бо Госпад ведае шлях пабожных, але дарога бязбожнікаў счэзьне.
Той, што жыве ў небе, сьмяецца: Госпад зьдзекуецца над імі.
Дайце мне абвясьціць, што Госпад сказаў да мяне: Ты-ж Сын Мой, сягоньня спарадзіў Я Цябе!
Кладуся я й засыпаю; і прабуджаюся, бо Госпад бароніць мяне.
Ведайце-ж, што Госпад выдзяліў Сабе пабожнага Свайго; Госпад чуе, калі гукаю да Яго.
Ты выгубляеш ілжывых; крыважаднымі й круцялямі брыдзіцца Госпад.
Адступіцеся вон ад мяне, ўсе злачынцы! Бо Госпад пачуў голас плачу майго.
Госпад выслухаў маленьне маё; Госпад прыймае малітву маю.
Госпад судзіць народы. Судзі-ж мяне. Госпадзе, паводле справядлівасьці маёй і паводле нявіннасьці маёй, што ёсьць у-ва мне!
Але Госпад існуе навекі; Ён паставіў пасад Свой, каб чыніці суд,
І будзе Госпад прыпынкам для прыгнечаных, апорай у час тугі.
Госпад даў пазнаць Сябе, учыніўшы суд; у ўчынках рук сваіх заблутаўся бязбожнік. (Зэля)
Госпад — Цар навекі, назаўсёды; пагане счэзнуць із зямлі Яго.
Госпад у сьвятым храме Сваім; Госпад, пасад Якога на нябёсах. Вочы Ягоныя бачаць, павекі Яго прыглядаюцца да сыноў чалавечых.
Госпад выпрабовывае пабожнага, але бязбожніка і таго, што гвалт любіць, ненавідзіць душа Ягоная.
Няхай-жа Госпад зьніштожыць усе вусны лісьлівыя, язык, што дзёрзка прамаўляе,
За ўцісканьне нешчасьлівых, за ўздыханьні ўбогіх паўстану цяпер, — кажа Госпад: забясьпечу таго, на каго настаўляюць сеці.
Глянуў Госпад з неба на сыноў чалавечых, каб пабачыць, ці ёсьць разумны, што Бога шукае.
Дык задрыжаць яны там ад страху, бо ёсьць Госпад сярод роду справядлівых!
Радай убогага вы пагарджаеце, але Госпад — надзея для яго.
Ах, каб-жа прыйшло збаўленьне з Сыону для Ізраіля! Калі Госпад адменіць лёс народу Свайго, усьцешыцца Якуб, і радавацца будзе Ізраіль!
Кажу я да Госпада; Ты Госпад мне; няма для мяне дабра апрача Цябе!
Госпад доля мая із спадчыны і із чары; Ты дзержыш лёс мой.
Кіраўніку хору: ад раба Гасподняга Давіда, які высказаў словы песьні гэтае да Госпада, калі Госпад вызваліў яго із рук усіх ворагаў ягоных і із рукі Саўлавае. І ён казаў:
Узьвялічваць буду Цябе, Госпадзе, сіла мая! Госпад ёсьць скала мая ў тузе маёй, мой Збавіцель!
Тады загрымеў на небе Госпад. Найвышэйшы падаў голас Свой — град і вугальле вагністае.
Яны напалі на мяне ў дзень няшчасьця майго, ды Госпад быў мне падпорай.
Дык аддзячыў мне Госпад за справядлівасьць маю, за чыстасьць рук маіх перад вачыма Ягонымі.
Ты запаліш сьветач мой; Госпад Бог мой асьвеціць цемру маю.
Жыве Госпад, і пахвалёна апора мая; і высака ўзвышаны Бог збаўленьня майго,
Каб Госпад пачуў цябе ў дзень суму! Каб засланіла цябе імя Бога Якубавага!
каб мы ўзрадаваліся збаўленьнем тваім і ў імя Бога нашага сьцяг паднялі. Каб Госпад споўніў усе просьбы твае!
Цяпер я ведаю, што Госпад спасае Памазанца Свайго; Ён адгукаецца яму з сьвятога неба Свайго праз магутную помач правіцы Сваёй.
Ты зробіш з іх печ агністую, як зьявішся; Госпад у гневе Сваім выгубіць іх, і агонь іх пажрэць.
Псальм Давідавы. (На першы дзень у тыдні.) Госпад ёсьць Пастыр мой, ні ў чым мець ня буду нястачы!
Бо Госпад паклаў асновы яго на морах — і на водах угрунтаваў яго.
Хто-ж ёсьць Цар Славы? Госпад магутны і сільны, Госпад, дужы ў барацьбе.
Хто-ж ёсьць Цар Славы? Госпад войск нябесных — Ён ёсьць Цар Славы! (Зэля)
Госпад добры й справядлівы, дык паказуе дарогу грэшнікам.
Псальм Давідавы (перад памазаньнем). Госпад ёсьць сьветласьць мая і збаўленьне маё: каго-ж мне баяцца? Госпад ахова жыцьця майго: каго-ж мне палохацца?
Бо і бацька і маці мая пакінулі мяне, а Госпад прыймае мяне.
Няхай будзе Госпад пахвалены, бо пачуў маленьне маё галоснае!
Госпад — заслона мая і мой шчыт; на Яго спадзявалася сэрца маё, і Ён успамог мяне; і ўзрадавалася сэрца маё, і песьняй маёю дзякаваць буду Яму.
Госпад — апора народу Свайму; Ён — вал, што бароніць памазанца Ягонага.
Голас Гасподні над водамі; Бог Славы загрымеў: Госпад над водамі вялікімі.
Пярун Гасподні крышыць кедры, Госпад крышыць кедры Ліванскія!
Грымот Гасподні ўстрасае пушчай, Госпад устрасае пушчай Кадэс.
Над патопам сядзеў Госпад, дый сядзеціме Госпад, як Цар, навекі!.
Госпад дасьць сілу народу Свайму, Госпад пабагаславіць народ Свой супакоем.
Багаслаўлены Госпад, што мне дзіўную ласку зьявіў у ўмацованым месцы!
Любеце Госпада, усе сьвятыя Яго! Верных бароне Госпад, але тым, што ў гордасьці жывуць, адплачвае Ён з наддаткам.
Шчасьлівы чалавек, якому не палічыць Госпад правіннасьцяў ягоных, і ў душы якога няма ілжы.
Госпад разьбіў мяркаваньні паганаў, зьнішчыў замыслы народаў.
Шчасьлівы народ, Богам якога ёсьць Госпад, — народ, што Ён выбраў на ўласнасьць Сабе.
З неба Госпад паглядае і бачыць усіх сыноў чалавечых;
Вось нешчасьлівец, які гукаў, і Госпад пачуў яго ды вызваліў яго з усіх напасьцяў.
Паспытайце й даведаецеся, які добры Госпад; шчасьлівы той чалавек, каторы ў Яго шукае патолі.
Госпад блізкі да тых, што сэрца маюць зламанае, і памагае тым, у каго душа разьбітая.
Шмат мук у пабожнага, ды Госпад з усіх яго вызваляе;
Госпад спасае душы рабоў Сваіх, і ўсе, што шукаюць патолі ў Яго, ня будуць каяцца.
Хай весяляцца й радуюцца тыя, што для мяне справядлівасьці хочуць ды няўстанна гавораць: Вялік Госпад, Які для раба Свайго жадае спакою!
Справядлівасьць Твая — быццам Божыя горы, суды Тваі — як вялізны патоп! Людзей і скаціну Ты, Госпад, хаваеш.
Госпад сьмяецца з яго, бо бача, што йдзе дзень ягоны.
Бо рукі бязбожных пакрышаны будуць, пабожных жа Госпад паддзержыць.
Ведае Госпад дні беззаганных, іх спадчына будзе навекі.
Умацоўвае Госпад крокі чалавека, калі ўпадабае дарогі ягоныя.
Калі часам упадзе, не заб’ецца, бо Госпад руку яго падтрымае.
Бо Госпад любіць праўду й сьвятых Сваіх не пакіне навекі. Несправядлівыя зьнішчаны будуць, і нашчадзь бязбожных выгублена будзе.
Госпад ня дасьць яго ў рукі ягоныя, не дапусьціць, каб быў ён засуджан, як будуць з яго спаганяць.
і Госпад ім памагае й спасе іх; Ён вызваліць іх ад бязбожных ды іх успаможа, бо ў Яго шукалі патолі.
Не пакінь мяне, Госпад і Бог мой! Не адыходзь ад мяне Ты!
Чысьлены цуды Твае і замыслы Твае, якія Ты, Госпад і Бог мой, зьдзейсьніў дзеля мяне. Нічога няма Табе роўнага. Хацеў-бы я іх абвяшчаць і казаці, ды лішне іх многа, каб мог я іх палічыць.
Няхай весяляцца й цешацца ўсе ў Табе, хто шукае Цябе; і тыя, што жадаюць спасеньня Твайго, хай гукаюць няспынна: Вялікі ёсьць Госпад!
Хоць я й нешчасьлівы й убогі, ды Госпад будзе аба мне клапаціцца. Ты — ўспамога мая і мой Спас! Ня баўся, мой Божа!
Багаслаўлены, хто на мізэрных зважае; у дзень няшчасьця Госпад спасець яго.
Госпад яго ўсьцеражэ і жыцьцё захавае яму; на зямлі ён будзе шчасьлівы, і ярасьці ворагаў Ты не аддаш яго.
Госпад яго ўзмацуе на ложку нядужным; увесь яго ложак Ты зьменіш у хваробе ягонай.
Няхай будзе пахвалены Госпад, Бог Ізраілявы, ад веку й навекі. Амін, амін!
У дзёнь Госпад зьяўляе ласку Сваю, а ўначы Яму песьня ў мяне, малітва да Бога жыцьця майго.
Хоць-бы раўлі й уздымаліся воды ягоныя, хоць-бы ад шалу ягонага горы трасьліся: з намі Госпад сілаў нябесных, крэпасьць наша — Бог Якубавы. (Зэля)
Госпад сілаў (нябесных) з намі, крэпасьць наша — Бог Якубавы. (Зэля)
Госпад, што войны спыняе ажно па край зямлі, ламае лукі й рагатыны рассякае, ды паліць агнём вазы.
Госпад сілаў з намі, крэпасьць наша — Бог Якубавы! (Зэля)
Бо страшны Госпад Найвышэйшы, вялікі Цар над усенькай зямлёй.
Узьнёсся з крыкам радасьці Бог, Госпад пры гуках трубных.
Вялік Госпад і вельмі хвалёны ў месьце нашага Бога, на сьвятой гарэ Яго.
Псальм Асапа. Бог над багамі, Госпад прамовіў і кліча зямлю ад усходу сонца да захаду яго.
Слухай, народзе Мой: Я гаварыціму. Я буду сьведчыць проці цябе, Ізраілю; Госпад, твой Бог, — гэта Я!
Дык дрыжаць яны будуць ад страху, дзе няма дзеля страху прычыны; бо Бог расьцярушыць косьці тых, што абступілі цябе. І ты асароміш іх, бо Госпад ад іх адцураўся.
Запраўды, Бог — успаможнік мой; Госпад душу маю ўзмацняе.
Я-ж буду клікаць да Бога, і Госпад мяне успаможа.
Тады павернуць наўцёкі мае ворагі, калі гукну: я ведаю тое, што Госпад за мною!
Цьвярдыня мая! Аб Табе пяяць буду, бо Госпад — Цьвярдыня мая!
Не забівай іх, каб мой народ не забыўсяі Расьцяруш іх сілай Тваёй і адкінь іх, наш Госпад і шчыт!
Сіла мая! Аб Табе я буду пяяці, бо Госпад — Цьвярдыня мая, Бог мой ласкавы!
Калі-б меў я ў думцы сваёй беззаконнае, Госпад мяне-б не паслухаў!
Сьпявайце Богу, імя Яго выслаўляйце! Дарогу рабеце Таму, што праз пустыню праносіцца, — Госпад імя Яму! — і прад абліччам Яго весяліцеся,
Госпад кліч клікнуў, і многае множства весьніц адолі было:
Чаму вы, горы шматверхія, завісна глядзіцё на гару, што Госпад выбраў яе на сялібу Сабе? Але, і навекі Госпад жыць тамака будзе.
Божых вазоў мірыяды, тысячы тысячаў Ангелаў; сярод іх Госпад, як на Сынаі, бытуе ў Сьвятыні.
Няхай будзе пахвалены Госпад! З дня на дзень Ён нас носе, Бог — наша ўспамога. (Зэля)
Бог ёсьць нам Бог спасеньня, і брамаю сьмерці Госпад Бог валадае.
Сказаў Госпад: З Базану вярну іх, дастану з глыбіняў марскіх,
Бо Госпад слухае ўбогіх і ня грэбуе тымі, што ў няволю папалі.
Бо Госпад збавіць Сыон, адбудуе Ён месты Юдэйскія, і тамака будуць сяліцца ды імі ўладаць.
Няхай будзе пахвалены Госпад, Бог Ізраіляў, што Сам Сабой робіць цуды.
Бо мае ў руцэ Госпад чару з віном, якое ў ёй пеніцца; яна поўна напою зьмяшанага, і Ён із яе налівае. Ды толькі фуз яго піць будуць бязбожнікі ўсе на зямлі.
Няўжо-ж адцураўся Госпад навекі і ня будзе больш спагадаць?
У сьвятасьці, Божа, Твой шлях; хто-ж гэткі вялікі, як наш Госпад Бог?
Дык абурыўся Госпад, пачуўшы, і ўзгарэўся агонь на Якуба, і ўзьняўся гнеў на Ізраіля
Ды быццам зо-сну прачнуўся Госпад, як той волат, што віно разварушыла яго,
Я Госпад, Бог твой, што вывеў цябе із зямлі Эгіпецкай; расчыні шырака вусны твае, і Я іх напоўню.
каб пазналі, што імя Тваё — Госпад, ды што Сам Ты над усёй зямлёй Найвышэйшы.
Бо Госпад ёсьць сонца і шчыт; Госпад ласку дае і славу, дый не адмовіць дабра аніякага тым, што ў беззаганнасьці ходзяць.
Паслухаю я, што Госпад Бог кажа: Ён гаворыць аб супакоі для народу Свайго і для пабожных Сваіх, для тых, што сэрца сваё да Яго кіруюць. (Зэля)
І абдорыць нас Госпад добрым, а зямля наша дасьць свой плод.
Любіць Госпад брамы Сыонскія больш за ўсе іншыя сялібы Якубавыя.
Аб Сыоне-ж будуць казаці: той і той нарадзіўся ў ім, і Госпад яго ўзмацняе.
Госпад напіша, сьпісуючы народы: гэты нарадзіўся ў ім. (Зэля)
Няхай будзе пахвалены Госпад навекі. Амін! Амін!
За тое, што ты казаў: Госпад — надзея мая, — ды Найвышэйшага выбраў сабе за прыпынак,
каб абвяшчаць, што Госпад справядлівы, цьвярдыня мая, і няма ў Ім няпраўды.
Госпад царуе, у веліч прыбраўся Ён. Апрануўся Госпад і падперазаўся сілай, і сусьвет умацаваў Ён, што не захістаецца.
Але Госпад у высі нябеснай дужэйшы за шум вод вялікіх, магутнейшы за хвалі марскія.
і кажуць: Ня ўгледзіць гэтага Госпад, і ня зьведае Бог Якубавы!
Госпад ведае думкі чалавечыя, што яны — подмух марны.
Бо Госпад народу Свайго не адапхне, і не пакіне Ён Сваёй спадчыны.
Каб ня Госпад мне быў успамогай, дык хіба ўжо душа мая супачывала-б у маўчаньні.
Але Госпад стаўся цьвярдыняй маёй, Бог мой — скала мая, што дае мне прытулішча.
І зьвярнуў Ён на іх беззаконьне іхняе і ў злосьці іхняй іх зьніштажае; зьніштажае іх Госпад, Бог наш.
Бо Госпад ёсьць Бог вялікі і Цар вялікі над усімі багамі.
Бо вялікі ёсьць Госпад і годны хвалы, страшней за ўсіх чыста багоў!
Бо ўсе богі народаў — нішто, а Госпад нябёсы стварыў.
Кажэце паганам: царуе Госпад! Ён сусьвет умацаваў, каб не пахіснуўся. І будзе судзіць Ён народы па праўдзе.
Царуець Госпад; няхай радуецца зямля, няхай весяліцца безьліч астравоў!
Госпад спасеньне Сваё аб’явіў, прад вачыма народаў адкрыў праўду Сваю.
Госпад царуець — дры-жыце народы! Ён сядае на Хэрубінах — дрыжы, зямля!
Вялікі Госпад на Сыоне, узвышаны над усімі народамі.
Вывышшайце Госпада; Бога нашага, і скланецеся ніцма прад гарой Яго сьвятою, бо сьвят Госпад, Бог наш!
Ведайце, што Госпад ёсьць Бог! Ён нас зрабіў, і мы — Ягоныя: народ Ягоны, стада пасты Яго.
Бо добры ёсьць Госпад: вечная ласка Яго і вернасьць Яго з роду ў род!
бо адбудаваў Госпад Сыон і зьявіў Сябе ў славе Сваёй.
бо Ён глянуў з сьвятое Сваёй вышыні, глянуў Госпад з нябёсаў на землю,
Справядлівасьць робіць Госпад і суд для ўсіх прыгнечаных.
Міласэрны Госпад і добры, да гневу няскоры й шчодры на ласку.
Як літуецца бацька над дзяцьмі, гэтак Госпад літуецца над тымі, што баяцца Яго.
Госпад паставіў пасад Свой на нябёсах, і царства Ягонае над усім пануе.
Слава Госпада навекі трывае, Госпад рады з твораў Сваіх.
Ён, Госпад, — Бог наш; суды Яго над усенькай зямлёй.
Яны ня зьнішчылі народаў, як ім Госпад казаў,
Багаслаўлены Госпад, Бог Ізраілявы, ад веку й да векуі І няхай скажа ўсенькі народ: Амін! Альлілуя!
Псальм Давідавы. Казаў Госпад Валадару майму: Сядай праваруч Мяне, пакуль ворагаў тваіх пакладу за падножжа пад стопы твае!
Бэрла сілы тваёй пашле Госпад з Сыону: царствуй сярод тваіх ворагаў!
Госпад пакляўся й не пашкадуе: Ты навекі сьвяшчэньнік па ўставу Мэльхісэдэка.
Праваруч цябе Госпад у дзень гневу Свайго пакрышыць цароў,
Ён памятнымі зрабіў цуды Сваі; Госпад ласкавы і міласэрны.
Высака Госпад над усімі народамі; панад нябёсамі слава Яго.
Госпад успомніў нас: багаслаўляць Ён будзе, багаслаўляць дом Ізраіля, багаслаўляць дом Ааронавы,
Размножыць вас Госпад, вас і вашых дзяцей.
Цешуся я, бо Госпад пачуў галосну малітву маю.
Ласкавы Госпад і справядлівы, міласэрны наш Бог.
Прастадушных ахоўвае Госпад; калі зьнемагаю, Ён ратуе мяне.
Вярніся, душа мая, да супакою твайго, бо Госпад табе робіць добрае.
Із уціску клікнуў я Госпада, і пачуў мяне Госпад ды паставіў на вольным прасторы.
Госпад за мяне — і я не баюся: што маглі-б зрабіці мне людзі?
Госпад за мяне, сярод успаможнікаў маіх, і перамагу тых, што мяне ненавідзяць.
Крэпка папхнулі мяне, каб мне ўпасьці, ды Госпад мяне падтрымаў.
Госпад сіла мая й мая песьня, ад Яго прыйшло мне спасеньне.
Вось дзень, што стварыў яго Госпад: давайце весяліцца й радавацца ў ім!
Госпад ёсьць Бог, і Ён асьвятліў нас: вядзеце ахвяру да рагоў ахвярніку!
Госпад ёсьць Стораж твой, Госпад — цень твой праваруч ля цябе,
Госпад будзе цябе сьцерагчы ад усякага зла, будзе душу тваю сьцерагчы Ён.
Сьцерагчы будзе Госпад твой выхад і твой уваход ад сяньня й навекі.
Багаслаўлены Госпад, што нас не аддаў іх зубам, як здабычу.
Горы навакол Ерузаліму, а Госпад — навакол народу ад сяньня й навекі.
Але тых, што зыходзяць на сьцежкі крывыя свае, няхай выжане Госпад разам з злачынцамі. Мір Ізраілю!
Песьня ўзыходжаньня. Калі Госпад палонных з Сыону вяртаў, мы былі, як у сьне.
Былі тады нашы вусны поўны сьмеху вясёлага, а язык наш — пяяньня. Казалі тады між паганамі: Вялікае Госпад над імі ўчыніў!
Вялікае Госпад над намі ўчыніў, і мы былі радыя.
Песьня ўзыходжаньня. Салямонавая. Калі ня Госпад будуе дом, дарэмны стараньні будаўнічых; калі ня Госпад места пілнуе, дарэмна вартуе старожа.
Няхай багаславіць цябе Госпад з Сыону, і ты ў-ва ўсе дні жыцьця твайго будзеш цешыцца з шчаснае долі Ерузаліму.
ды Госпад справядлівы: Ён рассек вяроўкі бязбожнікаў.
Кляўся Госпад Давіду вернай прысягай і ад яе не адступіцца: Таго, хто ёсьць плод твайго чэрава, пасаджу на пасадзе тваім.
Бо Госпад выбраў Сыон, на сялібу Сабе пажадаўшы, ды мовіў:
нібы раса Ярмонская, што зыходзе на горы Сыонскія, бо там багаслаўленьне Госпад паслаў і жыцьцё навекі.
З Сыону няхай багаславіць цябе Госпад, Стварыцель неба й зямлі!
Хвалеце Госпада, бо Госпад добры; сьпявайце іменьню Яго, бо яно мілае.
Бо Госпад выбраў сабе Якуба, Ізраіля — на ўласнасьць сабе.
Бо ведаю я, што Госпад вялікі, і наш Валадар вышэй за ўсіх багоў.
Усё, што Яму даспадобы, творыць Госпад на небе й зямлі, у моры й у ўсенькіх глыбінях.
Зробіць Госпад справядлівасьць народу Свайму і зьлітуецца над рабамі Сваімі.
Багаслаўлены Госпад з Сыону, што ў Ерузаліме жыве! Альлілуя!
Бо высака Госпад, але бачыць пакорнага і гордага пазнае здалёк.
Усё за мянё Госпад зробіць. Госпадзе, ласка Твая навекі! Не пакінь твораў рук Тваіх! Альлілуя!
Ведаю я, што Госпад заступіць справу прыгнечаных, дасьць справядлівасьць убогаму.
Давідавы. Багаслаўлены Госпад, цьвярдыня мая што рукі мае навучае вайны і пальцы — змаганьня.
Шчасьлівы народ, катораму гэтак шанцуе! Шчасьлівы народ, Богам якога ёсьць Госпад!
Вялікі Госпад і годны хвалы, і веліч Яго — недасяжная.
Госпад ласкавы і міласэрны, няскоры да гневу й ласкай вялікі.
Госпад добры да ўсіх, і літасьць Ягоная — панад усе Яго справы.
Паддзержывае Госпад усіх, хто ўпадае, і падыймае ўсіх уцісьнёных.
Справядлівы Госпад на ўсіх шляхох Сваіх і ласкавы ў усіх Сваіх справах.
Госпад блізкі да ўсіх, што Яго прызываюць, да ўсіх, што Яго прызываюць у праўдзе.
Госпад захоўвае ўсіх, што любяць Яго, але ўсіх бязбожных Ён выгубіць.
Каторы прыгнечаным дасьць справядлівасьць, галодным хлеба дае. Госпад вызваляе вязьняў,
Госпад расчыняе вочы сьляпым, Госпад падыймае ўцісьнёных, Госпад любіць пабожных.
Госпад ахоўвае захаджалых, памагае сіротам і ўдовам, але шлях бязбожнікаў блутае.
Госпад будзе Царом навекі, твой Бог, Сыоне, з роду ды ў род! Альлілуя!
Госпад будуе Ерузалім, Ён зьбірае выгнанцаў Ізраіля.
Вялікі наш Госпад і багаты сілай, розум Ягоны меры ня мае.
Госпад прыгнечаных уверх падыймае, бязбожных аж да зямлі прыніжае.
а тымі любуецца Госпад, што баяцца Яго, што спадзяюцца на ласку Ягоную.
Бо ўпадабаў Госпад народ Свой; пакорных спасеньнем Ён аздабляе.
І, адказываючы, у той час Ісус сказаў: сла́ўлю Цябе́, Аце́ц, Госпад не́ба й зямлі, што ты ўтаіў гэтае ад мудрых і разумных і выявіў тое дзе́цям
Сказаў Госпад Госпаду майму: сядзі праваруч Мяне́, дакуль пакладу ворагаў Тваіх да падножжа ног Тваіх (Псальм 109:1).
Дык ня сьпіце, бо ня ве́даеце, у якую гадзіну Госпад ваш прыйдзе.
і далі іх за зямлю ганчара́, як сказаў мне́ Го́спад.
Яго няма́ тут: Ён уваскро́с, як і сказаў. Хадзе́це, паглядзе́це ме́сца, дзе́ ляжаў Госпад,
Але Ісус не дазволіў яму і кажа да яго: ідзі дамоў да сваіх ды раскажы ім, што зрабіў табе́ Госпад і як зьлітаваўся над табою.
Ісус жа адказаў яму: пе́ршая з усіх за́паведзяў: Слухай, Ізраіль! Госпад Бог наш ёсьць Госпад адзіны;
Бо сам Давід сказаў Духам Сьвятым: сказаў Госпад Госпаду майму: сядзі направа ад Мяне́, дакуль палажу ворагаў Тваіх за падножжа ног Тваіх (Псальм 109:1).
І калі-б Госпад не скарацíў дзён гэных, то не спаслося-б ніво́днае це́ла, але дзеля выбраных, якіх Ён выбраў, скарацíў гэныя дні.
Госпад жа пасьля гутаркі з імі ўзьнёсся на не́ба і се́ў напра́ва ад Бога.
так учыніў мне́ Госпад у дні гэтыя, як глянуў на мяне́, каб зьняць з мяне́ ганьбу між людзьмі.
Ангел, увайшоўшы да яе́, сказаў: радуйся, дабрадатная! Госпад з табою; багасла́ўлена ты між жанок.
Ён будзе вялікі і Сынам Найвышэйшага назаве́цца, і дасьць Яму Госпад Бог пасад Давіда, бацькі Яго,
І пачулі сусе́дзі ды сваякі яе́, што ўзьвялічыў Госпад міласьць сваю над ёю, і це́шыліся з ёю.
Багасла́ўлены Госпад Бог Ізраіляў, што адве́даў народ свой і даў выбаўле́ньне яму;
бо цяпе́р нарадзіўся вам у ме́сьце Давідавым Спасіцель, Каторы ёсьць Хрыстос Госпад;
І сталася, як адыйшлі ад іх Ангелы на не́ба, пастухі сказалі адзін аднаму: пойдзем у Віфлеем і паглядзім, што там зда́рылася, што абвясьціў нам Госпад.
Угле́дзіўшы яе́, Госпад зьлітаваўся над ёю ды сказаў ёй: ня плач.
Тады Госпад сказаў: да каго прыраўную людзёў роду гэтага? і да каго яны падобны?
Пасьля гэтага выбраў Госпад і другіх се́мдзесят вучняў і паслаў іх па двох перад абліччам Сваім у кожнае ме́ста і ме́сца, куды Сам ме́ўся йсьці.
Але Госпад сказаў яму: цяпе́р вы, фарысэі, чару і місу звонку ачышча́еце, а нутро вашае напоўнена драпе́жнасьцяй ды злосьцяй.
Госпад жа сказаў: каторы ве́рны й разумны эканом, што гаспадар паставіў яго над слугамі сваімі раздава́ць ім у свой час ме́ру хле́ба?
Але Госпад сказаў яму ў адказ: крывадушнік: ці не адвязвае кожны з вас вала́ свайго ці асла́ ад ясьляў у суботу, і ці-ж не вядзе́ паіць?
Госпад сказаў: калі-б вы ме́лі ве́ру з зе́рне гарчычнае і сказалі смакоўніцы гэтай: вы́караніся і перасадзіся ў мора, то яна паслухала-б вас.
І сказаў Госпад: чуеце, што кажа судзьдзя няпра́ведны?
А сам Давід кажа ў кнізе псальмаў: сказаў Госпад Госпаду майму: сядзі праваруч Мяне́,
І сказаў Госпад: Сымо́н, Сымо́н! вось шата́н пажадаў вас, каб прасе́іваць, як пшаніцу;
Тады Госпад, азірнуўшыся, паглядзе́ў на Пятра, і ўспомніў Пётр слова Госпада, як Ён сказаў яму: пе́рш, чым прапяе́ пе́вень, тройчы адрачэшся ад Мяне́.
якія гаварылі, што Госпад запраўды ўваскрос і зьявіўся Сымону.
Калі-ж даве́даўся Госпад, што дачуліся фарысэі, што Ісус больш вучняў здабывае і хрысьціць, чым Іоан, —
Дык вось, калі Я, Госпад і Вучыцель, абмыў вам ногі, дык і вы павінны абмываць ногі адзін аднаму,
Тады вучань, якога любіў Ісус, кажа Пятру: гэта Госпад. Сымон жа Пётр, пачуўшы, што гэта Госпад, падпераза́ўся (бо быў голы) і кінуўся ў мора;
Ісус кажа ім: ідзіце абе́дайце. З вучняў жа ніхто не адва́жыўся папытацца ў Яго: хто Ты? бо ўсе́ ве́далі, што гэта Госпад.
Дык трэба, каб із тых мужоў, што зыходзіліся з намі праз уве́сь час, як прыходзіў і адыходзіў ад нас Госпад Ісус,
Бо Давід ня ўзышоў на нябёсы; сам жа ён кажа: Сказаў Госпад Госпаду майму: сядзі праваруч Мяне́,
Бо абяцаньне нале́жыць вам і дзе́цям вашым, дый усім далёкім, колькі іх пакліча Госпад Бог наш.
слаўлючы Бога й маючы ласку ў усяго народу. Госпад жа што-дня дадаваў царкве́ спасаючыхся.
Бо-ж Майсе́й сказаў бацьком: Прарока паставіць вам Госпад Бог із братоў вашых, як мяне́. Яго слухайцеся ў-ва ўсім, што каза́ціме да вас.
Госпад жа сказаў яму: Разуй вобуй з ног тваіх, бо ме́сца, дзе́ ты стаіш, сьвятая зямля.
Гэта той Майсе́й, што сказаў сыном Ізраілявым: Паставіць вам Госпад Бог ваш Прарока із братоў вашых, як мяне́; яго слухайце.
Госпад гавора: Не́ба — пасад Мой, зямля-ж — падножжа ног Маіх. Які-ж дом пабудуеце Мне́? Ці якое ме́сца дзеля супачынку Майго?
Ён жа сказаў: Хто Ты, Госпадзе? А Госпад сказаў: Я — Ісус, якога ты перасьле́дуеш. Цяжка табе́ проці ражна ўпірацца.
Ён жа, дрыжучы ад жаху, сказаў: Госпадзе, што хочаш, каб я рабіў? І Госпад да яго: Устань ды йдзі да ме́ста, і будзе табе́ сказана, што трэ’ табе́ рабіць.
Быў жа ў Дамаску адзін вучань на ймя Ананія; і сказаў да яго Госпад у зьяве: Ананія! Ён жа сказаў: Вось я, Госпадзе!
І Госпад да яго: Устань ды йдзі на вуліцу, называную Простай, і пашукай у Юдавым доме Тарсяніна на ймя Саўл; бо вось ён моліцца
І прамовіў да яго Госпад: Ідзі, бо ён Мне́ выбраная судзіна, каб не́сьці імя Мае́ перад паганамі й царамі й сынамі Ізраілявымі:
І пайшоў Ананія і ўвайшоў у гэны дом ды, ускладаючы на яго рукі, сказаў: Саўле, браце, паслаў мяне́ Госпад, Ісус, што паказаўся табе́ на дарозе, па якой ты йшоў, каб ты йзноў відзеў і Духам Сьвятым напоўніўся.
Слова паслаў сыном Ізраілявым, абвяшчаючы мір праз Ісуса Хрыста (той ёсьць Госпад усяго);
І Пётр, прыйшоўшы да сябе́, сказаў: Цяпе́р ве́даю запраўды, што Госпад паслаў Ангела свайго і вырваў мяне́ із рук Ірадавых ды з усяго, чаго ждаў народ Жыдоўскі.
Паказаўшы-ж рукой, каб маўчалі, расказаў ім; як Госпад вывеў яго із вязьніцы. І сказаў: Павядомце аб гэтым Якава і братоў. І, выйшаўшы, пайшоў у другое ме́сца.
Бо так запаве́даў нам Госпад: Я паставіў цябе́ за сьве́тач для паганаў, каб быў ты дзеля спасе́ньня ажно па край зямлі (Ісая 49:6).
каб Госпада шукала рэшта людзе́й ды ўсе́ народы, на якіх прызвана імя Мае́, — кажа Госпад, які робіць усё гэта.
Як жа пабачыў ён зьяву, ураз-жа памкнуліся мы йсьці ў Македонію, разуме́ючы, што паклікаў нас Госпад абвяшчаць ім Эвангельле.
І слухала адна жанчына, на ймя Лідзія, таргоўка парфірай, з ме́ста Фіатыра, якая шанавала Бога; і Госпад расчыніў сэрца яе́, каб зважала на прамову Паўлы.
Госпад жа сказаў Паўлу ў зьяве ўначы: Не палохайся, але прамаўляй ды не змаўкай:
І я сказаў: Што мне́ рабіць, Госпадзе? Госпад жа сказаў да мяне́: Устань і йдзі ў Дамаск, і там будзе табе́ сказана ўсё, што назначана табе́ зрабіць.
У наступную-ж ноч Госпад, стануўшы перад ім, сказаў: Бадрыся, Паўла! Бо як ты сьве́дчыў аба Мне́ ў Ерузаліме, гэтак мусіш сьве́дчыць і ў Рыме.
Шчасьлівы чалаве́к, які выдзе́ржывае спакусу, бо, як выпрабаваны, ён дастане вянок жыцьця, што абяцаў Госпад тым, хто любіць Яго.
Заме́ст таго, каб вам гаварыць: калі Госпад захоча й будзем жывыя, дык зробім тое ці другое, —
Вось, мы шчасьлівымі называем тых, што цярпе́лі. Вы чулі пра стойкасьць Іова і бачылі кане́ц яго ад Госпада, бо Госпад ве́льмі міласэрны й спагадлівы.
і малітва ве́ры вылячыць хворага, і Госпад падыме яго; і калі ён грахі зрабіў, будуць зьняты з яго.
бо вы паспробавалі, што Госпад добры.
ве́даючы, што хутка пакіну гэту маю будыніну, як і Госпад наш Ісус Хрыстос мне́ адкрыў.
дык ве́дае Госпад, як збаўляць пабожных ад спакушэньня, а няправедных захоўваць на дзе́нь суда дзеля пакараньня,
Не марудзіць Госпад з абяцаным, як гэта некаторыя за маруднасьць уважаюць, але доўга це́рпіць нас, ня хочучы, каб не́хта загінуў, але каб усе́ прыйшлі да пакаяньня.
Я хачу напомніць вам, каторыя раз гэта даве́даліся, што Госпад, вызваліўшы народ з зямлі Эгіпскае, няве́раваўшых пасьля загубіў
Міхал Архангел, калі гаварыў з д’яблам, спрачаючыся за це́ла Майсе́ява, не адважыўся вынесьці дако́рлівага прысуду, але сказаў: няхай забароніць табе́ Госпад.
Аб іх прарочыў і Энох, сёмы ад Адама, кажучы: вось ідзе Госпад з мірыядамі сьвятых —
бо, канчаючы слова і прысьпяшаючы справядлівасьць, хутка зьдзе́йсьніць Госпад слова на зямлі (Ісая 10:22−23).
І, як прапрарочыў Ісая: калі-б Госпад Саваоф не пакінуў нам насе́ньня, то мы былі-б, як Садом, і падобнымі сталіся-б да Гамо́ры (Ісая 1:9).
Тут няма розьніцы між Юдэем і Грэкам, бо Ён — Госпад усіх, багаты для ўсіх, што клічуць Яго.
Ня мсьціце за сябе́, умілаваныя, але дайце месца (Божаму) гне́ву. Бо напісана: Мне́ помста, Я аддам! кажа Госпад (Другазаконьне 32:35).
Бо напісана: Я жыву, — кажа Госпад, — перада Мною суклоніцца ўсякае кале́на, і ўсякі язык вызнаваць будзе Бога (Ісая 45:23).
Хто Паўла? Кто Апалёс? Яны — толькі служкі, праз якіх вы ўве́равалі, дый як кожнаму даў Госпад.
І яшчэ: Госпад ве́дае разважаньні мудрых, што яны марныя (Псальм 93:11).
Бо хоць і нічога ня ве́даю за сабою, але ў гэтым не апраўдываюся; судзьдзя-ж мне́ Госпад.
Дзеля гэтага ня судзіце перадчасна, пакуль ня прыдзе Госпад, які і асьве́ціць схаванае ў це́мры і выявіць думкі сэрцаў; і тагды кожнаму будзе пахвала ад Бога.
але я хутка прыйду да вас, калі захоча Госпад, і распазнаю ня словы гардуноў, а сілу,
Ежа для чэрава, і чэрава для е́жы; але Бог зьніштожыць тое і другое. Це́ла-ж не для распусты, але для Госпада, і Госпад для це́ла.
Тым жа, што пажаніліся, ня я запаве́дываю, але Госпад: жонцы — не разлучацца з мужам,
Рэшце-ж кажу я, а ня Госпад: калі каторы брат ма́е жонку няве́руючую, і яна згаджаецца жыць з ім, то няхай ён не пакідаець яе́;
Калі-ж няве́руючы хоча разлучыцца, няхай разлучаецца; брат ці сястра ў гэтакіх выпадках не прыняволіваецца, бо да згоды паклікаў нас Госпад.
Толькі кожны няхай паступае так, як Бог яму празначыў, кожны, як Госпад паклікаў; і гэтак я загадваю па ўсіх цэрквах.
але ў нас адзін Бог Аце́ц, з якога ўсё, і мы для Яго; ды адзін Госпад Ісус Хрыстос, праз Якога ўсё, і мы праз Яго.
Гэтак і Госпад загадаў тым, што Эвангельле абвяшчаюць, жыць ад Эвангельля.
Бо я ад Госпада прыняў, ды тое й вам перадаў, што Госпад Ісус у тую ноч, калі быў выданы, узяў хле́б
і розьніцы ў служэньні, а Госпад той самы;
У законе напісана: іншымі мовамі і іншымі вуснамі буду гаварыць да народу гэтага, але й тагды не паслухаюць Мяне́, кажа Госпад (Ісая 28:11−12).
Пе́ршы чалаве́к з зямлі, зямны; другі чалаве́к — Госпад з не́ба.
Бо не хачу бачыцца з вамі цяпе́р мімаходам, але спадзяюся прабыць у вас трохі часу, калі Госпад дазволіць.
Хто ня любіць Госпада Ісуса Хрыста, анафема! Няхай пры́дзе наш Госпад!
Бо Госпад ёсьць Дух; а гдзе́ Дух Гасподні, там свабода.
Дзеля гэтага выйдзіце спасярод іх і адлучыцеся, — кажа Госпад, — і не дакранайцеся да нячыстага, і Я прыму вас (Ісая 52:11);
І буду вам за Айца, і вы будзеце Мне́ за сыно́ў і дачо́к, — кажа Госпад Уседзяржыцель (Ерамія 3:19; Осія 1:11).
Бо, каб я і бале́й стаў хваліцца нашай уладай, якую Госпад даў нам на збудаваньне, а не на зьніштажэньне вашае, дык не асароміўся бы.
Бо ня той варты, хто сам сябе́ хваліць, але каго хваліць Госпад.
Але Госпад сказаў мне́: даволі табе́ ласкі Мае́й, бо сіла мая завяршаецца ў слабасьці. Дык ахвотна больш буду хваліцца сваімі слабасьцямі, каб увайшла ў мяне́ сіла Хрыстовая.
Адзін Госпад, адна ве́ра, адно хрышчэньне,
Бо ніхто ніколі ня ме́ў не́навісьці да свайго це́ла, але жывіць і грэець яго, як і Госпад Царкву;
і каб усякі язык вызнаваў, што Госпад — Ісус Хрыстос, у славу Бога Айца.
Ціхасьць ваша няхай пазнана будзе ўсімі людзьмі. Госпад блізка.
Сам жа Бог і Аце́ц наш і Госпад наш Ісус Хрыстос няхай пакіруе шлях наш да вас!
А вас няхай Госпад напоўніць і ўзбагаціць узае́мнай любоўю і (любоўю) да ўсіх, як і мы да вас;
каб не рабілі праступку ні ў якім дзе́ле і не разжываліся з брата свайго: бо Госпад памсьціцца за ўсё гэтае, як і ране́й мы гаварылі вам і сьве́дчылі.
бо Сам Госпад з абвяшчэньнем, з голасам Архангела і трубой Божай зыйдзе з не́ба, і мёртвыя ў Хрысьце́ ўскрэснуць пе́ршымі;
І тагды адкрыецца беззаконьнік, якога Госпад заб’е́ духам вуснаў сваіх і зьнішчыць зьяўле́ньнем прыходу Свайго,
Сам жа Госпад наш Ісус Хрыстос і Бог Аце́ц наш, Які палюбіў нас і даў пацяшэньне ве́чнае і надзе́ю добрую ў ласцы,
Ве́рны-ж Госпад, які ўмацуе вас і захавае ад крывадушніка.
А Госпад няхай пакіруе сэрцы вашыя на любоў Божую і цярплівасьць Хрыстову.
Сам жа Госпад міру няхай дасьць вам мір заўсёды ўсякім спосабам. Госпад з усімі вамі.
якое ў свой час адкрые шчасьлівы й адзіны магутны Цар Цароў і Госпад гаспадароў,
Няхай дасьць Госпад міласьць дому Анісіфара, бо ён часта прымаў мяне́ і ня стыдаўся путаў маіх,
Няхай дасьць яму Госпад знайсьці міласьць у Госпада ў гэны дзе́нь; а колькі ён служыў мне́ у Эфэсе, ты ле́пей ве́даеш.
Разуме́й, што́ кажу. Няхай жа дасьць табе́ Госпад разуме́ньне ў-ва ўсім.
Але цьвёрдая аснова Божая стаіць, маючы гэтакую пячаць: пазнаў Госпад Сваіх; і: няхай адступіцца ад няпраўды кожны, хто імя Госпада называе.
у перасьле́даваньнях, муках, што здарыліся мне́ ў Антыохіі, Іконіі, Лістрах; гэтыя перасьле́даваньні я перанёс, із усіх вызваліў мяне́ Госпад.
наастатак гатовіцца мне́ вянок праўды, які дасьць мне́ Госпад, праведны Судзьдзя, у гэны дзе́нь; і ня толькі мне́, але і ўсім, што зьяўленьне Яго палюбілі.
Аляксандра, ме́днік, шмат зрабіў мне́ благога. Няхай дасьць яму Госпад водле ўчынкаў Яго!
Госпад жа стануў перада мною і ўмацаваў мяне́, каб пропаведзь праз мяне́ забясьпе́чана была, ды каб і пачулі яе́ ўсе́ пагане; і я вызваліўся з ільвінае ляпы.
І вызваліць мяне́ Госпад ад усякага ліхога дзе́ла і спасе́ для Свайго Нябе́снага Царства. Яму слава на ве́кі вякоў. Амін.
Госпад Ісус Хрыстос з духам тваім. Ласка з вамі. Амін.
бо ве́дама, што Госпад наш зазьяў з кале́на Юдавага, а аб гэтым кале́не Майсе́й нічога не сказаў адносна сьвяшчэнства.
(бо тыя ставаліся сьвяшчэньнікамі бяз прысягі, а Гэты — з прысягай Таго, Хто казаў да Яго: Кляўся Госпад і не пака́ецца: Ты — сьвяшчэньнік наве́к па уставу Мэльхісэдэкаваму) (Псальм 109:4),
слуга сьвятыні і скініі праўдзівай, якую паставіў Госпад, а не чалаве́к.
Бо-ж, дакараючы іх, кажа: вось, надыходзяць дні, кажа Госпад, калі зро́блю з домам Ізраіля і з домам Юды новы запаве́т,
не паводле запаве́ту, які з бацькамі іх зрабіў у той дзе́нь, калі ўзяў іх за руку, каб вывесьці іх з зямлі Эгіпскай; бо яны ня вы́трывалі ў запаве́це Маім, і Я перастаў рупіцца аб іх, — кажа Госпад.
Вось запаве́т, які дам дому Ізраіляваму пасьля тых дзён, — кажа Госпад: Даўшы законы Мае́ ў думкі іх, напішу іх і на сэрцах іхніх, і буду ім Бог, а яны Мне́ будуць народ.
Вось запаве́т, які пакладу́ вам пасьля дзён гэных, кажа Госпад: даўшы законы Маі ў се́рцы іх, напішу іх і ў думках іхніх,
Мы ве́даем Таго, Хто сказаў: Мне́ помста, Я аддам, кажа Госпад. І ізноў: Госпад будзе судзіць народ Свой (Другазаконьне 32:35−36).
Бо Госпад, каго любіць, таго карае, ды б’е́ ўсякага сына, якога прыймае (Прыповесьцяў 3:11−12).
Дзеля гэтага мы адважна кажам: Госпад мне́ ўспамога, і не ўбаюся: што зробіць мне́ чалаве́к? (Псальм 117:6.)
Я ёсьць Альфа і Омэга, пачатак і канец, кажа Госпад, Які ёсьць і быў і прыдзе, Уседзяржыцель.
І чатыры жывёлы, кожная па сабе́, ме́лі па шэсьць крыльляў наўкола і ўсярэдзіне поўны вачэй; і ўдзе́нь і ўначы ня маюць супачынку, гаворачы: Сьвят, Сьвят, Сьвят Госпад Бог Уседзяржыцель, што быў і што ёсьць і што йдзе.
І трупы іх на вуліцы вялікага ме́ста, што называецца духоўна Садом і Эгіпет, дзе́ і Госпад наш быў распяты.
Яны будуць вясьці вайну з Ягнём, і Ягня пераможа іх, бо Яно — Госпад валадароў і Цар цароў, і тыя, што з Ім, — пакліканыя і выбраныя і ве́рныя.
Дзеля гэтага ў вадзін дзе́нь прыйдуць на яе плягі: сьме́рць і туга, і голад; і будзе спа́лена ў вагні, бо дужы́ Госпад Бог, што судзіць яе́.
І пачуў я быццам голас вялікае таўпы́ і быццам шум множства водаў і быццам гук грымотаў сільных, мовячы: Алілуя! бо запанаваў Госпад Бог Уседзяржыцель!
І ма́е на вопратцы і на сьцягне Сваім напісанае імя: Цар цароў і Госпад валадароў.
І храму ў ім ня ўгле́дзіў я: бо храм ягоны ёсьць Госпад Бог Уседзяржыцель і Ягня́.
І ня будзе тамака ночы; і няма ў іх патрэбы ў сьве́тачу і ў сьвятле́ сонца, бо Госпад Бог асьвятляе іх. І цары́цімуць на ве́чныя вякí.
І сказаў мне́: Словы гэтыя ве́рныя і праўдзівыя; і Госпад Бог сьвятых прарокаў паслаў Ангела Свайго паказаць рабо́м Сваім, што́ мусіць хутка стацца.
