па местах сваіх, Ізраяляне, сьвятарове а Левітаве, а нефінеі а сынове слугаў Салямонавых; —
А гэта сынове Веняміновы: сын Мешуламаў, сына Ёедавага, сына Педаінага, сына Колаінага, сына Маасэінага, сына Іфелявага Ісаёнка,
А што да сёлаў ізь іх палямі, то сынове Юдзіны жылі ў Кіраф-Арбе а местачках яе, і ў Дывоне а ў местачках яго, і ў Екаўцэелю а сёлах яго,
Сынове Веняміновы, ад Ґевы ў Міхмашу, Аіі а Бэт-Элю і местачках іх,
Сынове Лева, галавы айцоў, запісаны ў кнігу летапісу ды аж да дзён Ёганана Еляшывенка.
І зьберліся сынове пяюноў з акругі Ерузалімскае і ізь сёлаў Нетофафскіх,
І сынове іхныя на палавіцу гукалі ашдодзкаю моваю, і ня ўмелі гукаць паюдэйску, але подле мовы кажнага люду.
Сынове ягоныя зыходзіліся, спраўляючы чэсьці кажны свайго дня ў доме сваім, і пасылалі й звалі тры сястры свае есьці й піць із імі.
Як радоўка дзён чэсьцяў канчалася, Ёў пасылаў па іх, і пасьвячаў іх, і, устаючы рана нараніцы, спраўляў усепаленьні подле ліку ўсіх іх; бо гукаў ён: «Можа ізграшылі сынове мае і зганілі Бога ў сэрцу сваім». Гэтак рабіў Ёў усі дні.
І быў дзень, калі прышлі сынове Божыя стаць перад СПАДАРОМ; і прышоў таксама шайтан памеж іх.
І быў дзень, калі сынове ягоныя а дачкі ягоныя елі й пілі віно ў доме першароднага брата свайго,
Яшчэ ён гукаў, прыходзе іншы й кажа: «Сынове твае а дачкі твае елі й пілі віно ў доме першароднага брата свайго;
І быў дзень, і прышлі сынове Божыя стаць перад СПАДАРОМ; памеж іх прышоў і шайтан стаць перад СПАДАРОМ.
Далёкія сынове ягоныя ад спасеньня, і зьбітыя ў браме, і няма ратуючага.
Калі сынове твае ізграшылі перад Ім, то Ён і аддаў іх у рукі бяспраўя іхнага.
Не тапталіся па ёй сынове пыхі, і не пераходзіў яе стары леў.
Як пяялі разам ранічныя гвезды, і ўсі сынове Божыя гукалі з радасьці?
Сынове людзкія, пакуль будзеце вы задаваць сорам сьці маёй? любіць пусьціню і шукаць маны? Сэля.
Як толькі яны пачуюць, яны слухаюць мяне, сынове чужаземца паддаліся імне;
Сынове чужаземца млеюць а дрыжаць у вагарожах сваіх.
Псальма Давідава. Дайце СПАДАРУ, сынове Божыя, дайце СПАДАРУ чэсьць а моц.
Пайдзіце, сынове, паслухайце мяне, боязьні СПАДАРА буду ўчыць вас.
Якая дарагая ласка Твая, Божа! і сынове людзкія ў сьценю крылаў Тваіх хаваюцца;
Замест бацькоў Тваіх будуць сынове Твае; Ты пастановіш іх за князёў па ўсёй зямлі.
Як сынове Адамовы, так і сынове мужоў, разам багатыя й бедныя!
Ці запраўды цішком гукаеце вы справядлівасьць і пасьціва судзіце, сынове людзкія?
Адно дзьмухненьне сынове людзкія, адно брахня сынове мужоў; на вазе, калі палажыць іх, яны разам дзьмухненьне.
Сынове Яхрэмавы, узброеныя лучнікі, абярнуліся назад у дзень бітвы;
Я быў сказаўшы: «Вы — багове, і сынове Навышняга — усі вы.
Калі сынове ягоныя пакінуць права Мае і ў судох Маіх ня будуць хадзіць;
Ты зварачаеш людзіну аж да зьмяжджуленьня і кажаш: «Зьвярніцеся, сынове людзкія!»
Сынове слугаў Тваіх будуць перабываць, і насеньне іхнае перад Табою ўмацуецца».
Насеньне Абрагамова, слугі Яго, сынове Якава, абраныя Яго!
Як стрэлы ў руццэ дужога, так сынове маладых.
Жонка твая, як плоднае віно, па бакох дому твайго; сынове твае, як аліўныя пагоны, навокал столу твайго.
Калі сынове твае будуць дзяржаці змову Маю й сьветчаньні Мае, каторых Я наўчу іх, — сынове іхныя таксама будуць сядзець назаўсёды на пасадзе тваім»;
Каб сынове нашыя, як расада, расьлі ў маладосьці сваёй, каб дачкі нашыя былі, як вугольныя стаўпы, выразаныя на зразу палацову,
Няхай Ізраель цешыцца ў Тым, хто Яго ўчыніў; няхай сынове Сыёну вяселяцца ў Каралю сваім.
Слухайце, сынове, навуку айцову, слухайце ўважліва, каб пазнаць розум;
І цяперака, сынове, слухайце мяне й не адступайце ад слоў вуснаў маіх:
Дык цяпер слухайце, сынове, мяне, і ўважайце на словы вуснаў маіх:
Дык цяпер, сынове, паслухайце мяне, бо шчасьлівыя заховуючыя дарогі мае;
Не глядзіце на мяне, што я чарнявая, што загарэла ад сонца: сынове маці мае ўгневаліся на мяне, пастанавілі сьцерагчы вінішчы, свайго ж вінішча я не ўсьцерагла.
Але палятуць на плячо Пілішчан да мора, разам аглабаюць сыноў усходу, накладуць руку сваю на Едома а Моава, і сынове Амонавы будуць слухаць іх.
І станецца таго дня: СПАДАР будзе біць ад цечы Ракі аж да цур’я Ягіпецкага, і вы будзеце зьберты адзін па адным, вы, сынове Ізраелявы;
Бо гэта люд бунтоўны, сынове манлівыя, сынове, што не хацелі слухаць права СПАДАРОВАГА,
Навярніцеся да Тога, ад Каторага далёка адвярнуліея сынове Ізраелявы;
Яшчэ скажуць сынове твае ў вушы твае, па Тваёй страце іншых: "Месца імне цеснае: дабліж імне месца, і буду жыць".
Сынове твае замлелі, ляжаць на ростанях усіх вуліцаў, як дзікі бык у сеці, поўныя гневу СПАДАРОВАГА, ганеньня Бога твайго.
І ўсі сынове твае будуць наўчаны СПАДАРОМ, і вялікі супакой будзе ў сыноў тваіх.
«А вы дабліжчася сюды, сынове чарадзейкі, патомкі чужаложніка й бязулі!
Узьнімі навокал вочы свае й глянь: усі яны зьбіраюцца і йдуць да цябе; сынове твае прыйдуць здалеку, і дачкі твае ля боку твайго будуць выгадаваны.
Тады сынове чужаземцаў збудуюць сьцены твае, і каралі іхныя будуць служыць табе, бо ў гневе Сваім Я біў цябе, але ў зычлівасьці Сваёй Я буду спагадаць табе.
І прыйдуць да цябе, угбаўшыся, сынове ўцісканьнікаў тваіх, і паклоняцца да ступаў ног тваіх усі, што грэбавалі табою, і назавуць цябе местам СПАДАРОВЫМ, Сыёнам Сьвятога Ізраелявага.
І стануць чужаземцы, і будуць пасьціць драбны статак ваш, і сынове чужых будуць у вас ралейнікамі а віньнікамі.
Бо як дзяцюк бярэць дзеўку, так сынове твае возьмуць цябе; як малады цешыцца з маладое, так будзе цешыцца зь цябе Бог твой.
Прысягнуў СПАДАР правіцаю Сваёю і плячом сілы Свае: «Наперад збожжа твайго ня дам на ежу непрыяцелям тваім, і сынове чужаземцаў ня будуць піць віннога соку твайго, над каторым ты працаваў;
І прывядуць усіх братоў вашых із усіх народаў на аброк СПАДАРУ конна а на цялежках а на нашулках а на мулах а на вярблюдзіцах, — на сьвятую гару Маю Ерузалім, — кажа СПАДАР, — падобна да тога, як сынове Ізраелявы абракаюць у чыстай судзіне ў доме СПАДАРОВЫМ.
Таксама сынове Мэмфіса а Тагпангеса паламілі цемя твае.
«Зьвярніцеся, адпалыя сынове: Я ўздараўлю вашы адпады». — «Гля, мы прышлі да цябе, бо Ты — СПАДАР, Бог наш.
«Як Імне дараваць табе гэта? Сынове твае пакінулі Мяне і прысягаюць тымі, каторыя не багі. Я ўзяў прысягу зь іх, а яны бязуляць і ў доме бязуліным зьбіраюцца гурбаю.
Затым гэтак кажа СПАДАР: «Гля, Я палажу пераказы перад людам гэтым, і спатыкнуцца айцове й сынове разам на іх, сусед і прыяцель ягоны загінуць».
Сынове зьбіраюць дровы, а бацькі кладуць цяпло, жонкі месяць цеста, каб зрабіць перапечкі караліцы неба, ільлюць выліваньні багом чужым, каб гнявіць Мяне.
Бо сынове Юдзіны зьдзеялі ліха ў ваччу Маім, — агалашае СПАДАР: — у доме, каторы Я назваў імям Сваім, пастанавілі агіды, каб упаганіць яго;
Затым гэтак кажа СПАДАР войскаў: «Вось, Я даведаюся да іх: маладзёны памруць ад мяча; сынове іхныя а дачкі іхныя памруць з галадові.
Затым помняць сынове іхныя аброчнікі свае й гаі свае ля кажнага зялёнага дзерва на высокіх узгорках.
Таксама сынове іхныя будуць, як уперад, і збор іхны будзе ўстаноўлены перад Імною, і Я даведаюся да ўсіх, што ўціскаюць іх.
І ё надзея на будучыню тваю, — агалашае СПАДАР, — і зьвернуцца сынове твае да граніцаў сваіх.
Але яны сказалі: «Ня будзем піць віна, бо Ёнадаў Рэхавёнак, айцец наш, расказаў нам, кажучы: "Ня піце віна вы ані сынове вашыя на векі;
Але, сынове Ёнадава Рэхавёнка споўнілі расказаньне айца свайго, каторае ён расказаў ім, але люд гэты не паслухаў Мяне’".
Бяда табе. Моаве, люд Хемоша гіне; бо сынове твае ўзяты палоненікамі й дачкі твае — у палон.
Тых дзён а, таго часу, — агалашае СПАДАР, — сынове Ізраелявы прыйдуць, яны а сынове Юдзіны разам, ідучы й плачучы, прыйдуць і будуць шукаць СПАДАРА, Бога свайго.
Гэтак кажа СПАДАР войскаў: «Уцісьненыя сынове Ізраелявы а сынове Юдзіны разам, і ўсі, што ўзялі іх палоненікамі, моцна дзяржаць іх, адмаўляюцца выпусьціць іх.
Дарагія сынове сыёнскія, аднаважныя з чыстым золатам, як яны ўважаны за гліняныя судзіны, работу рук ганчаровых!
Сынове іхныя, да каторых Я пасылаю цябе, закалянелага віду й цьвярдога сэрца. І ты скажы ім: "Гэтак кажа Спадар СПАДАР".
І сказаў СПАДАР: «Аж так сынове Ізраелявы будуць есьці ўбрудзянены хлеб свой меж народаў, куды Я пражану іх».
За тое айцове будуць есьці сыноў сваіх сярод вас, і сынове будуць есьці бацькоў сваіх; і ўчыню суд над табою, і ўсіх засталых у цябе разьвею кажным ветрам.
Але гля, застанецца ў ім астача, што будзе выведзена, сынове й дачкі; вось, яны прыйдуць да вас, і вы абачыце дарогу іхную а ўчынкі іхныя, і вы пацешыцеся зь ліха, каторае Я навёў на Ерузалім, з усёга, што Я навёў на яго.
І бязуліла зь імі, — выборныя сынове Асуру ўсі яны, — і з усімі імі яна шалела, усімі балванамі іхнымі сплюгавілася.
І прышлі сынове Бабілёну на ложак любові, і сплюгавілі яе бязулствам сваім, і яна сплюгавілася зь імі, і душа ейная зьбезахоцілася імі.
"Гукай дому Ізраеляваму: "Гэтак кажа Спадар СПАДАР: "Гля, Я збудзеню сьвятыню Сваю, гордасьць сілы вашае, жаданьне ачоў вашых, і чаго шкадуе душа ваша; а сынове вашы а дачкі вашы, каторых вы пакінулі, загінуць ад мяча.
Сынове Арваду а Гэлеху былі навокал на сьценах тваіх; людзі з Ґамаду былі ў вежах тваіх, вешалі шчыты свае навокал на сьценах тваіх, завяршалі харашыню тваю.
Сынове Дэдановы купцы твае. Шмат якія абтокі былі таварам рукі твае, менаю яны давалі табе сланёвую косьць а чорнае дзерва.
Сынове люду твайго, адылі, кажуць: "Дарога Спадарова няправільная", прымеж тога дарога іхная няправільная.
Што да цябе, сыну людзкі, то сынове люду твайго гукаюць празь цябе ля сьценаў і ля ўходу дамоў і гутараць адзін аднаму, кажны брату свайму, кажучы: "Прыходзьце, калі ласка, і слухайце што за слова, каторае прыходзе ад СПАДАРА".
І як будуць гукаць табе сынове люду твайго, кажучы: "Ці не зьясьніш нам, што гэта ў цябе?"
А камора, зьверненая на поўнач, сьвятаром, што стаяць на варце ля аброчніка: гэта сынове Садокавы меж сыноў Левавых, каторыя дабліжыліся да СПАДАРА, служыць Яму».
Але сьвятарове Левіты, сынове Садокавы, што стаялі на варце ў сьвятыні Маёй, як сынове Ізраелявы зблудзілі ад Мяне, яны маюць бліжыцца да Мяне, служыць Імне, і яны стануць перад Імною, абракаць Імне тук а кроў, — агалашае Спадар СПАДАР. —
Сьвятаром, пасьвячаным із сыноў Садокавых, што стаялі на варце Маёй, каторыя ня зблудзілі, як зблудзілі сынове Ізраелявы, як зблудзілі Левітаве.
Сынове ягоныя, адылі, узброяцца і зьбяруць множасьць вялікіх сілаў, і адзін напэўна пойдзе, і разальлецца, і пройдзе, тады зьвернецца й будзе націскаць на ўмацаваньні ягоныя.
яшчэ будзе лік сыноў Ізраелявых, як пясок морскі, каторага нельга памераць ані палічыць; і станецца, замест тога, што казалі ім: «Вы ня люд Мой», скажуць ім: «Вы сынове БОГА жывога».
Бо даўгія дні сынове Ізраелявы застануцца без караля а бяз князя, і без аброку, і без выразанага, і без наплечніка, і бяз хатніх балваноў.
Потым навернуцца сынове Ізраелявы і будуць шукаць СПАДАРА, Бога свайго, і Давіда, караля свайго, і з боязьню абернуцца да СПАДАРА а дабрыні Ягонае ў вапошніх днёх.
Слухайце слова СПАДАРОВА, сынове Ізраелявы; бо ў СПАДАРА сьпярэчка із жыхарамі гэтае зямлі, бо нямаш праўды ані міласэрдзя, ані пазнаньня Бога на зямлі.
І станецца просьле тога, што выльлю Дух Свой на кажнае цела, і будуць праракаць сынове вашыя а дачкі вашыя, старыя вашыя будуць сьніць сны, дзяцюкі вашы будуць відзець відзені.
І Я ўзьняў із сыноў вашых за прарокаў і з маладзёнаў вашых за назарэяў; ці ня так, сынове Ізраелявы?» — агалашае СПАДАР.
Слухайце слова гэтае, што СПАДАР казаў на вас, сынове Ізраелявы на ўсю радзіму, каторую Я ўзьвёў ізь зямлі Ягіпецкае, кажучы:
Гэтак кажа СПАДАР: «Як пастух ратуе зь ляпы лявінае дзьве галёнкі альбо кавалак вуха, так будуць уратаваны сынове Ізраелявы, што жывуць у Самары ў куце ложка і ў Дамашку на пасьцелі.
І паліце аброкі падзякі зь кіслым, і абяшчайце, агалашайце самахотныя аброкі, бо гэта вы любіце, сынове Ізраелявы», — агалашае Спадар СПАДАР.
За гэта гэтак кажа СПАДАР: "Жонка твая будзе бязуляю ў месьце, а сынове твае а дачкі твае паваляцца ад мяча, і зямля твая будзе падзелена меральным паварозам, і ты памрэш у сплюгаўленай зямлі, і Ізраель канечне пойдзе ў палон ізь зямлі свае"».
«Ці не такія, як сынове Ефіоплян, вы да Мяне, сынове Ізраелявы?» — агалашае СПАДАР. Ці ня Я вывеў Ізраялян ізь зямлі Япіпецкае і Пілішчан — із Кафтору і Арамлян — ізь Кіру?
Затым жыў Я, — агалашае СПАДАР войскаў, Бог Ізраеляў, — канечне Моаў будзе, як Содома, і сынове Амонавы — як Ґомора, месцам крапівы а сольнаю ямаю а пустынёю на векі; астача люду Майго аглабае іх, і засталым люду Майго спадуць яны».
І Яхрэм будзе, як дужасіл, і разьвяселіцца сэрца іхнае, як ад віна; нават сынове іхныя абачаць і пацешацца; сэрца іхнае будзе цешыцца ў СПАДАРУ.
Бо Я — СПАДАР, не мяняюся; затым вы, сынове Якававы, ня зьнішчаны.
