Я абвяшчаю пастанову: Ягова сказаў Мне: Ты Мой Сын, сягоньня Я спарадзіў Цябе!
Устань, Ягова! Ратуй мяне, Бог мой! Бо Ты б’еш ворагаў маіх па сківіцах, Ты крышыш зубы бязбожнікам.
Зваж на голас галашэньня майго, Валадару мой і Божа мой, бо да Цябе малюся.
Спазаранку пачуй, Ягова, голас мой; на досьвітку стану ў малітве перад Табою і буду чакаць.
Ягова, Божа мой! у Цябе я шукаю прытулак! Выратуй мяне ад усіх маіх перасьледавацеляў і вызвалі мяне,
Ягова, Божа мой! калі я ўчыніў гэткае, калі бяззаконьне да рук маіх прыляпілася,
Шчыт мой трымае Бог, Які ратуе шчырых сэрцам.
Бо Ты ўчыніў суд мой і справу маю завяршыў; Ты сядзіш на Пасадзе, як справядлівы Судзьдзя.
Дакуль му́шу перажываць клопаты ў маёй душы, перажываць тугу́ ў сэрцы маім кожны дзень? Дакуль мой вораг будзе ўзвышацца нада мною?
Глянь і выслухай мяне, Ягова, Божа мой! Прасьвятлі вочы мае, каб я ня заснуў сьмяротным сном,
каб ня сказаў мой вораг: я перамог яго! каб перасьледавацелі мае ня радаваліся, калі я пахіснуся.
Ня маюць усьведамленьня ўсе злачынцы, якія пажыраюць народ мой, як ядуць хлеб? Ягову ж ня прыклікаюць.
Міхтам Давідаў. Барані мяне, Божа, бо ў Табе мой прытулак.
Я сказаў Ягову: «Ты ёсьць мой Госпад. Усё, што ўва мне добрае ёсьць, — толькі Ты».
Ягова ёсьць удзел маёй Спадчыны і майго келіха. Ты гарантуеш мне мой лёс.
Малітва Давідавая. Зваж, Ягова, на справядлівасьць маю! Зваж на лямант мой! Прыхілі Вуха Тваё да малітвы маёй з вуснаў няманлівых!
Ад Аблічча Твайго няхай выйдзе прысуд мой; Вочы Твае бачаць справядлівасьць (маю).
Ягова! скала мая і крэпасьць мая, і мой Збавіцель, мой Пераможца, мая няпахісная скала, на якой я знаходжу прытулак, мой шчыт і рог збаўленьня майго, мая высокая вежа!
У бядзе маёй пагукаў я Ягову і залямантаваў я да Бога майго. Са Сваёй Сьвятыні пачуў Ён голас мой, і енк мой дайшоў да Вушэй Ягоных.
і Ты запаліш сьветач мой. Ягова, Бог мой, прасьвятляе цемру маю;
Бог, Які падпярэзвае мяне сілай і шлях мой робіць бяззаганным,
Ты пашыраеш крок мой, і ня хістаюцца ногі мае.
мой Збавіцель ад маіх ворагаў. Так, перад тымі, якія паўстаюць супраць мяне, Ты ўзьнёс мяне. Ад чалавеку гвалту Ты вызваляеш мяне.
Хай будуць словы вуснаў маіх і помыслы сэрца майго даспадобы перад Абліччам Тваім, Ягова, Скала мая і Збаўца мой!
Божа Мой! Божа Мой! Чаму Ты пакінуў Мяне? Далёкі ад ратунку Майго, ад слоў стагна́ньня Майго?
Божа Мой! Я клічу ўдзень, і Ты ня адказваеш, і ўначы, і няма Мне супакою.
На Цябе Я пакінены ад улоньня (маткі), ад чэрава маткі Маёй Ты ёсьць Мой Бог!
Сіла Мая высахла, як чарапок, язык Мой прыліп да паднябеньня Майго. І ў пыл сьмерці кладзеш Ты Мяне;
Псальм Давідавы. Ягова ёсьць Пастух мой. Нічога мне ня будзе бракаваць.
Ты рыхтуеш перада мною стол перад абліччам уціскальнікаў маіх. Ты намасьціў алеем галаву маю. Келіх мой напоўнены да краёў.
Божа мой! На Цябе спадзяюся я. Ня дай мяне асароміць! Ня дай ворагам маім быць пераможцамі нада мною!
Дзеля Імя Твайго, Ягова, даруй грэх мой, бо ён вялікі.
Псальм Давідавы. Ягова ёсьць сьвятло маё і ратунак мой: каго мне баяцца? Ягова ёсьць ахова жыцьця майго: каго ж мне палохацца?
Пачуй, Ягова, голас мой! Я гукаю да Цябе. Зьлітуйся нада мною і выслухай мяне!
Бо бацька мой і маці мая пакінулі мяне, але Ягова прыйме мяне.
Ягова ёсьць мая сіла і мой шчыт. На Яго спадзяецца маё сэрца, і (Ён) мне дапамог. Таму ўрачыста радуецца маё сэрца. І я ўсхваляю Яго маёю песьняй.
Ягова, Божа мой! я крычаў да Цябе, і Ты аздаравіў мяне.
Мой лямант Ты абярнуў у скокі, Ты ськінуў зь мяне рызьзё і падперазаў мяне радасьцяй,
каб слава Табе сьпявала і ня маўчала. Ягова, Божа мой, буду славіць Цябе вечна.
У Тваю Руку перадаю Дух Мой. Ты збавіў Мяне, Ягова, Ты Бог праўды.
Але я, я спадзяюся на Цябе, Ягова. Я кажу: «Ты ёсьць мой Бог».
Быццам бы гэта быў мой сябра, быў мой брат, так хадзіў я жалобна. Як той, што аплаквае матку, хадзіў я згорбіўшыся і панурыўшы галаву.
Мой Госпад, як доўга Ты будзеш яшчэ на гэта глядзець? Адвядзі душу́ маю ад іхных злачынстваў, ад маладых ільвоў маю адзінокую!
Прабудзіся і ўстань за маю правату, Бог мой і Госпад мой, за маю справядлівую справу!
Судзі мяне паводля Тваёй справядлівасьці, Ягова, Божа мой! І хай яны ня пацяшаюцца зь мяне!
Хай мой язык хва́ліць Тваю справядлівасьць і сла́віць Цябе ўвесь дзень.
Няма цэлага мейсца на целе маім праз гнеў Твой; няма міру касьцям маім праз грэх мой,
Мой Госпад, перад Табою ўсё маё жаданьне, ды ўздыханьне маё перад Табой ня ўкрыта.
бо на Цябе, Ягова, спадзяюся я. Ты мой Госпад і Бог мой! адкажаш мне,
бо я блізкі да таго, каб спаткнуцца, і боль мой заўжды перада мной,
дык вызнаю грэх мой. І я ў глыбокай скрусе праз грэх мой.
Ня пакінь мяне, Ягова, Бог мой, ня будзь далёка ад мяне!
Пасьпяшайся мне дапамагці, мой Госпад, маё выратаваньне!
Я быў зьнямеўшым у маўчаньні, маўчаў нават пра добрае; але боль мой стаўся разварушаным.
Дай знаць мне, Ягова, пра канец мой, і які лік дзён маіх; каб я ведаў, які даўгавечны я.
Вось! як пядзі Ты даў мне мае дні, і век мой, як нішто прад Табою. Сапраўды, адна марнасьць ёсьць усякі чалавек, як бы ён цьвёрда ня стаяў. Зэля.
А цяпер, чаго я чакаю, мой Госпад? Надзея мая — на Цябе!
Пачуй, Ягова, малітву маю, прымі да Слыху Твайго мой крык! Ня маўчы на сьлёзы мае, бо я прыхадзень у Цябе, чужынец, як і ўсе ба́цькі мае.
Моцна чакаў Я на Ягову, і Ён нахіліўся да Мяне і пачуў Мой крык аб дапамозе.
Многае Ты зрабіў, Ягова, Божа Мой, цуды Твае і думкі Твае пра нас. Няма Табе роўных. Хацеў бы Я аб іх апавяшчаць і гаварыць, але занадта многа іх, каб пералічыць.
волю Тваю выканаць, Божа Мой, Я моцна жадаю. І Закон Твой у сярэдзіне нутра Майго.
А Я гаротны і ўбогі. Але Госпад клапоціцца пра Мяне. Ты — дапамога Мая і Ратунак Мой. Божа Мой, ня марудзь!
Нават чалавек, які жыў мірна са мною, на якога я спадзяваўся, які еў мой хлеб, падняў супраць мяне пяту.
Праз тое я пазна́ю, што Ты маеш спрыяньне да мяне, калі вораг мой ня будзе мець нада мною перамогі.
Мой Божа, душа́ мая прыгорблена ўва мне. Таму ўспамінаю пра Цябе зь зямлі Ярдану і Гэрмону, з гары Мізар.
Чаму ты засмучоная, душа́ мая, і чаму ты ўва мне спалоханая? Май надзею на Бога, бо я буду яшчэ славіць Яго, Які ёсьць парату́нак аблічча майго і мой Бог.
Чаму ты засмучоная, душа́ мая, і чаму ты ўва мне спалоханая? Май надзею на Бога, бо я буду яшчэ славіць Яго, Які ёсьць парату́нак аблічча майго і мой Бог.
А Ты Божа — Кароль мой, (дык) дай ратунак Якубу!
бо ня на лук свой я спадзяюся, і ня меч мой уратуе мяне,
Прачніся! Чаму сьпіш Ты, мой Госпад? Прачніся! Ня адкідай нас назаўсёды!
Маё сэрца ўспыхнула добрым словам. Я распавядаю пра мае справы Каралю. Язык мой, як пяро лоўкага пісара.
Слухай, народзе Мой, і Я буду прамаўляць, Ізраэль, і Я буду сьведчыць супраць цябе. Я ёсьць Бог, твой Бог.
Калі б Я быў галодны, дык ня сказаў бы табе, бо Мой ёсьць сусьвет і ўсё, што яго напаўняе.
А да бязбожніка Бог кажа: Чаму ты пераліча́еш Пастановы Мае і бярэш Мой Запавет у вусны твае?
бо я ведаю бяззаконьні мае, і грэх мой усьцяж перада мною.
Вызваль мяне ад крывавай віны, Божа, (Ты) Бог майго збаўленьня! Язык мой будзе ўрачыста славіць справядлівасьць Тваю.
Мой Госпад, расчыні мае вусны, і рот мой будзе абвяшчаць хвалу Тваю,
Няўжо ня ўрымсьцяцца бяззаконьнікі, якія пажыраюць народ Мой, быццам яны ядуць хлеб? Яны Бога ня прызываюць.
Дык вось! Бог успаможнік мой. Мой Госпад ёсьць падтрымка душы маёй.
Зьнішчы (іх) мой Госпад! струшчы іхныя языкі! бо я бачу гвалт і згрызоты ў месту.
але (ты) чалавеча, як я, мой сябра і мне блíзкі,
Увечары, ураніцы і апоўдні я буду жалобна маліцца і стагнаць, і Ён чуе голас мой.
Я буду вызнаваць Цябе, мой Госпад, сярод народаў, я буду пець Табе сярод народаў,
Вызвалі мяне ад маіх ворагаў, Божа мой! Зрабі мяне нядаступным для тых, што паўстаюць супраць мяне!
Ня забівай іх, каб (і) народ мой ня забыў гэтае. Праз Магутнасьць Тваю пакінь іх блукаць і кінь іх долу, Госпад мой, шчыт наш.
Сіла мая! Табе буду пець і іграць. Бо Бог ёсьць мая высокая крэпасьць, мой Бог міласэрны.
Мой Галаад і Мой Манаса, і Яхрэм — крэпасьць Маёй Галавы; Юда — бэрла Маё!
Мааб — умывальная шаля Мая; на Адом кіну абутак Мой, Пілíстэя, радуйся аба Мне.
Пачуй, Божа, мой лямант! Зваж на маю малітву!
Сапраўды, Ён ёсьць Скала мая і маё выратаваньне, мой няпрыступны прытулак. Я ня пахіснуся больш.
Сапраўды, Ён ёсьць Скала мая і маё выратаваньне, мой няпрыступны прытулак. Я ня пахіснуся.
У Богу маё выратаваньне і слава мая. Скала сілы маёй і прытулак мой — у Богу.
і Тваё, мой Госпадзе, міласэрдзе, бо Ты, Ты адплаціш кожнаму чалавеку паводля ягоных учынкаў.
Божа! Ты Бог мой. Я шукаю Цябе ад золку. Па Табе прагне душа мая. Па Табе ту́жыць цела маё ў зямлі пустой, высахлай і бязводнай.
якія вымавілі вусны мае, і якія гукаў рот мой ва ўціску маім.
Мой Госпад дае Слова. Вястуноў дабравесьця ёсьць вялікае войска.
Калясьніцаў Божых дзясяткі тысячаў, тысячы і тысячы. Мой Госпад ёсьць сярод іх: Сінай у сьвятасьці.
Няхай будзе багаславёны мой Госпад! З дня на дзень Ён прыносіць для нас бярэма, Бог, Які ёсьць наш паратунак. Зэля.
Мой Госпад сказаў: «Я вярну (іх) з Баша́ну, вярну з глыбіняў мора,
Мой Госпад, Ягова войскаў! Хай ня будуць пасаромленыя празь мяне тыя, якія на Цябе спадзяюцца. Няхай ня будуць празь мяне пасаромленымі тыя, якія шукаюць Цябе, Бог Ізраэля! —
Ты,Ты ведаеш ганьбу маю і сорам мой, і зьнявагу маю. Перад Табою ўсе прыгнятальнікі мае.
А я зьняважаны і ўбогі. Божа, пасьпяшы да мяне! Ты мая дапамога і мой Збаўца. Ягова! Ня марудзь!
Божа мой, вызвалі мяне з рукі бязбожніка, з рукі крыўдніка і ўціска́льніка,
бо Ты Надзея мая, Госпад мой; Ягова, Спадзяваньне маё ад юнацтва майго,
Мой рот напоўнены хвалой Табе, шанаваньнем Цябе ўвесь дзень.
Божа, ня аддаляйся ад мяне! Божа мой, пасьпяшайся мне на дапамогу!
Мой рот будзе абвяшчаць справядлівасьць Тваю, цэлы дзень — збаўленьне Тваё, бо я ня ведаю ліку ім.
А я буду ўсхваляць Цябе і Праўду Тваю на псалтыры, Божа мой, і іграць Табе на гарпе, о Сьвяты Ізраэляў.
Таксама язык мой будзе ўвесь дзень абвяшчаць пра справядлівасьць Тваю, бо будуць пасаромленымі, будуць пакрыты ганьбай тыя, што шукаюць майго няшчасьця.
Як сном пасьля абуджэньня, так Ты, мой Госпадзе, падняўшыся, пагрэбуеш вобразам іхным.
Але Бог ёсьць Кароль мой здаўна, Які чыніць збаўленьні сярод зямлі.
Голас мой да Бога, і я гукаю! Голас мой да Бога, і Ён схіляе вуха да мяне.
Успамінаю я пра Бога і стагну́. Я разважаю, а дух мой прыгне́чаны. Зэля.
Я ўспамінаю маю струнную ігру ўначы, разважаю ў сэрцы маім, і дух мой старанна дасьледуе.
Няўжо мой Госпад адкіне навекі? І няўжо Ён напе́рад больш ня будзе спагада́ць?
Навука Асапава. Слухай, народзе мой, навуку маю! Нахіліце вуха вашае да слоў вуснаў маіх!
Мой Госпад прачнуўся, быццам нехта сьпячы, быццам волат, які ад віна радасна крычыць;
І вярні нашым суседзям сямікроць у ўлоньне іхнае іхную зьнявагу, чым яны Цябе зьнява́жылі, мой Госпад.
Слухай, народзе Мой! Я буду сьведчыць табе: Ізраэлю, каб ты толькі паслухаўся Мяне!
Але народ Мой ня паслухаўся Голасу Майго. І Ізраэль ня ўпакорваўся Мне.
О, каб народ Мой паслухаўся Мяне, і каб Ізраэль пайшоў Маім шляхам!
Божа мой! Зрабі іх падобнымі да пустазельля, як салому перад абліччам ветру.
Нават верабей знайшоў дом, і ластаўка гняздо для сябе, дзе яна сваіх птушанятак укладае, ля Тваіх ахвярнікаў, Ягова войскаў, мой Каролю і Божа мой!
Захавай душу́ маю, бо я дабрачэсны. Ратуй Ты, Божа мой, слугу Твайго, які на Цябе спадзяецца.
Будзь да мяне міласэрным, мой Госпад, бо ўвесь дзень я да Цябе гукаю.
Узрадуй Ты душу́ слугі Твайго, бо да Цябе, мой Госпад, узношу я душу́ маю;
Бо Ты, мой Госпадзе, ёсьць добры і прабачлівы і багаты на міласэрнасьць да ўсіх, хто Цябе прыклікае.
Няма падобнага Табе, мой Госпадзе, сярод багоў, і няма нічога роўнага Тваім дзеям.
Усе народы, якія Ты стварыў, прыйдуць і ўпадуць ніцма перад Абліччам Тваім, мой Госпадзе, і праславяць Тваё Імя,
Я буду славіць Цябе, Госпад мой, Бог мой, усім маім сэрцам і славіць Тваё Імя вечна;
Але Ты, мой Госпад, Усемагутны, міласэрны і літасьцівы, марудны на гнеў але багаты на дабрыню і праўду.
Ён будзе клікаць Мяне: «Ты мой Бацька, мой Бог і Скала выратаваньня майго.»
Навек Я захаваю яму Міласэрнасьць Маю, і Мой Запавет зь ім застанецца цьвёрдым.
Калі сыны ягоныя пакінуць Закон Мой і ня будуць хадзіць паводля Наказаў Маіх,
Успомні, які кароткі мой век. На якую марнасьць стварыў Ты ўсіх сыноў чалавечых!
Дзе Твае былыя міласэрнасьці, мой Госпад, якімі Ты прысягаў Давіду ў вернасьці Тваёй?
Прыпомні, мой Госпад, ганьбу на Тваіх слуг, якую я нашу ў грудзёх маіх ад усіх моцных народаў,
Малітва Масея, чалавека Божага. Госпадзе мой, Ты быў нам прыстанішчам з роду ды ў род.
Я скажу Ягове: «(Ты) сховішча маё і цытадэль мая, Бог мой.» На Яго я спадзяюся.
Сапраўды, Ты, Ягова, мой прытулак. (Чалавек, шчасьлівы ты, што) Найвышэйшага ты выбраў прытулкам сваім.
А мой рог Ты ўзьнімеш, як (рог) адзінарога. Мяне памазаваюць сьвежым алеям.
Але Ягова стаўся мне высокай цытадэльлю, Бог мой — скалой майго прытулку.
Таму і пакляўся Я ў гневе Маім: «яны ня ўвойдуць у Супакой Мой!»
Сэрца маё пабíта і высахла, як трава, ажно я забываюся есьці мой хлеб.
Я кажу: Божа мой! Ня забяры мяне ў палове дзён маіх.» — «Гады Твае трываюць ад пакаленьня да пакаленьня.
Багаславі душа мая Ягову! Ягова, Бог мой, Ты надзвычайна вялікі. У бляск і гонар апрануты Ты;
Хай будзе прыемным Яму мой роздум. (Я) буду радавацца ў Ягове.
Мой Галаад, Мой Манаса, і Яхрэм — крэпасьць Маёй Галавы; Юда — бэрла Маё.
Мааб — умывальная шаля Мая; на Адом кіну абутак Мой; над Пілістэяй Я буду радавацца».
Але Ты, Ягова, мой Госпад, абыйдзіся са мною дзеля Імені Твайго. Паколькі міласэрнасьць Твая ёсьць добрая, выратуй мяне,
Памажы мне, Ягова, Бог мой! Уратуй мяне паводля міласэрнасьці Тваёй,
Мой Госпад ёсьць праваруч Цябе. Ён трушчыць каралёў у дзень Ягонага гневу.
Я люблю (Ягову), бо Ягова пачуў голас мой, маленьні мае,
Ты мой Бог, і я буду Цябе славіць. Божа мой, я буду Цябе ўзвышаць.
Як люблю я Закон Твой! Ён ёсьць мой роздум увесь дзень.
Ты ёсьць сховішча маё і шчыт мой. Я спадзяюся на Слова Тваё.
Пачуй голас мой паводля Міласэрнасьці Тваёй. О Ягова, ажыві мяне паводля Прысуду Твайго.
Язык мой будзе апяваць Слова Тваё, бо ўсе Загады Твае — Справядлівасьць.
Мой Госпад! пачуй голас мой! Няхай Вушы Твае будуць уважлівымі да голасу маленьня майго.
Калі Ты, о Ягова, мой Госпад, будзеш па́мятаць грахі, хто выстаіць?
Калі сыны твае захаваюць Запавет Мой і Сьведчаньні Мае, якім Я іх навучу: дык і іхныя сыны вечна сядзецьмуць на троне тваім», —
Хай прыліпне язык мой да паднябеньня майго, калі я ня буду помніць цябе, калі я ня пастаўлю Ярузалім вышэй за найвышэйшую радасьць маю.
Мой (вельмі далёкі) зародак бачылі Вочы Твае; і ў Тваёй кнізе былі запісаны ўсе дні, якія мусяць быць створанымі, калі ніводнага зь іх яшчэ ня было.
Я сказаў Ягове: «Ты — Бог мой. Пачуй, о Ягова, голас маленьняў маіх.
О Ягова, мой Госпад, (Ты) сіла ратунку майго, Ты пакрыў галаву маю ў дзень бітвы.
Псальм. Давідавы. О Ягова, я клічу Цябе. Пасьпяшайся да мяне! Зваж на голас мой, калі я Цябе клічу.
Але на Цябе, Ягова, Госпад мой, (ськіраваны) вочы мае. У Цябе знаходжу сховішча. Ня спустошы душы маёй.
Калі зьнямагае ўва мне дух мой, Ты ведаеш сьцежку маю. На дарозе, якой я іду, яны тайком палажылі мне пастку.
Я гукаю да Цябе, о Ягова, (і) кажу: «Ты ёсьць маё сховішча, удзел мой у зямлі жывых!»
Зваж на енк мой, бо я вельмі зьнямоглы. Вырві мяне ад маіх перасьледнікаў, бо яны дужэйшыя за мяне.
Зьнямагае ўва мне дух мой. Сэрца маё здранцьвела ўнутры мяне.
Хутчэй выслухай мяне, о Ягова! Дух мой зьнямагае. Ня хавай Аблічча Твайго ад мяне, каб я ня стаўся падобным да тых, што зыходзяць у магілу.
Вучы мяне спаўняць Волю Тваю, бо Ты — мой Бог. Хай добры Твой Дух вядзе мяне ў зямлю справядлівасьці.
мая Міласэрнасьць і мая Цытадэль, мая высокая Вежа і мой Выратавальнік, мой Шчыт і Той, у Каго я бяру прытулак, Які ўпакорвае мне мой народ!
Хвалебная песьня Давідавая. Я буду Цябе ўзвышаць, Божа мой, Каро́лю (мой), Імя Тваё буду славіць у вяках вякоў.
Хай рот мой вымаўляе хвалу Ягове. І хай усякае цела багаслаўляе Ягонае Сьвятое Імя ў вяках вякоў.
і ты, Бэтляем, зямля Юдзіна, нічым ня меншы сярод (другіх) вобласьцяў Юдавых, бо з цябе выйдзе Правадыр, Які будзе пасьвіць народ Мой, Ізраэля.
і вось Голас зь Нябёсаў гаворачы: Гэты ёсьць Сын Мой Любасны, Якому спагадаю.
і кажучы: Госпадзе! слуга мой ляжыць дома спаралізаваны страшэнна пакутуючы.
І, адказаўшы, сотнік сказаў: Госпадзе! я ня варты, каб Ты ўвайшоў пад мой дах, але скажы толькі слова, і слуга мой будзе аздароўлены.
Бо Ярмо Маё карыснае, і Цяжар Мой лёгкі.
вось Юнак Мой, Якога Я выбраў, Улюблены Мой, Якога ўпадаба́ла Душа́ Мая. Ускладу́ Дух Мой на Яго, і абвесьціць народам суд.
Ён жа адказаўшы сказаў: усякая расьліна, якую ня пасадзіў Ба́цька Мой Нябесны, будзе выкаранена.
І адказаўшы Ісус сказаў яму: шчасьлівы ты, Сымон, сын Ёны, бо ня цела і кроў адкрылі табе (гэтае), але Ба́цька Мой, Які ёсьць у Нябёсах.
Калі ён яшчэ гаварыў, вось, воблака сьветлае асланіла іх; і вось Голас із воблака гаворыць: Гэты ёсьць Сын Мой улюблены, Якога Я моцна ўпадабаў; Яго слухайце!
Так і Ба́цька Мой Нябесны зробіць вам, калі ня даруеце кожны брату свайму ад сэрца свайго правінаў ягоных.
Яны кажуць яму: ніхто нас ня наняў. (Ён) кажа ім: ідзіце і вы ў вінаграднік (мой) і атрымаеце па справядлівасьці.
І кажа ім: напісана: Дом Мой Домам малітвы назва́ны будзе. А вы зрабілі Яго (Дом Мой) прытонам для разбойнікаў.
(І) ён зноў паслаў другіх рабоў, кажучы: скажыце запрошаным: вось (я) прыгатаваў абед мой, быкі мае і (усё) што ўкормлена зарэзаны, і ўсё гатова. Прыходзьце на вясельле.
і вітаньні на плошчах, і каб людзі называлі іх: вучыцель мой! вучыцель мой!
А пра дзень гэны і гадзіну ніхто ня ведае, нават і Ангелы нябесныя, а толькі Ба́цька Мой адзін.
Калі ж гэны нягодны раб скажа ў сэрцы сваім: марудзіць гаспадар мой зь вяртаньнем,
Ён жа сказаў: пайдзеце ў места да такога і такога і скажыце яму: Настаўнік кажа: час Мой блізкі; у цябе зро́блю Пасху з вучнямі Маімі.
І, адыйшоўшыся трохі ўпаў на Аблічча Сваё, маліўся і гаварыў: Тата Мой дарагі! калі магчыма няхай абміне Мяне чара гэтая; аднак, ня як Я хачу, але як Ты!
Ізноў, адыйшоўшыся другі раз памаліўся кажучы: Тата Мой дарагі! калі ня можа чара гэтая абмінуць Мяне, каб (Мне) ня піць яе, няхай станецца Воля Твая!
А каля дзявятай гадзіны загаласіў Ісус моцным голасам, кажучы: Элі! Элі! лама сабахтанí? гэта ёсьць: Божа Мой! Божа Мой! чаму (Ты) Мяне пакінуў?
і Голас быў зь Нябёсаў: Ты ёсьць Сын Мой любасны, Якім (Я) задаволены.
Бо хто б ні выканаў волю Бога, ён ёсьць брат Мой і сястра Мая і матка.
І зьявілася воблака, якое іх ахіну́ла, і прыйшоў голас з воблака, які сказаў: Гэты ёсьць Сын Мой Любасны; Яго слухайце.
І вучыў, кажучы ім: ці ня напісана: Дом Мой Домам малітвы будзе названы для ўсіх народаў? — А вы зрабілі зь Яго логва разбойнікаў.
І казаў: Тата Мой дарагі! Усё магчыма Табе. Пранясі чару гэтую міма Мяне, але ня чаго Я хачу, але чаго Ты.
А на дзявятай гадзіне загаласіў Ісус моцным голасам, кажучы: Элоі, Элоі! ламма сабахтані? што азначае ў перакладзе: Бог Мой! Бог Мой! дзеля чаго (Ты) Мяне пакінуў?
і ўзрадаваўся дух мой у Богу Збавіцелю маім,
і зыйшоў на Яго Дух Сьвяты ў цялесным выглядзе, як галуб, і быў голас зь неба, ка́жучы: Ты Сын Мой улюблены, Цябе (Я) упадабаў!
Дык Ісус пайшоў зь імі. І ўжо Ён знаходзіўся нідалёка ад дому. Сотнік паслаў да Яго сяброў, кажучы Яму: Госпадзе, ня турбуйся, бо я ня варты, каб (Ты) увайшоў пад дах мой;
таму і сябе самога (я) ня палічыў вартым прыйсьці да Цябе; але скажы слова, і выздаравее слуга мой.
І быў з хмары Голас, гаворачы: Гэты ёсьць Сын Мой узьлюблены, Яго слухайце.
Ён жа, жадаючы сябе апраўдаць, сказаў Ісусу: а хто мой бліжні?
бо сябра мой з дарогі зайшоў да мяне, і ня маю, чаго даць яму;
Калі нячысты дух выйдзе з чалавека, (то) блукае па бязводных мясцох, шукаючы супакою, і, ня знаходзячы, кажа: вярнуся ў дом мой, адкуль выйшаў;
Калі ж раб той скажа ў сэрцы сваім: марудзіць гаспадар мой прыйсьці, і пачне біць слуг і служанак, і есьці і піць, і напівацца;
І сказаў гаспадар рабу: выйдзі на дарогі і каля платоў і ўгавары прыйсьці, каб напоўніўся дом мой.
бо гэты мой сын быў мёртвы і ажыў, і быў згублены і знайшоўся. І пача́лі весяліцца.
Тады аканом сказаў сам сабе: што (мне) рабіць, бо гаспадар мой адбірае ў мяне аканомства? капаць ня магу, жабраваць саро́млюся;
І ён, загаласіўшы, сказаў: тата Абрагаме! зьлітуйся нада мною і пашлі Лазара, каб (ён) абмачыў канец пальца свайго ў вадзе і астудзіў язык мой, бо (я) мучуся ў полымі гэтым.
кажучы ім: напісана: Дом Мой ёсьць Дом малітвы, а вы яго зрабілі лагвом разбойнікаў (Гісая 56:7; Яр. 7:4).
І Я прызначаю вам, як прызначыў Мне Бацька Мой — Валадарства,
кажучы: Тата Мой! о, каб Ты зажадаў пранесьці гэту чару міма Мяне! Аднак ня Мая воля, але Твая хай станецца.
Ісус жа казаў: Тата Мой! Даруй ім, бо (яны) ня ведаюць, што робяць. І тыя, што дзялілі вопраткі Ягоныя, кінулі жэрабя.
І, загаласіўшы моцным голасам, Ісус сказаў: Тата Мой! у Рукі Твае аддаю Дух Мой. І, сказаўшы гэтае, аддаў Дух.
Кажа ёй Ісус: што Мне і табе, жанчына? Яшчэ ня прыйшо́ў час Мой.
Ісус жа адка́заваў ім: Бацька Мой дагэтуль робіць, і Я раблю.
Я нічога ня магу́ рабіць Сам ад Сябе; як чую, (так і) суджу, і Суд Мой — справядлівы, бо ня шука́ю Маёй волі, але Волі Таго, Хто паслаў Мяне, Ба́цькі.
Сказаў жа ім Ісус: Праўду, Праўду кажу вам: ня Масе́й даў вам хлеб ізь Неба, але Бацька Мой дае вам Сапраўдны Хлеб ізь Неба;
Тады кажа ім Ісус: Мой час яшчэ ня прыйшо́ў, ваш жа час заўсёды ёсьць гатовы;
Вы ўзыходзьце на гэтае сьвята, Я яшчэ ня ўзыхо́джу на гэтае сьвята, бо час Мой яшчэ ня спо́ўніўся.
А калі і суджу Я, Суд Мой ёсьць Праўдзівы, бо Я ёсьць ня адзíн, але Я і Бацька, Які паслаў Мяне.
Сказаў тады ім Ісус: калі (вы) падыймеце Сына Чалавечага, тады даведаецеся, што Я ёсьць (Ён), і (што) ад Сябе Самога ня раблю нічога, але як наўчыў Мяне Бацька Мой, так кажу.
Хто з вас дакажа Мой грэх? Калі ж Я Праўду кажу, чаму вы ня ве́рыце Мне?
Адказаў Ісус: калі Я выслаўляю Сам Сябе, (то) Слава Мая ёсьць нішто. Ёсьць Ба́цька Мой, Той, Хто выслаўляе Мяне, пра Якога вы кажаце, што Ён Бог ваш.
Абрагам, ба́цька ваш, рады быў, каб бачыць Дзень Мой; і ўгледзіў і ўсьцешыўся.
І іншых авечак Я маю, што ня ёсьць з гэтага двара, і гэных Мне трэба прывесьці, і Голас Мой (яны) пачуюць. І станецца адно стада, (і) адзін Пастыр.
Авечкі Мае слухаюць Голас Мой, і Я ведаю іх, і яны йдуць за Мною,
Бацька Мой, Які даў (іх) Мне, вялікшы (за) ўсіх, і ніхто ня мо́жа вырваць (іх) із рукі Бацькі Майго.
Тады Марта сказала Ісусу: Госпадзе! каб Ты быў тут, брат мой ня памёр бы.
А Марыля, як прыйшла (туды), дзе быў Ісус, (і) угледзіўшы Яго, упала да Ног Ягоных, кажучы Яму: Госпадзе! каб Ты быў тут, ня памёр бы мой брат.
І вось узялі камень, дзе быў ляжаў нябожчык. Ісус жа ўзьвёў вочы да Вышыні і сказаў: Тата Мой, дзякую Табе, што Ты пачуў Мяне.
Калі хто Мне служыць, (няхай) ідзе за Мною, і дзе Я ёсьць, там і слуга Мой будзе; і калі хто Мне служыць, ушануе яго Бацька (Мой).
Цяпер Душа Мая моцна ўсхвалявана; і што Я скажу? Тата Мой, збаў Мяне ад гэтае гадзіны, але дзеля гэтага Я прыйшоў на гадзіну гэтую.
Тата Мой, услаў Імя Тваё! зыйшоў тады Голас зь Неба: і ўславіў, і яшчэ ўслаўлю.
Адказаў Ісус і сказаў яму: калі хто любіць Мяне, споўніць Слова Маё; і Бацька Мой палюбіць яго; і Мы прыйдзем да яго і зробім Сялібу ў яго.
Мір пакідаю вам, Мір Мой даю вам; ня та́к, як сьвет дае, Я даю вам (Мір Мой). Няхай ня трыво́жыцца сэрца вашае і ня баíцца.
Вы пачулі, што Я сказаў вам: адыходжу (ад вас) і прыходжу да вас. Калі (б) вы любілі Мяне, (вы) радаваліся б, што Я сказаў: іду да Бацькі, бо Бацька Мой ёсьць большы за Мяне.
Я ёсьць запраўдная Вінаградная Лаза, а Бацька Мой ёсьць Вінаградар.
У гэтым уславіцца Бацька Мой, калі (вы) прынясецё багаты Плод і будзеце Маімі вучнямі.
Гэтае сказаў Ісус і падняў вочы Свае да Неба і сказаў: Тата Мой! надыйшла гадзіна: услаў Сына Твайго, каб і Сын Твой уславіў Цябе;
І цяпер услаў Мяне Ты, Тата Мой, у Цябе Самога тэй Славаю, якую Я меў у Цябе раней існаваньня сьвету.
І Я ўжо — ня на сьве́це, але яны — на сьвеце, Я ж да Цябе іду. Тата Мой Сьвяты! Захавай іх у Імя Тваё, тых, якіх Ты Мне даў, каб (яны) былі адно, як (і) Мы.
Каб усе былі адно: як Ты, Тата Мой, ува Мне, і Я ў Табе, каб і яны былі адно ў Нас, каб уверыў сьвет, што Ты паслаў Мяне.
Тата Мой! каго Ты Мне даў, хачу, каб і яны былі са Мною, там, дзе Я, каб бачылі Славу Маю, якую Ты Мне даў, бо палюбіў Мяне раней заснаваньня сьвету.
Тата Мой Справядлівы! і сьвет Цябе ня пазна́ў, але Я пазна́ў Цябе, і яны пазналі, што Ты паслаў Мяне.
Тады Ісус ізноў сказаў ім: Мір вам! Як паслаў Мяне Бацька (Мой), гэтак і Я пасылаю вас.
Потым кажа да Хамы: дай сюды палец твой і паглядзі Рукі Мае; і дай руку тваю, і ўкладзі (яе) у Бок Мой; і ня бу́дзь няве́ручым, але веручым.
І адказаў Хама і сказаў Яму: Госпадзе мой і Божа мой!
Таму ўзрадавалася сэрца маё, і ўзьвесяліўся язык мой, да таго ж, нават цела маё будзе жыць у надзеі,
Госпад кажа: Неба — Пасад Мой, зямля — падножжа Ног Маіх. Які дом пабудуеце Мне? ці якое мейсца (для) супачынку Майго?
і бíлі камнямі Сьцяпана, які маліўся і гаварыў: Госпадзе Ісусе, прымі дух мой!
бо яго Бог выканаў дзецям іхным, нам, ускрасіўшы Ісуса, як і напíсана ў Псальме другім: Сын Мой — Ты. Я сягоньня спарадзіў Цябе.
Калі ж (яна) была ахрышчана і (таксама) дом ейны, прасіла нас, кажучы: калі (вы) прызна́лі мяне вернай Госпаду дык увайдзеце ў дом мой і жыве́це. І пераканала нас.
Але я ніколькі ня палохаюся і ня даражу жыцьцём маім, толькі б з радасьцю закончыць шлях мой і служэньне, якое я прыняў ад Госпада Ісуса: сьведчыць пра Эвангельле Багадаці Бога.
што і зрабіў я ў Ярузаліме: узяўшы ўладу ад архірэяў, я многа сьвятых замкнуў у вастрогах, і як забівалі іх, (я) даваў голас (мой).
Як жа жыды супрацівіліся, дык я быў прыму́шаны паклікацца на кесара, (але) ня для таго, каб у чым абвінаваціць мой народ.
Вітае вас (царква, што) ў Бабілёне, выбраная разам (з вамі), і Марк, сын мой.
Бо (Ён) прыняў ад Бога Ба́цькі чэсьць і славу, калі да Яго быў прагучаўшы голас Вялізарнай Славы: Гэты ёсьць Сын Мой Любасны, у Якім усё Маё задавальненьне.
Сьведка ж мой — Бог, Якому служу (я) духам маім у Дабравесьці Сына Ягонага, што (я) безупынна ўспамінаю вас,
як і ў Госі кажа: назаву народ ня Мой, народам Маім, і нялюбую (назаву) любай.
І будзе: на тым мейсцы, дзе сказана было ім: «вы народ ня Мой», там названы будуць сынамі Бога Жывога.
Вітае вас Цімахвей, супрацоўнік мой, і Лукій, і Ясон, і Сасіпатр, родзічы мае.
Дзеля гэтага я паслаў да вас Цімахвея, які ёсьць сын мой любасны і верны ў Госпадзе, каторы напомніць вам пра мае шляхі ў Хрысьце, як я вучу ўсюды ўва ўсякай царкве.
Бо калі я малюся (нейкай нязразумелай) мовай, то дух мой моліцца, а розум мой застаецца бясплодным.
бо яны супакоілі мой і ваш дух. Дык паважайце гэтакіх.
Калі адносна Ціта, дык ён — мой супольнік, а для вас — супрацоўнік; што тычыць братоў нашых — (гэта) пасланцы цэркваў, слава Хрыстова.
каб ізноў, прыйшоўшы, ня пасароміў мяне Бог мой у вас, і каб ня аплакваць мне многіх, якія раней саграшылі і ня пакаяліся ў нячыстасьці і блудадзействе, і распусьце, якія яны ўчынілі.
Хацеў бы я быць зараз у вас і зьмяніць голас мой, таму што я ў разгубленасьці аб вас.
Гэтак, браты мае любасныя і жаданыя, радасьць і вянок мой, стойце гэтак у Госпадзе, любасныя.
А Бог мой папоўніць усякую вашую патрэбу паводля багацьця Свайго ў славе ў Хрысьце Ісусе.
Гэты загад даю табе сын (мой) Цімахвей, паводля ранейшых аб табе прароцтваў, каб ты вёў згодна зь імі добрае змаганьне,
Дык ты, сын мой, узмацняйся ў Багадаці, што ў Хрысьце Ісусе,
Бо каму з Ангелаў Ён калі-небудзь сказаў?: «Ты Сын Мой, Я сягоньня спарадзіў Цябе». І яшчэ: «Я буду Яму Ба́цькам, а Ён будзе Мне Сынам».
Таму Я прысягнуўся ў гневе Маім: “ня ўвойдуць яны ў Супакой Мой!”»
Бо ўваходзім у супакой мы, што паве́рылі, бо Ён сказаў: «Гэтак Я пакляўся ў гневе Маім: “ня ўвойдуць яны ў супакой Мой”», хаця дзеі Ягоныя былі скончаныя ўжо ад пачатку сьвету.
І ўсё ж такі (Ён гаворыць): «Ня ўвойдуць яны ў супакой Мой!»
Так і Хрыстос ня Сам Сябе праславіў, каб стаць Архірэем, але Той, Хто сказаў Яму: «Ты — Сын Мой, Я сягоньня нарадзіў Цябе»;
і забыліся пра навучаньне, якое да вас, як да сыноў, гаворыць: «Сын мой! ня грэбуй пакараньнем ад Госпада і ня журыся, калі Ён цябе дакарае.
Ведаю ўчынкі твае, і дзе ты жывеш — там, дзе пасад шата́на, і трымаеш Імя Маё ды ня адрокся ад веры Маёй нават у тыя дні, у каторыя Анціпа, сьведка Мой верны, быў забіты ў вас, дзе жыве шатан.
Вось стаю каля дзьвярэй і стукаю: калі хто пачуе голас Мой і адчыніць дзьверы, Я ўвайду да яго і буду вячэраць зь ім, і ён са Мною.
І я пачуў другі голас зь неба, гаворачы: выйдзі зь яе, народзе Мой, каб ня быць вам удзельнікам у грахох ейных, і каб ня прыняць плягаў ейных,
