Ягова! як памножыліся ўціскальнікі мае! Многа іх паўстае супраць мяне!
Ты напоўніў сэрца маё большай радасьцяй, чым яны маюць яе ў часе, калі збожжа і віна ў іх пабольшала.
Выслухай словы мае, Ягова, зваж на стагнаньні мае.
Зьлітуйся нада мною, Ягова, бо я нямоглы; вылячы мяне, Ягова, бо трымцяць косьці мае,
Ад тугі запала вока маё, састарэлася ад мноства перасьледавацеляў маіх.
Ягова чуе маленьне маё; Ягова прыймае малітву маю.
Асаромленымі будуць усе ворагі мае ды моцна адпіхнутымі: яны павернуцца назад і у міг будуць асаромлены.
дык хай перасьледуе вораг душу́ маю і схопіць яе, і хай утопча ў зямлю жыцьцё маё, і чэсьць маю хай зьмяшае з пылам. (Зэля).
бо ворагі мае ўцякаюць, спатыкаюцца і гінуць перад Абліччам Тваім.
(пакуль) вакол ходзяць бязбожнікі, і подласьць ма́е вяршынства сярод сыноў чалавечых.
Глянь і выслухай мяне, Ягова, Божа мой! Прасьвятлі вочы мае, каб я ня заснуў сьмяротным сном,
каб ня сказаў мой вораг: я перамог яго! каб перасьледавацелі мае ня радаваліся, калі я пахіснуся.
Але я спадзяюся на Тваю міласэрнасьць. Сэрца маё радуецца праз Твой ратунак. Буду пець Ягове, бо Ён даў мне даброты.
Межы мае выпалі ў месцах прыемных. І спадчына мая для мяне прыемная.
Я буду славіць Ягову, Які навучыў мяне. Нават па начах настаўляе мяне нутро маё.
Таму ўзрадавалася сэрца маё і ўзьвесялілася чэсьць мая, нават цела маё супакоіцца ў надзеі,
Ты выпрабоўваеш маё сэрца. Ты дасьледуеш мяне ўначы. Ты дасьледуеш мяне, але нічога ўва мне ня знаходзіш. Я гавару толькі тое, што думаю.
Мае крокі трымаюцца моцна Тваіх сьлядоў. Мае ногі ня хістаюцца.
Я гукаю да Цябе, таму што Ты, Божа, слухаеш Мяне. Нахілі Вуха Тваё да мяне. Выслухай словы мае.
Ён ногі мае робіць падобнымі да ног лані і ставіць мяне на вышыні мае.
Ён вучыць рукі мае змаганьню і мускулы мае нацягваць лук медны.
Ты пашыраеш крок мой, і ня хістаюцца ногі мае.
Я скрыша́ю іх, і яны ня могуць падняцца, яны падаюць пад ногі мае.
Я выліты, быццам, вада, і ўсе косткі Мае рассыпаны. Сэрца Маё ёсьць, як воск, растоплена ў Маім нутры.
бо сабакі Мяне атачылі, хэўра нянавісьнікаў абступіла Мяне. Яны прабілі Рукі Мае і Стопы Мае.
Я магу пералічыць усе Мае косткі. Яны глядзяць і разглядаюць Мяне (як відовішча).
Ты натхняеш мяне на славахваленьне ў сходзе вялікім. Маё ўрачыстае абяцаньне я споўню перад тымі, што баяцца Яго.
Вочы мае заўсёды да Яговы, бо Ён выцягне ногі мае зь сеткі.
Глянь на пакуту маю і зьнямогу маю, і даруй усе грахі мае.
Учыні мне іспыт, Ягова, і выпрабуй мяне. Дасьледуй маё нутро і маё сэрца! —
Буду абмываць у нявіннасьці рукі мае і буду абходзіць навакол ахвярніку Твайго, Ягова,
Ня загубі душу́ маю з грэшнікамі і жыцьцё маё з крыважэрнымі.
Псальм Давідавы. Ягова ёсьць сьвятло маё і ратунак мой: каго мне баяцца? Ягова ёсьць ахова жыцьця майго: каго ж мне палохацца?
Калі злачынцы наблізіліся да мяне, каб пажэрці цела маё, — яны самі спаткнуліся і ўпалі.
Калі паўстане супраць мяне войска, сэрца маё ня спалохаецца. Калі супраць мяне ўзьнімецца вайна, я і тады буду спадзявацца.
Сэрца маё кажа ад Цябе: «Шукайце Маё Аблічча!» Тваё Аблічча, Ягова, шукаю я.
Пачуй голас маленьняў маіх, калі я да Цябе гукаю, калі я падымаю рукі мае да Сьвятога Сьвятых Тваёй Сьвятасьці.
Ягова ёсьць мая сіла і мой шчыт. На Яго спадзяецца маё сэрца, і (Ён) мне дапамог. Таму ўрачыста радуецца маё сэрца. І я ўсхваляю Яго маёю песьняй.
бо скала мая і замчышча маё ёсьць Ты. І дзеля Імя Твайго Ты будзеш вадзіць мяне і кіраваць мной,
Я буду весяліцца і радавацца ў міласэрнасьці Тваёй. Бо Ты ўбачыў бедства маё, уведаў пра ўціскі душы маёй,
і Ты ня перадаў мяне ў руку ворага, паставіў стопы мае на прасторным мейсцы.
Будзь міласэрны да мяне, Ягова, бо я прыгнечаны! Ад гора запа́ла вока маё, душа мая і цела маё.
Бо ў скрусе марнее жыцьцё маё, і мае гады праходзяць ва ўздыханьнях. Па прычыне грэху майго хістаецца сіла мая, і сохнуць косткі мае.
бо я чую ад многіх ліхаслоўе, адусюль жах. Яны разам трымаюць нараду супраць мяне, намышляюць аб тым, каб адабраць у мяне маё жыцьцё.
У Тваёй Руцэ — мае дні. Вызвалі мяне із рукі маіх ворагаў і ад маіх перасьледвацеляў!
Пакуль я маўчаў, сохлі косткі мае ад штодзённага стагнаньня майго,
Дык прызнаўся я Табе ў грэху маім і ня ўтоіў бяззаконьня майго. Я сказаў: «Вызна́ю Ягове праступкі мае». І Ты, Ты дараваў віну грэху майго. Зэля.
Ты ёсьць сховішча маё. Ты бароніш мяне ад бяды. Урачыстымі радасьцямі збаўленьня Ты атачаеш мяне. Зэля.
Я буду цябе настаўляць і навучу цябе шляху, які ты павінен прайсьці. Я буду раіць табе, Вока Маё на цябе.
Усе мае косткі скажуць: хто ёсьць, як Ты, Ягова, Які ратуеш слабога ад дужэйшага за яго, убогага і беднага ад ягонага рабаўніка?
Яговам робяцца моцнымі крокі чалавека, і ў дарозе сваёй ён мае спрыяньне.
бо правіннасьці мае ўзьняліся вышэй галавы маёй; як вялікі цяжар яны гнятуць мяне.
Сьмярдзяць, гнояцца раны мае праз няразумнасьць маю.
бо гараць сьцёгны мае, няма здаровага мейсца на целе маім.
Мой Госпад, перад Табою ўсё маё жаданьне, ды ўздыханьне маё перад Табой ня ўкрыта.
Сэрца маё трымціць. Сіла мая пакінула мяне, сьвятло вачэй маіх, таксама і яго няма ў мяне.
Любімыя мае і блізкія мае стаяць воддаль ад пакутаў маіх, і родныя мае стаяць воддаль.
І мае ворагі жывыя, моцныя, і многа ёсьць тых, якія нянавідзяць мяне бяз прычыны.
Пасьпяшайся мне дапамагці, мой Госпад, маё выратаваньне!
Я сказаў: «Буду я пільнаваць шляхі мае, каб мне ня грашыць языком маім. Я буду надзяваць вуздэчку на вусны мае, пакуль бязбожнік перада мною».
Сэрца маё разгарачылася ў нутры маім. У роздумах маіх запалаў агонь. Я загаварыў языком маім:
Вось! як пядзі Ты даў мне мае дні, і век мой, як нішто прад Табою. Сапраўды, адна марнасьць ёсьць усякі чалавек, як бы ён цьвёрда ня стаяў. Зэля.
Пачуй, Ягова, малітву маю, прымі да Слыху Твайго мой крык! Ня маўчы на сьлёзы мае, бо я прыхадзень у Цябе, чужынец, як і ўсе ба́цькі мае.
І Ён выцягнуў Мяне зь ямы пагібельнай, з тва́ні балотнай, і паставіў ступнí Мае на скале, зрабіў цьвёрдымі Мае крокі.
І ў ву́сны Мае ўклаў Ён песьню новую, хвалу Богу нашаму. Убачаць гэта многія і збаяцца і будуць спадзявацца на Ягову.
Я абвяшчаў справядлівасьць (Тваю) у вялікім сходзе. Сапраўды, вусны Мае Я ня стрымліваў; Ягова, Ты гэта ведаеш.
бо безьліч няшчасьцяў абступілі Мяне. Праступкі Мае дасягнулі Мяне, Я ня магу пералічыць іх позіркам. Іх больш, чым валасоў на Маёй Галаве, і Сэрца Маё пакінула Мяне.
Ворагі мае кажуць пра мяне благое: «Калі ён памрэ і зьгіне імя ягонае?»
Аб’яднаўшыся шэпчуцца ўсе мае нянавісьнікі супраць мяне. Яны намышляюць супраць мяне лíха:
Сьлёзы мае станавіліся хлебам маім удзень і ўначы, калі казалі мне ўвесь дзень: «дзе Бог твой?»
Як здрабленьнем костак ног маіх зьдзекуюцца нада мной уціскальнікі мае тым, калі яны ўвесь дзень гавораць мне: «дзе Бог твой?»
Маё сэрца ўспыхнула добрым словам. Я распавядаю пра мае справы Каралю. Язык мой, як пяро лоўкага пісара.
Вусны мае вымавяць мудрасьць, а развага сэрца майго — веданьні.
Схілю вуха маё да прыпавесьці, адкрыю загадку маю (пад гук) гарпы.
бо Мае ёсьць усе зьвяры ў лесе і жывёлы на тысячы гор.
А да бязбожніка Бог кажа: Чаму ты пераліча́еш Пастановы Мае і бярэш Мой Запавет у вусны твае?
А сам нянавідзіш выхаваньне і Словы Мае кіда́еш за сябе.
Зьлітуйся нада мною, Божа, паводля міласэрнасьці Тваёй ды паводля велічы літасьцівасьці Тваёй даруй мне бяззаконьні мае!
бо я ведаю бяззаконьні мае, і грэх мой усьцяж перада мною.
Адвярні Аблічча Тваё ад грахоў маіх і сатры ўсе мае бяззаконьні!
Мой Госпад, расчыні мае вусны, і рот мой будзе абвяшчаць хвалу Тваю,
вось чалавек, які ня Бога мае сваёй цьвярдыняй, але спадзяецца на веліч багацьця свайго і мацуецца праз сваё ліхадзейства.
бо Ён вызваліў мяне з усіх бедаў, і на ворагаў маіх глядзела маё вока.
Сэрца маё трапе́ча ўва мне, і напаў ня мяне жах сьмяротны.
Цэлы дзень мае перасьледнікі шукаюць мяне праглынуць. Многія ваююць супраць мяне о, Найвышэйшы!
Цэлы дзень яны перакру́чваюць словы мае; усе іхныя думкі супраць мяне на зло.
Ты Сам залічы (мне) маё туляньне! Складзі сьлёзы мае ў судзіну Тваю. (Ці ёсьць яны) у Тваім скрутку?
Тады паве́рнуць мае ворагі наўцёкі ў дзень, калі я гукну. Гэта я ведаю, што Бог за мяне.
бо Ты ўратаваў маю душу́ ад сьмерці і ногі мае ад падзеньня, — ці ж ня так? — каб я хадзіў перад Абліччам Бога ў сьвятле жывых.
На ногі мае яны прыгатавалі сетку. Душа́ мая прыгнечана долу. Яны выкапалі яму перада мной, і самі ўваліліся ў яе. — Зэля.
Гатовае ёсьць сэрца маё, Божа, гатовае маё сэрца. Я буду сьпяваць і іграць.
Мой Галаад і Мой Манаса, і Яхрэм — крэпасьць Маёй Галавы; Юда — бэрла Маё!
Ад канца зямлі гукаю я да Цябе, калі сэрца маё маладу́шнічае. Ты прывядзі мяне да скалы, якая вышэй за мяне,
Бо Ты, о Божа, пачуў абяцаньні мае. Ты даў (мне) спадчыну тых, што баяцца Імя Твайго.
Дык я буду сьпяваць і іграць вечна Імю Твайму, каб споўніць мне абяцаньні мае ад дня да дня.
Сапраўды, Бог ёсьць супакой маёй душы. Ад Яго — выратаваньне маё.
Сапраўды, Ён ёсьць Скала мая і маё выратаваньне, мой няпрыступны прытулак. Я ня пахіснуся больш.
Сапраўды, Ён ёсьць Скала мая і маё выратаваньне, мой няпрыступны прытулак. Я ня пахіснуся.
У Богу маё выратаваньне і слава мая. Скала сілы маёй і прытулак мой — у Богу.
Божа! Ты Бог мой. Я шукаю Цябе ад золку. Па Табе прагне душа мая. Па Табе ту́жыць цела маё ў зямлі пустой, высахлай і бязводнай.
бо Міласэрнасьць Твая лепшая за жыцьцё. Вусны мае будуць славіць Цябе.
Я буду багаслаўляць Цябе ў жыцьці маім, буду ўзьнімаць ру́кі мае ў Імя Тваё.
Пачуй, Божа, голас маленьня майго, ад страху ворага сьцеражы жыцьцё маё!
Я ўвайду ў Дом Твой з цэласпаленьнямі і споўню Табе абяцаньні мае,
якія вымавілі вусны мае, і якія гукаў рот мой ва ўціску маім.
Я зьнямогся ад крыку. Перасохла маё горла. Змарыліся вочы мае, чакаючы Бога майго.
Божа, Ты ведаеш няразумнасьць маю. І вíны мае ад Цябе ня схаваныя.
бо дзеля Цябе я нашу́ ганьбу, сорам пакрывае аблічча маё.
Ты,Ты ведаеш ганьбу маю і сорам мой, і зьнявагу маю. Перад Табою ўсе прыгнятальнікі мае.
Ганьба зламала сэрца маё, і я змогся. Чакаў я спагады, і вось няма яе, і суце́шыцеля, але ня знайшоў.
бо Ты Надзея мая, Госпад мой; Ягова, Спадзяваньне маё ад юнацтва майго,
Многім я стаўся, як дзіва, але Ты ёсьць маё моцнае прыту́лішча.
бо ворагі мае змаўляюцца супраць мяне, і тыя, што цікуюць душу маю, раюцца паміж сабою,
Будуць урачыста радавацца вусны мае, калі я буду пець і іграць Табе, і душа мая, якую Ты вызваліў.
бо Ён вызваліць убогага, які (да Яго) моліцца, і прыгне́чанага, і (таго), які ня мае, хто б яму дапамог.
А я, ногі мае ледзь ня пахіснуліся; амаль пакаўзну́ліся стопы мае;
І яны кажуць: «Як можа ведаць аб гэтым Бог? І ці мае Ўсявышні веданьне?»
Сапраўды, я марна ачышчаў маё сэрца ды ў нявіннасьці ру́кі мае абмываў;
Калі сэрца маё было напоўнена горыччу і трымцела нутро маё,
Зьнемагае цела маё і сэрца маё, Скалой сэрца майго і Часткай маёй ёсьць Бог навечна;
Я адчыню вусны мае ў прыповесьці, выкажу загадкі старадаўныя.
Душа мая моцна ту́жыць, так, яна захоплена палымяным жаданьнем у панадворкі Яговы. Сэрца маё і цела маё ўрачыста радуюцца ў Богу жывым.
Навучы мяне, Ягова, шляху Твайму. Я буду хадзіць у Праўдзе Тваёй. Усьміры сэрца маё настолькі, каб я баяўся Імені Твайго.
Учыні на мне знак на дабро, хай убачаць гэта нянавісьнікі мае і будуць пасаромлены, бо Ты, Ягова, дапамог мне і суцешыў мяне.
І тыя, хто сьпявае, і хто грае, (скажуць): «Усе мае крыніцы ў Табе.»
бо насыцілася лíхам душа мая, і жыцьцё маё наблізілася да апраметнай.
Я прылічаны да тых, якія зыходзяць у магілу, я стаўся як чалавек, які ня мае ўспамогі,
Высахла вока маё ад гароты. Цябе, Ягова, клічу я ўвесь дзень. Да Цябе працягваю я мае рукі.
Ты аддаліў ад мяне сябра і блізкага. Знаёмыя мае ў цемры.
І Вернасьць Мая і Міласэрнасьць Мая зь ім, і праз Імя Маё будзе ўзьнесены рог ягоны.
калі яны зьняважаць Пастановы Мае і ня будуць трымацца Прыказаньняў Маіх,
Я скажу Ягове: «(Ты) сховішча маё і цытадэль мая, Бог мой.» На Яго я спадзяюся.
За тое, што ён у любві прыляпіўся да Мяне, Я выратую яго, Я ўзьніму яго на нядасягальную вышыню, бо ён ведае Імя Маё.
Я насычу яго даўжынёй дзён (ягоных) і дам яму ўбачыць збаўленьне Маё.
І вока маё будзе бачыць тых, хто робіць на мяне засаду. І вуха маё будзе чуць зламысьнікаў, якія паўстаюць супраць мяне.
Вочы мае на верных зямлі, каб яны жылі са мною. Хто ходзіць шляхам бяззаганным, той будзе служыць мне.
Ягова, пачуй маю малітву, няхай дойдзе да Цябе маё галашэньне!
бо дні мае зьнікаюць, як дым, і косткі мае гараць, як вугольле.
Сэрца маё пабíта і высахла, як трава, ажно я забываюся есьці мой хлеб.
Ад голасу майго стагнаньня прыліпаюць косткі мае да майго цела.
Цэлы дзень зьняважаюць мяне мае ворагі; і тыя, што шалеюць супраць мяне, клянуць мяне;
бо ем я попел, як хлеб, і пітво маё я мяшаю са сьлязьмі
Дні мае зьнікаюць, як цень, і я, я сохну, як трава.
«Ён змардаваў у дарозе сілу маю, скараціў дні мае.
Давідавы. Багаславі, душа мая, Ягову, і ўсё нутро маё Сьвятое Імя Ягонае!
Я буду сьпяваць Ягове ўсё маё жыцьцё. Я буду іграць майму Богу, пакуль я ёсьць.
Сапраўды, гатовае сэрца маё (і) чэсьць мая, Божа. Я буду сьпяваць і іграць.
Мой Галаад, Мой Манаса, і Яхрэм — крэпасьць Маёй Галавы; Юда — бэрла Маё.
Хай крэдытар забярэ ў яго ўсё, што ён мае, хай чужынцы разрабуюць плён працы ягонай.
бо я ёсьць няшчасны і ўбогі, і сэрца маё зранена ўнутры мяне.
Калені мае ад посту хістаюцца, і цела маё схуднела (і змарнела).
Хай праціўнікі мае будуць апрануты ў ганьбу, і хай яны будуць ату́лены сорамам сваім, як вопраткай.
Я люблю (Ягову), бо Ягова пачуў голас мой, маленьні мае,
бо Ён нахіліў Вуха Сваё да мяне. Дык буду прыклікаць Яго ўва ўсе мае дні.
Бо Ты вызваліў душу маю ад сьмерці, вочы мае — ад сьлёзаў, нагу маю — ад спатыканьня.
Абяцаньні мае я аддам Ягове перад усім народам Ягоным.
О Ягова! я слуга Твой. Я слуга Твой, сын Тваёй служанкі. Ты разамкнуў мае кайданы.
Абяцаньні мае я аддам Ягове перад усім народам Ягоным,
О, каб жа дарогі мае былі ськіраваныя захоўваць Уставы Твае!
Расплюшчы вочы мае, і я ўбачу Цудоўнае ў Законе Тваім.
Таксама Сьведчаньні Твае ёсьць суцяшэньне маё, мае дарадцы.
Я абвясьціў мае дарогі, і Ты выслухаў мяне. Навучы мяне Пастановам Тваім.
Я пабягу шляхам Прыказаньняў Тваіх, бо Ты пашыраеш сэрца маё.
Нахіні сэрца маё да Сьведчаньняў Тваіх, а ня да карысьлівасьці.
Адвярні мае вочы, каб ня ўзіраліся на марнасьць. Ажыві мяне на Шляху Тваім.
Я маю (маё) задавальненьне ў Загадах Тваіх, якія я люблю,
я ўздымаю рукі мае да Загадаў Тваіх, якія я люблю, і разважаю пра Пастановы Твае.
Гэта суцяшэньне маё ў нягодзе маёй, бо Слова Тваё ажыўляе мяне.
Я разважаў аб шляхах маіх і павярнуў стопы мае да Сьведчаньняў Тваіх.
Хай будзе сэрца маё бяззаганным паводля Ўставаў Тваіх, каб я ня быў асаромленым.
Ту́жаць вочы мае па Слову Твайму ды пытаюцца: «Калі Ты суцешыш мяне?»
Ад усякай благой сьцежкі я стрымліваю стопы мае, каб трымацца Слова Твайго.
Я нахіляю сэрца маё, каб чыніць Пастановы Твае навек, да канца.
Ты ёсьць сховішча маё і шчыт мой. Я спадзяюся на Слова Тваё.
Зьнямагаюць вочы мае выглядаючы паратунку Твайго і Слова Справядлівасьці Тваёй.
Я (шырока) раскрываю вусны мае і ўздыхаю, бо прагну па Прыказаньням Тваім.
Стопы мае ўмацуй Ты ў Слове Тваім, і ня дай запанаваць нада мною ніякаму бяззаконьню.
Зьядае мяне руплівасьць мая, бо ворагі мае забылі пра Слова Твае.
Страх і ўціск знайшлі мяне. Прыказаньні Твае ёсьць суцяшэньні мае.
Вочы мае апярэджваюць (ранішнюю) старожу, каб заглыбляцца ў Слова Тваё.
Князі перасьледуюць мяне бязь віны, але сэрца маё трымціць перад Словам Тваім.
Я захоўваю Загады Твае і Сьведчаньні Твае, бо ўсе мае шляхі — перад Табою.
Хай прыйдзе маленьне маё прад Аблічча Тваё. Ратуй Ты мяне паводля Слова Твайго.
Песьня ўзыходжаньня. Я падымаю вочы мае да гораў. Адкуль прыйдзе мая дапамога?
Песьня ўзыходжаньня. Я ўзьнімаю вочы мае да Цябе, Ты, Які жывеш у Нябёсах.
Песьня ўзыходжаньня. Давідава. О, Ягова! ня надымаецца сэрца маё, і ня ўзносяцца вочы мае. І ня ганяюся я за вялікім і за дзівосным (і нядасяжным) для мяне.
Калі сыны твае захаваюць Запавет Мой і Сьведчаньні Мае, якім Я іх навучу: дык і іхныя сыны вечна сядзецьмуць на троне тваім», —
О дачка Бабілёну, якая мае быць разбуранай. Шчасьлівы ёсьць той, які адплачвае табе тваю дзею, якую ты ўчыніла нам!
Ты ведаеш, калі я сядаю і калі я ўстаю. Ты разумееш думкі мае здаля.
Ці хаджу я, ці ляжу я — Ты акружаеш мяне, і ўсе дарогі мае Табе ве́дамы.
Бо Ты стварыў нутро маё, (і) выткаў мяне ва ўлоньні маткі маёй.
Ня схаванымі былі ад Цябе косткі мае, калі я быў ствараемы ў тайне, цудоўна сатканы ў глыбінях зямлі.
Выпрабуй мяне, о Божа, і ўведай сэрца маё. Выпрабуй мяне і ўведай думкі мае.
Аслані мяне, о Ягова, ад далоняў бязбожніка. Ад гвалтаўніка аслані мяне, (ад) тых, якія надумалі сьпіхнуць стопы мае.
Калі іхныя судзьдзі будуць ськінутыя да сьцяны скалы, і тады яны пачуюць мае словы, што яны ёсьць правільныя.
Але на Цябе, Ягова, Госпад мой, (ськіраваны) вочы мае. У Цябе знаходжу сховішча. Ня спустошы душы маёй.
Перад Ім я выліваю лямантава́ньне маё. Яму пра тугу маю апавядаю.
Я гукаю да Цябе, о Ягова, (і) кажу: «Ты ёсьць маё сховішча, удзел мой у зямлі жывых!»
Псальм Давідавы. О Ягова, пачуй малітву маю! Прымі да Вуха (Твайго) мольбы мае. У Вернасьці Тваёй, у Справядлівасьці Тваёй адкажы Ты мне.
бо вораг перасьледуе душу маю, затаптаў у зямлю жыцьцё маё, прымусіў мяне жыць у цемры, як даўно памерлых.
Зьнямагае ўва мне дух мой. Сэрца маё здранцьвела ўнутры мяне.
Я працягваю да Цябе рукі мае. Душа мая прагне Цябе, як перасохлая зямля (вільгаці). Зэля.
Давідавы. (Хай будзе) багаславёны Ягова, Скала мая, Які навучае рукі мае да бойкі, пальцы мае да вайны:
Шчасьлівы народ, які гэта мае. Шчасьлівы народ, Бог якога ёсьць Ягова.
Ён мае ўпадабаньне ня ў сіле каня, і ня ногі мужчыны Яму даспадобы.
Усё, што мае дыханьне, хвалі Ягову. Хваліце вы Ягову!
Нараджэньне ж Ісуса Хрыста было так: па заручынах маткі Ягонай Марылі зь Язэпам, раней, чым яны сыйшліся, выявілася, (што яна) мае ў чэраве ад Духа Сьвятога.
І, сабраўшы ўсіх архірэяў і кніжнікаў народу, пытаўся ў іх: дзе мае нарадзіцца Хрыстос?
Дык вось, калі ты прынясеш дар твой да ахвярніку і там успомніш, што брат твой мае нешта супроць цябе,
Дык вось, кожнага, хто слухае Словы Мае гэтыя і выконвае іх, прыпадоблю яго да чалавека мудрага, які пабудаваў дом свой на камені.
А ўсякі, хто слухае Словы Мае гэтыя і ня выконвае іх, прыпадоблены будзе чалавеку няразумному, які пабудаваў дом свой на пяску;
бо Ён вучыў іх, як Той, Хто мае ўладу, а ня як кніжнікі.
І кажа яму Ісус: лісы маюць норы, і птушкі нябесныя — гнёзды, а Сын Чалавечы ня мае, дзе прыхіліць Галаву.
Але, каб (вы) ведалі, што Сын Чалавечы мае ўладу на зямлі дараваць грахі, — тады кажа спаралізаванаму: устаўшы, вазьмі пасьцель тваю і ідзі ў дом твой.
і будзеце зьнянавіджаны ўсімі за Імя Маё, але, хто вытрывае да канца, уратаваны будзе.
Хто мае вушы чуць, няхай чуе!
Бо прыйшоў Яан, які ня есьць, ня п’е, і кажуць: (ён) мае дэмана.
Вазьмеце Ярмо Маё на сябе і навучыцеся ад Мяне, бо Я лагодны і пакорлівы сэрцам, і знойдзеце супакой ду́шам вашым.
Бо Ярмо Маё карыснае, і Цяжар Мой лёгкі.
Ён жа, адказаўшы, сказаў гаварыўшаму Яму: хто ёсьць матка Мая і хто ёсьць браты Мае?
І, паказаўшы Рукою Сваёю на вучняў Сваіх, сказаў: вось матка Мая і браты Мае;
Хто мае вушы чуць, хай чуе!
Бо хто мае, таму дадзена будзе і прымножана, а хто ня мае, у таго будзе аднята нават тое, што мае.
але ня мае ў сабе караня і нясталы: калі ж настае бяда ці перасьледаваньне за Слова, адразу адступаецца.
Пакіньце расьці разам тое і другое да жніва; а ў час жніва (я) скажу жанцам: зьбярэце перш куко́ль і зьвяжэце яго ў снапы, каб спаліць яго; а пшаніцу зьбярэце ў засекі мае.
каб збылося ска́занае праз прарока, які кажа: адчыню ў прыповесьцях Вусны Мае, выкажу ўтоенае ад стварэньня сьвету. (Пс. 78:2)
Тады праведнікі зазьзяюць, як сонца, у Валадарстве Бацькі іхняга. Хто мае вушы каб чуць, няхай чуе!
Яшчэ падобна Валадарства Нябёсаў да скарбу, схава́наму на полі, які, знайшоўшы, чалавек утоіў і ў радасьці ад гэтага ідзе і прадае ўсё, што мае, і купляе гэнае поле.
З таго часу Ісус пачаў адкрываць вучням Сваім, што Ён мусіць пайсьці ў Ярузалім і шмат перацярпець ад старэйшынаў і архірэяў і кніжнікаў і мае быць забітым, і на трэйці дзень быць уваскрэшаным.
Але кажу вам, што Ільля ўжо прыйшоў, ды ня пазналі яго, а зрабілі зь ім, што захацелі; так і Сын Чалавечы мае пацярпець ад іх.
А ў час быцьця іхнага ў Галілеі сказаў ім Ісус: Сын Чалавечы мае быць аддадзеным ў рукі чалавечыя.
І калі хто прыйме адно гэткае дзіця ў Імя Маё, Мяне прыймае.
Ён жа сказаў ёй: чаго ты хочаш? Яна кажа Яму: скажы, каб гэтыя два сыны мае селі ў Цябе адзін з правага боку, а другі з левага ў Валадарстве Тваім.
(І) ён зноў паслаў другіх рабоў, кажучы: скажыце запрошаным: вось (я) прыгатаваў абед мой, быкі мае і (усё) што ўкормлена зарэзаны, і ўсё гатова. Прыходзьце на вясельле.
Тады будуць выдаваць вас на пакуты і будуць забіваць вас; і вы будзеце зьнянавіджаныя ўсімі народамі за Імя Маё.
Неба і зямля прамінуць, але Словы Мае ня прамінуць.
Дзеля гэтага належала табе аддаць срэбра маё мянялам, і я прыйшоўшы дастаў бы маё з прыбыткам.
Пагэтаму вазьміце ў яго талянт і аддайце таму, хто мае дзесяць талянтаў.
Бо ко́жнаму, хто мае, будзе дадзена і памно́жыцца; а ў таго, хто ня мае будзе аднята і тое, што мае.
А ўзьліўшы міра гэтае на Цела Маё, яна ўчыніла на пахаваньне Маё.
І, калі яны елі, Ісус узяўшы хлеб і багаславіўшы, паламаў і даваў вучням ды сказаў: прымеце, ешце; гэта ёсьць Цела Маё.
Раскрыжаваўшыя Яго разьдзялілі адзежы Ягоныя, кіда́ючы жэрабя; каб было споўнена сказанае праз Прарока: падзялілі адзежы Мае паміж сабою і на вопратку Маю кінулі жэрабя;
І былі зьдзіўлены Ягонай навукай, бо (Ён) вучыў іх як Той, Хто ўладу мае, а ня як кніжнікі.
Але каб (вы) ведалі, што Сын Чалавечы мае ўладу на зямлі дараваць грахі, — гаворыць спаралізаванаму,
І кніжнікі, прыйшоўшыя зь Ярузаліму, казалі: «(Ён) мае Вэльзевула», і што (Ён) выганяе дэманаў з дапамогай князя дэманаў.
але хто прамовіць блюзьнерства на Духа Сьвятога, той ня мае дараваньня ніколі, але ён падлягае вечнаму засуджэньню,
бо казалі: «мае духа нячыстага».
А (Ён) адказаў ім, кажучы: хто ёсьць матка Мая альбо браты Мае?
І глянуўшы навокал (і) на тых, што сядзелі каля Яго, кажа: вось матка Мая і браты Мае.
І казаў ім: хто мае вушы чуць, хай чуе!
Калі хто мае вушы чуць, хай слухае!
Бо хто мае, таму дадзена будзе, а хто ня мае, у таго будзе аднята і тое што мае.
І спытаў яго: як імя тваё? І адказаў, кажучы: легіён імя маё, бо нас многа.
Калі хто мае вушы чуць, хай слухае!
І пачаў навучаць іх, што Сын Чалавечы мае шмат адпакутаваць і быць адкінутым старэйшынамі і архірэямі і кніжнікамі і быць забітым, і цераз тры дні ўваскрэснуць.
І спыталіся ў Яго кажучы: чаму кніжнікі гавораць, што Ільля мае прыйсьці раней?
І, адказаўшы, адзін з натоўпу сказаў: Настаўнік! я прывёў да Цябе сына свайго, які мае духа нямога.
калі хто прыйме адно з такіх дзяцей у Імя Маё, Мяне прыймае, а калі хто Мяне прыйме, ня Мяне прыймае, але Паслаўшага Мяне.
І хто напоіць вас кубкам вады ў Імя Маё, затым, што вы Хрыстовыя, праўду кажу вам, ня страціць узнагароды сваёй.
Калі (яны) былі ў дарозе ўзыходзячы ў Ярузалім, а Ісус ішоў паперадзе іх, а яны ідучы ўсьлед за (Ім) жаха́ліся і былі ў страху. І ўзяўшы дванаццаць (Ён) ізноў пачаў гаварыць ім тое, што мае зь Ім стацца:
Але сесьці праваруч ад Мяне і леваруч ад Мяне — ня Маё (права) даваць, але каму ўгатавана.
Скажы нам, калі гэтае будзе, і які знак, калі ўсё гэтае мае стацца?
і будзеце зьнянавіджаныя ўсімі за Імя Маё. А хто вытрывае да канца — той будзе збаўлены.
Неба і зямля счэзнуць, а Словы Мае ня згубяць сілу.
Яна зрабіла, што магла: загадзя намасьціла Маё Цела на пахаваньне.
І калі яны елі, Ісус узяў хлеб, багаславіў, паламаў і даў ім, і сказаў: вазьмеце, ешце; гэта ёсьць Цела Маё.
бо ўбачылі вочы мае збаўленьне Тваё,
Адказаўшы ж (ён) ім гаворыць: хто мае дзьве адзежыны, той няхай дасьць таму, хто ня мае, і, хто мае ежу, няхай робіць гэтаксама.
Але каб (вы) ведалі, што Сын Чалавечы мае ўладу на зямлі дараваць грахі, — (Ён) сказаў спаралізаванаму: табе кажу: устань, вазьмі пасьцель тваю і ідзі ў дом твой.
Кожны, хто прыходзіць да Мяне і слухае Словы Мае і таксама выконвае іх, пакажу вам, каму ён падобны.
Таму і я, чалавек падначалены ўладзе, які мае пад сабою жаўнераў. І кажу аднаму: «пайдзі — і ідзе», і другому: «прыйдзі — і прыходзіць»; і рабу майму: «зрабі гэта — і робіць».
І, павярнуўшыся да жанчыны, сказаў Сымону: бачыш (ты) гэтую жанчыну? Я ўвайшоў у дом твой, (і) ты вады на Ногі Мае ня даў; а яна сьлязьмі абліла Мне Ногі і валасамі галавы сваёй выцерла.
а іншае ўпала на добрую зямлю і, узыйшоўшы, прынесла плод стакротны. Сказаўшы гэтае, клікнуў: хто мае вушы, каб чуць, няхай чуе!
Назірайце ж (за тым), як (вы) слухаеце: бо хто мае, таму дадзена будзе, а хто ня мае, у таго адымецца і тое, што ён думае мець.
Ён жа, адказаўшы, сказаў ім: маці Мая і браты Мае — гэта тыя, што слухаюць Слова Боскае і выпаўняюць Яго.
і сказаў ім: калі хто прыйме гэтае дзіця ў Імя Маё, той Мяне прыймае; а калі хто Мяне прыйме, прыймае Таго, Хто паслаў Мяне; бо хто ёсьць сярод усіх вас меншы, той будзе вялікі.
І сказаў яму Ісус: лісы маюць норы, і птушкі нябесныя — гнёзды, а Сын Чалавечы ня мае, дзе Галаву прыхіліць.
а ён знутры, адказваючы, скажа: ня турбуй мяне; дзьверы ўжо замкнёныя, і дзеці мае пры мне ў пасьцелі; ня магу ўстаць (і) даць табе.
Але папярэджваю вас, Каго баяцца: бойцеся Таго, Хто пасьля забіцьця мае ўладу ўкінуць у геенну. Так, кажу вам, Яго бойцеся.
і (ён) разважаў сам у сабе, кажучы: што мне рабіць, бо ня маю, куды сабраць плады мае?
І сказаў: Вось, што зраблю: разбуру мае сьвірны і пабудую бо́льшыя, і зьбяру туды ўсе плады мае і дабро маё,
Бо хто з вас, жадаючы пабудаваць вежу, перш, сеўшы, ня палічыць выдаткі, ці мае (патрэбнае) для завяршэньня,
Гэтак кожны з вас, хто ня адрачэцца ад усяго, што мае, ня можа быць Маім вучнем.
Ні ў зямлю, ні на ўгнаеньне яна ня прыдатная; вон выкідаюць яе. Хто мае вушы, каб чуць, няхай слухае!
Альбо якая жанчына, якая мае дзесяць драхмаў, калі згубіць адну драхму, і ці ня запальвае сьвечку і ня мяце ў хаце, і шукае старанна да таго часу, пакуль ня знойдзе?
Ён жа сказаў яму: сынок! ты заўсёды са мною, і ўсё маё — тваё;
Ці мае (ён) падзяку слузе гэтаму, што ён выканаў зага́данае яму? Ня думаю.
І сказалі яму: гаспадар! ён (жа) мае дзесяць мінаў!
Дык кажу вам, што кожнаму, хто мае, дадзена будзе, а ў таго, хто ня мае, будзе аднята і тое, што мае.
Пакажыце Мне дынарыя: чый (ён) мае абраз і надпіс? І, адказаўшы, (яны) сказалі: кесара.
А перад усім гэтым наложаць на вас рукі свае і будуць перасьледаваць, аддаючы ў сынагогі і ў вязьніцы, вядучы да каралёў і валадароў за Імя Маё.
і будзеце зьнянавіджаныя ўсімі за Імя Маё,
Неба і зямля прамінуць, але Словы Мае ня прамінуць.
І, узяўшы хлеб (і) аддаўшы падзяку, паламаў і падаў ім, кажучы: гэта ёсьць Цела Маё, што за вас даецца; рабіце гэтае на ўспамін пра Мяне.
Тады сказаў ім: але цяпер, хто мае кашалёк, хай возьме, таксама і торбу; а хто ня мае, прадай вопратку сваю і купі меч.
А мы спадзяваліся, што Ён ёсьць Той, што мае збавіць Ізраэля; але да ўсяго гэтага вось ужо трэйці дзень праходзіць сягоньня, як гэта сталася.
Паглядзіце на Рукі Мае і на Ногі Мае, бо (гэта) Сам Я Ёсьць; абмацайце Мяне і разгледзьце, бо дух цела і касьцей ня мае, што, як бачыце маю Я.
Хто мае нявесту, Той ёсьць Малады, а друг Маладога, што стаіць і слухае Яго, радасьцяй цешыцца з голасу Маладога. І вось гэтая радасьць мая збылася ў поўні.
Ён мае ўзрастаць, а мне меншаць.
Хто верыць у Сына, мае Жыцьцё Вечнае, а хто ня ве́рыць Сыну, ня ўба́чыць Жыцьця, але гнеў Божы застаецца на ім.
бо Сам Ісус засьведчыў, што прарок ня ма́е пашаны ў сваёй бацькаўшчыне.
Палацовец кажа Яму: Госпадзе! зыйдзі, перш чым дзіця маё памрэць.
Ёсьць жа ў Ярузаліме ля авечай брамы купальня, што завецца па жыдоўску Бэтэзда, (што) мае пяць паветак (на стаўбах).
Ісус, угледзіўшы яго, (што) ляжыць і даведаўшыся, што (ён) ужо даўгі час мае (хваробу), кажа яму: (ці) хочаш стацца здаровым?
Праўду, Праўду кажу вам: хто слухае Слова Маё і верыць Таму, Хто паслаў Мяне, мае Жыцьцё Вечнае і на суд ня прыхо́дзіць, але перайшоў ад сьмерці ў Жыцьцё.
Бо як Бацька мае Жыцьцё ў Самым Сабе, так і Сыну даў Жыцьцё мець у Самым Сабе;
Калі Я сьведчу Сам аб Сабе, (то) Сьведчаньне Маё ня ёсьць Праўдзівае.
Ёсьць тут адзін хлопчык, што мае пяць хлябоў ячменных і дзьве рыбы, але што гэта для такога мноства?
Праўду, Праўду кажу вам: хто верыць у Мяне, мае Жыцьцё Вечнае.
Я ёсьць Хлеб Жывы, Хто зь Неба зыйшоў: калі хто есьць гэты Хлеб, будзе жыць навекі. А Хлеб жа, Які Я дам, ёсьць Цела Маё, Каторае Я дам за жыцьцё сьвету.
Хто есьць Маё Цела і п’е Маю Кроў, мае Жыцьцё Вечнае, і Я ўскрашу яго ў апошні дзень.
Бо Цела Маё запраўды ёсьць Ежа, і Кроў Мая запраўды ёсьць Пітво;
хто есьць Маё Цела і п’е Маю Кроў, ува Мне жыве, і Я ў ім.
Адказаў ім Ісус і сказаў: Маё Вучэньне ёсьць ня Маё, але Таго, Хто паслаў Мяне;
Адказаў Ісус і сказаў ім: нават калі Я сьведчу Сам пра Сябе, Сьвядоцтва Маё ёсьць Праўдзівае, бо Я ведаю, адкуль прыйшоў і куды йду, а вы ня ве́даеце, скуль Я прыходжу і куды йду.
Тады казаў Ісус жыдам, што ўверылі ў Яго: калі вы астанецёся ў Слове Маім, (дык) запраўды (вы) вучні Мае.
Ведаю, што вы семя Абрагамавае, але шукаеце Мяне забіць, бо Слова Маё ня зьмяшчаецца ў вас.
Праўду, Праўду кажу вам: калі хто Слова Маё споўніў бы, ня ўгле́дзіць сьмерці давеку.
Тады жыды сказалі Яму: цяпер (мы) даведаліся, што Ты дэмана маеш. Абрагам памёр і Прарокі, а Ты кажаш: калі хто Слова Маё споўніў бы, ня спазна́е сьмерці давеку.
Адказаў ён і сказаў: Чалавек, называны Ісусам, зрабіў мяшанíну і памазаў мае вочы, і сказаў мне: пайдзі ў купальню Сылаам і ўмыйся. А пайшоўшы і ўмыўшыся, (я) стаў бачыць.
І вось ізноў пыталіся ў яго такжа хварысэі, як (ён) стаў бачыць. Ён жа сказаў ім: мяшанíну паклаў Ён на вочы мае, і (я) ўмыўся і бачу.
Я ёсьць Пастыр Добры і ведаю, хто Мае, і Мае ведаюць Мяне.
Як Бацька ведае Мяне, і Я ведаю Бацьку, і Жыцьцё Маё аддаю за авечкі.
За тое Бацька любіць Мяне, што Я кладу Жыцьцё Маё, каб ізноў узяць яго.
І многія зь іх казалі: Ён мае дэмана і шалее: што (вы) слухаеце Яго?
Авечкі Мае слухаюць Голас Мой, і Я ведаю іх, і яны йдуць за Мною,
І калі хто пачуе Мае Словы і ня паве́рыць, Я ня суджу́ яго, бо Я прыйшоў ня каб судзіць сьвет, але каб ратаваць сьвет.
Хто адкідае Мяне і ня прыйма́е Слоў Маіх, мае Тое, Што судзіць яго: Слова, Якое Я сказаў, Яно будзе судзіць яго ў апошні дзень;
Сымон Пётра кажа Яму: Госпадзе! ня то́лькі ногі мае, але й рукі, і галаву.
Па гэтым пазнаюць усе, што (вы) ёсьць Мае вучні, калі будзеце мець любоў адзін да аднаго.
Кажа Яму Пётра: Госпадзе! чаму я ня магу́ пайсьці за Табою цяпе́р? Я жыцьцё маё палажу за Цябе.
І тое, чаго папросіце ў Імя Маё, тое Я зраблю, каб быў услаўлены Бацька ў Сыне.
Калі чаго папросіце ў Імя Маё, Я зраблю.
Калі любіце Мяне, Прыказаньні Мае споўніце.
Той, хто ма́е Прыказаньні Мае́ і выпаўняе Іх, ён ёсьць той, хто любіць Мяне, а той, хто любіць Мяне, будзе палюблены Бацькам Маім, і Я палюблю яго, і зьяўлюся яму Сам.
Той, хто ма́е Прыказаньні Мае́ і выпаўняе Іх, ён ёсьць той, хто любіць Мяне, а той, хто любіць Мяне, будзе палюблены Бацькам Маім, і Я палюблю яго, і зьяўлюся яму Сам.
Адказаў Ісус і сказаў яму: калі хто любіць Мяне, споўніць Слова Маё; і Бацька Мой палюбіць яго; і Мы прыйдзем да яго і зробім Сялібу ў яго.
Хто ня любіць Мяне, ня выпаўняе Словаў Маіх; а Слова, якое (вы) чуеце, ня ёсьць Маё, але Бацькі, Які паслаў Мяне.
Суцяшальнік жа, Дух Сьвяты, Якога пашле Бацька ў Імя Маё, Ён навучыць вас усяго і напомніць вам усё, што Я сказаў вам.
Ужо ня до́ўга Я буду гаварыць з вамі, бо прыходзе князь гэтага сьвету і ўва Мне ня ма́е нічога.
Калі застанецеся ўва Мне, і Словы Мае ў вас застануцца, калі (вы) што захацелі бы, будзеце прасіць, і станецца вам.
Калі Прыказаньні Мае выпаўніце, застанецёся ў Любові Маёй, як (і) Я выпаўніў Прыказаньні Бацькі Майго і застаюся ў Ягонай Любові.
Гэта ёсьць Прыказаньне Маё, каб (вы) любілі адзін аднаго, як Я палюбіў вас.
Ніхто ня ма́е любові большае за тую, як хто паложыць жыцьцё сваё за сяброў сваіх.
Вы — сябры Мае, калі робіце ўсё, што Я загадваю вам.
Ня вы Мяне выбралі, але Я вас выбраў і паставіў вас, каб вы йшлі і прыносілі Плод, і (каб) Плод ваш заставаўся; каб тое, чаго толькі папросіце ў Бацькі ў Імя Маё, Ён даў вам.
Памятайце Слова, якое Я сказаў вам: слуга ня бо́льшы за гаспадара свайго. Калі Мяне перасьледавалі, і вас будуць перасьледаваць; калі Маё Слова захавалі, і вашае (слова) захаваюць.
Усё, Што ма́е Бацька, ёсьць Маё; пагэтаму Я (і) сказаў, што ад Майго возьме і абвесьціць вам.
І ў той дзень ня бу́дзеце пытацца ў Мяне ні аб чым. Праўду, Праўду кажу вам, што, аб чым папросіце Бацьку ў Імя Маё, дасьць вам.
Дагэтуль (вы) нічога ня прасíлі ў Імя Маё; прасіце і дастанеце, каб Радасьць ваша была поўная.
У той дзень будзеце прасіць у Імя Маё, і ня кажу вам, што Я буду прасіць Бацьку за вас,
І ўсе Мае — Твае, і Твае — Мае; і ў іх Я ўславіўся.
Каб споўнілася Слова Ісусавае, якое Ён сказаў, даючы зразумець, якою сьмерцяй Ён мае памерці.
Ісус адказаў: Гаспадарства Маё ня з гэтага сьвету; калі б з гэтага сьвету было Гаспадарства Маё, (то) слугі Мае змагаліся бы, каб Я ня быў выданы жыдам. Але цяпер Гаспадарства Маё — ня згэтуль.
Ісус адказаў: (ты) ня ме́ў бы ніякае ўлады нада Мною, калі б табе ня было́ дадзена з Вышынí; пагэтаму той, хто выдаў Мяне табе, мае грэх большы.
Потым кажа да Хамы: дай сюды палец твой і паглядзі Рукі Мае; і дай руку тваю, і ўкладзі (яе) у Бок Мой; і ня бу́дзь няве́ручым, але веручым.
Калі ж яны пасьнедалі, Ісус кажа Сымону Пётру: Сымон Ёнін, (ці) любіш ты Мяне больш, чым яны? (Пётра) кажа Яму: так, Госпадзе! Ты ведаеш, што я люблю Цябе. (Ісус) кажа яму: пасі ягняты Мае.
Яшчэ кажа яму другі раз: Сымон Ёнін! (ці) любіш ты Мяне? (Пётра) кажа Яму: так, Госпадзе! Ты ведаеш, што я люблю Цябе. (Ісус) кажа яму: пасі авечкі Мае.
Кажа яму трэйці раз: Сымон Ёнін! (ці) любіш ты Мяне? Пётра засмуціўся, што трэйці раз сказаў яму: (ці) любіш ты Мяне? і сказаў Яму: Госпадзе! Ты ўсё ведаеш; Ты ведаеш, што я люблю Цябе! Ісус кажа яму: пасі авечкі Мае!
Але Пётра ўстаўшы з адзінаццацьма, узвысіў голас свой і прамовіў да іх: мужчыны жыдоўскія і ўсе жыхары Ярузаліму. Хай будзе гэта вам ведама, і выслухайце словы мае.
Таму ўзрадавалася сэрца маё, і ўзьвесяліўся язык мой, да таго ж, нават цела маё будзе жыць у надзеі,
дый тутака мае ўладу ад архірэяў зьвязаць усіх, хто прызывае Імя Тваё.
Госпад жа сказаў яму: ідзі, бо ён ёсьць выбраная Мне судзіна, каб несьці Імя Маё перад паганамі і валадарамі, і сынамі Ізраэля,
бо Я пакажу яму, колькі ён мусіць перацярпець за Імя Маё.
А яны сказалі: Карнэль, сотнік, мужчына праведны і багабойны, які мае добрае сьведчаньне ад усяго народу жыдоўскага, атрымаў ад сьвятога Ангела наказ паклікаць цябе ў свой дом і пачуць словы ад цябе.
а я сказаў: ні ў якім разе, Госпадзе! бо нішто паганае альбо нячыстае ніколі ня ўвахо́дзіла ў вусны мае.
І адзін ізь іх на імя Агаў устаўшы прадказаў праз Духа, што на ўсім сьвеце мае быць вялікі голад, і стаўся ён за кесара Кляўда.
І, ськінуўшы яго, паставіў ім у каралі Давіда, якому і сказаў, засьведчыўшы: знайшоў (Я) Давіда, (сына) Ясэя, мужчыну па Сэрцу Майму, які зьдзейсьніць усе жаданьні Мае.
Ён слухаў, як прамаўляў Паўла. Той, паўзіраўшыся на яго і ўбачыўшы, што мае веру на аздараўленьне,
Як жа адбыла́ся працяглая спрэчка Пётра, устаўшы, сказаў ім: мужчыны браты! вы ведаеце што ад пачатковых дзён Бог выбраў сярод нас, каб праз мае вусны пагане пачу́лі слова Эвангельля і ўве́рылі,
так каб пача́лі шукаць Госпада (і) астатнія людзі і ўсе пагане, якім будзе прапаве́дана Імя Маё, гаворыць Госпад, Які робіць усё гэта.
Бо Масей ад даўных родаў мае па местах тых, што абвяшчаюць яго ў сынагогах, чыта́ны кожную суботу.
і ня ад рук чалавечых прымае служэньне (быццам) у чым-небудзь мае патрэбу, Сам даючы ўсім жыцьцё і дыханьне і ўсё.
Бо (Ён) вызначыў дзень, у які мае справядліва судзіць сьвет праз Мужчыну, Якога вызначыў, даўшы ўсім доказ, ускрасіўшы Яго зь мёртвых.
Паўла ж адказаў: што (вы) робіце плачучы і разрываючы маё сэрца? Бо я гатоў ня толькі быць зьвязаным, але і памерці ў Ярузаліму за Імя Госпада Ісуса.
Мужчыны, браты і ба́цькі! выслухайце цяпер маё апраўданьне перад вамі.
Паўла ж паклікаўшы аднаго із сотнікаў, сказаў: гэтага юнака завядзі да тысячніка, бо (ён) мае нешта сказаць яму.
І той, узяўшы яго, завёў да тысячніка і сказаў: вязень Паўла, паклікаўшы мяне папрасіў завесьці да цябе гэтага юнака, які мае нешта сказаць табе.
маючы надзею на Бога, што мае быць ускрасеньне мёртвых, і праведных і няправедных, чаго і самі яны чакаюць.
А як той гаварыў аб справядлівасьці і ўзьдзяржаньні ды аб судзе, што мае быць, дык Хвэлікс, спалохаўшыся, адказаў: цяпер (годзе), ідзі, як выбяру час паклічу цябе.
Жыцьцё маё ад юна́чых гадоў, якое ад пачатку прайшло сярод народу майго ў Ярузаліме, ведаюць усе жыды,
Але атрымаўшы падмогу ад Бога і да гэтага дня стаю сьведчучы малому і вялікаму, нічога іншага ня кажучы, як што сказалі Прарокі і Масей, што мае стацца:
што Хрыстос прызначаны на пакуты і, Першы з ускрасеньня мёртвых мае абвясьціць сьвятло народу і паганам.
кажучы: мужчыны! я бачу, што плаваньне мае быць няшчасьлівае ды з чысьленай ўтратай, ня толькі для грузу і карабля, але і для душ нашых.
Лічыце вялікай радасьцю, браты мае, калі трапляеце пад розныя спакушэньні,
цярплівасьць жа хай мае поўнае дзе́яньне, каб вы былі бяззага́ннымі і даскана́лымі, бязь ніякае нястачы.
Ня абманавайцеся, браты мае любасныя.
Дык вось, браты мае любасныя, усякі чалавек няхай будзе хуткі выслухаць, павольны сказаць, павольны на гнеў.
Браты мае! Мейце нястаронную веру ў Госпада нашага Ісуса Хрыста, (Госпада) Славы.
Паслухайце, браты мае любасныя, ці ня Бог выбраў бедных сьвету гэтага багатымі верай і насьлядоўцамі Валадарства, Якое Ён абяцаў тым, што любяць Яго?
Якая карысьць (з таго), браты мае, калі хто кажа, што (ён) мае веру, ды ўчынкаў ня мае? Ня можа гэта вера ўратаваць яго.
Гэтак і вера, калі ня мае ўчынкаў, сама па сабе мёртвая.
Ня многія рабецеся вучыцялямі, браты мае, ведаючы, што (мы) большы дастанем прысуд.
бо ўсе (мы) шмат спатыкаемся. Калі хто ў слове ня спатыкаецца, той даскана́лы чалавек, які мае сілу ўтаймаваць нават усё цела.
Із тых жа вуснаў выходзіць багаслаўленьне і праклён. Ня павінна, браты мае, гэта так быць.
Ня можа, браты мае, смакоўніца радзіць аліўкі, ці вінаградная лаза — смоквы; гэтак сама і адна крыніца ня можа выліваць салоную і салодкую ваду.
Прыклад вазьмеце, браты мае, із мукі і доўгацярпеньня прарокаў, якія прамовілі Імем Госпада.
Дык перш за ўсё, браты мае, ня прысягайце ні небам, ні зямлёю, ні іншай якой прысягай, а хай будзе вашае: так, так і не, не, каб ня ўпасьці (вам) у крывадушнасьць.
А хто гэтага ня мае, той сьляпы, нявíсны, забыўся пра атрыманьне ачышчэньня сваіх ранейшых грахоў.
Бо (Ён) прыняў ад Бога Ба́цькі чэсьць і славу, калі да Яго быў прагучаўшы голас Вялізарнай Славы: Гэты ёсьць Сын Мой Любасны, у Якім усё Маё задавальненьне.
Дзеці мае! пішу вам гэтае, каб вы ня грашылі, а калі хто саграшыць, (то) маем Заступніка перад Ба́цькам, Ісуса Хрыста, Праведніка;
Кожны, хто адкідае Сына, ня мае і Ба́цькі.
І кожны, хто мае гэтую надзею на Яго, ачышчае сябе так, як Ён чысты.
Ня зьдзіўляйцеся, браты мае, калі сьвет нянавíдзіць вас.
Кожны, хто нянавíдзіць брата свайго, ёсьць забойца; а вы ведаеце, што ніякі забойца ня мае жыцьця вечнага, у ім прабываючага.
А хто мае сродкі для жыцьця ў сьвеце гэтым і бачыць брата свайго, які мае патрэбу, і запірае сэрца сваё ад яго, дык як прабывае ў ім любоў Бога?
Дзеці мае! будзем любіць ня словам ці языком, але справай і праўдай.
І мы паверылі і спасьціглі любоў (Бога), якую Бог мае да нас. Бог ёсьць любоў, і хто прабывае ў любві (Бога), у Богу прабывае, і Бог у ім.
Страху няма ў любві (Бога), але дасканалая любоў (Бога) вон выганяе страх, таму што страх мае (у сабе думку пра) пакараньне. А хто баіцца, ня дасканалы ў любові (Бога).
Хто ў Сына Бога верыць, мае сьведчаньне ў сабе, хто ня верыць Богу, той зрабіў Яго ілгуном, таму што ня паверыў у сьведчаньне, якім засьведчыў Бог аб Сыне Сваім.
Хто мае Сына, (той) мае жыцьцё; хто ня мае Сына Бога, (той) ня мае жыцьця.
Кожны, хто пераступае навуку Хрыста, і ня прабывае ў ёй, Бога ня мае; хто прабывае ў наву́цы Хрыста — гэты мае Ба́цьку і Сына.
Таму ж, Хто мае сілу зьберагчы вас ад упадку і паставіць перад Абліччам славы Сваёй бяззага́ннымі і ў радасьці,
Калі ж Абрагам апраўданы па ўчынках ён мае пахвалу, але ня перад Богам.
ведаючы, што Хрыстос, будучы ўваскрэшаным зь мёртвых, (ужо) больш ня ўмірае, (бо) сьмерць ужо над Ім ня мае ўлады.
Ці ня ведаеце браты, бо кажу тым, хто ведае Закон, што Закон мае ўладу над чалавекам, пакуль ён жыве.
Так што і вы, браты мае, умярцьвёны для Закону праз Цела Хрыста, каб належаць вам другому, зь мёртвых Уваскрэшанаму, каб мы прынесьлі плод Богу.
Вы ж ня ёсьць у плоці (ня падпара́дкуецеся плоці), але ў духу (падпара́дкуецеся вызваленаму духу), калі толькі Дух Бога жыве ў вас. Калі ж хто Духа Хрыстовага ня мае, той (і) ня Ягоны.
Праўду кажу ў Хрысьце, ня маню, сьведчыць мне сумленьне маё ў Сьвятым Духу,
Бо Пісаньне гаворыць хвараону: дзеля таго Я (і) узвысіў цябе, каб паказаць над табою сілу Маю, і каб было абвешчана Імя Маё па ўсёй зямлі.
Ці ня мае ўлады ганчар над глінай, каб з таго ж месіва зрабіць адзін посуд для чэсьці, а другі — для штадзённага ўжытку?
Да Ізраэля ж гаворыць: «Увесь дзень Я працягваў Рукі Мае да народу няпаслухмянага і ўпартага».
Бо і тыя, калі ня застануцца ў няверы, будуць прышчэплены, бо Бог мае сілу ізноў прышчапіць іх.
Браты мае, я ж і сам перакананы адносна вас, што і вы самі поўныя дабрачыннасьцю, напоўнены ўсякім веданьнем і можаце навучаць адзін воднага.
каб мне быць выбаўленым ад няверучых у Юдэі, і каб служэньне маё для Ярузаліму сталася прыемным для сьвятых.
Вітае вас Цімахвей, супрацоўнік мой, і Лукій, і Ясон, і Сасіпатр, родзічы мае.
Таму ж, Хто мае сілу вас умацаваць паводля Эвангельля майго і пропаведзі Ісуса Хрыста, паводля адкрыцьця тайны, якая была схована ад пачатку сьвету,
Бо ад Хлоіных, браты мае, сталася мне ведама пра вас, што паміж вамі ёсьць спрэчкі.
каб ніхто ня сказаў, што ў імя маё я ахрысьціў.
І слова маё і навучаньне маё ня ў пераканаўчых словах чалавечай мудрасьці, але ў выяўленьні Духа і сілы,
Дзеля гэтага я паслаў да вас Цімахвея, які ёсьць сын мой любасны і верны ў Госпадзе, каторы напомніць вам пра мае шляхі ў Хрысьце, як я вучу ўсюды ўва ўсякай царкве.
І яшчэ, ста́ла чутно, што ў вас блудадзейства, і такое блудадзейства, якога ня чутно нават у паганаў, што (за жонку) нехта мае жонку ба́цькі.
Бо жадаю, каб усім людзям быць так, як і я, але кожны мае ад Бога свой дар: адзін такі, а другі інакшы.
А астатнім я кажу, ня Госпад: калі які брат мае жонку няверучую, і яна згаджаецца жыць зь ім, то ён ня павінен пакідаць яе;
і жонка, якая мае мужа няверучага, і ён згаджаецца жыць зь ёю, ня павінна пакідаць яго.
Але хто стаіць няпахісна цьвёрдым у сэрцы (сваім), ня маючы патрэбы, але мае ўладу над жаданьнем сваім і гэтак вырашыў у сэрцы сваім захаваць нявіннасьць сваю, той добра робіць.
У гэтым маё апраўданьне перад тымі, хто судзіць мяне.
але я утаймоўваю маё цела і валадарнічаю (над ім), каб прапаведуючы другім, самому ня стацца нявартым.
Таму, любасныя мае, ухіляйцеся ад балванапаклонства.
Сумленьне ж маю на ўвазе ня сваё, але другога: бо для чаго мая свабода мае быць судзімай чужым сумленьнем?
Хвалю ж вас, браты, што ўсё маё па́мятаеце і трымаеце пераказы (пераданае мною вам вучэньне дакладна) так, як я перадаў вам.
Калі ж хто мае намер (аб гэтым) спрачацца, (дык) мы такога звыча́ю ня маем, і ні цэрквы Бога.
Хíба няма ў вас дамоў, каб есьці і піць? Ці пагарджаеце царкву Бога і сароміце тых, хто (нічога) ня мае? Што скажу вам? Ці пахваліць вас за гэта? Ня хвалю.
і, падзякаваўшы (Богу), паламаў і сказаў: прымеце, е́шце, гэта ёсьць Цела Маё, за вас лама́нае; гэтае рабеце на ўспамін пра Мяне.
Таму, браты мае, зьбіраючыся, каб зьесьці (запаветную вячэру), чакайце адзін аднаго.
Бо, як цела адно, але мае многа чэлясаў, а ўсе (гэтыя) чэлясы (належаць) аднаму целу, хоць іх і многа, (аднак) складаюць адно цела, — гэтак і Хрыстос.
І калі я раздам усе маёмасьці мае, і калі аддам цела маё на спаленьне, а любові ня маю, то няма мне ніякай карысьці.
Дык што, браты? Калі вы зьбіраецеся, кожны з вас мае псальм, мае навуку, мае (нейкую) мову, мае адкрыцьцё, мае тлумачэньне, — усё (гэта) хай будзе на збудаваньне.
Дык вось, браты мае любасныя, будзьце цьвёрдыя, няпахісныя, маючы заўсёды посьпех у справе Госпада, ведаючы, што праца вашая ня марная перад Госпадам.
Бо калі тое, што прамінае, мае славу, дык тым больш тое, што застаецца ў славе.
Бо калі хто мае руплівасьць (ахвяраваць), то прыймальнай (зьяўляецца) ахвяра маёмнага, а ня нямаёмнага.
Дзеткі мае, з-за якіх я ізноў цярплю мукі нараджэньня, пакуль ня будзе выяўлены ў вас Хрыстос!
Бо напісана: «узьвесяліся, няплодная, якая ня можа нарадзіць; усклікні і закрычы, якая ня мучыцца ад дзетанараджэньня; таму што пакінутая мае многа больш дзяцей, чым тая, што мае мужа».
Бо ў Хрысьце Ісусе ня мае сілы ні абразаньне, ні няабразаньне, але вера, якая дзейнічае празь любоў.
Бо таму, што ў Хрысьце Ісусе, ні абразаньне, ні няабразаньне ня мае ніякай сілы, але новае стварэньне.
А Таму, Хто мае сілу зрабіць (для нас) больш за ўсё і няпамерна больш таго, аб чым просім альбо ўяўляем адпаведна сілы, якая дзейнічае ў нас,
Хто крадзе, няхай больш ня крадзе, але лепш хай працуе, робячы карыснае рукамі, каб яму мець, што даць таму, хто мае патрэбу.
Бо вы гэта ведаеце, што ўсякі блудадзей альбо нячысты, альбо хцівец, які ёсьць балванаслужка, ня мае спадчыны ў Валадарстве Хрыста і Бога.
каб паставіць яе Сабе царквою слаўнаю, якая ня мае ні плямы, ні заганы, альбо чаго-небудзь падобнага, але каб яна была сьвятой і бяззаганнай.
Нарэшце, браты мае, мацуйцеся Госпадам і магутнасьцю сілы Ягонай.
Хачу, браты, каб вы ведалі, што мае абставіны паслужылі большаму посьпеху Эвангельля,
так што путы мае ў Хрысьце сталіся вядомымі ўсёй прэторыі і ўсім іншым,
і большая частка братоў у Госпадзе пасьмялеўшы праз путы мае яшчэ больш адважыліся бязбоязна гаварыць слова.
Дык вось, любасныя мае, як вы заўсёды былі паслухмяныя і ня толькі ў маёй прысутнасьці, але цяпер яшчэ больш у маю адсутнасьць, дык са страхам і трымценьнем выконвайце сваё выратаваньне;
Урэшце, браты мае, радуйцеся ў Госпадзе. Пісаць вам тое, аб чым пішу, для мяне ня цяжка, а для вас натхняльна быць няпахіснымі.
Гэтак, браты мае любасныя і жаданыя, радасьць і вянок мой, стойце гэтак у Госпадзе, любасныя.
Гэта мае толькі выгляд ціхасьці і мудрасьці ў выдуманым служэньні са змардаваньнем цела і абясцэненьнем клопату аб правільным насычэньні цела.
церпячы адзін воднага і даруючы адзін воднаму, калі хто на каго мае скаргу: як і Хрыстос дараваў вам, гэтак і вы.
Сьведчу пра яго, што ён мае вялікую рупнасьць аб вас і аб тых, што ў Ляодыкіі і ў Яраполі.
Прывітаньне маёй рукою, Паўлаваю. Памятайце пра мае кайданы. Багадаць з вамі. Амін.
А калі якая ўдава мае дзяцей альбо ўнукаў, дык хай яны найперш вучацца шанаваць свой дом і аддаваць належнае бацькам; бо гэта добра і даспадобы перад Богам.
Калі ж які вернік альбо верніца мае ўдоваў, хай дапамагае ім і ня абцяжарвае царкву, каб яна дапамагала сапраўдным удовам.
А тыя, хто мае гаспадарамі вернікаў, ня павінны імі грэбаваць, толькі таму, што яны браты; але тым больш павінны ім служыць, таму што яны вернікі і любасныя, якія прымаюць удзел у добрых учынках. Гэтаму вучы і пераконавай.
Адзіны, Які мае нясьмяротнасьць, Які жыве ў сьвятле няпрыступным, Якого ніхто зь людзей ня бачыў, і ўбачыць ня можа, Якому чэсьць і ўлада вечная. Амін.
Таму я так і паку́тую, але ня саромлюся, бо ведаю Каму я паверыў, і ўпэўнены, што Ён мае сілу захаваць заруку маю на Дзень Гэны.
Земляроб, які працуе, мае першым скарыстаць ад пладоў земляробства.
а раб Госпада ня павінен сварыцца, але ма́е быць ветлівым да ўсіх, навучальным, цярплівым,
калі хто бяззаганны, адзінай жонкі муж, які дзяцей мае веручых, якія ня абвінавачваюцца ў распусьце альбо няпаслухмянасьці.
я адсылаю яго да цябе; а ты прымі яго, як маё сэрца.
Так, браце, дай мне скарыстацца табою ў Госпадзе; супакой маё сэрца ў Госпадзе.
Марк, Арыстарх, Дзімас, Лукаш, супрацоўнікі мае.
Гэтак сама як дзеці паходзяць (ад пэўнага) цела і крыві дык і Ён прыняў іх гэткімі (як дзяцей) каб праз сьмерць (Сваю дзеля іх) пазбавіць сілы таго хто мае сілу над сьмерцю, гэта значыць д’ябла,
Бо Ён у параўнаньні зь Масеям уганараваны большаю славаю, як мае большую чэсьць у параўнаньні з домам Той, Хто пабудаваў гэты дом;
дзе спакушалі Мяне ба́цькі вашыя, выпрабоўвалі Мяне і бачылі Ўчынкі Мае сорак гадоў.
бяз бацькі, бяз маткі, бяз радаводу, які ня мае ні пачатку дзён, ні канца жыцьця, прыпадобнены да Сына Бога застаецца сьвятаром назаўсёды.
А ён, які ня паходзіць ад іх, атрымаў дзесяціну ад Абрагама і таго, хто мае абяцаньні, багаславіў.
А Гэты праз тое, што трывае ў вяках вякоў, мае Сьвятарства бясконцае,
Які ня мае патрэбы як гэныя архірэі, кожны дзень прыносіць ахвяры сьпярша за свае грахі, а потым за грахі народу; а Ён (усё) гэта зрабіў, раз і назаўсёды ахвяраваўшы Сябе.
Дык вось Запавет, які Я ўчыню з домам Ізраэля пасьля дзён гэных, — кажа Госпад, — укладу законы Мае ў думкі іхныя і напішу іх на сэрцах іхных і буду ім Богам, а яны будуць Мне народам.
бо завяшчаньне мае сілу пасьля памерлых, і таму ня мае сілы, калі завяшчальнік жывы.
Бо Закон, які мае (толькі) цень будучых дабротаў, а ня самую існасьць рэчаў, тымі ахвярамі, якія прыносяцца пастаянна і кожны год, ніколі ня можа зрабіць дасканалымі тых, хто прыходзіць (з ахвярамі).
бо кроў быкоў і казлоў ня мае сілы зьнішчаць грахі.
«Вось Запавет, які Я заключу зь імі пасьля дзён гэных, — кажа Госпад, — дам Законы Мае ў сэрцы іхныя і ў думках іхных напішу іх,
але нейкае страшнае чаканьне суду і жару агню, які мае пажэрці супраціўнікаў.
Дык ня пакідайце адвагу вашую, якая мае вялікую ўзнагароду.
Адкрыцьцё Ісуса Хрыста, якое даў Яму Бог, каб паказаў рабам Сваім, што мае стацца няўзабаве. І (Ён) паказаў, паслаўшы праз Ангела Свайго, рабу Свайму Яану,
Напішы, што (ты) убачыў, і што ёсьць, і што мае стацца пасьля гэтага.
Хто мае вуха, пачуй, што Дух гаворыць цэрквам: хто пераможа, таму дам есьці ад дрэва жыцьця, якое ёсьць пасярод раю Бога.
Хто мае вуха, пачуй, што Дух кажа цэрквам: хто пераможа, ня будзе пашкоджаны ад другой сьмерці.
І ангелу царквы ў Пергаме напішы: Вось што кажа Той, Хто мае меч двусечны востры:
Ведаю ўчынкі твае, і дзе ты жывеш — там, дзе пасад шата́на, і трымаеш Імя Маё ды ня адрокся ад веры Маёй нават у тыя дні, у каторыя Анціпа, сьведка Мой верны, быў забіты ў вас, дзе жыве шатан.
Хто мае вуха, пачуй, што Дух гаворыць цэрквам: Хто пераможа, дам таму спажыць ад манкі схаванай і дам яму камень белы, а на ка́мені імя новае напісанае, якога ніхто ня пазнаў, акрамя таго, хто атрымаў.
І ангелу царквы ў Тыатырах напішы: Гэта кажа Сын Бога, Які мае Вочы Свае, як полымя агню, а Ногі Ягоныя падобныя да халкалівану (быццам у печы распа́леныя):
І таму, хто пераможа і хто выканае да канца ўчынкі Мае, таму дам уладу над паганамі.
Хто мае вуха, пачуй, што Дух гаворыць цэрквам.
І ангелу царквы ў Са́рдах напішы: Гэта гаворыць Той, Хто мае (сем) духаў Бога і сем зорак: Ведаю ўчынкі твае, (і) што маеш імя, што (ты) жывы, але ты мёртвы.
хто мае вуха, пачуй, што Дух гаворыць цэрквам.
І ангелу царквы ў Хвілядэльхві напішы: Гэта гаворыць Сьвяты, Праўдзівы, Які мае ключ Давіда, Які адмыкае, і ніхто ня замкне, і (Які) замыкае, і ніхто ня адчыніць.
Ведаю твае ўчынкі; вось Я даў перад табою дзьверы адчыненыя, і ніхто ня можа іх зачыніць, малую маеш (ты) сілу, але захаваў (у веры) слова (абяцаньняў) Маё і ня адрокся (ад) Імені Майго.
Так як ты захаваў (у сэрцы сваім) слова (пра) цярплівасьць Маю, дык і Я зьберагу цябе ад (у час) гадзіны спакушэньня, якая мае прыйсьці на ўвесь сьвет, каб выпрабаваць (усіх) тых, што жывуць на зямлі.
Хто пераможа, зраблю яго стаўпом ў Сьвятыні Бога Майго, і ён ужо ня выйдзе вонкі, і напішу на ім Імя Бога Майго, і імя места Бога Майго, новага Ярузаліму, які спускаецца зь Неба ад Бога Майго, і Імя Маё новае.
Хто мае вуха, пачуй, што Дух гаворыць цэрквам.
Хто мае вуха, пачуй, што Дух гаворыць цэрквам.
І я глянуў, і вось пасярод Пасаду і чатырох жывёлаў ды пасярод старэйшынаў стаіць Ягняк, быццам забіты ў ахвяру, Які мае сем рагоў і сем вачэй, якія ёсьць сем духаў Бога, якія пасла́ны на ўсю зямлю.
І яна мае хвасты, падобныя да (хвастоў) скарпіёнаў, і джалы былі ў хвастах ейных; а ўлада ейная — шкодзіць людзям пяць месяцаў.
І яна мае над сабою валадара — ангела бяздоньня, імя якому па-жыдоўску Абаддон, а пагрэцку мае імя Апальліён.
Але ў тыя дні голасу сёмага Ангела, калі ён мае трубіць, будзе споўнена тайна Бога, як Ён абвясьціў рабам Сваім прарокам.
І быў зьяўлены другі знак на небе: і вось дракон вялікі агніста-чырвоны, які мае сем галоў і дзесяць рагоў, і на галовах ягоных сем дыядэмаў.
І жанчына ўцякла ў пустэльню, дзе яна мае мейсца, прыгатаванае ад Бога, каб кармілі яе там тысячу дзьвесьце шэсьцьдзясят дзён.
Таму радуйцеся Нябёсы, і тыя, хто ў іх жыве! Гора жыхарам зямлі і мора, таму што зыйшоў д’ябал да вас, маючы лютасьць вялікую, ведаючы, што ня шмат мае часу.
Калі хто мае вуха, пачуй.
і заблуджае тых, што жывуць на зямлі знакамі, якія дадзена было яму чыніць перад зьверам, кажучы жыхарам зямлі, зрабіць абраз зьвера, які мае рану ад меча і жывы.
і каб ніхто ня мог купіць альбо прадаць акрамя таго, хто мае гэта кляймо альбо імя зьвера, альбо лічбу імені ягонага.
У гэтым ёсьць мудрасьць. Хто мае розум вылічы лічбу зьвера, бо гэта ёсьць лічба чалавека. А лічба ягоная — шасьцьсот шэсьцьдзясят шэсьць.
І спра́жаны былі людзі сьпякотай моцнай, і зьняважылі Імя Бога, Які мае ўладу над гэтымі плягамі; і ня пакаяліся, каб уздаць Яму славу.
І ён завёў мяне ў пустэльню ў духу, і я ўбачыў жанчыну, якая сядзіць на зьверы барвовым, поўным імёнаў блюзьнерскіх, які мае сем галоў і дзесяць рогаў.
І сказаў мне Ангел: чаго ты зьдзівіўся? Я скажу табе тайну гэтай жанчыны і зьвера, які носіць яе, які мае сем галоў і дзесяць рогаў.
Зьвер, якога ты ўбачыў, быў, і няма яго, і мае падняцца з бяздоньня і пайсьці ў пагібель; і зьдзівуюцца жыхары зямлі, чые імёны ня запісаны ў скрутак жыцьця ад стварэньня сьвету, бачучы зьвера, што (ён) быў, і няма яго, хаця (ён) ёсьць.
Тут розум, які мае мудрасьць. Сем галоў ёсьць сем гор, дзе гэта жанчына сядзіць на іх;
і сем валадароў, із каторых пяць упалі, а адзін ёсьць, (а) другі яшчэ ня прыйшоў, і калі прыйдзе, нядоўга ён мае заставацца.
І жанчына, якую ты ўбачыў, ёсьць мясьціна (у сэнсе: места, горад) вялікая, якая мае панаваньне над валадарамі зямлі.
І пасыпалі пыл на галовы свае і крычалі, плачучы і рыдаючы, кажучы: гора, гора (табе) мясьціна (у сэнсе: места, горад) вялікая, у якой разбагацелі ўсе, хто мае караблі на моры, ад скарбу ейнага, таму што за адну гадзіну яна спустошана.
А Вочы Ягоныя, як полымя агню, і на Галаве Ягонай шмат дыядэмаў. (Ён) мае Імя напісанае, якога ніхто ня ведае, апрача Яго Самога.
І (Ён) мае на вопратцы і на сьцягне Сваім напíсанае Імя: Кароль (над) каралямі і Госпад валадароў.
Шчасьлівы і сьвяты той, хто мае ўдзел ва ўваскрасеньні першым: над гэтымі сьмерць другая ня мае ўлады, але яны будуць сьвятарамі Бога і Хрыста і будуць валадарыць зь Ім тысячу гадоў.
якое мае славу Бога, і сьветач ягоны падобны да камня найкаштоўнейшага, быццам да камня ясьпісу, які зьзяе, як крышталь.
І (места) мае сьцяну вялікую і высокую; мае дванаццаць брамаў, і на гэтых брамах дванаццаць Ангелаў, і напісаныя імёны, якія ёсьць дванаццаць родаў сыноў Ізраэля;
І сьцяна места мае дванаццаць падмуркаў, і на іх імёны дванаццацёх Апосталаў Ягняка́.
І места ня мае патрэбы ў сонцу, ані ў месяцу, каб сьвяціць у ім, таму што слава Бога асьвяціла яго, і сьветач ягоны — Ягняк.
І сказаў мне: словы гэтыя верныя і праўдзівыя; і Госпад, Бог сьвятых прарокаў паслаў Ангела Свайго паказаць рабам Сваім, што мае стацца ў хуткім часе.
