Вось, выгнаў Ты мяне сядні зь віду зямлі, і ад віду Твайго схаваюся, і буду выгнаньнікам а валацугаю на зямлі; і будзе: кажны, хто знойдзе мяне, заб’ець мяне».
І пачуў СПАДАР прыемныя пахі, і сказаў СПАДАР у сэрцу Сваім: «Ня буду болей праклінаць зямлі за людзіну, бо творства сэрца людзкога ліхое з маладосьці яго; і ня зражу болей усяго жывучага, як Я зрабіў.
І таксама тый народ, катораму яны будуць служыць, Я судзіць буду; і просьле гэтага яны выйдуць ізь вялікай маемасьцяй.
І дам табе і насеньню твайму просьле цябе зямлю падарожжаваньня твайго, усю зямлю Канаанскую, у дзяржаньне вечнае; і буду ім Богам».
Зыйду ж а пагляджу, ці згодна з крыкам, каторы прыходзе да Мяне, учынілі яны супоўна, а калі ня так, дык буду ведаць».
І сказаў: «Няхай ня гневаецца Валадар, і я буду гукаць: можа знойдзецца там трыццацёх». Ён сказаў: «Ня ўчыню, калі знайду там трыццацёх».
І сказаў: «Няхай жа ня гневаецца Валадар, і я буду гукаць яшчэ адно гэты раз: можа знойдзецца там дзесяцёх?» Ён сказаў: «Ня выгублю дзеля дзесяцёх».
Вось жа, слуга Твой знайшоў ласку ў ваччу Тваім, і ўзьвялічыў міласэрдзе Твае, каторае Ты ўчыніў з імною, што заставіў жывой душу маю; але я ня буду магчы ўцячы на гару, каб мяне не дагнала тая бяда, і мне не памерці.
І яна скончыла даваць яму піць, і сказала: «Таксама вярблюдом тваім я буду сіляць, пакуль не нап’юцца».
І станавілі перад ім есьці; а ён сказаў: «Ня буду есьці, пакуль не скажу словы свае». І сказаў: «Кажы!»
Падарожжуй у зямлі гэтай; і Я буду з табою, і дабраслаўлю цябе; бо табе а насеньню твайму дам усі землі гэтыя, і споўню прысягу, каторай я прысяг Абрагаму, айцу твайму.
Можа пашчупае мяне ацец мой, і я буду ў ваччу ягоным ашуканец, і навяду на сябе грэбаваньне, а не дабраславенства».
І вось, Я з табою; і сьцерагчы цябе буду ўсюдых, куды ты пойдзеш; і зьвярну цябе да гэтае зямлі, бо я не пакіну цябе, пакуль не зраблю таго, што Я гукаў табе».
І палюбіў Якаў Рахіль, і сказаў: «Я буду служыць тэ сем год за Рахіль, дачку тваю малую».
І зачала яшчэ, і нарадзіла сына, і сказала: «Гэтым разам я буду хваліць СПАДАРА». Затым назвала імя ягонае: Юда. І перастала радзіць.
Бо мала было ў цябе да мяне, а разьвялося шмат; і дабраславіў СПАДАР цябе, як я прышоў; а цяпер, калі ж я буду рабіць таксама на свой дом?»
І сказаў: «Што імне даць табе?» І сказаў Якаў: «Не дасі імне нічога. Калі толькі ўчыніш імне гэта, я зьвярнуся і буду пасьціць чароды твае, сьцерагчы:
І сказаў СПАДАР Якаву: «Зьвярніся да зямлі бацькоў сваіха да радні свае; і Я буду з табою».
І сказаў: «Кранімася ў дарогу; і пайдзіма, і я буду йсьці перад табою».
І сказаў Якаў да Сымона а да Лева: «Вы зьнемарасьцілі мяне, зрабіўшы мяне непахнючым жыхарам гэтае зямлі, Канаанянам а Ферэзэям; а ў мяне людзі нячысьленыя; і зьбяруцца на мяне, і паб’юць мяне, і буду зьнішчаны я й мой дом».
Ты будзеш над дамоваю маёю, і подле слова твайго ўзброіцца ўвесь народ мой; адно пасадам я буду вялікшым за цябе».
Я паручуся за яго, з мае рукі будзеце вымагаць яго. Калі я не прывяду яго да цябе і не пастанаўлю перад табою, то буду я грэшны перад табою на ўсі дні жыцьця.
Бо слуга твой паручыўся за хлапца айцу свайму, сказаўшы: "Калі не прывяду яго да цябе, то буду грэшным перад айцом сваім на ўсі дні".
Язэп сказаў: «Дайце статак ваш, і я буду даваць вам за статак ваш, калі вышла срэбла».
І буду ляжаць із бацькамі сваімі; вынясі мяне зь Ягіпту і пахавай мяне ў гробе іхным». І сказаў: «Зраблю подле слова твайго».
І расказаў ён ім, і сказаў ім: «Я буду прылучаны да люду свайго; пахавайце мяне ля бацькоў маіх, у пячоры, што на полю Ефрона Гэціча,
А цяпер ня бойцеся, я буду жывіць вас і дзецяняты вашы». І цешыў іх, і гукаў па сэрцу іх.
І цяпер пайдзі; і Я буду з вуснамі тваімі, і наўчу цябе, што табе гукаць».
І ты будзеш яму гукаць і ўкладаць словы ў вусны ягоныя; і Я буду з вуснамі тваімі і з вуснамі ягонымі, і буду вучыць вас, што вам рабіць.
І вазьму вас сабе за люд, і буду Вам Богам, і вы даведаецеся, што Я СПАДАР, Бог ваш, Каторы вывеў вас з-пад цяжараў Ягіпецкіх.
І сказаў Масей: «Добра ты сказаў, я ня буду болей бачыць віду твайго».
І будзе ў вас кроў знакам на дамох, ідзе вы там, і абачу кроў, і абміну вас, і ня будзе меж вас мору нішчачага, як буду біць у зямлі Ягіпецкай.
І сказаў СПАДАР Масею: «Вось, прыйду я да цябе ў густым булаку, каб чуў люд, як я буду гукаць із табою, і каб таксама табе паверыў народ назаўсёды». І пераказаў Масей СПАДАРУ словы люду.
Калі ты будзеш уважліва слухаць голасу Ягонага і паўніць усе, што скажу, то ворагам буду варагоў тваіх і праціўнікам праціўнікаў тваіх.
Памалу, памалу буду праганяць іх ад цябе, пакуль ты не размножышся і ня возьмеш у дзяржаньне зямлі гэтае.
І зробяць Імне сьвятыню, і буду вітаць сярод іх.
І Я буду сустракацца з табою там, і гукаць із табою над векам, памеж двух херуваў, каторыя над скрыняю сьветчаньня, праз усё, што буду расказаваць табою сыном Ізраелявым.
Усепаленьне штачаснае ў родах вашых перад дзьвярмі будану збору перад СПАДАРОМ, ідзе буду сустракацца там із вамі, каб гутарыць із табою там.
І буду сустракацца там із сынамі Ізраелявымі, і ўсьвяціцца яно славаю Маёю.
І буду вітаць сярод сыноў Ізраелявых, і буду ім Богам.
І пастанаві яго перад запінахаю, каторая перад скрыняю сьветчаньня, супроці века, каторае на сьветчаньню, ідзе Я буду сустракацца з табою там.
І стаўчы яго дробна, і лажы перад сьветчаньням у будане збору, ідзе Я буду сустракацца з табою: сьвятое сьвятых будзе.
І сказаў СПАДАР Масею: «Скажы сыном Ізраелявым: "Вы люд калянага завыйку; за адну часіну, калі Я ўзыйду сярод цябе, і выгублю цябе. А цяпер здыміце ізь сябе прыборы свае, Я буду ведаць, што Імне рабіць із табою"».
І сказаў СПАДАР Масею: «Скажы Аарону, брату свайму, і хай ня ўходзе кажнага часу ў сьвятыню за запінаху перад века, што на скрыні, і ён не памрэць; бо над векам Я буду зьяўляцца ў булаку.
І ня будзеньце сьвятога імені Майго, і Я буду сьвячаны сярод сыноў Ізраелявых. Я СПАДАР, Каторы пасьвячае вас,
І буду хадзіць сярод вас, і буду вашым Богам, а вы будзеце Імне людам.
І аддам месты вашыя на разбурэньне, і спустошу сьвятыні вашы, і ня буду нюхаць прыемнага паху аброкаў вашых.
І нават таксама гэта, як яны будуць у зямлі варагоў сваіх, Я ня буду ўлегцы мець іх і не пабрыджуся імі, каб выгубіць іх, каб узрушыць змову Маю зь імі, бо Я СПАДАР, Бог іх.
Я зыйду, і буду гутарыць там із табою, і вазьму з Духа, каторы на табе, і ўзлажу на іх, і будуць насіць із табою цяжар люду, і ня будзеш насіць ты адзінюсенькі.
І сказаў: «Слухайце ж словы Мае: калі бывае ў вас прарока, то Я, СПАДАР, аб’яўляюся яму ў зьяве, у сьне буду гутарыці зь ім;
Вуснамі да вуснаў Я буду гутарыць ізь ім, і зьяваю, а не загадкамі, і падобнасьць СПАДАРОВУ ён бача; і чаму вы не баяліся гукаць супроці слугі Майго, супроці Масея?»
Дык цяпер прыйдзі ж, пракліні імне люд гэты, бо ён дужшы за мяне: можа я тады буду магчы паразіць яго й выгнаць яго ізь зямлі. Я ведаю, што каго ты дабраславіш, тый дабраславёны, і што каго ты праклінеш, тый пракляты».
І прышоў Бог да Валаама ночы, і сказаў яму: «Калі гукаць цябе прышлі людзі гэтыя, то ўстань, пайдзі зь імі; але толькі слова, што Я буду казаць табе, тое рабі».
І сказаў Ангіл СПАДАРОЎ Валааму: «Пайдзі зь людзьмі гэтымі, але толькі слова, што Я буду казаць табе, тое кажы». І пайшоў Валаам із начэльнікамі Валаковымі.
І сказаў Валаам Валаку: «Вось, Я прышоў да цябе, але ці магу я што сказаць? Слова ўложа Бог у вусны мае, тое й буду гукаць».
"Калі б даваў імне Валак поўны свой дом срэбла а золата, не магу пераступіць слова СПАДАРОВАГА, каб зрабіць добрае альбо ліхое ад сэрца свайго: што скажа СПАДАР, тое й буду гукаць".
Ежу прадавай імне за срэбра, і я буду есьці, і ваду давай імне за срэбра, і я буду піць, адно нагамі сваімі прайду;
А ты стой з Імною, і Я буду табе казаць усе расказаньне а ўставы а суды, каторых ты маеш наўчыць іх, і каб яны рабілі на тэй зямлі, каторую Я даю ім у дзяржаньне".
То сьцеражыся, каб ты ня лучыў у сетку, ідучы за імі, па выгубленьню іх ад віду твайго, і каб ня шукаў багоў іхных, кажучы: "Як служылі народы гэтыя багом сваім, таксама й я буду рабіць".
І расказаў СПАДАР Ігошуу Нунянку, і сказаў: «Будзь дужы а адважны, бо ты ўвядзеш сыноў Ізраелявых у зямлю, праз каторую Я прысягаў ім, і Я буду з табою».
Зьбярыце да мяне ўсіх старцоў плямёнаў сваіх і ўраднікаў вашых, і я буду гукаць у вушы іхныя словы гэтыя, і пагукаю за сьветку супроці іх неба й зямлю;
«Нахініце вуха, нябёсы, я буду гукаць; і слухай, зямля, словы вуснаў маіх.
Ніхто ня ўстое перад табою ўсі дні жыцьця твайго; як Я быў із Масеям, так буду і з табою; не адступлюся ад цябе і не пакіну Цябе.
І сказаў СПАДАР Ігошуу: «Гэтага дня Я пачну ўзьвялічаць цябе перад ачыма ўсяго Ізраеля, каб яны ведалі, што, як Я быў із Масеям, так буду і з табою.
І не маглі сынове Ізраелявы вытрываць перад варагамі сваімі й абярнуліся завыйкам да варагоў сваіх, бо яны былі аканаваныя; ня буду болей з вамі, калі ня выгубіце аканаванага з пасярод вас.
Таксама Я ня буду болей выганяць ад іх ні воднага з тых народаў, каторых пакінуў Ігошуа, як паміраў,
Слухайце, каралёве, настаўце вуха, князі, я СПАДАРУ, я буду пяяць а выхваляць СПАДАРА, Бога Ізраелявага.
І сказаў яму СПАДАР: «Бо Я буду з табою, і ты паразіш Мідзянян, як аднаго чалавека».
Дык вось, я расьцялю стрыжаную воўну на такаўні: калі раса будзе адно на воўне, а на ўсёй зямлі суха, то буду ведаць, што выбавіш рукою маёй Ізраеля, як казаў Ты».
І сказаў ім: «Глядзіце на мяне й рабіце тое ж. І вось, я падыйду да канца табару, і што я буду рабіць, тое й вы рабіце.
І сказаў ім Ґедэон: «Ня буду я радзіць вас, і ня будзе радзіць сын мой вас; СПАДАР хай радзе вас».
А вы пакінулі Мяне і служылі іншым багом; за тое Я ня буду ўжо выбаўляць вас.
І сказаў Еффаг старцом Ізраельскім: «Калі вы зьвернеце мяне, каб ваяваць із сынамі Амонавымі, і СПАДАР аддасьць іх перад імною, то ці буду я вашым галавою?»
І сказаў Ангіл СПАДАРОЎ Маною: «Хоць бы ты й удзяржаў мяне, я ня буду есьці з хлеба твайго; а калі ты зробіш, то СПАДАРУ абрачы яго». Бо ня ведаў Маной, што Ангіл СПАДАРОЎ Ён.
І сказаў Самсон ім: «Цяпер я буду нявіньнейшы за Пілішчан, калі зраблю ім ліха».
І сказаў ёй Самсон: «Калі зьвяжуць мяне сяма вагкімі гужамі, каторыя яшчэ ня высахлі, то я скволею й буду, як адзін ізь людзтва».
Ён сказаў ёй: «Калі моцна зьвяжуць мяне новымі паварозамі, каторыя ня ўжывалі да работы, то я скволею а буду, як адзін ізь людзтва».
І ён азнайміў ёй усе сэрца свае, і сказаў ёй: «Брытва ня ўзышла на галаву маю, бо назарэй Божы я ад жывата маці свае. Калі ж мяне паголяць, то адвернецца ад мяне сіла мая; я скволею й буду, як кажны зь людзтва».
І сказала Рут: «Не малі мяне пакінуць цябе й зьвярнуцца, каб ня йсьці за табою; бо куды ты пойдзеш, я пайду, і йдзе ты начаваць будзеш, я буду начаваць; люд твой — мой люд, Бог твой — Бог мой;
І йдзе ты памрэш, і я памру, і там пахавана буду. Гэтак хай зробе СПАДАР імне, і гэтак хай дадасьць імне, бо адно сьмерць разлуча мяне з табою».
І сказала Рут Моаўлянка Наомі: «Пайду ж я на поле, і буду падбіраць каласы за тым, у чыім аччу знайду ласку». Яна сказала ёй: «Пайдзі, дачка мая».
Яна сказала: "Я буду падбіраць, калі ласка, і зьбіраць памеж снапоў за жнеямі"; і прышла, і заставалася адгэнуль зраньня аж дагэтуль; у доме мала гэтая сядзіць».
Дык я сказаў: "Адкрыю вуху твайму, кажучы: купі перад седзячымі і перад старцамі люду майго". Калі выкупіш, выкупляй; а калі ня выкупіш, азнаймі імне, і я буду ведаць; бо апрача цябе, няма каму выкупіць, а па табе я». І тый сказаў: «Я выкуплю».
Цяпер жа станьце, і я буду прававацца з вамі перад СПАДАРОМ за ўсі справядлівасьці СПАДАРОВЫ, што зьдзеяў Ён із вамі й з бацькамі вашымі.
Таксама і я, крый Божа, каб ізграшыць перад СПАДАРОМ, перастаць маліцца за вас, і я буду наўчаць вас дарогі добрае а простае.
І сказаў яму: «Ня бойся, бо ня знойдзе цябе рука айца майго Саўлы, і ты будзеш гаспадарстваваць у Ізраелю, а я буду другім па табе; і Саўла ацец мой, ведае гэта».
Затым назірайце й даведайцеся праз усі сховы, ідзе ён хаваецца, і ўзноў прыйдзіце да мяне з пэўнасьцяй, і я пайду з вамі; і калі ён у гэтай зямлі, я буду шукаць яго ў вусіх тысячах Юдзіных».
І сказаў Саўла: «Ізграшыў я; зьвярніся, сыну мой Давідзе; бо наперад я ня буду рабіць табе ліха, бо душа мая была дарагая ў ваччу тваім сядні; вось, дурна рабіў я й мыляўся надзвычайна».
І сказаў Давід Ахішу: «Калі я прыдбаў ласку ў ваччу тваім, то хай дана будзе імне месца ў вадным ізь местаў краю, і я буду жыць там; бо чаму слузе твайму жыць у каралеўскім месцу, з табою?»
Але ён адмовіўся й сказаў: «Ня буду есьці». І ўмаўлялі яго слугі ягоныя, а таксама жонка; дык ён паслухаў голасу іхнага, і ўстаў ізь зямлі, і сеў на ложак.
І паніжуся болей за гэта, і буду ніжшы ў сваім собскім аччу; а перад служэбкамі, праз каторыя ты гукаеш, буду слаўны».
Я буду яму айцом, а ён будзе Імне сынам; і калі ён ізгрэша, Я пакараю яго розкаю людзкою а вытнямі сыноў людзкіх;
Бо аброк аброк слуга твой, жывучы ў Ґешуру ўв Араме, кажучы: "Калі зьверне, зьверне СПАДАР мяне да Ерузаліму, то я буду служыць СПАДАРУ"».
А, другое, каму я буду служыць? Ці ня сыну ягонаму? Як служыў я айцу твайму, так буду служыць і табе».
І сказаў кароль Варзылаю: «Ідзі з імною, і я буду жывіць цябе із сабою ў Ерузаліме».
За гэта я буду выхваляць Цябе, СПАДАРУ, меж народаў, і імені Твайму буду пяяць.
Адоня, сын Гаґіфін, вяльмуваўся, кажучы: «Я буду караляваць». І прыдбаў сабе цялежкі а коньнікаў а пяцьдзясят чалавекаў бегаць перад ім.
А цяпер загадай, і хай насякуць імне кедраў зь Лібану; і вось, слугі мае будуць разам із тваімі слугамі, і я буду даваць табе плату за слугаў тваіх, подле тога, што ты скажаш; бо ты ведаеш, што ў нас няма людзёў, каторыя ўмелі б сячы дзервы так, як Сыдоняне».
І буду перабываць сярод сыноў Ізраелявых, і не пакіну люду Свайго Ізраеля».
І будзе, што калі будзеш паслухмяны ўсяму, што Я расказую табе, і будзеш хадзіць дарогамі Маімі, і рабіць пасьцівае ў ваччу Маім, дзяржаць уставы Мяе а расказаньні Мае, як рабіў Давід, слуга Мой, то Я буду з табою і пастанаўлю табе дом верны, як Я пастанавіў Давіду, і аддам табе Ізраеля.
Дык, калі айцец мой налажыў на вас цяжкое йго, то я дадам да йга вашага; айцец мой караў вас дубцамі, а я буду караць вас цернямі"».
І гукаў ён подле рады маладзёнаў, кажучы: «Айцец мой зрабіў цяжкім іго вашае, а я дадам да йга вашага; айцец мой караў вас дубцамі, а я буду караць вас цернямі».
Але чалавек Божы сказаў каралю: «Хоць бы ты даваў імне поў дому свайго, я не пайду з табою, і ня буду есьці хлеба, і ня буду піць вады ў гэтым месцу;
І тый сказаў: «Я не магу зьвярнуцца з табою і йсьці з табою, ня буду есьці хлеба й ня буду піць у цябе вады ў гэтым месцу;
І гукайце вы імя бога вашага, а я буду гукаць імя СПАДАРА. І будзе, што адказуючы цяплом — ён Бог». І адказаў увесь люд, і сказаў: «Добрае гэта слова».
І сказаў Міхей: «Жыў СПАДАР! тое, што скажа СПАДАР імне, тое буду казаць».
Як яны перайшлі, то Ільля сказаў Елісэю: «Прасі, што зрабіць табе ўперад, чымся я буду ўзяты ад цябе». І сказаў Елісэй: «Дух, каторы ў табе, хай будзе на імне ўдвая».
І сказаў ён: «Цяжкога ты просіш. Калі абачыш, як буду я ўзяты ад цябе, то будзе табе так; а калі не абачыш, ня будзе».
Я буду бараніць места гэтае, каб уратаваць яго дзеля Сябе і дзеля Давіда, слугі Свайго"».
І сказаў: «Крый мяне, СПАДАРУ, каб я зрабіў гэта! Ці буду я піць кроў мужоў гэтых, што ставілі ў небясьпечнасьць душы свае? Бо зь небясьпечнасьцю собскага жыцьця яны прынесьлі». І не захацеў яе піць. Во што зрабілі трох гэтых харобрых.
Я буду яму айцом, а ён будзе Імне сынам, і міласэрдзя Свайго не адвярну ад яго, як Я адвярнуў ад таго, што быў перад табою;
І сказаў імне: "Салямон, сын твой, ён пастанове дом Мой а панадворкі Мае, бо Я абраў яго Сабе за сына, і Я буду яму айцом;
І сказаў Міхей: «Жыў СПАДАР: што скажа імне Бог, тое я буду казаць».
І сказаў яму кароль: «Колькі разоў я буду прысягаю абавязаваць цябе, каб ты нічагусенькі не казаў імне, апрача праўды ў імя СПАДАРОВА?»
Тый сказаў: "Я выйду й буду духам маны ў вуснах усіх прарокаў ягоных". І сказаў Ён: "Ты прынадзіш яго, і ты ўзумееш; ідзі й зрабі гэтак".
І абракаў багом Дамаскім, каторыя паразілі яго, і казаў: «Багове каралёў Арамскіх памагалі ім, я буду абракаць ім, каб яны памаглі імне». Але яны былі на ўпад яму а ўсяму Ізраелю.
А цяпер, ці ня зычыце вы абярнуцца да мяне; ці буду я маніць перад відзеньням вашым?
Ня буду ж я гамаваць вуснаў сваіх; буду гукаць у ўціску духа свайго; буду жаліцца ў гарчыні душы свае.
Хоць бы й мая праўда была, але ня буду адказаваць, але буду маліць Судзьдзю свайго.
Я буду прызнаны за віннага, дык чаму я марне гарапашнічаў?
І тады я буду гукаць і не зьлякаюся Яго, бо я не такі сам у сабе.
Абрыдала душы маёй жыцьцё мае; аддамся нараканьню свайму; буду гукаць у немарасьці душы свае.
Замаўчыце перад імною, і я буду гукаць, што б ня стрэла мяне.
Вось, Ён забівае мяне, але я буду спадзявацца на Яго; я жадаў бы толькі абараніць дарогі свае перад відам Ягоным!
Адно дзьвюх рэчаў не рабі з імною, і тады я ня буду хавацца ад відзеньня Твайго:
Тады гукай, і я буду адказаваць; альбо буду гукаць я, а Ты адказуй імне.
Просьле тога, як гэта скура мая зьнішчыцца, у целе сваім я буду мець відзень Бога;
Стрывайце імне, і я буду гукаць; а просьле тога, як пагукаю, насьміхайся.
Я буду гукаць, і палягчэе імне; я адчыню вусны свае й адкажу.
Хай ня маю бачнасьці на якую асобу і ніякаму чалавеку ня буду падлыгаваць;
Уважай, Ёве, слухай мяне, маўчы, і я буду гукаць.
Пэўне маюць казаць Богу: "Я зарабіў, ня буду горшаць.
Вонках бачаньня майго Ты ўчы мяне; калі я зрабіў бяспраўе, наперад ня буду рабіць".
Паперажы ж сьцёгны свае, як муж: Я буду пытацца ў цябе, а ты азнаймі Імне.
Я гукаў раз, і ня буду адказаваць; двойчы, але ня буду болей».
«Паперажы ж сьцёгны свае, як муж: Я буду пытаць, а ты азнаймляй Імне.
Выслухай, і я буду гукаць, буду пытацца ў Цябе, і Ты зьясьні імне.
СПАДАРУ, нараніцы Ты чуеш голас мой; нараніцы я прыгатуюся да Цябе й буду выглядаць;
Радавацца а весяліцца буду ў Табе, буду апяваць імя Твае, Навышні.
Каб я вылічыў усі хвалы Твае ў брамах дачкі Сыёну; буду цешыцца ў спасеньню Тваім.
Хай памножацца немарасьці тых, што барзьдзяць да другога; я не ўзальлю ўзьліваньняў іхных крывяных і ня буду насіць імёнаў іхных на вуснах сваіх.
Я ў справядлівасьці буду аглядаць відзеньне Твае, буду сыціцца, прачыхаючыся, абразом Тваім.
За гэта я буду выхваляць Цябе меж народаў, СПАДАРУ, і імені Твайму буду пяяць.
Ад самадыйных дзяржы слугу Свайго, няхай яны не запануюць над імною! Тады я буду беззаганны а чысты ад выступу вялікага.
Псальма Давідава. СПАДАР — Пастыр мой, я ня буду мець нястачы.
Адно дабрыня а міласэрдзе будуць гнацца за імною ўсі дні жыцьця майго, і я буду жыць у доме СПАДАРОВЫМ даўгія дні.
Божа мой! на Цябе я спадзяюся, няхай ня буду засаромлены, няхай непрыяцелі мае не захапляюцца з радасьці зь мяне.
Усьцеражы душу маю, і вывальні мяне; няхай ня буду паганьбены, бо я здаюся на Цябе.
Калі разьляжацца супроці мяне табар, не збаіцца сэрца мае; калі паўстане на мяне вайна, і тады буду спадзявацца.
Аднаго прасіў я ў СПАДАРА, таго буду шукаці, каб жыць імне ў доме СПАДАРОВЫМ усі дні жыцьця свайго, сузіраць харашыню СПАДАРОВУ і скумаць у сьвятыні Ягонай;
Ад Цябе кажа сэрца мае: «Шукайце віду Майго»; віду Твайго, СПАДАРУ, буду шукаць.
Каб пяяла Табе чэсьць мая й не змаўкала. СПАДАРУ, Божа мой, на векі буду дзякаваць Табе.
Буду цешыцца а весяліцца з ласкі Твае, з тога, што Ты бачыў гароту маю, Ты ведаў уціскі душы мае,
СПАДАРУ, няхай ня буду засаромлены, бо я гукаю Цябе; няхай нягодныя будуць засаромлены, няхай змоўкнуць у шэолю.
Я наўчу цябе і пакажу табе дарогу, па каторай маеш ісьці; Я буду радзіць табе Сваім вокам.
Буду дабраславіць СПАДАРА ў кажным часе; штачасна хвала Яго ў вуснах маіх.
Пайдзіце, сынове, паслухайце мяне, боязьні СПАДАРА буду ўчыць вас.
Я ўслаўлю Цябе ў грамадзе вялікай, у людзе моцным буду хваліць Цябе.
Я казаў: «Я буду сьцерагчы дарогі свае, каб імне не грашыць языком сваім; я буду дзяржаць у роце сваім закілзы, пакуль бязбожныя супроці мяне».
«Азнаймі імне, СПАДАРУ, мера дзён маіх, што за яна, — буду ведаць які мінаючы я!
Шмат учыніў Ты, СПАДАРУ, Божа мой! чудосы Твае а думкі Твае праз нас. Няма раўні Табе. Буду павядаць і гукаць, яны чысьленшыя за палічэньне.
Чаму паніжылася, душа мая, і чаму парушаешся ў імне? Спадзева ў Богу, бо я яшчэ буду выхваляць Яго за спасеньне ад відзеньня Ягонага.
Спадзева ў Богу, бо я яшчэ буду выхваляці Яго, за спасеньне відзеньня майго, Божа мой.
І пайду я да аброчніка Божага, да Бога мае надзвычайнае радасьці, і буду хваліці Цябе на гарпе, Божа, Божа мой!
Чаму паніжылася, душа мая, і чаму парушаешся ў імне? Спадзева ў Богу, бо я буду яшчэ выхваляць Яго, за спасеньне відзеньня майго, Божа мой.
«Слухай, людзе Мой, а Я буду гукаць; Ізраелю! Я буду сьветчыць супроці цябе; Я Бог, Бог твой.
Не за аброкі твае я буду ганіць цябе; усепаленьні твае кажначасна перад Імною.
Ты гэта рабіў, і Я маўчэў; ты думаў, што Я быў такі, як ты. Я буду ганіць цябе й выкладу гэта перад ачыма тваімі.
Разграшы мяне гізопам, і буду чысты; абмый мяне, і буду бельшы за сьнег.
Буду вучыць выступнікаў дарогаў Тваіх, і грэшнікі да Цябе будуць наварачацца.
Я буду дзякаваць Табе вечна, бо Ты ўчыніў гэта. Я буду спадзявацца на імя Твае, бо яно добрае ў дабрачэсьлівых.
Увечары, і нараніцы, і паўднём я буду жаліцца а ўздыхаць, і Ён чуе голас мой;
Прыгатавана сэрца мае, Божа, прыгатавана сэрца: я буду пяяць а граць.
Буду хваліць Цябе, Спадару, мяж людаў; буду граць Табе меж народаў;
З прычыны сілы ягонае я буду зважаць на Цябе, бо Бог горад мой.
Але я буду апяваць магутнасьць Тваю, я буду голасна апяваць нараніцы ласку Тваю; бо Ты быў імне высокім горадам а ўцёкам у дні атугі мае.
Сіла мая! Я буду пяваць Табе, бо Ты, Божа, высокі горад мой, Бог ласкі мае.
Моаў мыйніца Мая, на Едома кіну бот Свой. Над Пілістаю буду гукаць».
Буду жыць у будане Тваім на векі, схаваюся ў схове крылаў Тваіх (Сэля);
І буду заўсёды пяваць імені Твайму, каб заладзіць абятніцы свае дзень удзень.
Так я буду дабраславіць Цябе ў жыцьцю сваім; у імя Твае ўзьніму рукі свае.
Я буду выхваляці імя Божае песьняю, буду ўзьвялічаць Яго падзякаю.
А я буду кажначасна спадзявацца й буду павялічаць хвалу Табе.
Увыйду ў моцы Спадара СПАДАРА, буду менаваць справядлівасьць, Тваю адно.
Таксама й я буду выхваляць Цябе на гусьлях, праўду Тваю, Божа мой; буду граць хвалу Табе на гарпе, Сьвяты Ізраеляў!
Калі б я сказаў: «Буду я так гукаць, як яны», то быў бы няверны роду сыноў Тваіх.
«У часе, каторы Я прызначу, Я буду судзіць справядліва.
А я буду абяшчаць на векі, буду пяяць хвалы Богу Якававаму.
Голас мой да Бога, я буду гукаць; голас мой да Бога, Ён нахінае вуха к імне.
Буду размышляць таксама ўсі справы Твае і размаўляць праз учынкі Твае.
Слухай, людзе Мой, і Я буду сьветчыць табе; О Ізраелю, калі б ты паслухаў Мяне!
Бо лепш дзень у панадворках Тваіх, як тысяча ў іншых. Валей буду сядзець у парозе дому Бога Свайго, чымся жыць у буданох нягоднасьці.
У дзень уціску свайго я буду гукаць Цябе, бо Ты адкажаш імне.
Наўчы мяне дарогі Свае, СПАДАРУ, я буду хадзіць у праўдзе Тваёй; прыхіні сэрца мае баяцца імені Твайго.
Буду хваліць Цябе, Спадару, Божа мой, усім сэрцам сваім і буду сьціць імя Твае на векі;
Ласкі СПАДАРОВЫ буду апяваць на векі, ад пакаленьня да пакаленьня буду агалашаць вернасьць СПАДАРОВУ вуснамі сваімі;
Заўсёды буду заховаваць ласку Сваю да яго, змова Мая будзе верная яму.
Але ласкі Свае да яго ня ўзрушу ані буду хвальшаваць узглядам вернасьці Свае;
Як загукае да Мяне, Я адкажу яму; Я буду зь ім у ватузе; выратую яго і ўшчу яго;
Псальма Давідава. Міласэрдзе а суд апяваці буду; Табе, СПАДАРУ, пяяці буду.
Буду разумна дзеяць на дарозе нявіннасьці: «Калі да мяне завітаеш?» буду хадзіць у нявіннасьці сэрца свайго сярод дому свайго.
Буду пяяць СПАДАРУ, пакуль жыву; буду пяяць Богу свайму, пакуль быцьцё мае.
Няхай думка мая будзе прыемная Яму; я буду весяліцца ў СПАДАРУ.
Гатова сэрда мае, Божа; буду пяяць а выхваляць, навет і чэсьць мая.
Буду выхваляць Цябе сярод людаў, СПАДАРУ, буду пяяць хвалы Табе сярод народаў;
Моаў мыйніца Мая, на Едома кіну бот свой, над Пілістаю буду гукаць».
Буду вельмі выхваляць СПАДАРА вуснамі сваімі і меж множасьці буду выхваляць Яго;
Галілуя! Буду хваліці СПАДАРА ўсім сэрцам у радзе пасьцівых і ў збору.
Бо прыхінуў вуха Свае да мяне, затым усі дні свае буду прыгукаць Яго.
Буду хадзіць перад СПАДАРОМ на землях жывых.
Табе абраку аброкі падзякі і імя СПАДАРОВА буду гукаць.
Не памру, але буду жыў і буду абяшчаць учынкі ЯГ.
Адчыніце імне брамы справядлівасьці; я ўвыйду ў іх і буду выхваляць ЯГ.
Я буду выхваляць Цябе, бо Ты адказаў імне й стаў спасеньням маім.
Ты — Бог мой, і я буду выхваляці Цябе; Бог мой, я ўзьвялічу Цябе.
Буду выхваляць Цябе ў пасьцівасьці сэрца, наўчыўшыся справядлівых судоў Тваіх.
Буду дзяржаць уставы Твае; не пакінь мяне сусім.
Праз расказаньні Твае буду размышляць і на сьцежкі Твае буду глядзець.
Уставы Твае буду любаваць, не забудуся слова Твайго.
Заплаці слузе Свайму, буду жыць і дзяржаць слова Твае.
Дарогу загадаў Тваіх дай імне ўцяміць, і размышляць буду дзівы Твае.
Дай імне цямленьне, і я захаваю права Твае й дзяржаці буду ўсім сэрцам яго.
І буду дзяржаці права Твае кажначасна на векі а векі.
Буду хадзіць па прасторы, бо я шукаю загадаў Тваіх.
І буду любаваць расказаньні Твае, каторыя я ўлюбіў.
І падыйму далоні свае да расказаньняў Тваіх, каторыя я ўлюбіў, і буду размышляць уставы Твае.
Пушчалі на мяне брахню самадыйнікі, але я ўсім сэрцам буду дзяржаць загады Твае.
Няхай будуць засаромленыя самадыйнікі, бо няпраўдаю яны скрывілі мяне; я буду размышляць праз загады Твае.
З ласкі Свае пажваў мяне, і буду дзяржаць сьветчаньні вуснаў Тваіх.
Нягодныя спадзяваліся мяне, каб загубіць мяне; сьветчаньні Твае буду разважаці.
Я прысягнуў і споўню, што буду дзяржаць справядлівыя суды Твае.
Адвярніцеся ад мяне ліхадзеі, і я буду дзяржаць расказаньні Бога свайго.
Паддзяржы мяне подле слова Свайго, каб я жыў, і няхай ня буду засаромлены ў спадзеве сваёй.
Паддзяржы мяне, і ўратуюся, і буду ўглядацца ў вуставы Твае кажначасна.
Вывальні мяне з уціску людзкога, і я буду заховаваць загады Твае.
Справядлівасьць сьветчаньняў Тваіх вечная, абдаруй мяне розумам, і я буду жыці.
Я гукаў да Цябе; вывальні мяне, і я буду заховаваць сьветчаньні Твае.
Дзеля братоў а прыяцеляў сваіх буду казаць: «Супакой у табе!»
Дзеля дому СПАДАРА, Бога нашага, буду глядзець дабра твайго.
«Гэта месца супачынку Майго назаўсёды, тут Я жыць буду, бо Я пажадаў яго.
Давідава. Хвалю цябе ўсім сэрцам сваім, перад магутнымі буду пяяць Табе;
Буду кланяціся да сьвятога палацу Твайго і хваліці імя Твае за міласэрдзе Твае й за праўду Тваю; бо Ты ўзьвялічыў слова Свае над кажнае імя Свае.
Калі я буду хадзіць сярод атугі, Ты пажвавіш мяне, на гнеў непрыяцеляў маіх Ты выцягнеш руку Сваю, і правіца Твая вывальне мяне.
Буду хваліці Цябе, бо страшна а чудоўна ўчынены я. Чудоўныя ўчынкі Твае, і душа мая ведае добра.
Божа, новую песьню буду пеці Табе, на псалтыру дзесяціструнным пеці буду хвалы Табе.
Хвала Давідава. Буду вывышаць Цябе, Божа мой, Каролю, і буду дабраславіць імя Твае на векі а векі;
Кажнага дня буду дабраславіць Цябе і буду выхваляць імя Твае на векі а векі.
Разважаць буду празь вялічча славутага пазору Твайго і чудоўныя ўчынкі Твае.
Памятку вялікае дабрыні Твае выказаваць буду і апяваць справядлівасьць Тваю.
Буду хваліці СПАДАРА ў жыцьцю сваім; пеці буду хвалы Богу свайму, пакуль мае быцьцё.
Дык і я буду сьміяцца з вашага няшчасьця, і буду насьміхацца, як нойдзе на вас спалох ваш.
Слухайце, бо я буду гукаць дабрароднае, і адчыненьне вуснаў маіх — пасьцівасьць;
Кажа ляны: «Леў вонках, пасярод вуліцаў буду забіты».
Усе спрабаваў я мудрасьцю; я сказаў: «Я буду мудры», але яна далёка ад мяне.
Але Агаз сказаў: «Ня буду прасіць і ня буду спакушаць СПАДАРА».
І я буду спадзявацца СПАДАРА, Каторы схаваў від Свой ад дому Якававага, і буду здавацца на Яго.
Узыйду на вышыню булакоў, буду Падобны да Навышняга".
Затым я буду плакаць плачам Языра па вінішчу сыўмаскім; напаю сьлязьмі цябе, Гэшбоне а Елеяла; бо ўпалі радасныя крыкі ў часе збору віна твайго і ў часе жніва твайго.
Бо так сказаў імне СПАДАР: «Я буду ціхі й буду глядзець у сялібе Сваёй, як прасьветны вад на сьвятліні, як булак расы ў часе ваду ў жніво»;
Затым я сказаў: «Адвярніцеся ад мяне, я буду горка плакаць; не хапайцеся цешыць мяне ў вупадзе люду майго»;
СПАДАРУ! Ты Бог мой; я буду ўзьвялічаць Цябе, я буду выхваляць імя Твае, бо Ты ўчыніў чудоснае, рады здаўна, вернасьць учыніў Ты верны;
«Цяпер Я паўстану, — кажа СПАДАР, — цяпер Я вывышаны буду, цяпер Я ўзьняты буду.
Я буду бараніць гэтае места, каб выбавіць яго дзеля Сябе й дзеля слугі Свайго Давіда"».
І ад рукі караля Асырскага выбаўлю цябе й гэтае места, і буду бараніць гэтае места’.
Што я скажу? Ён абяцаў імне, Ён і зрабіў. Я буду хадзіць лагодна ўсі гады свае ў немарасьці душы свае.
І Гэзэка сказаў: «Якое чуда, што я буду хадзіць да дому СПАДАРОВАГА!»
Голас кажа: «Агалашай!» І ён сказаў: «Што буду я агалашаць? Кажнае цела — трава, і кажная дабрачэсьць ягоная — як палявая кветка:
«Я, СПАДАР, прыгукаў Цябе ў справядлівасьці, і ўхаплю Цябе за руку Тваю, і буду сьцерагчы Цябе, і дам Цябе як змову люду, на сьвятло народам,
Я ад веку заставаўся супакойны, быў ціхі, узьдзержаваўся; цяпер буду крычэць, як родзячая жонка. Зьнішчу а праглыну разам:
Як ты будзеш пераходзіць пераз воды, Я буду з табою, і — пераз рэкі, яны не зальлюць цябе; як ты ўвыйдзеш у цяпло, не апячэшся, і полымя ня спале цябе;
Але, перад днём Я Ён, і ніхто ня выбаве ад рукі Мае: Я буду дзеяць, і хто адверне гэта?»
І ніхто не разважае ў сэрцу сваім, нямаш веданьня ані цямленьня сказаць: «Палавіцу яго я спаліў у цяпле; нават таксама сьпёк хлеб на вугальлю яго, усмажыў мяса й зьеў; і з астачы яго зраблю агіду? ці буду падаць да калоды дзерва?»
І аж да старасьці вашае Я тый, і аж да сівізны Я буду цягаць; Я ўчыніў і Я буду насіць, нават Я буду цягаць і выбаўлю.
Адкрый голасьць сваю, нават хай будзе відзён сорам твой. Я буду імсьціцца і не пажалею чалавека.
І сказала: "На векі буду спадарыняю", значыцца ты не ўзяла гэтага да сэрца свайго і ня помнела канца свайго.
Затым слухай цяпер, скунежаная, што жывеш бязрупатліва, што кажаш у сэрцу сваім: "Я, і няма іншае, апрача мяне; я ня буду сядзець удавою і ня буду дазнаваць страты дзяцей".
Яшчэ скажуць сынове твае ў вушы твае, па Тваёй страце іншых: "Месца імне цеснае: дабліж імне месца, і буду жыць".
Бо гэтак кажа СПАДАР: «Нават калі палоненік у дужога будзе забраны, і здабытак тыраноў вывальнены, то Я буду прававацца з праціўнікамі тваімі й дзеці твае Я выбаўлю.
Але Спадар СПАДАР памагае Імне; затым Я не саромлюся, затым Я зрабіў від Свой, як крэмень, і ведаю, што ня буду паганбены.
Бо гэта воды Ноевы Імне, бо як Я прысягнуў, што наперад воды Ноевы не пярэйдуць зямлі, так Я прысягнуў, што ня буду гневацца на цябе ані ўпікаць табе.
Бо ня вечна Я буду абурацца і не заўсёды Я буду гневацца, бо дух скволее перад Імною і душы, Імною ўчыненыя.
Дарогі ягоныя Я бачыў, і ўздараўлю яго, і буду вадзіць яго, і дам пацеху яму і плачучым па ім.
Тады будзеш мець любату ў СПАДАРУ, і Я прычыню, што ты будзеш ехаць на вышыні зямлі, і буду жывіць ця спадкам Якава, айца твайго; бо вусны СПАДАРОВЫ казалі гэта».
Тады сынове чужаземцаў збудуюць сьцены твае, і каралі іхныя будуць служыць табе, бо ў гневе Сваім Я біў цябе, але ў зычлівасьці Сваёй Я буду спагадаць табе.
Замест медзі Я буду прыносіць золата, і замест зялеза буду прыносіць срэбра, і замест дзерваў — бронзу, і замест каменьня — зялеза; Я зраблю ўраднікам тваім мір і дзяржаўцамі тваімі — справядлівасьць.
Я буду вельма цешыцца ў СПАДАРУ, душа мая будзе весяліцца ў Богу маім; бо Ён адзеў мяне адзецьцям спасеньня, ахілімам справядлівасьці акрыў мяне, як князя маладога, што ўбіраецца ўборамі, і як княгіню маладую, што прыбіраецца прыборамі сваімі;
І буду цешыцца зь Ерузаліму і радавацца зь люду Свайго; і наперад голасу плачу а голасу галашэньня ня будзе чуць у ім.
Усе гэта ўчыніла рука Мая, і сталася ўсе гэта, — агалашае СПАДАР. — І на гэтага Я буду глядзець: на ўбогага а патрышчанага духам а на дрыжачага на слова Мае.
Як людзіну цеша маці ягоная, так Я буду цешыць вас, і вы ў Ерузаліме будзеце пацешаны.
За тое Я яшчэ буду прававацца з вамі, — агалашае СПАДАР, — і із сынамі сыноў вашых буду прававацца;
Бо здаўна Я патрышчыў іго твае, разарваў путы твае, а ты сказаў: "Ня буду служыць балваном", калі на кажным высокім узгорку і пад кажным зялёным дзервам ты клаўся, як бязуля.
Ты яшчэ кажаш: "Я нявінная; напэўна гнеў Ягоны адвернецца ад мяне". Вось, Я буду прававацца з табою за тое, што ты кажаш: "Я не ізграшыла".
Пайдзі, і абясьці гэтыя словы на поўначы, і скажы: "Зьвярніся, адпалая дачка Ізраелява, — агалашае СПАДАР. — Я ня дам пасьці на вас гневу Свайму, бо Я міласэрны, — агалашае СПАДАР, — ня буду гневацца на векі.
Пакуль буду я бачыць харугвы, чуць гук трубы?
Я адно расказаў ім наступное, кажучы: "Слухайце голасу Майго, і Я буду вашым Богам, а вы будзеце Маім людам, і хадзіце па кажнай дарозе, па каторай Я расказаў вам хадзіць, каб вам было добра".
Бяда імне з прычыны майго патрышчаньня; мая рана балючая; але я сказаў: «Пэўне гэта мая хвароба, і я буду насіць яе».
Каторую Я расказаў айцом вашым у дню, каторага Я вывеў іх ізь зямлі Ягіпецкае, ізь зялезнае печы, кажучы: "Слухайце голасу Майго, і паўніце подле ўсёга, што Я расказаў вам, і будзьце Імне людам, а Я буду вам Богам",
Справядлівы Ты, СПАДАРУ, як я адзываюся да Цябе; буду праз суды гутарыць із Табою: чаму дарогу нягодных робіш дасьпешнаю, і шчасьлівыя ўсі тыя, што дзеюць вельма ізрадліва?
І разаб’ю іх адзін аб адзін, нават бацькоў і сыноў разам, — агалашае СПАДАР, — ня зьмілўюся, не пажалею й ня буду мець спагады, каб ня зьнішчыць іх’"».
Але, калі вы не паслухаеце гэтага, душа мая будзе плакаць у патайных месцах з прычыны пыхі, і плачма буду плакаць, і выльле вока мае сьлізу; бо ў палон ўзята чарада СПАДАРОВА.
СПАДАР сказаў: «Ці не пакінуў Я цябе на дабро і ці ня буду Я прычыняцца за цябе ў часе ліхім і ў часе ўціску перад непрыяцелям тваім?
Уздараві мяне, СПАДАРУ, і я буду здаровы; спасі мяне, і я буду спасёны; бо Ты хвала мая.
Няхай засаромяцца тыя, што перасьлядуюць мяне, а я не засаромлюся; няхай яны лякаюцца, а я ня буду лякацца; навядзі ва іх дзень ліха й патрышчы іх падвойным трышчаньням.
Тады я сказаў: «Я ня буду менаваць Яго ані наперад гукаць імям Ягоным», але яно сталася ў сэрцу маім як палаючае цяпло, зачыненае ў касьцёх маіх, і я стамаваўся ўзьдзержаваньням і ня мог;
І Я Сам буду ваяваць із вамі рукою выцягненаю і цаўём моцным, нават у гневе, пале і ў вялікім абурэньню;
І дам ім сэрца знаць Мяне, што Я — СПАДАР; і яны будуць Імне людам, і Я буду ім Богам; бо яны зьвернуцца да Мяне ўсім сэрцам сваім.
І буду перасьледаваць іх мячом, галадоўю а ліпучкаю, і ўчыню іх жахам усім гаспадарствам зямлі, праклёнам, зуменьням, сьвістам а ганьбаю ў вусіх народаў, куды Я выпіхнуў іх;
Бо Я з табою, — кажа СПАДАР, — выбаўляць цябе; дарма што Я зраблю супоўны канец усім народам, памеж каторых Я разьвеяў цябе, табе, адылі, не зраблю супоўнага канца; але буду казьнерыць цябе подле справядлівасьці і не пакіну цябе ані не пакараным";
Гэтак кажа СПАДАР: "Вось, Я зьвярну з палону буданы Якававы і буду спагадаць селішчам ягоным, і места будзе пастаноўлена на гараватцы сваёй, і палац застанецца подле звычаю свайго.
І вы будзеце Імне людам, і Я буду вам Богам"».
«Таго часу, агалашае СПАДАР, — Я буду Богам усім радзімам Ізраелявым, і яны будуць Маім людам».
І станецца: як Я меў чукавасьць над імі, каб выкараняць а трышчыць а ськідаць а нішчыць а немарасьціць; так Я буду мець чукавасьць над імі, каб ладзіць а садзіць, — агалашае СПАДАР. —
Але во змова, што Я ўчыню з домам Ізраелявым просьле тых дзён, — агалашае СПАДАР: — Я ўлажу права сваё ў нутр іхны і на сэрцах іхных напішу яго, і буду ім Богам, а яны будуць Імне людам.
І яны будуць Імне людам, а Я буду ім Богам.
І буду цешыцца ізь іх, робячы ім дабро; і пасаджу іх на гэтай зямлі ў праўдзе з усёга сэрца Свайго і з усяе душы Свае";
Дык вось, Я вывальніў цябе цяпер ізь зялезьзя, што на руках тваіх: калі хочаш ісьці з імною да Бабілёну, ідзі, і я буду мець вока свае над табою; але калі блага ў ваччу тваім ісьці з імною да Бабілёну, ня йдзі. Во, уся зямля перад табою: куды табе любя і куды ты падабаеш ісьці, туды йдзі.
Што да мяне, вось, я буду жыць у Міцпе, каб служыць Хальдэям, каторыя будуць прыходзіць да нас; але вы зьбірайце віно а летныя плады а аліву, і кладзіце іх у судзьдзе свае, і жывіце ў местах сваіх, што вы завялі».
Гля, Я буду чукавы ўзглядам іх на ліха, а не на дабро; і ўсі мужы Юдэі, што ў зямлі Ягіпецкай, загінуць ад мяча а галадові, пакуль ня будуць зьнішчаны.
Ня бойся ты, слуга Мой Якаве, — агалашае СПАДАР; — бо Я з табою, бо Я ўчыню канец усім народам, куды Я выгнаў цябе, але ня ўчыню канца табе, але мерна буду казьнерыць цябе, але за ані нявіннага ня буду мець цябе».
Затым Я буду галасіць па Моаву, крычэць па ўсіх Моаўлянах; па людзёх Кір-Гэрэсу буду стагнаць.
Затым гэтак кажа СПАДАР: «Гля, Я буду прававацца за справу тваю й памшчу помсту тваю, і высушу мора ягонае, і высушу жарало ягонае;
І Ён сказаў імне: «Сыну людзкі, стань на ногі свае, і Я буду гукаць да цябе».
Адлі Ён сказаў імне: «Сыну людзкі, усі словы Мае, што Я буду гукаць табе, прыймі да сэрца свайго і слухай вушамі сваімі.
І была на імне там рука СПАДАРОВА, і Ён сказаў імне: «Устань, ідзі на даліну, і Я там буду размаўляць із табою».
Але, як Я буду гутарыць із табою, Я адчыню вусны твае, і ты будзеш казаць ім: "Гэтак кажа Спадар СПАДАР"; хто слухае, няхай слухае; і хто адмаўляецца, няхай адмаўляецца, бо дом бунтоўны яны.
І ўчыню з табою тое, чаго Я не рабіў, і наперад падобнага да гэтага ня буду чыніць, за ўсі агіды твае.
Затым, жыў Я, — кажа Спадар СПАДАР: — дыкжэ за тое, што ты ўпаганіў сьвятыню Маю ўсімі брыдамі а ўсімі агідамі, таксама Я зьменшу цябе, і вока Мае не пашчаджае цябе, і таксама Я ня буду мець жаласьці.
Цяпер канец табе; і пашлю гнеў Свой на цябе, і буду судзіць цябе подле дарогаў тваіх, і дам на цябе ўсі агіды твае.
Цяпер борзда выльлю абурэньне Свае на цябе й высілю гнеў Свой на цябе, і буду судзіць цябе подле дарогаў тваіх, і абярну на цябе ўсі агіды твае.
Кароль будзе ў жалобе, і князь будзе апрануўшыся ў смутак, і рукі люду зямлі будуць спалоханыя. Я ўчыню ім подле дарогаў іхных і подле судоў іхных буду судзіць іх; і даведаюцца, што Я — СПАДАР"».
За тое Я таксама буду дзеяць у палкім гневе; вока Мае не пашкадуе іх ані буду Я меці жаласьці да іх; і хоць бы яны гукалі ў вушы Мае вялікім голасам, Я не пачую іх».
І што да Мяне, то вока Мае не пашчаджае, і Я ня буду меці міласьці, абярну дарогі іхныя на галавы іхныя».
Ад мяча вы загінеце; на граніцы Ізраельскай буду судзіць вас, і даведаецеся, што Я — СПАДАР.
Гэтае места ня будзе вам казаном, і вы ня будзеце мясам у ім; на граніцах Ізраельскіх буду судзіць вас.
Затым кажы: "Гэтак кажа Спадар СПАДАР: ’Дарма што Я аддаліў іх да меж народаў, і дарма што Я рассыпаў іх па краёх, буду Я, адылі, малою сьвятыняю ім у краёх, куды яны пайшлі’".
Каб хадзілі ў вуставах Маіх, і дзяржалі загады Мае, і паўнілі іх; і яны будуць людам Імне, а Я буду ім Богам.
Бо Я, СПАДАР, Я буду гукаць, і слова, што буду гукаць, станецца, ня пойдзе ў ваддаль; бо за вашых дзён, бунтоўны доме, кажу слова й станецца’, — агалашае Спадар СПАДАР"».
І буду судзіць цябе судам чужаложніцаў і разьліваючых кроў, і прывяду на цябе крывавы гнеў а завісьць;
Дык спаганю Сваю злосьць на табе, і завісьць Мая адступе ад цябе, і Я супакоюся і болей ня буду гневацца.
І расьцягну сеці Свае на яго, і ён будзе злоўлены ў пасадку Маю, і завяду яго да Бабілёну, і буду прававацца там ізь ім за ізраду ягоную, што ён ізрадзіў Мяне.
Затым, кажнага подле дарогаў ягоных буду судзіць вас, доме Ізраеляў, — агалашае Спадар СПАДАР; — пакайцеся й адвярніцеся ад усіх выступаў сваіх, дык бяспраўе ня будзе вам спатыкненьням.
Жыў Я, — агалашае Спадар СПАДАР, — напэўна дужою рукою а выцягненым цаўём а вылітым гневам я буду радзіць вас;
І прывяду вас на пустыню людаў, і там буду прававацца з вамі від да віду.
Як прававаўся з айцамі вашымі на пустыні зямлі Ягіпецкае, так буду прававацца з вамі, — агалашае Спадар СПАДАР. —
Бо на сьвятой гары Маёй, на гары вышыні Ізраелявае, — агалашае Спадар СПАДАР, — там будзе служыць Імне ўвесь дом Ізраеляў, увесь у зямлі; там буду прыяць і там буду пытаць узьнесеньняў вашых і пачаткаў прыносаў вашых з усімі пасьвячэньнямі вашымі.
Ці Я маю зьвярнуць у похву яго? Я буду судзіць цябе на месцу, ідзе ты быў створаны, у зямлі нараджэньня твайго.
Вы, адылі, кажаце: "Няправільная дарога Спадарова". Кажнага подле дарогаў ягоных Я буду судзіць вас, доме Ізраеляў».
І вывяду іх із памеж людаў, і зьбяру іх із краёў, і прывяду іх да собскае зямлі іхнае, і буду пасьціць іх на горах Ізраелявых ля рэк і на ўсіх заселеных мясцовасьцях краю.
На добрым пасьцьбішчу буду пасьціць іх, і на высокіх горах Ізраелявых будзе загарадня іх, там яны будуць ляжаць у добрай загарадні і на сытым пасьцьбішчу будуць пасьціцца, на горах Ізраелявых.
Я буду пасьціць чараду Сваю і зьдзею, што яны будуць супачываць, — агалашае Спадар СПАДАР. —
Згубленае буду шукаць, прагнаную зьвярну, і раненую абвяжу, і слабую пасілю; але сытую а дужую зьнішчу: буду пасьціць іх судам.
Затым гэтак кажа Спадар СПАДАР ім: «Вось, Я буду судзіць меж ягняці сытога й ягняці худога;
І Я, СПАДАР, буду вам Богам, і Мой слуга Давід князям у вас; Я, СПАДАР, казаў.
За тое, жыў Я, — агалашае Спадар СПАДАР, — Я ўчыню подле гневу твайго і подле завіднасьці твае, каторую ты выказала зь ненавіднасьці да іх, і стану ведамным меж іх, як буду судзіць цябе.
За тое, кажа Спадар СПАДАР: "Напэўна Я буду гукаць у цяпле рупатлівасьці Свае на засталыя народы й на ўвесь Едом, каторы прысабечыў зямлю Маю сабе ў дзяржаньне з радасьцяй усяго сэрца, з грэбаваньням душы, каб выгнаньне абярнуць у глабань’.
І будзеце жыць на зямлі, што Я даў айцом вашым, і будзеце Імне людам, а я буду вам Богам.
І наперад ня будуць плюгавіцца балванамі сваімі ані абрыднымі рэчмі сваімі, ані якімі-колечы выступамі сваімі, але Я вывальню іх із усіх мясцовасьцяў жыцьця іхнага, ідзе яны грашылі, і ачышчу іх, і будуць Імне людам, а Я буду ім Богам.
І вітальня Мая будзе зь імі; але, Я буду ім Богам, а яны будуць Імне людам.
І буду прававацца зь ім ліпучкаю а крывёю а лівуном а каменным градам а цяплом а серкаю — пашлю дажджом на яго а на вяткі ягоныя а на шмат людаў, што зь ім.
І будзе хаваць яго ўвесь люд зямлі, і будзе ім дзень славуты тым, што Я буду ўслаўлены, — агалашае Спадар СПАДАР. —
Затым гэтак кажа Спадар СПАДАР: «Цяпер Я зьвярну палон Якава і паспагадаю ўсяму дому Ізраеляваму, і буду завідны за Сваё сьвятое імя.
І ўжо ня буду хаваць віду Свайго ад іх, бо выльлю дух Свой на дом Ізраеляў», — агалашае Спадар СПАДАР.
І Ён сказаў імне: «Сыну людзкі! гэтае месца пасаду Майго і месца ступам ног Маіх, ідзе я буду жыць сярод сыноў Ізраелявых на векі; і наперад сьвятога імені Майго ня будзе плюгавіць дом Ізраеляў, яны ані каралёве іхныя бязулствам сваім, ані здыхатою каралёў сваіх на ўзвышшах іхных,
Цяпер няхай яны аддаляць ад Мяне бязулства сваё і здыхату каралёў сваіх, і Я буду жыць сярод іх на векі.
І зачала яна ізноў, і сказаў яму: «Назаві імя ейнае: Ло-Ругама, бо наперад Я ня буду спагадаць дому Ізраеляваму, каб, даруючы, дараваў ім.
І сказаў: «Назаві імя ягонае: Лоамі, бо вы ня люд Мой, і я ня буду вашым».
Затым, вось, і Я прынаджу яе, і павяду яе на пустыню, і буду гукаць да сэрца ейнага.
І станецца ў тым часе, што Я буду адказаваць, — агалашае СПАДАР, — буду адказаваць нябёсам; а яны будуць адказаваць зямлі;
І пасею яе Сабе ў зямлі, і пажалею Ло-Ругаму, і буду казаць не Свайму люду: "Ты люд Мой", а ён скажа: "Бог мой"».
І сказаў ёй: «Заставайся з імною шмат дзён; не бязуль і ня будзь іншаму; дык я таксама буду да цябе»;
А Я буду як моль Яхрэму, і дому Юдзінаму як гнільлё.
Уся нягоднасьць іхная ў Ґілґале, і там Я зьненавідзіў іх за нягоднасьць учынкаў іхных; выжану іх із дому Свайго; ня буду болей любіць іх; усі князі іхныя бунтаўнікі.
Ня дам дзеяць полымені гневу Свайго, ізноў ня буду губіць Яхрэма; бо Я Бог, а не людзіна, Сьвяты сярод цябе, і ня ўвыйду ў места.
Затым Я буду ім як леў, як леапард ля дарогі буду цікаваць на іх.
Ад улады шэолю Я вывальню іх, ад сьмерці адкуплю іх. Я буду болькаю тваёй, сьмерць, буду зьнішчэньням тваім, шэолю; каяньне будзе схавана ад аччу Маіх.
Вылячу адвярненьне іхнае, ахвотна буду любіць іх, бо гнеў Мой адвярнуўся ад іх.
Я буду расою Ізраелю; ён заквіціць, як ліля, і пусьце карэньне сваё, як Лібан.
Я зьбяру ўсі народы і зьвяду іх на даліну Ясапатаву, і буду зь імі прававацца там за люд Свой а спадак Свой, Ізраеля, каторы яны расьцярушылі меж народаў, і падзялілі зямлю Маю,
«Ненавіджу Я, грэбую сьвятамі вашымі і ня буду нюхаць аброкаў на ўрочыстых зборах вашых.
Здаль ад Мяне вераск песьняў сваіх, і гуку гусьляў тваіх Я ня буду слухаць.
І сказаў Ён: «Што ты бачыш, Амосе?» І я сказаў «Сутнік летнае садавіны». Тады сказаў СПАДАР імне: «Канец прышоў люду Майму Ізраелю: ня буду ўжо зыходзіць да яго.
І Ёна вышаў зь места, і сеў на ўсходняй старане места, і зрабіў сабе таму буду, і сеў пад ёй у сьценю, аж пакуль абача, што станецца ў месьце.
Калі б які шувеіна а манюка брахаў: "Я буду казаць празь віно а хмельны напітак", ён нават быў бы казаньнікам гэтаму люду.
А я буду глядзець на СПАДАРА, буду спадзявацца на Бога спасеньня свайго; Бог мой пачуе мяне.
Абурэньне СПАДАРОВА я буду насіць, бо я ізграшыў супроці яго, пакуль Ён не разьвяжа справы мае і ня ўчыне суду майго; Ён вывядзе мяне на сьвятліню, я буду глядзець на справядлівасьць Ягоную.
Гэтак кажа СПАДАР: «Хоць яны супакойныя і нават чысьленыя, гэтак, адылі, будуць адцяты і мінуцца; хоць Я мучыў цябе, наперад ужо ня буду мучыць.
Пакуль, СПАДАРУ, буду я галасіць, і Ты ня будзеш слухаць, загукаю да Цябе праз ўсілства, і Ты не вывальняеш?
На варце сваёй я стаяў, і станаўлюся на вежы, і буду назіраць, што Ён скажа імне, і што Ён адкажа на жалабу маю.
Я, адылі, буду цешыцца ў СПАДАРУ, буду весяліцца ў Богу спасеньня свайго.
Узыйдзіце на гару, і вазіце дзерва, і станавіце дом; і Я буду прыяць яму, і ўслаўлюся, — кажа СПАДАР. —
І Я буду яму, — агалашае СПАДАР, — агняным мурам навокал і буду славаю сярод яго"».
Пяі а цешся, дачка Сыёну, бо, гля, Я прыходжу й буду жыці сярод цябе, — агалашае СПАДАР. —
І прылучыцца шмат якіх народаў да СПАДАРА таго дня, і будуць Імне людам, і Я буду жыць сярод цябе, і ты даведаешся, што СПАДАР войска ў паслаў Мяне да цябе.
Гэтак кажа СПАДАР: "Зьвярнуся Я да Сыёну й буду жыць у Ерузаліме, і будзе звацца Ерузалім местам праўды, і гара СПАДАРА войскаў — сьвятою гарою".
І прывяду іх, і будуць яны жыць у Ерузаліме, і будуць Імне людам, а Я буду ім Богам у праўдзе а справядлівасьці".
А цяпер ня так, як за пярэдніх дзён, Я буду да астачы гэтага люду, — агалашае СПАДАР войскаў; —
І Я разьлягуся табарам каля дому Свайго дзеля войска, дзеля таго, хто праходзе, і дзеля таго, хто зварачаецца, і ня пройдзе больш перазь іх уцісканьнік; бо цяпер я буду бачыць ачыма Сваіма.
Бо Я ня буду болей жалець жыхараў зямлі, — агалашае СПАДАР, — але, гля, Я перадам людзёў, кажнага ў руку прыяцеля ягонага і ў руку караля ягонага, і яны будуць разіць зямлю, і Я ня выбаўлю з рукі іхнае».
І буду пасьціць чараду зарэзу, вас, бедная чарада! І вазьму Сабе два пасахі, адзін Я назваў харашынёю, а другі назваў чарэсламі, і буду пасьціць чараду.
І скажу: «Ня буду пасьціць вас: здыхаючая — хай здыхае, і гінучая — хай гіне, а засталыя хай ядуць мяса адна аднае».
І станецца таго дня, што Я буду шукаць зьнішчыць усі народы, што выступяць супроці Ерузаліму.
І дабліжуся да вас дзеля суду, і буду борздым сьветкаю на чараўнікоў а на чужаложнікаў а на хвальшыва прысягаючых а на ўціскаючых найміта ў заплаце, удаву а сірату а на тых, што адпіхаюць чужаземца і не баяцца Мяне, кажа СПАДАР войскаў.
