Прасі ў Мяне, і Я даю Табе народы ў спадчыну і межы зямлі ў валаданьне Табе.
Ягова! як памножыліся ўціскальнікі мае! Многа іх паўстае супраць мяне!
Голасам сваім гукаю я да Яговы, і Ён чуе мяне са сьвятой гары Свае. (Зэля).
Я лёг, спаў і падняўся, бо Ягова бароніць мяне.
Ня палохаюся я перад дзясяткам тысячаў людзей, што абступілі мяне наўкола супраць мяне.
Устань, Ягова! Ратуй мяне, Бог мой! Бо Ты б’еш ворагаў маіх па сківіцах, Ты крышыш зубы бязбожнікам.
Пачуй мяне, калі гукаю, Божа справядлівасьці маёй! У цясноце Ты даў мне прастору. Зьлітуйся нада мною і пачуй малітву маю!
Ягова, вядзі мяне ў справядлівасьці Тваёй дзеля ворагаў маіх, выпрастуй шлях Твой перада мною.
Ягова! дакарай мяне ня ў гневе Тваім і ня ў ярасьці Тваёй карай мяне!
Зьлітуйся нада мною, Ягова, бо я нямоглы; вылячы мяне, Ягова, бо трымцяць косьці мае,
Агляніся, Ягова, вызвалі душу́ маю, выратуй мяне дзеля міласэрнасьці Тваёй!
Адступіцеся ад мяне, ўсе злачынцы! Бо Ягова чуе голас плачу майго.
Ягова, Божа мой! у Цябе я шукаю прытулак! Выратуй мяне ад усіх маіх перасьледавацеляў і вызвалі мяне,
і адплаціў ліхім таму, хто жыў са мною ў міры альбо абрабаваў таго, хто ўціскаў мяне бяз дай прычыны,
Паўстань, Ягова, у гневе Тваім! Узьніміся супраць лютасьці перасьледавацеляў маіх! Збудзіся дзеля мяне на суд, які Ты прызначыў!
Ягова судзіць народы. Судзі ж мяне, Ягова, паводля справядлівасьці маёй і паводля маёй нявіннасьці, якая ёсьць ува мне!
Зьлітуйся нада мною, Ягова! Глянь на бядоту маю ад маіх нянавісьнікаў, — Ты, што падыймаеш мяне ад брамаў сьмерці,
Дакуль, Ягова, будзеш зусім мяне забываць? Дакуль Аблічча Сваё будзеш хаваць ад мяне?
Глянь і выслухай мяне, Ягова, Божа мой! Прасьвятлі вочы мае, каб я ня заснуў сьмяротным сном,
Міхтам Давідаў. Барані мяне, Божа, бо ў Табе мой прытулак.
Межы мае выпалі ў месцах прыемных. І спадчына мая для мяне прыемная.
Я буду славіць Ягову, Які навучыў мяне. Нават па начах настаўляе мяне нутро маё.
Усьцяж я маю Ягову перад вачыма маімі; таму што Ён праваруч мяне, каб я ніколі ня пахіснуўся.
Ты выпрабоўваеш маё сэрца. Ты дасьледуеш мяне ўначы. Ты дасьледуеш мяне, але нічога ўва мне ня знаходзіш. Я гавару толькі тое, што думаю.
Я гукаю да Цябе, таму што Ты, Божа, слухаеш Мяне. Нахілі Вуха Тваё да мяне. Выслухай словы мае.
Сьцеражы мяне, як зрэнку вока. У засені Тваіх Крылаў аслані мяне
ад бязбожнікаў, якія чыняць мне гвалт, ад маіх сьмяротных ворагаў, якія акружылі мяне.
Мяне аблыталі кайданы сьмерці, і цур’і бэліяла напалохалі мяне.
Ланцугі шэолю аблыталі мяне, сьмяротныя петлі душаць мяне.
Ён працягнуў з вышыні Руку́ Сваю і ўзяў мяне, і дастаў мяне з многіх водаў,
Ён вызваляе мяне ад майго моцнага ворага ды ад тых, што мяне нянавідзяць, бо яны былі дужэйшыя за мяне.
Яны напалі на мяне ў дзень майго няшчасьця, але Ягова стаўся мне апораю.
Ён вывеў мяне на прасторнае мейсца, Ён уратаваў мяне, бо Ён упадабаў мяне.
Бог, Які падпярэзвае мяне сілай і шлях мой робіць бяззаганным,
Ён ногі мае робіць падобнымі да ног лані і ставіць мяне на вышыні мае.
І даў Ты мне шчыт збаўленьня Твайго, і правіца Твая падтрымлівае мяне, і Твая спагадлівасьць робіць мяне вялікім.
Ты падпярэзваеш мяне сілай дзеля вайны, Ты ўгінаеш пад мяне тых, што паўстаюць супраць мяне.
Ты павярнуў да мяне тылам ворагаў маіх, і я зьнішчаю тых, што нянавідзяць мяне.
Ты збавіў мяне ад бунтаў народу. Ты ставіш мяне галавою над паганамі. Народ, якога я ня ведаў, служыць мне.
Толькі па слыху вуха яны слухаюцца мяне. Сыны чужынца падлыгваюць мне.
Бог, Які помсьціць за мяне і супакорвае мне народы,
мой Збавіцель ад маіх ворагаў. Так, перад тымі, якія паўстаюць супраць мяне, Ты ўзьнёс мяне. Ад чалавеку гвалту Ты вызваляеш мяне.
Хто (усе свае) памылкі уразумева́е? Ад утаённых (правінаў маіх) ачысьці мяне.
Божа Мой! Божа Мой! Чаму Ты пакінуў Мяне? Далёкі ад ратунку Майго, ад слоў стагна́ньня Майго?
Усе, хто бачаць Мяне, насьмяхаюцца нада Мною, крывячы вусны і ківаючы галовамі.
Але ж Ты вывеў Мяне з чэрава (матчынага), Ты даў Мне надзею ля пелькаў маткі Маёй.
Ня аддаляйся ад Мяне, бо пакуты ўжо блізка, а памочніка няма.
Многа маладых быкоў вакол Мяне, магутныя Басанскія абступілі Мяне.
Яны разяўляюць ляпы свае на Мяне, быццам рыкаючы леў, які рве на шматкí.
Сіла Мая высахла, як чарапок, язык Мой прыліп да паднябеньня Майго. І ў пыл сьмерці кладзеш Ты Мяне;
бо сабакі Мяне атачылі, хэўра нянавісьнікаў абступіла Мяне. Яны прабілі Рукі Мае і Стопы Мае.
Я магу пералічыць усе Мае косткі. Яны глядзяць і разглядаюць Мяне (як відовішча).
Але Ты, Ягова, ня аддаляйся (ад Мяне)! Сіла Мая, пасьпяшай Мне на дапамогу!
Выратуй Мяне ад пашчы ільва і ад рагоў буйвалаў. Бо Ты пачуў Мяне.
Ты натхняеш мяне на славахваленьне ў сходзе вялікім. Маё ўрачыстае абяцаньне я споўню перад тымі, што баяцца Яго.
На пасьвішчах зялёных Ён пасьвіць мяне, і да водаў ціхіх Ён водзіць мяне.
Ён мацуе душу́ маю. Ён кіруе мяне на сьцежкі праўды дзеля Імя Ягонага.
Нават, калі я пайду далінаю сьмяротнага ценю, ня зьлякаюся ліха, бо Ты са мною: Твая па́ліца і Тваё жазло́ — яны суцяшаюць мяне.
Божа мой! На Цябе спадзяюся я. Ня дай мяне асароміць! Ня дай ворагам маім быць пераможцамі нада мною!
Пакажы мне, Ягова, дарогі Твае. Навучы мяне сьцежкам Тваім.
Дай мне хадзіць у Праўдзе Тваёй і вучы мяне, бо Ты ёсьць Бог выратаваньня майго. На Цябе я спадзяюся штодня.
Грахоў маладосьці маёй і злачынстваў маіх ня ўспамінай. Паводля міласэрнасьці Тваёй успомні Ты мяне — паводля Тваёй дабрыні, Ягова!
Абярніся да мяне і зьлітуйся нада мною, бо я самотны і прыгнечаны.
Гароты сэрца майго памножыліся, вывядзі мяне зь нягодаў маіх!
Глянь на ворагаў маіх, бо іх многа, і лютай нянавісьцю яны нянавідзяць мяне.
Абарані душу́ маю і вызвалі мяне. Ня дапусьці мне быць асаромленым, бо я ў Цябе шукаю прыпынку.
Хай захаваюць мяне нявіннасьць і справядлівасьць, бо я на Цябе спадзяюся.
Давідавы. Судзі мяне (паводля праўды), Ягова, бо я хадзіў у чысьціні маёй. І я спадзяюся на Ягову. Я ня пахіснуся.
Учыні мне іспыт, Ягова, і выпрабуй мяне. Дасьледуй маё нутро і маё сэрца! —
Але я хаджу ў маёй чысьціні. Вызвалі мяне і зьлітуйся нада мною!
Калі злачынцы наблізіліся да мяне, каб пажэрці цела маё, — яны самі спаткнуліся і ўпалі.
Калі паўстане супраць мяне войска, сэрца маё ня спалохаецца. Калі супраць мяне ўзьнімецца вайна, я і тады буду спадзявацца.
Бо Ён схавае мяне ў Скініі Сваёй у дзень ліхí, Ён схавае мяне ў сховішчы Скініі Сваёй. Ён узьнясе мяне на скалу́.
Цяпер галава мая падыймаецца над ворагамі маімі, якія вакол мяне. І ахвяры славаслоўя буду прыносіць у Ягонай Скініі, буду пець і іграць Ягове.
Пачуй, Ягова, голас мой! Я гукаю да Цябе. Зьлітуйся нада мною і выслухай мяне!
Ня хавай Аблічча Твайго ад мяне. Ня адкінь у гневе раба Твайго. Ты мая дапамога. Ня адкінь мяне і ня пакінь мяне, Божа збавеньня майго!
Бо бацька мой і маці мая пакінулі мяне, але Ягова прыйме мяне.
Навучы мяне, Ягова, шляху Твайму і вядзі мяне простай сьцежкай дзеля ворагаў маіх.
Ня аддавай мяне ярасьці праціўнікаў маіх; бо паўсталі супраць мяне сьведкі хвальшывыя і той, што дыхае лютасьцю.
Давідавы. Да Цябе, Ягова, гукаю я. Скала мая, ня адвярніся моўчкі ад мяне, бо калі Ты маўчыш з-за мяне, каб я ня ўпадобіўся тым, што зыходзяць у магілу.
Ня адкінь мяне зь бязбожнікамі і грэшнікамі, якія бліжняму свайму кажуць «мір», а ў сэрцы іхным ліха.
Буду ўзьвялічаць Цябе, Ягова, бо Ты выцягнуў мяне, і ня даў ворагам маім пацяшацца зь мяне.
Ягова, Божа мой! я крычаў да Цябе, і Ты аздаравіў мяне.
Ягова! Ты вывеў зь пекла душу́ маю, Ты пакінуў мяне жыць у адрозьненьне ад тых, што сыходзяць у магілу.
Пачуй, Ягова, і будзь да мяне літасьцівым! Ягова! будзь мне ўспамогай.
Мой лямант Ты абярнуў у скокі, Ты ськінуў зь мяне рызьзё і падперазаў мяне радасьцяй,
У Цябе, Ягова, я знайшоў прытулак, беражы мяне ў вяках вякоў ад асаромленьня! Ратуй мяне ў Тваёй справядлівасьці!
Нахілі да мяне Тваё вуха! Пасьпешна выбаўляй мяне! Будзь для мяне абарончай скалой, умацаваным замчышчам, каб мяне ратаваць;
бо скала мая і замчышча маё ёсьць Ты. І дзеля Імя Твайго Ты будзеш вадзіць мяне і кіраваць мной,
выцягваць мяне із сеткі, якую яны ўкрадкам паклалі перада мной, бо Ты цьвярдыня мая.
У Тваю Руку перадаю Дух Мой. Ты збавіў Мяне, Ягова, Ты Бог праўды.
і Ты ня перадаў мяне ў руку ворага, паставіў стопы мае на прасторным мейсцы.
Будзь міласэрны да мяне, Ягова, бо я прыгнечаны! Ад гора запа́ла вока маё, душа мая і цела маё.
Я стаўся пасьмешышчам перад усімі маімі прыціскальнікамі, нават і перад суседзямі маімі, страхоцьцем для знаёмых маіх; якія, калі ўбачаць мяне на вуліцы, уцякаюць ад мяне.
бо я чую ад многіх ліхаслоўе, адусюль жах. Яны разам трымаюць нараду супраць мяне, намышляюць аб тым, каб адабраць у мяне маё жыцьцё.
У Тваёй Руцэ — мае дні. Вызвалі мяне із рукі маіх ворагаў і ад маіх перасьледвацеляў!
Хай сьвеціць Аблічча Тваё над рабом Тваім. Ратуй мяне міласэрнасьцю Тваёю!
бо дзень і ноч абцяжа́ла мяне Рука Твая, зьнікла сіла мая, як у летнюю сьпёку. Зэля.
Ты ёсьць сховішча маё. Ты бароніш мяне ад бяды. Урачыстымі радасьцямі збаўленьня Ты атачаеш мяне. Зэля.
Я шукаў Ягову, і Ён пачуў мяне, і ад усіх маіх страхаў Ён уратаваў мяне.
Хадзеце сюды, сынове, выслухайце мяне, я навучу вас баяцца Ягову.
Псальм Давідавы. Судзіся, Ягова, з тымі, якія змагаюцца супраць мяне. Зваюй тых, якія зваёўваюць мяне!
Хай стануць пасаромленымі і паганьбленымі тыя, што шукаюць душу́ маю. Хай пахіснуцца і будуць пакрыты ганьбай тыя, што надумваюць ліхое супраць мяне.
бо бяз прычыны яны ўкрадкам схавалі супраць мяне сетку сваю, і бяз прычыны выкапалі яму на душу́ маю.
Паўстаюць хвальшывыя сьведкі, яны выпытваюць у мяне, чаго я ня ведаю.
Але яны радаваліся аб маім спатыканьні, зьбіраюцца зьняважнікі супраць мяне, і я іх ня ведаю. Яны абмаўляюць і ня спыняюцца;
з гнуснымі насмешлівымі дармаедамі яны скрыгочуць супраць мяне зубамі.
Хай ня пацяшаюцца нада мною тыя, якія нясправядліва варагуюць супраць мяне, хай ня пераміргваюцца вачыма тыя, якія нянавідзяць мяне бяз прычыны:
І яны разявілі супраць мяне свае ляпы, яны кажуць: «ага, ага! бачыла нашае вока!»
Ты бачыў гэтае, Ягова! Дык ня маўчы! Госпадзе, ня аддаляйся ад мяне!
Судзі мяне паводля Тваёй справядлівасьці, Ягова, Божа мой! І хай яны ня пацяшаюцца зь мяне!
Хай радуюцца і ўрачыста радуюцца ўсе, што жадаюць справядлівасьці для мяне. Хай яны няўстанна гавораць: «хай будзе ўзьвялічаны Ягова, Які жадае для раба Свайго міру».
Хай ня наступіць на мяне нага пыхлівага, і рука бязбожніка хай ня прагоніць мяне.
Ягова, ня ўшчувай мяне ў гневе Тваім, і ня кара́й мяне ў ярасьці Тваёй,
бо стрэлы Твае працялі мяне, і Рука Твая ляжыць на мне.
бо правіннасьці мае ўзьняліся вышэй галавы маёй; як вялікі цяжар яны гнятуць мяне.
Сэрца маё трымціць. Сіла мая пакінула мяне, сьвятло вачэй маіх, таксама і яго няма ў мяне.
І мае ворагі жывыя, моцныя, і многа ёсьць тых, якія нянавідзяць мяне бяз прычыны.
І яны адплачваюць ліхам за дабро, варагуюць супраць мяне, бо я сьледую за дабром.
Ня пакінь мяне, Ягова, Бог мой, ня будзь далёка ад мяне!
Вырві мяне ад усіх правіннасьцяў маіх! Ня аддай мяне на пасьмешышча няразумнага!
Зьнімі зь мяне пакараньне Тваё. Ад супрацьдзеяньня Рукі Тваёй (супраць мяне) я гібе́ю.
Адвярні ад мяне Твой позірк, каб я падмацаваўся, перш чым сыйду і больш ня будзе мяне.
Моцна чакаў Я на Ягову, і Ён нахіліўся да Мяне і пачуў Мой крык аб дапамозе.
І Ён выцягнуў Мяне зь ямы пагібельнай, з тва́ні балотнай, і паставіў ступнí Мае на скале, зрабіў цьвёрдымі Мае крокі.
Тады Я сказаў: вось! Я іду. У скрутку кнігі напісана пра Мяне;
Ты, Ягова, ня адхілі ад Мяне Тваіх спачуваньняў. Міласэрнасьць Твая і Праўда Твая хай заўсёды ахава́юць Мяне,
бо безьліч няшчасьцяў абступілі Мяне. Праступкі Мае дасягнулі Мяне, Я ня магу пералічыць іх позіркам. Іх больш, чым валасоў на Маёй Галаве, і Сэрца Маё пакінула Мяне.
Хай будзе Табе прыемна, Ягова, вызваліць Мяне! Ягова, пасьпяшайся на дапамогу Мне!
А Я гаротны і ўбогі. Але Госпад клапоціцца пра Мяне. Ты — дапамога Мая і Ратунак Мой. Божа Мой, ня марудзь!
Я, я сказаў: «Ягова, будзь літасьцівы да мяне! Вылячы душу́ маю, бо зграшыў я перад Табою».
Ворагі мае кажуць пра мяне благое: «Калі ён памрэ і зьгіне імя ягонае?»
І калі хто прыходзіць наведаць мяне, ён кажа няпраўду. Сэрца ягонае напоўнена злосьцяй; і як выйдзе вонкі, дык ла́е мяне.
Аб’яднаўшыся шэпчуцца ўсе мае нянавісьнікі супраць мяне. Яны намышляюць супраць мяне лíха:
Нават чалавек, які жыў мірна са мною, на якога я спадзяваўся, які еў мой хлеб, падняў супраць мяне пяту.
Але Ты, Ягова, будзь літасьцівы да мяне і падымі мяне, і я ім адплачу.
Праз тое я пазна́ю, што Ты маеш спрыяньне да мяне, калі вораг мой ня будзе мець нада мною перамогі.
А мяне, у маёй чысьціні, Ты трымаеш проста і ставіш мяне перад Абліччам Тваім навечна.
Я кажу Богу, маёй Скале: «Чаму забываеш Ты мяне? Чаму я хаджу хмарны ва ўціску ворага?»
Разваж мяне, Божа, і вядзі маю цяжбіну супраць нядобрых людзей; і вызвалі мяне ад чалавека хітрага і нясправядлівага; —
бо Ты ёсьць Бог цьвярдыні маёй! Чаму Ты адкідаеш мяне? Чаму я му́шу хадзіць ва ўціску ворага?
Пашлі Тваё Сьвятло і Праўду Тваю. Хай яны вядуць мяне, хай прывядуць мяне на гару Тваёй Сьвятасьці і ў селішчы Твае.
бо ня на лук свой я спадзяюся, і ня меч мой уратуе мяне,
Ганьба мая ўвесь дзень перада мною, і сорам аблічча майго пакрывае мяне
Чаму я маю баяцца ў дні ліхія, калі акружыць мяне нясправядлівасьць маіх перасьледвальнікаў,
Сапраўды, Бог адкупіць душу́ маю ад улады шэолю, і Ён прыме мяне. Зэля.
зьбярыце вы да Мяне Маіх сьвятых, якія ўчынілі са Мной Запавет пры ахвяры.
і пакліч Мяне ў дзень бяды, і Я ўратую цябе, і ты будзеш славіць Мяне.
Хто ў ахвяру прыносіць падзяку, той шануе Мяне, і ўладкоўвае шлях; а Я пакажу яму выратаваньне Божае.
Абмый мяне ўсяго ад бяззаконьня майго і ад грэху майго ачысьці мяне,
Дык вось! у бяззаконьні я народжаны, і ў грэху пачала́ мяне мая матка.
І яшчэ! Ты маеш задавальненьне ад праўды ў сэрцы. І ў нутры маім Ты навучаеш мяне мудрасьці.
Адграшы мяне гізопам, так стану я чыстым. Абмый мяне, так стану я бялейшым за сьнег.
Ствары ўва мне, Божа, сэрца чыстае і духа справядлівага абнаві ўнутры мяне.
Ня адкінь Ты мяне ад Аблічча Твайго і Духа Твайго Сьвятога ня адбірай у мяне!
Вярні мне радасьць збаўленьня Твайго і духам добрай волі падмацуй мяне.
Вызваль мяне ад крывавай віны, Божа, (Ты) Бог майго збаўленьня! Язык мой будзе ўрачыста славіць справядлівасьць Тваю.
Божа, Імем Тваім уратуй мяне і твары мне суд паводля ўлады Тваёй!
бо чужынцы паўсталі супраць мяне, прыгнятальнікі шукаюць душы маёй. Яны ня ставяць Бога перад сабою. Зэля.
бо Ён вызваліў мяне з усіх бедаў, і на ворагаў маіх глядзела маё вока.
Зваж на мяне і выслухай мяне! Я раздумваю ў маёй жалобе і стагну
ад крыку ворага, ад уціску бязбожніка, бо яны наводзяць на мяне бяззаконьне і злосна варагуюць супраць мяне.
Сэрца маё трапе́ча ўва мне, і напаў ня мяне жах сьмяротны.
Страх і дрыжаньне найшлі на мяне, і жах ахапляе мяне.
Бо ня вораг мяне зьняважае, гэта я перанёс бы; і ня нянавісьнік, які ўзвышаецца перада мной, ад яго я схаваўся б;
Я, я клічу да Бога, і Ягова ратуе мяне.
Ён у міры выкупляе душу́ маю ад нападку супраць мяне, бо іх многа супраць мяне.
Бог выслухае (мяне), а ім адплаціць, Ён Той, што сядзіць на Пасадзе з прадвечных часоў — Зэля — ім, у якіх няма перамены, ды якія ня баяцца Бога.
Зьлітуйся нада мною Ты, Божа, бо чалавек хоча мяне праглынуць. Цэлы дзень ён ваюе і ўціскае мяне.
Цэлы дзень мае перасьледнікі шукаюць мяне праглынуць. Многія ваююць супраць мяне о, Найвышэйшы!
У дзень, калі страх хапае мяне, я спадзяюся на Цябе.
Цэлы дзень яны перакру́чваюць словы мае; усе іхныя думкі супраць мяне на зло.
Тады паве́рнуць мае ворагі наўцёкі ў дзень, калі я гукну. Гэта я ведаю, што Бог за мяне.
Я гукаю да Бога, да Найвышэйшага, да Бога, Які робіць для мяне ўсё.
Ён пашле зь нябёсаў, і Ён уратуе мяне. Ён асароміць таго, хто шукае мяне праглынуць. — Зэля. Пашле Бог Сваю літасьць і Сваю праўду.
Вызвалі мяне ад маіх ворагаў, Божа мой! Зрабі мяне нядаступным для тых, што паўстаюць супраць мяне!
Вызваль мяне ад злачынцаў і ўратуй мяне ад крыважэрных!
Бо вось яны цікуюць за душою маёю. Зьбіраюцца на мяне дужыя бяз правіны маёй і бяз грэху майго, Ягова.
Бог, Міласэрнасьць Ягоная, гэта — міласэрнасьць да мяне, якой Ён сустрэне мяне. Бог дасьць мне ўбачыць засаду, якую ўчынілі супраць мяне.
А я, я буду сьпяваць пра Тваю Магутнасьць і раніцай буду ўрачыста славіць Тваю Міласэрнасьць, бо Ты ёсьць для мяне высокая крэпасьць і мейсца прытулку ў дзень маёй бяды.
Хто завядзе мяне да места ўмацаванага? Хто завядзе мяне да Адому?
Ад канца зямлі гукаю я да Цябе, калі сэрца маё маладу́шнічае. Ты прывядзі мяне да скалы, якая вышэй за мяне,
Мая душа ту́ліцца да Цябе. Твая Правіца падтрымлівае мяне.
Беражы Ты мяне ад патайной змовы зламысьнікаў, ад зборышча бяззаконьнікаў,
Бяспраўныя ўчынкі адолелі мяне. Нашыя праступкі...Ты ёсьць Той, Хто выбачае іх.
Калі б я бачыў у сэрцы маім бяззаконьне, дык Госпад ня выслухаў бы (мяне).
Хай будзе багаславёны Бог, Які ня адхінуў малітвы маёй і Багадаці Сваёй ад мяне.
Ратуй мяне, Божа, бо воды дайшлі аж да душы (маёй)!
Я заграз у глыбокім балоце, і няма там дна. Я ўвайшоў у глыбіні водаў, і цячэньне мяне залівае.
Больш, чым валасоў на маёй галаве, ёсьць тых, якія нянавідзяць Мяне бяз прычыны. Шматлікія ёсьць тыя, што хочуць мяне зьнішчыць, якія варагуюць супраць мяне нясправядліва. Чаго я ня рабаваў мушу аддаць.
Мой Госпад, Ягова войскаў! Хай ня будуць пасаромленыя празь мяне тыя, якія на Цябе спадзяюцца. Няхай ня будуць празь мяне пасаромленымі тыя, якія шукаюць Цябе, Бог Ізраэля! —
бо руплівасьць па Доме Тваім пажырае Мяне, і зьнявагі тых, што Цябе зьняважаюць, упалі на Мяне.
Тыя, што сядзяць каля варотаў, гавораць супраць мяне, і я станаўлюся прадметам з’едлівых прымавак п’яніцаў.
А я, Ягова, малітва мая да Цябе ў час спрыяньня Твайго. Божа, пачуй мяне дзеля вялікай міласэрнасьці Тваёй, дзеля праўды збаўленьня Твайго.
Выратуй мяне з багны, каб я ня захлынуўся! Ратуй мяне ад нянавісьнікаў маіх і ад глыбіняў водаў!
Ня дай, каб цячэньне водаў мяне захлынула, і глыбіня мяне праглынула. Хай ня замкне нада мною прорва ляпу сваю.
Выслухай мяне, Ягова, бо добрая Міласэрнасьць Твая. Праз мноства шчадротаў Тваіх павярніся да мяне!
І ня хавай Аблічча Твайго ад раба Твайго, бо я ў бядзе. Хутчэй выслухай мяне!
Наблізься да душы маёй. Вызвалі яе! Дзеля ворагаў маіх вызвалі мяне.
А я моцна зга́ньбены. Мне балíць. Твой паратунак, Божа, хай паставіць мяне на нядасягальную вышыню.
Пасьпяша́йся, Божа, вызваліць мяне, Ягова, дапамагці мне!
А я зьняважаны і ўбогі. Божа, пасьпяшы да мяне! Ты мая дапамога і мой Збаўца. Ягова! Ня марудзь!
У Тваёй справядлівасьці вызвалі мяне і дай мне пазьбегнуць. Нахілі Вуха Тваё да мяне і выратуй мяне.
Будзь мне скалой прытулішча, куды я заўсёды мог бы схавацца. Ты загадаў мяне ўратаваць, бо Ты ёсьць мая скала і крэпасьць мая.
Божа мой, вызвалі мяне з рукі бязбожніка, з рукі крыўдніка і ўціска́льніка,
на Цябе апіраўся я ад улоньня маткі. Ты вывеў мяне з чэрава маткі маёй, хвала мая Табе нясупынна.
Ня адпіхні мяне ў часе маёй старасьці, ня пакінь мяне пры зьнікненьні маёй сілы,
бо ворагі мае змаўляюцца супраць мяне, і тыя, што цікуюць душу маю, раюцца паміж сабою,
Божа, ня аддаляйся ад мяне! Божа мой, пасьпяшайся мне на дапамогу!
Божа! Ты вучыў мяне ад юнацтва майго, і дагэтуль я Цуды Твае абвяшчаю.
І да старасьці, і да сівíзны, Божа, ня пакідай мяне, пакуль абвяшчу (сілу) Рукі Тваёй (гэтаму) роду, усім, хто (яшчэ) прыйдзе, Тваю магутнасьць.
Ты, Які даў убачыць Мне шмат нягодаў і лíха, Ты ажывіш Мяне ізноў і вывядзеш Мяне з глыбіняў зямлі.
Ты памножыш велічнасьць маю і акружыш мяне, і суцешыш мяне.
Ты вядзеш мяне радай Тваёй, і потым прыймеш мяне ў Тваю славу.
Але я, блізкасьць Бога ёсьць для мяне дабро. Я зрабіў маім прытулкам Ягову, майго Госпада, каб абвяшчаць усе ўчынкі Твае.
Голас мой да Бога, і я гукаю! Голас мой да Бога, і Ён схіляе вуха да мяне.
І ва ўціску ты паклікаў Мяне, і Я выратаваў цябе. Я адказаў табе са сховішча грому. Я выпрабаваў цябе каля водаў Мэрыбы. Зэля.
Слухай, народзе Мой! Я буду сьведчыць табе: Ізраэлю, каб ты толькі паслухаўся Мяне!
О, каб народ Мой паслухаўся Мяне, і каб Ізраэль пайшоў Маім шляхам!
Малітва Давідава. Нахілі, Ягова, Вуха Тваё; выслухай мяне, бо я бедны і ўбогі.
Будзь да мяне міласэрным, мой Госпад, бо ўвесь дзень я да Цябе гукаю.
Навучы мяне, Ягова, шляху Твайму. Я буду хадзіць у Праўдзе Тваёй. Усьміры сэрца маё настолькі, каб я баяўся Імені Твайго.
бо міласэрнасьць Твая да мяне ёсьць вялікая, і Ты вырваў душу маю з магілы апраметнай.
Божа! Напышлівыя паўсталі супраць мяне, і хэўра гвалтаўнікоў шукае душы маёй. Яны ня ставяць Цябе перад сабой.
Глянь на мяне і будзь міласэрным да мяне, дай сілу Тваю слузе Твайму і ратуй сына служкі Тваёй.
Учыні на мне знак на дабро, хай убачаць гэта нянавісьнікі мае і будуць пасаромлены, бо Ты, Ягова, дапамог мне і суцешыў мяне.
Успамяну Рагаў і Бабілён перад тымі, якія мяне ведаюць; вось! Пілістэя і Тыр з Ятыопіяй (скажуць): гэты нарадзіўся там.
Ты паклаў мяне ў найглыбейшую яму, у цемру, у глыбíні цемры.
Цяжка цяжарыць мяне лютасьць Твая, усімі хвалямі Тваімі Ты гняцеш мяне долу. — Зэля.
Ты аддалíў ад мяне маіх знаёмых, зрабіў мяне агідным для іх. Я ўвязьнены і ня магу выйсьці.
Чаму, Ягова, адкідаеш Ты душу маю, хаваеш Ты Аблічча Тваё ад мяне?
Нада мной прайшлі гне́вы Твае. Жахі Твае зьнішчаюць мяне.
Яны ахінаюць мяне, як воды, увесь дзень. Яны разам акружаюць мяне.
Ты аддаліў ад мяне сябра і блізкага. Знаёмыя мае ў цемры.
Ён будзе клікаць Мяне: «Ты мой Бацька, мой Бог і Скала выратаваньня майго.»
За тое, што ён у любві прыляпіўся да Мяне, Я выратую яго, Я ўзьніму яго на нядасягальную вышыню, бо ён ведае Імя Маё.
Ён будзе гука́ць Мяне, і Я адкажу яму. Я буду зь ім у час ліха. Я вызвалю яго і ўслаўлю яго.
бо Ты, Ягова, радуеш мяне чынам Тваім, я ўрачыста радуюся Дзеям Рук Тваіх.
А мой рог Ты ўзьнімеш, як (рог) адзінарога. Мяне памазаваюць сьвежым алеям.
І вока маё будзе бачыць тых, хто робіць на мяне засаду. І вуха маё будзе чуць зламысьнікаў, якія паўстаюць супраць мяне.
Хто паўстане за мяне супраць зламысьнікаў? Хто стане за мяне супраць ліхадзеяў?
Калі я кажу: «Хістаецца нага мая», дык Міласэрнасьць Твая, Ягова, падтрымлівае мяне.
дзе ба́цькі вашыя спакушалі Мяне, выпрабоўвалі Мяне, хаця яны бачылі Дзею Маю.
Я буду трымацца шляху бяззаганнага. Калі Ты прыйдзеш да мяне? Я буду хадзіць у шчырасьці сэрца майго сярод дому майго.
Я ня пастаўлю перад вачамі маімі рэч нікчэмную. Я нянавіджу ўчынак адступнікаў: ён ня прыліпне да мяне.
Перакорлівае сэрца ўхіліцца ад мяне. Ліхога я ня буду ведаць.
Ня хавай Аблічча Свайго ад мяне ў дзень майго бядаваньня. Прыхілі да мяне Вуха Тваё. У дзень, калі я клічу, Ты хутка адкажы мне,
Цэлы дзень зьняважаюць мяне мае ворагі; і тыя, што шалеюць супраць мяне, клянуць мяне;
ад Абурэньня Твайго і Гневу Твайго, бо Ты падняў мяне і кінуў мяне долу.
Я кажу: Божа мой! Ня забяры мяне ў палове дзён маіх.» — «Гады Твае трываюць ад пакаленьня да пакаленьня.
Спамяні пра мяне, Ягова, пры зычлівасьці да народу Твайго наведай мяне Ратаваньнем Тваім,
Хто ўвядзе мяне да ўмацаванага места? Хто завядзе мяне да Адому?
бо разявіліся супраць мяне вусны нясумленныя і вусны абману; яны гаварылі са мною языком ілжы
і словамі нянавісьці акружаюць мяне. І яны ўзбройваюцца супраць мяне бяспрычынна.
За любоў маю яны варагуюць супраць мяне. А я малюся.
Але Ты, Ягова, мой Госпад, абыйдзіся са мною дзеля Імені Твайго. Паколькі міласэрнасьць Твая ёсьць добрая, выратуй мяне,
бо я ёсьць няшчасны і ўбогі, і сэрца маё зранена ўнутры мяне.
Я брыду, быццам цень, які доўжыцца (пры заходзе). Мяне страсаюць, як саранчу (з расьліны).
І я зрабіўся для іх пасьмешышчам. Калі яны на мяне глядзяць, дык яны ківаюць галовамі сваімі.
Памажы мне, Ягова, Бог мой! Уратуй мяне паводля міласэрнасьці Тваёй,
Давідавы. Псальм. Сказаў Ягова Госпаду майму: «Сядзі праваруч Мяне, пакуль Я пакладу ворагаў Тваіх у падножжа Стопаў Тваіх.
бо Ён нахіліў Вуха Сваё да мяне. Дык буду прыклікаць Яго ўва ўсе мае дні.
Путы сьмерці абхапілі мяне, і мукі пякельныя знайшлі мяне. Я знайшоў гора і бяду.
Ягова ёсьць Ахоўнік прастадушных. Я быў зьнямагаючым, але Ён выратаваў мяне.
Як я аддзячу Ягове за ўсе Ягоныя дабрадзеі да мяне?
Ягова за мяне; я ня буду баяцца. Што зробіць мне чалавек?
Ягова за мяне сярод памагаючых мне. І я ўбачу (пагíбель) нянавідзячых мяне.
Усе пагане акружылі мяне, але Імем Яговы я адсек іх (ад мяне).
Яны абступілі мяне, сапраўды, акружылі мяне, але Імем Яговы я адсек іх (ад мяне).
Яны абселі мяне, як пчолы (соты), і згасьлі яны, як агонь у церне. Але Імем Яговы я адсек іх (ад мяне).
Моцна штурхну́лі мяне, каб я паваліўся. Але Ягова дапамог мне.
Моцна пакараў мяне Ягова, але сьмерці Ён мяне ня аддаў.
Я буду выхваляць Цябе, бо Ты выслухаў мяне і стаўся паратункам маім.
Пастановы Твае я буду захоўваць. Ня пакінь мяне зусім!
Багаславёны Ты, Ягова. Навучы мяне Статутаў Тваіх!
Я прыхадзень на зямлі. Ня хавай ад мяне Прыказаньні Твае.
Аддалí ад мяне ганьбу і пагарду, бо я захаваў Сьведчаньні Твае.
Нават князі сядзяць і згаворваюцца супраць мяне, а слуга Твой разважае аб Статутах Тваіх.
Да пылу прыліпае душа мая, ажыві мяне паводля Слова Твайго.
Я абвясьціў мае дарогі, і Ты выслухаў мяне. Навучы мяне Пастановам Тваім.
Душа мая сплывае ад журбы. Умацуй мяне паводля Слова Твайго.
Дарогу маны адвярні ад мяне, і Закон Твой падару́й мне!
Я прыляпіўся да Сьведчаньняў Тваіх, Ягова. Ня аддай мяне пасаромленьню.
Навучы мяне, Ягова, шляху Пастановаў Тваіх, каб я яго захаваў да канца.
Адвярні мае вочы, каб ня ўзіраліся на марнасьць. Ажыві мяне на Шляху Тваім.
Ухілі (ад мяне) ганьбу маю, якой я баюся, бо Суды Твае ёсьць добрыя.
Вось! я жадаю Загадаў Тваіх. Ажыві мяне ў Справядлівасьці Тваёй.
І хай прыйдзе да мяне Міласэрнасьць Твая, Ягова, Выратаваньне Тваё паводля Слова Твайго,
так я атрымаю слова ў адказ таму, хто ганьбіць мяне, бо я спадзяюся на Слова Тваё.
Гэта суцяшэньне маё ў нягодзе маёй, бо Слова Тваё ажыўляе мяне.
Пыхлівыя вельмі кпяць зь мяне, але я ня ўхіляюся ад Закону Твайго.
Гнеў палючы агарнуў мяне на бязбожнікаў, якія пакідаюць Закон Твой.
Ад усяго сэрца маліўся я перад Абліччам Тваім: «будзь міласэрны Ты да мяне паводля Слова Твайго».
Сеткі бязбожнікаў аблуталі мяне, (але) Закон Твой я ня забываю.
Зямля поўная Міласэрнасьці Тваёй, Ягова. Навучы Ты мяне Ўставаў Тваіх.
Навучы Ты мяне добрай разважнасьці і веданьню, бо я Прыказаньням Тваім веру.
Ты Добры і робіш Дабро. Навучы Ты мяне Ўставаў Тваіх.
Пыхліўцы брудзяць мяне ілжой. Але я ўсім сэрцам захоўваю Загады Твае.
Гэта добра для мяне, што я стаўся ўтаймаваным, каб я вучыўся Ўставам Тваім.
Закон Вуснаў Тваіх для мяне ёсьць лепш, чым тысячы золата і срэбра.
Рукі Твае стварылі мяне і ўдасканалілі мяне. (Дык) дай розум мне, каб я вучыў Прыказаньні Твае.
Тыя, што баяцца Цябе, убачаць мяне і ўзрадуюцца, бо я спадзяюся на Слова Тваё.
Я ведаю, Ягова, што Суды Твае ёсьць Справядлівасьць, і (што) Ты мяне ў вернасьці ўтаймаваў.
Міласьці Твае хай зыйдуць на мяне, каб я жыў, бо Закон Твой ёсьць асалода мая.
Хай будуць пасаромлены пыхліўцы, якія лганством ганьбілі мяне, (але) я буду разважаць аб Загадах Тваіх.
Няхай да мяне навернуцца тыя, што баяцца Цябе, і ведаюць Сьведчаньні Твае.
Ту́жаць вочы мае па Слову Твайму ды пытаюцца: «Калі Ты суцешыш мяне?»
Усе Прыказаньні Твае ёсьць справядлівыя. А мяне перасьледуюць ілжой. Дапамажы мне!
Яны ледзь ня загубілі мяне на зямлі; але я ня пакінуў Загадаў Тваіх.
Ажывí мяне паводля Міласэрнасьці Тваёй, і я буду трымацца Сьведчаньня Вуснаў Тваіх!
У вякі вякоў я ня забуду Загадаў Тваіх, бо імі Ты ажывіў мяне.
Твой я. Ратуй мяне, бо я моцна імкнуўся да Загадаў Тваіх.
Бязбожнікі пільнавалі мяне (у засадзе), каб зьнішчыць мяне. На Твае Сьведчаньні зважаю я.
Прыказаньні Твае робяць мяне мудрэйшым за ворагаў маіх, бо яны ёсьць вечна са мной.
Ад Судоў Тваіх я ня ўхіляюся, бо Ты навучаеш мяне.
Я моцна прыгнечаны. О Ягова, ажыві мяне паводля Слова Твайго.
Хай будуць Табе даспадобы, о Ягова, дабраахвотныя ахвяры вуснаў маіх! І Прысудам Тваім вучы Ты мяне.
Адхіліцеся ад мяне, ліхадзеі: я буду выконваць Прыказаньні Бога майго.
Падтрымай Ты мяне паводля Слова Твайго, і я буду жыць. І ня дай мне быць асаромленым у надзеі маёй.
Падтрымай мяне, і я буду ўратаваны. І я буду ўсьцяж удумвацца ў Пастановы Твае.
Я чыніў суд і справядлівасьць. Ня аддай мяне маім уціскальнікам.
Будзь парукаю за слугу Твайго на дабро. Ня дай пыхліўцам уціскаць мяне.
Учыні са слугою Тваім паводля Міласэрнасьці Тваёй і навучы мяне Пастановам Тваім.
Абярніся да мяне і будзь да мяне міласэрным паводля Твайго звычаю да тых, хто любіць Імя Тваё.
Збаў Ты мяне ад уціску людскога, і я буду пільнавацца Загадаў Тваіх.
Асьвятлі Ты слугу Твайго Абліччам Тваім, і навучы мяне Пастановам Тваім.
Зьядае мяне руплівасьць мая, бо ворагі мае забылі пра Слова Твае.
Страх і ўціск знайшлі мяне. Прыказаньні Твае ёсьць суцяшэньні мае.
Я гукаю да Цябе: «Ратуй мяне! я захаваю Сьведчаньні Твае».
Пачуй голас мой паводля Міласэрнасьці Тваёй. О Ягова, ажыві мяне паводля Прысуду Твайго.
Глянь на нягоду маю і вызвалі мяне, бо я Закону Твайго ня забываўся.
Заступіся за справу маю і збаў мяне. Ажыві мяне паводля Слова Твайго.
Вялікія спачуваньні Твае, Ягова. Ажыві Ты мяне паводля Судоў Тваіх.
Многа ў мяне перасьледвальнікаў і ворагаў маіх. Але ад Сьведчаньняў Тваіх я ня адступаюся.
Глянь, Ягова: я люблю Загады Твае. Ажыві мяне паводля Тваёй Міласэрнасьці.
Князі перасьледуюць мяне бязь віны, але сэрца маё трымціць перад Словам Тваім.
Хай прыйдзе маленьне маё прад Аблічча Тваё. Ратуй Ты мяне паводля Слова Твайго.
Із вуснаў маіх пальлецца хвала, бо Ты вучыш мяне Пастановам Тваім.
Песьня ўзыходжаньня. Яны шмат уціскалі мяне ад юнацтва майго, хай скажа Ізраэль.
Яны шмат уціскалі мяне ад юнацтва майго. Але яны мяне ня перамаглі.
Песьня ўзыходжаньня. Давідава. О, Ягова! ня надымаецца сэрца маё, і ня ўзносяцца вочы мае. І ня ганяюся я за вялікім і за дзівосным (і нядасяжным) для мяне.
Калі я забуду цябе, о Ярузаліме, хай забудзе (мяне) правіца мая.
У дзень, калі я клікаў, Ты адказаў мне. І Ты мяне падбадзёрыў: у душы маёй ёсьць сіла.
Калі я пайду пад уціскам, Ты ажывіш мяне. Ты працягнеш Руку Тваю супраць ярасьці ворагаў маіх, і Правіца Твая ўратуе мяне.
Ягова зробіць (гэта) за мяне. Ягова, Міласэрнасьць Твая (трывае) у вяках вякоў. Твораў Рук Тваіх (Ты) ня пакідай.
Кіраўніку хору. Псальм Давідавы. Ягова, Ты мяне выспрабаваў і ведаеш (мяне).
Ці хаджу я, ці ляжу я — Ты акружаеш мяне, і ўсе дарогі мае Табе ве́дамы.
Ззаду і сьпераду Ты атача́еш мяне, і Далонь Тваю Ты кладзеш на мяне.
Лíшне дзіўнае для мяне (Тваё) веданьне. Яно лíшне высака для мяне, і сьцяміць яго я ня магу.
то і там вяла бы мяне Рука Твая, і Правіца Твая трымала б мяне.
Калі б я сказаў: «Сапраўды, хай цемра пакрые мяне, і ноч стане сьвятлом вакол мяне»,
то цемра ня за́сьціла б мяне перад Табой, і ноч стала б сьветлай, як дзень. Цемра стала б, як сьвятло. —
Бо Ты стварыў нутро маё, (і) выткаў мяне ва ўлоньні маткі маёй.
Якія дарагія для мяне думкі Твае, о Божа, і як многа іх лíкам.
О, каб Ты, Божа, забіў бязбожніка! І вы, крывапіўцы, адыдзеце ад мяне!
Я нянавіджу іх поўнай нянавісьцю. Яны сталі для мяне ворагамі.
Выпрабуй мяне, о Божа, і ўведай сэрца маё. Выпрабуй мяне і ўведай думкі мае.
І ўгледзь Ты, ці ня на дарозе ліха я, і накіруй мяне на дарогу вечную.
Збаві мяне, о Ягова, ад ліхога чалавека! Сьцеражы мяне ад гвалтаўніка,
Аслані мяне, о Ягова, ад далоняў бязбожніка. Ад гвалтаўніка аслані мяне, (ад) тых, якія надумалі сьпіхнуць стопы мае.
Пыхлівыя ўкрадкам палажылі перада мной сіло і петлі, яны расьпялі сетку ля дарогі, яны расьпялі цянёты на мяне. Зэля.
Галовы тых, якія мяне акружаюць, хай пакрые бяда, якую наклікаюць іхныя вусны.
Псальм. Давідавы. О Ягова, я клічу Цябе. Пасьпяшайся да мяне! Зваж на голас мой, калі я Цябе клічу.
Хай б’е мяне справядлівы: гэта (ж ёсьць) міласэрнасьць. І хай ён мяне дакарае: (гэта ёсьць) алей (для) галавы (маёй). А галава мая хай ня ўхіляецца (ад гэтага), сапраўды, але прыхіляецца (да дакору)! І малітва мая хай будзе супраць іхных злачынстваў.
Аслані мяне ад пастак, якія яны на мяне наста́вілі, і цянётаў злачынцаў.
Глянь Ты направа! і ўбач Ты! там няма нікога, хто хацеў бы мяне ведаць. Зьнікла для мяне ўсякае сховішча. Ніхто ня клапоціцца пра душу маю.
Зваж на енк мой, бо я вельмі зьнямоглы. Вырві мяне ад маіх перасьледнікаў, бо яны дужэйшыя за мяне.
Вызвалі Ты зь вязьніцы душу маю, каб я славіў Імя Тваё. Праведнікі мяне будуць акаляць, як Ты адплаціш мне.
бо вораг перасьледуе душу маю, затаптаў у зямлю жыцьцё маё, прымусіў мяне жыць у цемры, як даўно памерлых.
Зьнямагае ўва мне дух мой. Сэрца маё здранцьвела ўнутры мяне.
Хутчэй выслухай мяне, о Ягова! Дух мой зьнямагае. Ня хавай Аблічча Твайго ад мяне, каб я ня стаўся падобным да тых, што зыходзяць у магілу.
Вырві Ты мяне, о Ягова, ад ворагаў маіх! У Цябе я маю сховішча.
Вучы мяне спаўняць Волю Тваю, бо Ты — мой Бог. Хай добры Твой Дух вядзе мяне ў зямлю справядлівасьці.
Дзеля Імя Твайго, о Ягова, ажыві мяне! Дзеля Справядлівасьці Тваёй вывядзі Ты душу́ маю з прыгнёту.
Выцягні Руку Тваю з вышыні. Вырві мяне і ўратуй мяне з водаў вялікіх, із рукі сыноў чужакоў.
Вырві Ты мяне і ўратуй мяне ад рукі сыноў чужынца, чый рот гаворыць хвальш, правіца іхная ёсьць правіца ілжы,
Я хрышчу вас у вадзе ў (знак вашага) пакаяньня; але Той, Хто ідзе за мною дужэйшы за мяне; я ня варты панесьці абутак Ягоны. Ён будзе хрысьціць вас у Духу Сьвятым і ў вагні.
Яан жа стрымліваў Яго, кажучы: мне трэба ў Цябе хрысьціцца, а Ты прыходзіш да мяне.
Шчасьлівыя вы, калі вас будуць ганьбіць і выганяць, і ўсяк зласлоўнічаць вас нясправядліва з-за Мяне.
І тады абвяшчу ім: (Я) ніколі ня ведаў вас; адыйдзецеся ад Мяне (вы), што чыніце бяззаконьне.
І вось пракажоны, падыйшоўшы, кланяўся Яму, кажучы: Госпадзе! калі хочаш, можаш мяне ачысьціць.
і будзеце паведзены да валадароў і каралёў за Мяне, дзеля сьведчаньня перад імі і паганамі.
Дык вось, кожны хто будзе вызнаваць Мяне перад людзьмі, вызнаю і Я яго перад Ба́цькам Маім, Які ёсьць у Нябёсах.
А хто адрачэцца ад Мяне перад людзьмі, ад таго і Я адракуся перад Ба́цькам Маім, Які ёсьць у Нябёсах.
Хто любіць бацьку ці матку больш за Мяне, ня варты Мяне; і хто любіць сына ці дачку больш за Мяне, ня варты Мяне.
І хто ня бярэ крыжа свайго, але ідзе ўсьлед за Мною, ня варты Мяне.
Хто зьберажэ жыцьцё сваё, загубіць яго; а хто загубіць жыцьцё сваё дзеля Мяне, зьберажэ яго.
Хто прыймае вас, прыймае Мяне, а хто прыймае Мяне, прыймае Паслаўшага Мяне.
Прыйдзіце да Мяне ўсе спрацаваныя і абцяжараныя, і Я супакою вас.
Вазьмеце Ярмо Маё на сябе і навучыцеся ад Мяне, бо Я лагодны і пакорлівы сэрцам, і знойдзеце супакой ду́шам вашым.
Хто ня са Мною, (той) супраць Мяне; і хто ня зьбірае са Мною, (той) раскідае.
Бо агрубела сэрца народу гэтага, і вушыма цяжка чуюць, і вочы свае заплюшчылі, каб ім ня ўбачыць вачыма, і ня пачуць вушамі, і сэрцам ня зразумець, ды ня навярнуцца (да Мяне), каб Я аздаравіў іх.
Але бачачы моцны вецер спалохаўся і, пачаўшы тануць, закрычаў, кажучы: Госпадзе! уратуй мяне!
А вы кажаце: калі хто скажа бацьку альбо матцы: дар (Богу) — тое, чым бы ты ад мяне скарыстаўся,
набліжаюцца да Мяне людзі гэтыя вуснамі сваімі і шануюць Мяне языком; а сэрца іхняе адлягае далёка ад Мяне.
Прыйшоўшы ж у землі Кесарыі Піліпавай, Ісус пытаўся ў вучняў Сваіх, кажучы: за каго людзі лічаць Мяне, Сына Чалавечага?
(Ён) кажа ім: а вы за каго Мяне маеце?
Ён жа, адвярнуўшыся, сказаў Пятру: адыйдзі ад Мяне, шатан! ты Мне спакуса, бо думаеш ня пра тое, што Божае, а што чалавечае.
Бо хто хоча жыцьцё сваё ўсьцерагчы, той загу́біць яго, а хто згу́біць жыцьцё сваё дзеля Мяне, той знойдзе яго.
І, адказаўшы, Ісус сказаў: о, род няверны і разбэшчаны! дакуль буду з вамі? Дакуль буду цярпець вас? Прывядзіце яго да Мяне сюды.
Але каб нам ня спакусіць іх пайшоўшы на мора закінь вуду і вазьмі першую злоўленую рыбу; і, расчыніўшы яе рот, знойдзеш стацір; узяўшы яго, аддай ім за Мяне і за сябе.
І калі хто прыйме адно гэткае дзіця ў Імя Маё, Мяне прыймае.
А хто спакусіць аднаго з малых гэтых веручых у Мяне, лепш (было бы) яму, каб яму павесілі на шыю млынавы жо́ран і каб ён быў утоплены на глыбіні мора.
Тады Пётра падыйшоўшы да Яго сказаў: Госпадзе! Колькі разоў дараваць брату майму, калі саграшыць супраць мяне? да сямі разоў?
Тады валадар ягоны паклікаўшы яго кажа яму: нягодны раб, увесь той доўг (я) дараваў табе, бо ты ўпрасіў мяне;
Але Ісус сказаў: пусьціце дзяцей і ня перашкаджайце ім прыйсьці да Мяне, бо гэткіх ёсьць Валадарства Нябёсаў.
Ён жа сказаў яму: чаму (ты) называеш Мяне добрым? Ніхто ня добры, акрамя толькі Бога. Калі ж хочаш увайсьці ў жыцьцё, выпаўняй прыказаньні.
кажучы ім: ідзеце ў сяло, якое проста перад вамі; і зараз жа знойдзеце асьліцу прывязаную і асьляня зь ёю; адвязаўшы, прывядзеце да Мяне.
Але Ісус разумеючы іхную прыхаваную зламыснасьць, сказаў: што спакушаеце Мяне, крывадушнікі?
сказаў Госпад Госпаду майму: сядзі праваруч Мяне, пакуль пакладу ворагаў Тваіх да падножжа Ног Тваіх. (Пс. 110:1)
Бо кажу вам: ня ўбачыце Мяне ад сёньня дакуль ня скажаце: Багаслаўлёны, Які ідзе ў Імя Госпада!
Бо (Я) галадаў, і вы далі Мне есьці, хацеў піць, і (вы) напаілі Мяне, быў падарожным, і (вы) прынялі Мяне;
быў няапрануты, і (вы) адзелі Мяне; быў хворы, і (вы) адведалі Мяне; быў у вязьніцы, і (вы) прыйшлі да Мяне.
Тады скажа і тым, што зьлева (ад Яго): ідзіце ад Мяне, праклятыя, у вагонь вечны, прыгатаваны д’яблу і ангелам ягоным.
Бо Я галадаў, і (вы) ня далі Мне есьці; хацеў піць, і (вы) ня напаілі Мяне.
Быў падарожным, і (вы) ня прынялі Мяне; быў няапрануты, і (вы) ня адзелі Мяне; быў хворы і ў вязьніцы, і (вы) ня адведалі Мяне.
Але Ісус уведаўшы (гэтае), сказаў ім: нашто робіце няпрыемнасьць жанчыне? Яна добры ўчынак учыніла для Мяне.
Бо ўбогіх заўсёды маеце побач з сабою, а Мяне ня заўсёды маеце.
І калі (яны) елі Ён сказаў: праўду кажу вам што адзін з вас прадасьць Мяне.
Ён жа адказаўшы сказаў: той, хто памачыў са Мною руку ў місе, гэты прадасьць Мяне.
Ісус сказаў яму: праўду кажу табе, што ў гэтую ноч перш чым прапяець певень, тройчы адрачэшся ад Мяне.
І, адыйшоўшыся трохі ўпаў на Аблічча Сваё, маліўся і гаварыў: Тата Мой дарагі! калі магчыма няхай абміне Мяне чара гэтая; аднак, ня як Я хачу, але як Ты!
Ізноў, адыйшоўшыся другі раз памаліўся кажучы: Тата Мой дарагі! калі ня можа чара гэтая абмінуць Мяне, каб (Мне) ня піць яе, няхай станецца Воля Твая!
Устаньце, пойдзем: вось наблізіўся той, хто прадае Мяне.
У той час сказаў Ісус народу: быццам на разбойніка выйшлі (вы) зь мечамі і каламі схапіць Мяне; кожны дзень сядзеў (Я) з вамі, навучаючы ў Сьвятыні, і (вы) ня ўзялі Мяне.
І было напомнена Пётру слова Ісуса ска́занае яму: перш чым прапяе певень тройчы адрачэшся ад Мяне. І выйшаўшы вонкі заплакаў горка.
А каля дзявятай гадзіны загаласіў Ісус моцным голасам, кажучы: Элі! Элі! лама сабахтанí? гэта ёсьць: Божа Мой! Божа Мой! чаму (Ты) Мяне пакінуў?
Тады кажа ім Ісус: ня бойцеся; ідзіце апавясьціце братоў Маіх каб ішлі ў Галілею, і там убачыце Мяне.
І прапаведаваў кажучы: ідзе за мною Мацнейшы за мяне, Якому я ня варты нахіліўшыся разьвязаць рэмень сандаляў Ягоных.
І прыходзіць да Яго пракажоны, молячы Яго і падаючы перад Ім на калені і кажучы Яму: калі хо́чаш, можаш мяне ачысьціць.
Каб, угляда́ючыся, глядзелі і ня ўбачылі; і, чу́ючы, слухалі і ня маглі ўразумець, што ім трэба навярнуцца (да Мяне), і каб былí дараваны ім грахі.
і, закрычаўшы моцным голасам, сказаў: што Табе да мяне, Ісус, Сын Бога Ўсявышняга? Заклінаю Цябе Богам, ня му́чы мяне!
І Ягоныя вучні казалі Яму: бачыш, што народ туліцца да Цябе, а гаворыш: хто дакрануўся да Мяне?
І ўвайшла дачка ёйная, Гірадзіяды, і танчыла, і дагадзіла Гіраду і тым, што ўзьляжалі зь ім; (і) сказаў кароль дзяўчыне: прасі ў мяне, чаго хочаш, і дам табе;
і прысягнуў ёй: чаго ні папросіш у мяне дам табе, нават да паловы валадарства майго.
Ён жа, адказаўшы, сказаў ім: добра прарочыў пра вас крывадушнікаў Гісая, як напісана: народ гэты шануе Мяне вуснамі, сэрца ж іхнае знаходзіцца далёка ад Мяне;
А вы гаворыце: калі чалавек скажа бацьку ці матцы: корван, — што азначае: «дар (Богу) — чым бы ты ад мяне карыстаўся»,
І паклікаўшы ўвесь народ, казаў ім: слухайце Мяне ўсе і разумейце:
І пайшоў Ісус і вучні Ягоныя ў сёлы Кесары Піліпавай. І па дарозе (Ён) пытаўся вучняў Сваіх кажучы ім: за каго Мяне лічаць людзі?
Тады Ён кажа ім: а вы за Каго Мяне ўважаеце? І адказваючы Пётра кажа Яму: Ты ёсьць Хрыстос.
А Ён, абярнуўшыся і зірнуўшы на вучняў Сваіх строга забараніў Пятру кажучы: адыйдзі ад Мяне, шатан, бо клапоцішся ня пра тое, што Божае, але што чалавечае.
Бо хто хоча жыцьцё сваё ўратаваць, той страціць яго; а хто страціць жыцьцё сваё за Мяне і Эвангельле, той ўратуе яго.
Бо хто пасаромеецца Мяне і Маіх Словаў у родзе гэтым пералюбным і грэшным, таго пасаромеецца і Сын Чалавечы, калі прыйдзе ў Славе Ба́цькі Свайго са сьвятымі Ангеламі.
Ён жа адказаўшы яму, кажа: о, род няверны! дакуль буду з вамі? дакуль буду цярпець вас? Прывядзіце яго да Мяне.
калі хто прыйме адно з такіх дзяцей у Імя Маё, Мяне прыймае, а калі хто Мяне прыйме, ня Мяне прыймае, але Паслаўшага Мяне.
Ісус жа сказаў: ня забараняйце яму, бо няма такога, хто ўчыніць цуд Імем Маім і зможа ў хуткасьці Мяне ліхасловіць.
А хто ўвядзе ў грэх аднаго з малых гэтых, што вераць у Мяне, ле́пей было б яму, калі б яму павесілі на шыю жо́ран і кінулі ў мора.
Убачыўшы гэтае, Ісус загневаўся і сказаў ім: пусьціце дзяцей прыходзіць да Мяне і ня перашкаджайце ім, бо гэткіх ёсьць Валадарства Бога.
Ісус жа сказаў яму: чаму (ты) называеш Мяне добрым? (Бо) ніхто ня добры, толькі адзін Бог.
І адказаўшы Ісус сказаў: праўду кажу вам: няма нікога хто пакінуў дом, альбо братоў, альбо сёстраў, альбо бацьку, альбо матку, альбо жонку, альбо дзяцей, альбо землі дзеля Мяне і Эвангельля,
Але сесьці праваруч ад Мяне і леваруч ад Мяне — ня Маё (права) даваць, але каму ўгатавана.
Даваць ці ня даваць? Ён жа, ведаючы іх крывадушнасьць, сказаў ім: што спакушаеце Мяне? Прынясіце Мне дынар, каб (Я) убачыў (яго).
Бо сам Давід сказаў у Духу Сьвятым: сказаў Госпад Госпаду майму: сядзі праваруч Мяне, пакуль пакладу ворагаў Тваіх падножжам Ног Тваіх?
Сьцеражыцеся ж і вы самі: бо будуць аддаваць вас на судзíлішчы і ў сынагогах будзеце зьбіваемы, і перад уладнікамі і каралямі пастаўлены будзеце за Мяне на сьведчаньне ім.
Але Ісус сказаў: адчапіцеся ад яе, нашто робіце ёй балюча? Яна зрабіла для Мяне добры ўчынак.
Бо ўбогіх маеце заўсёды каля сябе, і калі хочаце, можаце ім рабіць дабро. А Мяне маеце ня заўсёды.
І калі яны ўзьляжалі і елі Ісус сказаў: праўду кажу вам, што адзін з вас, які есьць разам са Мною, прадасьць Мяне.
І кажа яму Ісус: праўду кажу Табе: сёньня, у гэтую ноч, перш чым двойчы прапяе певень, тройчы адрачэшся ад Мяне.
І казаў: Тата Мой дарагі! Усё магчыма Табе. Пранясі чару гэтую міма Мяне, але ня чаго Я хачу, але чаго Ты.
Устаньце! хадзем! вось наблізіўся той, хто прадае Мяне.
І загаварыўшы, Ісус сказаў ім: быццам на разбойніка выйшлі вы зь мечамі і кала́мі схапіць Мяне.
Кожны дзень бываў Я сярод вас у Сьвятыні навучаючы, і вы ня ўзялі Мяне; але каб былі спо́ўнены Пісаньні.
І певень прапяяў другі раз. Тады Пётра ўспомніў слова, якое сказаў яму Ісус: перш, чым певень прапяе двойчы, тройчы адрачэшся ад Мяне, — і заплакаў наўзрыд.
А на дзявятай гадзіне загаласіў Ісус моцным голасам, кажучы: Элоі, Элоі! ламма сабахтані? што азначае ў перакладзе: Бог Мой! Бог Мой! дзеля чаго (Ты) Мяне пакінуў?
так учыніў мне Госпад у дні, у якія Ён глянуў (на мяне, каб) зьняць зь мяне ганьбу між людзьмі.
І адкуль гэта мне, што прыйшла маці Госпада майго да мяне?
што глянуў (Ён) на пакорлівасьць рабыні Ягонай, бо вось адгэтуль шчасьліваю называць будуць мяне ўсе роды,
І (Ён) сказаў ім: навошта (вы) шукалі Мяне? ці (вы) ня ведалі, што Мне трэба знаходзіцца ў тым, што належыць Ба́цьку Майму?
адказаў Яан усім, кажучы: я сапраўды хрышчу вас вадою. Але ідзе Дужэйшы за мяне, у Якога я ня варты разьвязаць рамень абутку Ягонага; Ён будзе хрысьціць вас Духам Сьвятым і агнём;
І сказаў яму Ісус, адказаўшы: адыйдзі ад Мяне, шатан; бо напісана: Госпаду Богу твайму кланяйся і Яму аднаму служы (Другазак. 6:13).
«Дух Госпадаў на Мне, бо (Ён) памазаў Мяне дабравесьціць убогім, паслаў Мяне аздаравіць скрушаных у сэрцы, абвясьціць палонным вызваленьне, і сьляпым відушчасьць, адпусьціць спаку́таваных на волю,
Убачыўшы ж (гэтае) Сымон Пётра прыпаў да Каленяў Ісусавых, кажучы: выйдзі ад мяне, Госпадзе! Бо я чалавек грэшны.
І сталася быць Яму ў адным (з) местаў, і вось мужчына ўвесь у праказе; і, убачыўшы Ісуса, упаўшы абліччам (да зямлі), маліў Яго, кажучы: Госпадзе, калі хо́чаш, можаш мяне ачысьціць.
Што ж (вы) называеце Мяне: Госпадзе, Госпадзе, і ня выконваеце таго, што (Я) кажу?
Кожны, хто прыходзіць да Мяне і слухае Словы Мае і таксама выконвае іх, пакажу вам, каму ён падобны.
Угледзіўшы ж Ісуса, і, закрычаўшы, паваліўся перад Ім і моцным голасам сказаў: што Табе да мяне, Ісус, Сын Бога Найвышэйшага? Малю Цябе, ня муч мяне.
І сказаў Ісус: хто дакрануўся да Мяне? Калі ж усе адмаўляліся, Пётра і тыя, што зь Ім былі, сказалі: Настаўнік! Народ абступае Цябе і націскае, а (Ты) кажаш: хто дакрануўся да Мяне?
Але Ісус сказаў: нехта дакрануўся да Мяне, бо Я адчуў сілу, выйшаўшую зь Мяне.
І сталася, як маліўся насамоце, і вучні былі зь Ім, Ён спытаўся ў іх, кажучы: за Каго лічыць Мяне народ?
(Ён) жа спытаўся ў іх: а вы за Каго маеце Мяне? Адказаўшы ж, Пётра сказаў: за Хрыста Божага.
Бо хто хоча жыцьцё сваё зьберагці, (той) загубіць яго; а хто загубіць жыцьцё сваё дзеля Мяне, той уратуе яго.
Бо хто пасаромеецца Мяне і Маіх слоў, таго Сын Чалавечы пасаромеецца, калі прыйдзе ў Славе Сваёй і Бацькі і сьвятых Ангелаў.
І вось мужчына з натоўпу крыкнуў, гаворачы: Настаўнік! малю Цябе, глянь на сына майго, бо ён у мяне адзіны;
і сказаў ім: калі хто прыйме гэтае дзіця ў Імя Маё, той Мяне прыймае; а калі хто Мяне прыйме, прыймае Таго, Хто паслаў Мяне; бо хто ёсьць сярод усіх вас меншы, той будзе вялікі.
Хто слухае вас — Мяне слухае; і хто адрына́е вас — Мяне адрына́е; а хто адрына́е Мяне — адрына́е Таго, Хто паслаў Мяне.
А Марта клапацілася аб вялікай паслузе, і, падыйшоўшы, сказала: Госпадзе! Цябе ня хвалюе, што сястра мая пакінула мяне служыць адну! Скажы ж ёй, каб дапамагла мне.
бо сябра мой з дарогі зайшоў да мяне, і ня маю, чаго даць яму;
а ён знутры, адказваючы, скажа: ня турбуй мяне; дзьверы ўжо замкнёныя, і дзеці мае пры мне ў пасьцелі; ня магу ўстаць (і) даць табе.
Хто ня са Мною, той супраць Мяне, і хто ня зьбірае са Мною, (той) раскідае.
Кажу ж вам: усякага, хто вызнае Мяне перад людзьмі, і Сын Чалавечы вызнае перад Ангеламі Божымі;
а хто адрокся ад Мяне перад людзьмі, адрынуты будзе перад Ангеламі Божымі.
Ён жа сказаў яму: Чалавеча! хто паставіў Мяне судзьдзёй ці пасярэднікам між вамі?
Але (Ён) скажа: кажу вам: ня ведаю вас, адкуль вы; адыдзеце ад Мяне ўсе, што чыняць беззаконьне.
Вось, пакідаецца вам дом ваш пусты. І кажу вам праўду, што ня ўбачыце Мяне, пакуль ня прыйдзе (час) калі скажаце: Багаслаўлены, Каторы ідзе ў Імя Госпада!
Калі хто прыходзіць да Мяне і ня зьнянавідзіць бацьку свайго і матку, і жонку і дзяцей, і братоў і сёстраў, а яшчэ і жыцьцё сваё, ня можа быць Маім вучнем;
і ўжо я ня варты называцца сынам тваім; прыймі мяне, як аднаго з наймітаў тваіх.
Тады аканом сказаў сам сабе: што (мне) рабіць, бо гаспадар мой адбірае ў мяне аканомства? капаць ня магу, жабраваць саро́млюся;
ведаю, што зраблю, каб прынялі мяне ў дамы свае, калі буду адхілены ад аканомства.
Бо ў мяне пяць братоў: хай (ён) засьведчыць ім, каб і яны ня прыйшлі ў гэтае мейсца мучэньня.
І была ў тым месту адна ўдава, і (яна) прыходзіла да яго, кажучы: абарані мяне ад праціўніка майго,
але як гэтая ўдава ня дае мне спакою, абараню яе, каб (яна) ня прыходзіла бясконца і мучыла мяне.
Ісус жа, паклікаўшы іх, сказаў: пусьціце дзяцей прыходзіць да Мяне і ня забараняйце ім, бо гэткіх ёсьць Гаспадарства Бога.
Сказаў жа яму Ісус: чаму называеш Мяне добрым? Ніхто ня добры, толькі адзін Бог.
А ворагаў маіх, тых, што ня захацелі мяне, каб (я) гаспадарыў над імі, прывядзіце сюды і забіце перада мною.
Але (Ён), зразумеўшы іхную хітрасьць, сказаў ім: што вы Мяне спакушаеце?
Сам жа Давід кажа ў кнізе Псальмаў: сказаў Госпад Госпаду Майму: сядзі праваруч Мяне,
І, узяўшы хлеб (і) аддаўшы падзяку, паламаў і падаў ім, кажучы: гэта ёсьць Цела Маё, што за вас даецца; рабіце гэтае на ўспамін пра Мяне.
Ды вось, рука таго, хто выдае Мяне, са Мною за сталом;
Але Ён сказаў: кажу табе, Пётра, ня прапяе сягоньня певень да таго як (ты) тройчы адрачэшся, (кажучы), што ня ведаеш Мяне.
Бо кажу вам, што ўсё гэта напісанае павінна споўніцца на Мне: і да злачынцаў залічаны. Бо што тычыцца Мяне — надыходзіць канец.
кажучы: Тата Мой! о, каб Ты зажадаў пранесьці гэту чару міма Мяне! Аднак ня Мая воля, але Твая хай станецца.
Сабраўшымся ж супраць Яго архірэям і начальнікам Сьвятыні і старэйшынам Ісус сказаў: быццам на разбойніка выйшлі (вы) зь мечамі ды каламі, (каб узяць Мяне).
Кожны дзень бываў Я з вамі ў Сьвятыні, (і вы) ня паднялі на Мяне рук; але гэтая гадзíна ёсьць вашая, і ўлады цемры.
І, павярнуўшыся, Госпад глянуў на Пётру, і ўспомніў Пётра Слова Госпада, як Ён сказаў яму: перш, чым певень прапяе, тройчы адрачэшся ад Мяне.
сказаў ім: вы прывялі да мяне Гэтага Чалавека, Які нібыта зводзіць народ; але я, вось, перад вамі расьсьледаваўшы, ня знайшоў у Гэтым Чалавеку ніякай віны, у якой (вы) абвінавачваеце Яго;
І казаў Ісусу: успомні мяне, Госпадзе, калі прыйдзеш у Валадарства Тваё!
Паглядзіце на Рукі Мае і на Ногі Мае, бо (гэта) Сам Я Ёсьць; абмацайце Мяне і разгледзьце, бо дух цела і касьцей ня мае, што, як бачыце маю Я.
І сказаў ім: вось тыя словы, якія (Я) сказаў вам, калі яшчэ быў з вамі: павінна споўніцца ўсё напісанае ў Законе Масея і ў Прарокаў, і ў Псальмах пра Мяне.
Яан сьведчыць аб Ім і закрычаў, кажучы: Гэты быў Той, пра Якога я запэўніў: Той, Хто пасьля мяне йдзе, Ён наперадзе мяне стаў, бо раней за мяне быў.
Ён ёсьць Той, Хто йдзе за мною, Які наперадзе мяне быў; Яго я ня ва́рты, каб разьвязаць Яму рамень абуцьця (Ягонага).
Ён ёсьць Той, пра Якога я сказаў: ідзе за мною Мужчына, Які стаў наперадзе мяне, бо раней за мяне быў;
І я ня ве́даў Яго; але Той, Хто паслаў мяне хрысьціць у вадзе, Ён сказаў мне: калі на Каго ўгледзіш: Дух зыходзіць і застаецца на Ім, Гэты ёсьць Той, Хто Духам Сьвятым хрысьціць.
Натанайла кажа Яму: скуль Ты ведаеш мяне? Ісус адказаў і сказаў яму: перш, чым паклікаў цябе Піліп, як (ты) быў пад смакоўніцай, Я бачыў цябе.
І прыпомнілі вучні Ягоныя, што напісана: руплівасьць (аб) Доме Тваім праглынула Мяне (Пс. 69:10).
Тады кажа Яму жанчына самарская: як Ты, будучы юдэям, просіш піць у мяне, жанчыны самарскай? Бо юдэі ня ма́юць зносін з самарцамі.
Ісус кажа ім: Мая ежа ёсьць: каб спаўняць Волю Паслаўшага Мяне і скончыць Справу Ягоную.
Хворы адказаў Яму: Госпадзе, ня ма́ю чалавека, каб спусьціў мяне ў купальню, калі ўскаламуціцца вада; калі ж я прыходжу, другі (ўжо) зыходзіць прада мною.
(Ён) адказаў ім: Той, Хто зрабіў мяне здаровым, Ён мне сказаў: вазьмі пасьцелю тваю і хадзі.
Праўду, Праўду кажу вам: хто слухае Слова Маё і верыць Таму, Хто паслаў Мяне, мае Жыцьцё Вечнае і на суд ня прыхо́дзіць, але перайшоў ад сьмерці ў Жыцьцё.
Я нічога ня магу́ рабіць Сам ад Сябе; як чую, (так і) суджу, і Суд Мой — справядлівы, бо ня шука́ю Маёй волі, але Волі Таго, Хто паслаў Мяне, Ба́цькі.
Я ж маю Сьведчаньне большае за Яанавае, бо Дзеяньні, што даў Мне Бацька, каб Я скончыў іх, самыя гэтыя Дзеяньні, што Я раблю, сьведчаць аба Мне, што Бацька паслаў Мяне.
І Бацька, Які паслаў Мяне, Сам засьведчыў аба Мне. (А) вы ані Голасу Ягонага ніколі ня чу́лі, ані Аблічча Ягонага ня ба́чылі;
Але (вы) ня хо́чаце прыйсьці да Мяне, каб мець Жыцьцё.
Я прыйшоў у Імя Ба́цькі Майго, і ня прыйма́еце Мяне, калі б іншы прыйшоў у імя сваё, таго прыймеце.
Адказаў ім Ісус і сказаў: Праўду, Праўду кажу вам: (вы) шукаеце Мяне ня затым, што бачылі Цуды, але затым, што елі ад хлябоў і насыціліся;
Сказаў жа ім Ісус: Я ёсьць Хлеб Жыцьця; хто прыходзе да Мяне, зусім ня бу́дзе галодны, і хто верыць у Мяне, зусім ня бу́дзе прагнуць ніколі.
Але Я сказаў вам, што й бачылі Мяне, і ня ве́рыце.
Усе, каго дае Мне Бацька, да Мяне прыйдуць, і таго, хто прыходзе да Мяне, (ні ў якім разе) ня выганю вон,
бо Я зыйшоў зь Неба ня (дзеля таго), каб рабіць Волю Маю, але, (каб рабіць) Волю Таго, Хто паслаў Мяне, (Ба́цькі);
і гэта ёсьць Воля Таго, Хто паслаў Мяне, Ба́цькі, каб кожнага, каго Ён даў Мне, нікога ня згубíць, але ўваскрасіць яго ў апошні дзень;
гэта ж ёсьць Воля Таго, Хто паслаў Мяне, каб кожны, хто бачыць Сына і верыць у Яго, меў Жыцьцё Вечнае, і Я ўваскрашу яго (ў) апошні дзень.
ніхто ня можа прыйсьці да Мяне, калі Бацька, Які паслаў Мяне, ня прыва́біць яго, і Я ўваскрашу яго ў апошні дзень.
Ёсьць напісанае ў Прарокаў: і будуць усе навучаны Богам. Пагэтаму кожны, каторы пачуў ад Бацькі і навучыўся, прыходзіць да Мяне (Гісая 54:13).
Праўду, Праўду кажу вам: хто верыць у Мяне, мае Жыцьцё Вечнае.
Як паслаў Мяне жывы Бацька, і Я жыву Ба́цькам, так і хто есьць Мяне, ён таксама жыць будзе Мною;
І казаў: дзеля гэтага сказаў Я вам, што ніхто ня мо́жа прыйсьці да Мяне, калі б ня было́ дадзена яму ад Ба́цькі Майго.
сьвет ня мо́жа вас нянавíдзіць, а Мяне нянавíдзіць, бо Я сьведчу аб ім, што ўчынкі ягоныя — благія.
Адказаў ім Ісус і сказаў: Маё Вучэньне ёсьць ня Маё, але Таго, Хто паслаў Мяне;
Ці ня даў вам Масей Закону? і ніхто з вас ня жыве́ па Закону. Чаму шукаеце забіць Мяне?
калі чалавек прымае абразаньне ў суботу, каб ня быў парушаны Закон Масеяў, (чаму на) Мяне злуецеся, што Я ўсяго чалавека аздаравіў у суботу?
Тады крычаў Ісус у Сьвятыні, навучаючы і кажучы: і Мяне ведаеце, і ведаеце адкуль Я ёсьць, і Я прыйшоў ня Са́м ад Сябе, але Праўдзівы ёсьць Той, Хто паслаў Мяне, Якога вы ня ве́даеце;
а Я ведаю Яго, бо ад Яго Я ёсьць, і Ён паслаў Мяне.
Тады Ісус сказаў ім: яшчэ малы час Я ёсьць з вамі, і Я йду да Таго, Хто паслаў Мяне.
Будзеце шукаць Мяне, і ня знахо́дзіць, і дзе Я ёсьць, (туды) вы ня мо́жаце прыйсьці.
Што ёсьць гэтае Слова, якое Ён сказаў: будзеце шукаць Мяне і ня знахо́дзіць, і дзе Я ёсьць, (туды) вы ня мо́жаце прыйсьці.
У апошні ж вялікі дзень сьвята стаяў Ісус і крычаў, кажучы: калі хто сьмягне, ідзі да Мяне і пі.
Хто верыць у Мяне, (у таго) як сказала Пісаньне, з нутра ягонага пацякуць рэкі Вады Жывой.
А калі і суджу Я, Суд Мой ёсьць Праўдзівы, бо Я ёсьць ня адзíн, але Я і Бацька, Які паслаў Мяне.
Я ёсьць Той, Хто сьведчыць Сам аб Сабе, і сьведчыць аба Мне Бацька, Які паслаў Мяне.
Тады казалі Яму: дзе Бацька Твой? Адказаў Ісус: ані Мяне (вы) ня ве́даеце, ані Бацькі Майго. Калі б (вы) Мяне ведалі, тады і Бацьку Майго ведалі б.
Сказаў жа ізноў ім Ісус: Я адыходжу, і (вы) будзеце шукаць Мяне, і ў грэху вашым паўміраеце. Куды Я йду, вы ня мо́жаце прыйсьці.
Шмат маю аб вас гаварыць і судзіць, але Той, Хто паслаў Мяне, ёсьць Праўдзівы, і Я што пачуў ад Яго, тое кажу сьвету.
Сказаў тады ім Ісус: калі (вы) падыймеце Сына Чалавечага, тады даведаецеся, што Я ёсьць (Ён), і (што) ад Сябе Самога ня раблю нічога, але як наўчыў Мяне Бацька Мой, так кажу.
І Той, Хто паслаў Мяне, ёсьць са Мною: Бацька ня пакíнуў Мяне аднаго, бо Я заўсёды раблю, што падабаецца Яму.
Ведаю, што вы семя Абрагамавае, але шукаеце Мяне забіць, бо Слова Маё ня зьмяшчаецца ў вас.
А цяпер (вы) шукаеце забіць Мяне, Чалавека, Які абвясьціў вам Праўду, якую Я пачуў ад Бога; Абрагам гэтага ня рабíў.
Тады Ісус сказаў ім: калі б Бог быў ваш Бацька, (то вы) любілі б Мяне, бо Я ад Бога выйшаў і прыходжу; бо Я ня Са́м ад Сябе прыйшоў, але Ён паслаў Мяне.
Ісус адказаў: Я ня ма́ю дэмана, але Я паважаю Ба́цьку Майго, а вы зьняважаеце Мяне.
Адказаў Ісус: калі Я выслаўляю Сам Сябе, (то) Слава Мая ёсьць нішто. Ёсьць Ба́цька Мой, Той, Хто выслаўляе Мяне, пра Якога вы кажаце, што Ён Бог ваш.
Мне належыць рабіць Чыны Таго, Хто паслаў Мяне, пакуль дзень; надыходзе ноч, калі ніхто ня мо́жа рабіць.
Я ёсьць Дзьверы; калі хто ўвойдзе празь Мяне, збавёны будзе, і ўвойдзе, і выйдзе, і пашу знойдзе.
Я ёсьць Пастыр Добры і ведаю, хто Мае, і Мае ведаюць Мяне.
Як Бацька ведае Мяне, і Я ведаю Бацьку, і Жыцьцё Маё аддаю за авечкі.
За тое Бацька любіць Мяне, што Я кладу Жыцьцё Маё, каб ізноў узяць яго.
Ніхто ня адыйма́е яго ў Мяне, але Я Сам аддаю яго: Я маю ўладу аддаць яго і маю ўладу ізноў узяць яго. Гэты Загад Я дастаў ад Бацькі Майго.
Адказаў ім Ісус: Я сказаў вам, і (вы) ня ве́рыце; Чыны, што Я раблю ў Імя Бацькі Майго, яны сьведчаць пра Мяне.
Адказаў ім Ісус: многа добрых учынкаў паказаў Я вам ад Бацькі Майго, за каторы (з) гэтых учынкаў камянуеце Мяне?
Ісус сказаў ёй: Я ёсьць Уваскрасеньне і Жыцьцё; хто верыць у Мяне, хоць бы (і) памёр, жыць будзе.
І ўсякі, хто жыве і верыць у Мяне, ня памрэ ніколі. (Ці) верыш гэтаму?
І вось узялі камень, дзе быў ляжаў нябожчык. Ісус жа ўзьвёў вочы да Вышыні і сказаў: Тата Мой, дзякую Табе, што Ты пачуў Мяне.
Я ж ведаў, што Ты заўсёды чуеш Мяне, але сказаў дзеля людзей, што стаяць навакол, каб уверылі, што Ты паслаў Мяне.
бо ўбогіх заўсёды маеце з сабою, а Мяне́ ня заўсёды маеце.
Цяпер Душа Мая моцна ўсхвалявана; і што Я скажу? Тата Мой, збаў Мяне ад гэтае гадзіны, але дзеля гэтага Я прыйшоў на гадзіну гэтую.
Адказаў Ісус і сказаў: ня дзе́ля Мяне быў гэты Голас, але дзеля вас.
(народ гэты) (вершы 37−39) заплюшчыў вочы свае, і сэрца сваё абярнуў у ка́мень, каб ім ня ўбачыць вачыма, і ня зразумець сэрцам, і каб ім ня навярнуцца (да Мяне), і каб Я аздаравіў іх.
Ісус жа крычаў і сказаў: хто верыць у Мяне, ня ў Мяне́ верыць, але ў Таго, Хто паслаў Мяне.
І хто бачыць Мяне, бачыць Таго, Хто паслаў Мяне.
Я Сьвятло прыйшоў у сьвет, каб кожны, хто верыць у Мяне, ня застава́ўся ў цемры.
Хто адкідае Мяне і ня прыйма́е Слоў Маіх, мае Тое, Што судзіць яго: Слова, Якое Я сказаў, Яно будзе судзіць яго ў апошні дзень;
бо Я ня ад Сябе́ сказаў, але Бацька, Які паслаў Мяне, Ён даў Мне Загад, што казаць і што гаварыць.
Вы называеце Мяне: Вучыцель і Госпад, і правільна кажаце, бо Я ёсьць (такі).
Ня аб усіх вас кажу: Я ведаю, каго выбраў. Але каб выпаўнілася Пісаньне: той, хто есьць са Мною хлеб, падняў на Мяне пяту сваю (Пс. 41:10).
Праўду, Праўду кажу вам: хто прыймае ўсякага, (каго) Я пашлю, Мяне прыймае, а хто прыймае Мяне, прыймае Таго, Хто паслаў Мяне.
Сказаўшы гэтае Ісус глыбока засумаваў духам і засьведчыў, і сказаў: Праўду, Праўду кажу вам, што адзін з вас прадасьць Мяне.
Дзеці! яшчэ нядо́ўга Я ёсьць з вамі: Будзеце шукаць Мяне і, як Я сказаў юдэям: куды Я йду, вы ня мо́жаце прыйсьці, так кажу цяпер і вам.
Адказаў яму Ісус: жыцьцё тваё за Мяне паложыш? Праўду, Праўду кажу табе: ня прапяе певень, як ты адрачэшся ад Мяне тройчы.
Няхай ня трыво́жыцца сэрца вашае; верце ў Бога, і ў Мяне верце.
Кажа яму Ісус: Я ёсьць Шлях і Праўда, і Жыцьцё. Ніхто ня прыхо́дзе да Бацькі, калі ня це́раз Мяне.
Калі б (вы) пазналі Мяне, дык і Бацьку Майго пазналі бы. І ад цяпе́р ведаеце Яго і бачылі Яго.
Кажа яму Ісус: ці це́перся Я з вамі, і (ты) ня пазна́ў Мяне, Піліп? Хто бачыў Мяне, бачыў Бацьку. І як ты кажаш: пакажы нам Бацьку?
Праўду, Праўду кажу вам: хто верыць у Мяне, Учынкі, якія Я раблю, і ён будзе рабіць, дый большыя за гэтыя зробіць, бо Я да Бацькі Майго йду.
Калі любіце Мяне, Прыказаньні Мае споўніце.
Яшчэ трохі, і сьвет Мяне больш ня ўба́чыць, а вы ўбачыце Мяне, бо Я жыву, і вы жыць будзеце.
Той, хто ма́е Прыказаньні Мае́ і выпаўняе Іх, ён ёсьць той, хто любіць Мяне, а той, хто любіць Мяне, будзе палюблены Бацькам Маім, і Я палюблю яго, і зьяўлюся яму Сам.
Адказаў Ісус і сказаў яму: калі хто любіць Мяне, споўніць Слова Маё; і Бацька Мой палюбіць яго; і Мы прыйдзем да яго і зробім Сялібу ў яго.
Хто ня любіць Мяне, ня выпаўняе Словаў Маіх; а Слова, якое (вы) чуеце, ня ёсьць Маё, але Бацькі, Які паслаў Мяне.
Вы пачулі, што Я сказаў вам: адыходжу (ад вас) і прыходжу да вас. Калі (б) вы любілі Мяне, (вы) радаваліся б, што Я сказаў: іду да Бацькі, бо Бацька Мой ёсьць большы за Мяне.
Я ёсьць Вінаградная Лаза, (а) вы галіны; хто застаецца ўва Мне, і Я ў ім, той прыносіць багата Плоду, бо бяз Мяне́ ня мо́жаце рабіць нічога.
Як палюбіў Мяне Бацька, і Я палюбіў вас, заставайцеся ў Любові Маёй.
Ня вы Мяне выбралі, але Я вас выбраў і паставіў вас, каб вы йшлі і прыносілі Плод, і (каб) Плод ваш заставаўся; каб тое, чаго толькі папросіце ў Бацькі ў Імя Маё, Ён даў вам.
Калі сьвет вас нянавíдзіць, ведайце, што Мяне перш за вас зьнянавідзіў.
Памятайце Слова, якое Я сказаў вам: слуга ня бо́льшы за гаспадара свайго. Калі Мяне перасьледавалі, і вас будуць перасьледаваць; калі Маё Слова захавалі, і вашае (слова) захаваюць.
Але ўсё гэтае зробяць вам з-за Імені Майго, бо ня ве́даюць Таго, Хто паслаў Мяне.
Хто Мяне нянавíдзіць, і Бацьку Майго нянавíдзіць.
Калі б Я ня зрабíў сярод іх Дзеяў, якіх ніхто іншы ня рабíў, ня мелí бы грэху, а цяпер і ўбачылі, і ўзьнянавідзілі і Мяне, і Бацьку Майго.
Але каб споўнілася Слова, што напісана ў Законе іхным: зьнянавідзілі Мяне бяз прычыны (Пс. 69:5).
І гэтае будуць рабіць вам, бо ня пазна́лі ані Бацьку, ані Мяне.
А цяпер Я йду да Паслаўшага Мяне, і ніхто з вас ня пыта́ецца ў Мяне: куды йдзеш?
у грэху, што ня ве́раць у Мяне;
у справядлівасьці ж, што Я йду да Бацькі Майго, і ўжо ня ўба́чыце Мяне;
Ён уславіць Мяне, бо з Майго возьме і вам абвесьціць.
(Яшчэ) крыху і ня бу́дзеце бачыць Мяне, дый ізноў (яшчэ) крыху і ўгледзіце Мяне, бо Я йду да Бацькі.
Сказалі тады (нікато́рыя) з вучняў Ягоных адзін аднаму: што ёсьць гэта, што Ён кажа нам: (яшчэ) крыху і ня бу́дзеце бачыць Мяне, дый ізноў (яшчэ) крыху і ўгледзіце Мяне, дый: Я йду да Бацькі.
Пазнаў тады Ісус, што хацелі спытацца ў Яго, і сказаў ім: аб тым пытаецеся адзін у аднаго, што Я сказаў: (яшчэ) крыху і ня бу́дзеце бачыць Мяне, дый ізноў (яшчэ) крыху і ўгледзіце Мяне?
І ў той дзень ня бу́дзеце пытацца ў Мяне ні аб чым. Праўду, Праўду кажу вам, што, аб чым папросіце Бацьку ў Імя Маё, дасьць вам.
бо Сам Бацька любіць вас, бо вы палюбілі Мяне і паверылі, што Я зыйшоў ад Бога.
Вось надыходзіць гадзіна, дый ужо прыйшла, так што (вы) расьцярушыцеся кожны ў свой (бок), і Мяне аднаго пакінеце; але Я ня адзíн, бо Бацька ёсьць са Мною.
І цяпер услаў Мяне Ты, Тата Мой, у Цябе Самога тэй Славаю, якую Я меў у Цябе раней існаваньня сьвету.
Бо Словы, якія Ты даў Мне, Я перадаў ім, і яны прынялі, і правільна ўразумелі, што Я ад Цябе зыйшоў, і паверылі, што Ты Мяне паслаў.
Як Ты паслаў Мяне ў сьвет, гэтак і Я паслаў іх у сьвет.
Ня за іх жа толькі прашу, але й за тых, што будуць верыць у Мяне па слову іхнаму.
Каб усе былі адно: як Ты, Тата Мой, ува Мне, і Я ў Табе, каб і яны былі адно ў Нас, каб уверыў сьвет, што Ты паслаў Мяне.
Я ў іх, і Ты ўва Мне; каб былі злучаны ў адно, і каб сьвет пазнаў, што Ты паслаў Мяне і палюбіў іх, як палюбіў Мяне.
Тата Мой! каго Ты Мне даў, хачу, каб і яны былі са Мною, там, дзе Я, каб бачылі Славу Маю, якую Ты Мне даў, бо палюбіў Мяне раней заснаваньня сьвету.
Тата Мой Справядлівы! і сьвет Цябе ня пазна́ў, але Я пазна́ў Цябе, і яны пазналі, што Ты паслаў Мяне.
І Я адкрыў ім Імя Тваё і (больш) адкрыю, каб Любоў, якою Ты палюбіў Мяне, у іх была, і Я ў іх.
Ісус адказаў: Я сказаў вам: Я ёсьць (Ён); дык вось, калі Мяне шукаеце, дазвольце ім адыйсьці,
Чаму (ты) пытаешся ў Мяне? Спытайся ў тых, хто чуў, што Я гаварыў ім. Вось яны ведаюць, што Я (ім) казаў.
Ісус адказаў яму: калі Я сказаў блага, дакажы, што (Я сказаў) блага, а калі (Я сказаў) добра, за што (ты) б’еш Мяне?
Ісус адказаў яму: ад сябе ты гэтае гаворыш, ці другія сказалі табе пра Мяне?
Ісус адказаў: (ты) ня ме́ў бы ніякае ўлады нада Мною, калі б табе ня было́ дадзена з Вышынí; пагэтаму той, хто выдаў Мяне табе, мае грэх большы.
Ісус кажа ёй: ня дакранайся (да) Мяне, бо Я яшчэ ня ўзыйшо́ў да Бацькі Майго, але йдзі да братоў Маіх і скажы ім: узыходжу да Бацькі Майго і Бацькі вашага, і (да) Бога Майго і Бога вашага.
Тады Ісус ізноў сказаў ім: Мір вам! Як паслаў Мяне Бацька (Мой), гэтак і Я пасылаю вас.
Ісус кажа яму: Хама, ты паверыў, бо ўбачыў Мяне; шчасьлівыя, што ня ба́чылі і паверылі.
Калі ж яны пасьнедалі, Ісус кажа Сымону Пётру: Сымон Ёнін, (ці) любіш ты Мяне больш, чым яны? (Пётра) кажа Яму: так, Госпадзе! Ты ведаеш, што я люблю Цябе. (Ісус) кажа яму: пасі ягняты Мае.
Яшчэ кажа яму другі раз: Сымон Ёнін! (ці) любіш ты Мяне? (Пётра) кажа Яму: так, Госпадзе! Ты ведаеш, што я люблю Цябе. (Ісус) кажа яму: пасі авечкі Мае.
Кажа яму трэйці раз: Сымон Ёнін! (ці) любіш ты Мяне? Пётра засмуціўся, што трэйці раз сказаў яму: (ці) любіш ты Мяне? і сказаў Яму: Госпадзе! Ты ўсё ведаеш; Ты ведаеш, што я люблю Цябе! Ісус кажа яму: пасі авечкі Мае!
І сабраўшы (іх) загадаў ім: зь Ярузаліму ня выходзіць, але чакаць абяцаньне Ба́цькі, якое (вы) чулі ад Мяне;
Бо Давід пра Яго кажа: бачыў Я Госпада перада мною заўсёды, бо Ён ёсьць праваруч мяне, каб я ня пахіснуўся.
Ты даў пазнаць мне шляхі жыцьця, Ты напоўніш мяне радасьцю перад Абліччам Тваім.
Бо Давід ня ўзыйшоў на нябёсы, але ён кажа: сказаў Госпад Госпаду майму: сядзі праваруч Мяне,
Але Пётра сказаў: срэбра і золата ў мяне няма. А што маю, тое даю табе: у Імя Ісуса Хрыста Назарэя устань і хадзі!
Бо Масей сказаў ба́цькам: Прарока вам паставіць Госпад Бог ваш із братоў вашых, як мяне. Яго слухайцеся ва ўсім, што б Ён ні сказаў вам.
Ці ты хочаш забіць мяне, як учора забіў ягіпцяніна?
Гэта той Масей, які сказаў сыном Ізраэля: Прарока вам паставіць Госпад Бог ваш з братоў вашых як мяне, Яго будзеце слухаць.
І Сымон адказаўшы сказаў: памаліцеся за мяне Госпаду вы, каб ня найшло на мяне тое, што (вы) сказалі.
і, паваліўшыся на зямлю, пачуў голас, які гаварыў яму: Саўл, Саўл, чаму перасьледуеш Мяне?
І пайшоў Гананя і ўвайшоў у дом, і, усклаўшы на яго ру́кі, сказаў: Саўле, браце! мяне паслаў Госпад, Ісус, што зьявіўся табе на дарозе па якой ты ішоў, каб ты ізноў празе́рыў і напо́ўніўся Духам Сьвятым.
Пагэтаму (я), пакліканы, і прыйшоў ня спрача́ючыся. І вось пыта́юся: па якой прычыне (вы) паклíкалі мяне?
Я быў у месту Іоппа молячыся, і ўбачыў у захапленьні зьяву: апускаўся нейкі посуд, як вялікі абрус, за чатыры бакі апуска́ямы зь неба, і (ён) апусьціўся да мяне;
І вось, у тую ж часіну трое мужчын падыйшлі да дому, дзе я быў, пасланыя да мяне з Кесары.
І Пётра прыйшоўшы да сябе сказаў: цяпер ведаю запраўды, што Госпад паслаў Ангела Свайго і вырваў мяне із рукі Гірада ды ад усяго, чаго чакаў народ жыдоўскі.
Калі ж Яан заканчаваў шлях (свой), казаў: за каго вы мяне ўважаеце? Ды не, гэта ня я, але вось ідзе за мною Той, у Каго я ня варты разьвязаць абутак Ног.
Пасьля ж таго як яны змоўклі пачаў гаварыць Якуб, кажучы: мужчыны браты! паслухайце мяне.
Калі ж (яна) была ахрышчана і (таксама) дом ейны, прасіла нас, кажучы: калі (вы) прызна́лі мяне вернай Госпаду дык увайдзеце ў дом мой і жыве́це. І пераканала нас.
служачы Госпаду з усёй пакораю і многімі сьлязьмі і спакушэньнямі, што прыйшлі на мяне ад подступаў жыдоў,
І вось цяпер, зьвязаны Духам, іду я ў Ярузалім ня ведаючы, што ў ім сустрэне мяне.
І сталася мне, як ішоў і падыходзіў да Дамаску, каля паўдня зьнячэўку агарнула мяне вялікае сьвятло зь неба.
І паваліўся я на зямлю і пачуў голас, які гаварыў да мяне: Саўла, Саўла, чаму перасьледуеш Мяне?
Я ж адказаў: Хто Ты, Госпадзе? (Ён) сказаў да мяне: Я ёсьць Ісус Назарэй, Якога ты перасьледуеш.
Тыя ж, што былí са мною, убачылі сьвятло і перапалохаліся; але Голасу, Які гаварыў да мяне, ня пачу́лі.
І (я) сказаў: што (мне) зрабіць, Госпадзе? Госпад жа сказаў да мяне: устаўшы, ідзі да Дамаску; і там табе будзе ска́зана ўсё, што назна́чана табе зрабіць.
прыйшоўшы да мяне і падыйшоўшы, сказаў мне: браце Саўле! будзь ізноў відушчым! І я адразу ўбачыў яго.
і ўбачыў Яго, мовячы да мяне: пасьпяшайся і выйдзі хутчэй зь Ярузаліму, бо ня прыймуць сьведчаньня твайго аба Мне.
І сказаў да мяне: ідзі, бо Я далёка пашлю цябе да паганаў.
Тады Паўла сказаў да яго: Бог будзе біць цябе, падбе́леная сьцяна! І ты сядзіш судзячы мяне паводля Закону, і парушаючы Закон загадваеш мяне біць.
І даведаўшыся што адна часьціна ёсьць саддукеі, а другая хварысэі, загаласіў Паўла ў сынэдрыёне: мужчыны браты! я — хварысэй, сын хварысэявы. За надзею на ўскрасеньне мёртвых судзяць мяне!
І той, узяўшы яго, завёў да тысячніка і сказаў: вязень Паўла, паклікаўшы мяне папрасіў завесьці да цябе гэтага юнака, які мае нешта сказаць табе.
Дык тысячнік адпусьціў юнака, загадаўшы: нікому ня скажы, што гэта данёс да мяне.
І ані ў Сьвятыні, ані ў сынагогах, ані ў месту ня знайшлі мяне, хоць з кім спрачаючыся ці бунтуючы народ,
і ня могуць даказаць адносна мяне таго, у чым цяпер вінавацяць мяне.
(і) на гэтым знайшлі мяне ачышчаным у Сьвятыні нікаторыя жыды з Азіі, ня з натоўпам ды ня з узварушэньнем;
якім трэба было быць прад табою і вінаваціць (мяне), калі б нешта супраць мяне мелі.
Бо калі (я) сапраўды вінаваты і ўчыніў нешта вартае сьмерці, (дык) ня адмаўляюся памерці; але, калі нічога таго няма, у чым яны мяне вінавацяць, (дык) ніхто ня можа выдаць ім мяне. Паклікаюся на кесара.
І кажа Хвэст: кароль Агрыппа ды ўсе прысутныя з намі мужчыны! Вы бачыце таго, аб якім уся грамада жыдоўская прыступалася да мяне і ў Ярузаліме і тут, крычучы: «ня сьлед яму больш жыць!»
Кароль Агрыппа, (я) лічу сябе шчасьлівым, быць гатовым сягоньня да абароны ад усяго, у чым вінавацяць (мяне) жыды,
бо ты найлепш ведаеш усе звы́чаі жыдоўскія і спрэчныя пытаньні. Дык прашу цябе выслухаць мяне цярпліва.
ведаючы мяне здаўна́ — калі б захацелі сьведчыць, — што я як хварысэй жыў паводля найдасканальшае навукі веры нашае.
Дасягнуць якое спадзяюцца дванаццаць родаў нашых служачы ноччу і ўдзень рупліва. За гэту надзею вінавацяць мяне жыды, (о) кароль Агрыппа!
у палу́дзень, на дарозе, о каролю, (я) убачыў сьвятло зь неба, ярчэйшае за зьзяньне сонца, (якое) асьвяціла мяне і тых, што ішлі са мною.
І, як усе мы паваліліся на зямлю, (я) пачуў Голас, які прамовіў да мяне гаворачы жыдоўскай мовай: Саўла, Саўла, чаму перасьледуеш Мяне? Цяжка табе перці супраць ражна.
каб расчыніць ім вочы, каб зьвярнуцца ім ад цемры да сьвятла і ад улады шата́на да Бога, ды праз веру ў Мяне атрымаць дараваньне грахоў і ўдзел сярод пасьвячоных.
За гэта жыды, схапіўшы мяне ў Сьвятыні, памыка́ліся забіць (мяне).
Агрыппа ж сказаў да Паўлы: ты амаль што пераконваеш мяне стацца хрысьціянінам!
Паўла ж сказаў: маліў бы я Бога, каб наогул ня толькі ты але і ўсе, што слухаюць мяне сягоньня, сталіся такімі, як і я акрамя гэтых путаў.
А як (усе пасажыры) доўга ня елі дык Паўла, стануўшы сярод іх, сказаў: о мужчыны, трэба было паслухацца мяне ды ня плысьцí ад Крыту ды ўсьцерагчыся гэтага няшчасьця і ўтраты.
Яны, зрабіўшы мне допыт, хацелі (мяне) звольніць, бо ніякае сьмяротнае віны на мне няма.
бо загрубела сэрца народу гэтага, і вушыма цяжка чуюць, і вочы свае заплюшчылі, каб ня ўбачыць вачыма і ня пачуць вушыма ды сэрцам ня ўцяміць і ня навярнуцца (да Мяне), каб Я аздаравіў іх. (Гісая 6:9−10).
Што тычыць мяне, то я гатоў дабравесьціць і вам, што ў Рыме,
Бо грэх, злоўжываючы Загадам (Закона), ашукаў мяне і празь яго (Загад Закона) забіў (мяне разам са Хрыстом).
Дык што, добрае сталася для мяне сьмерцю? Хай ня будзе (такога)! Але грэх, каб быў выяўлены грахом, робіць мне сьмерць праз добрае (праз Загад), так што грэх стаў празьмерна грэшным праз Загад.
але ў чэлясах маіх бачу другі закон, які ваюе супраць закону розуму майго і бярэ мяне ў палон закону грэху, які знаходзіцца ў чэлясах маіх.
Няшчасны я чалавек! Хто вызваліць мяне ад гэтага цела сьмерці?
бо закон Духа Жыцьця ў Хрысьце Ісусе вызваліў мяне ад закону грэху і сьмерці.
што вялікі ў мяне смутак і няспынны боль сэрцу майму:
Але о, чалавек! Хто ты такі, што пярэчыш Богу? Ці скажа зьлепленая рэч таму, хто зьляпіў: чаму ты мяне зрабіў такой?
Гісая асьмеліваецца і кажа: «Я знойдзен тымі, хто Мяне ня шукаў, Я стаўся яўным для тых, што ня пыталіся пра Мяне».
І гэта ім ад Мяне Запавет, калі Я здыму (зь іх) грахі іхныя.
Бо і Хрыстос ня Сабе дагаджаў, але як напісана: «Зьнявагі тых, што зьняважаюць Цябе, зваліліся на Мяне».
Бо ня адважуся назваць што-небудзь, чаго (б) ні ўчыніў Хрыстос цераз мяне на послух паганаў словам і справаю,
як толькі накіруюся ў Гішпанію, прыйду да вас. Бо спадзяюся, праходзячы, убачыць вас, і вы праведзяце́ мяне туды, як сьпярша трохі нацешуся вамі.
Малю ж вас, браты, Госпадам нашым Ісусам Хрыстом і любоўю Духа змагацца разам са мною ў малітвах за мяне да Бога,
Вітайце Андроніка і Юнію, родзічаў маіх і вязьняў са мною, якія знакамітыя паміж Апосталамі, якія і нарадзіліся ў Хрысьце перш за мяне.
Вітае вас Гай, гасьцінны для мяне і ўсёй царквы. Вітае вас Эраст, скарбнік места, і Кварт, брат.
Бо Хрыстос паслаў мяне ня хрысьціць, але дабравесьціць ня ў мудрасьці слова, каб ня зьнясіліць крыж Хрыста.
Для мяне вельмі мала што дае, як судзіце аба мне вы ці людзі; я і сябе самога ня ацэньваю.
У гэтым маё апраўданьне перад тымі, хто судзіць мяне.
Але я з гэтага нічым ня скарыстаўся. І напісаў (я) гэта ня дзеля таго, каб так было для мяне. Бо мне лепей памерці, чым каб хто зьнішчыў славу маю.
І калі я з удзячнасьцю ем (нешта), дык чаму мяне ганьбаваць (за тое), за што я дзякую?
і, падзякаваўшы (Богу), паламаў і сказаў: прымеце, е́шце, гэта ёсьць Цела Маё, за вас лама́нае; гэтае рабеце на ўспамін пра Мяне.
Калі ж я ня разумею значэньня слова, то я буду для таго, хто гаворыць, чужаземцам, і той, хто гаворыць, для мяне — чужаземец.
У Законе напісана: замежнымі мовамі і іншымі вуснамі буду гаварыць народу гэтаму; і (нават) тады ня паслухаюць Мяне, — кажа Госпад.
У вас жа, магчыма, пажыву, або нават перазімую, каб вы мяне правялі, куды пайду.
Пагэтаму ніхто да яго ня мусіць паставіцца абыякава; але правядзіце яго ў міры, каб ён прыйшоў да мяне, таму што я разам з братамі чакаю яго.
Дык прымаючы гэткі намер, няўжо я тады выявіў лёгкадумнасьць? Ці тое, што я рашаю, рашаю па плоці, так што ў мяне бывае (адначасна) то «так, так», то «не, не»?
Бо калі я засмучаю вас, дык хто мяне пара́дуе, як ня той, хто засмучаны мной?
Калі хто засмуціў, (дык) ня мяне засмуціў, але (скажу), ня перабольшваючы, часткова ўсіх вас.
і ня толькі ягоным прыходам, але і суцяшэньнем, якім ён быў суцешаны вамі, калі ён расказваў нам пра вашу руплівасьць, пра ваш плач, пра вашу прыхільнасьць да мяне, так што я (яшчэ) болей узра́даваўся.
Бо што тычыць служэньня сьвятым для мяне лішне пісаць вам;
О, калі б вы (хоць) крыху былі цярплівымі да маёй няразумнасьці! Але вы і церпіце мяне.
Ёсьць праўда Хрыста ўва мне, таму пахвала гэта (за дабравешчаньне) у краях Ахаі ня будзе ад мяне адабрана.
Ізноў кажу: хай ніхто ня палічыць мяне няразумным; а калі ня так, дык прыміце мяне, хаця б як няразумнага, каб і мне хоць чым-небудзь пахваліцца.
Апрача звычайных (клопатаў) кожны дзень вакол мяне людзкая зборка, клопат аб усіх цэрквах.
У Дамаску намесьнік валадара Арэты пільнаваў места дамаскае жадаючы схапіць мяне;
Бо калі б я захацеў пахваліцца, дык ня буду няразумным, таму што скажу праўду; але я ўстрымліваюся, каб хто ня падумаў аба мне болей, чым ува мне бачыць альбо што ад мяне чуе.
І каб я ня ўзвышаўся церазмернай веліччу адкрыцьцяў, дано мне джала ў плоць: ангел шата́на, каб мяне гнясьці; каб я ня ўзвышаўся.
Тройчы я маліў Госпада аб тым, каб ён адступіўся ад мяне.
Я стаўся няразумным хвалючыся: вы мяне прыму́сілі. Вам належала б мяне хваліць; бо я ні ў чым ня маю нястачы перад вышэйшымі Апосталамі, хаця я і нішто.
каб ізноў, прыйшоўшы, ня пасароміў мяне Бог мой у вас, і каб ня аплакваць мне многіх, якія раней саграшылі і ня пакаяліся ў нячыстасьці і блудадзействе, і распусьце, якія яны ўчынілі.
Калі ж Богу, Які выбраў мяне ад улоньня маткі маёй і прыклікаў (мяне) праз Багадаць Сваю, стала заўгодна
і ня пайшоў у Ярузалім да тых, што былі раней за мяне Апосталамі, але пайшоў у Арабію і зноў вярнуўся ў Дамаск.
Адносна ж тых, што лічаць сябе не́чым, кім бы не́калі яны ня былі, для мяне гэта нічога ня значыць: Бог аблічча чалавека ня прымае (за нешта большае за Яго). Бо на мяне знакамітыя нічога ня ўсклалі,
я ўкрыжаваны са Хрыстом: жыву ўжо ня я, а жыве ўва мне Хрыстос; а тое, што я жыву цяпер у целе, то жыву верай у Сына Бога, Які палюбіў мяне і аддаў Сябе за мяне.
Прашу вас, браты, будзьце як я, таму што і я, як вы. Вы нічым мяне ня пакрыўдзілі:
і вы ня пагрэбавалі і ня пага́рдзілі мною пры выпрабаваньні маім у целе маім, але прынялі мяне, як Ангела Бога, як Хрыста Ісуса.
А са мной хай ня станецца такога! Я буду хваліцца хіба толькі крыжам Госпада нашага Ісуса Хрыста, якім для мяне раскрыжаваны гэты сьвет, і я для гэтага сьвету.
Урэшце, хай ніхто мяне ня абцяжарвае, бо я нашу раны Госпада Ісуса на цела маім.
Бо для мяне жыцьцё — Хрыстос, а сьмерць — набытак.
А калі жыць у целе гэта для мяне ёсьць плод дзейнасьці, дык ня ведаю, што выберу.
Дык цягне мяне і тое, і другое; маю жаданьне адыйсьці і быць з Хрыстом, (што для мяне) няпараўнальна лепш;
каб пахвала вашая ў Хрысьце Ісусе памнажалася празь мяне пры маім другім прыходзе да вас.
маючы такое ж змаганьне, якое вы бачылі ўва мне і цяпер чуеце пра мяне.
Урэшце, браты мае, радуйцеся ў Госпадзе. Пісаць вам тое, аб чым пішу, для мяне ня цяжка, а для вас натхняльна быць няпахіснымі.
Але што было для мяне выгодай, тое я палічыў дзеля Хрыста за марнасьць.
Я ж вельмі ўзрадаваўся ў Госпадзе, таму што вы ўжо ізноў пача́лі клапаціцца пра мяне, пра гэта вы і думалі, але ня мелі нагоды.
Кажу гэта ня таму, што маю патрэбу, бо я навучыўся быць здаволеным тым, што ў мяне ёсьць.
Усё магу ў Хрысьце, Які ўзмацняе мяне.
І вы ж ведаеце, піліппяне, што ў пачатку Дабравешчаньня, калі я выйшаў з Македоніі, ніводная царква ня прыняла́ ўдзелу адносна мяне ў сэнсе дораньня і прыняцьця, акрамя вас адных;
Пра мяне ўсё вам раскажа Тыхік, любасны брат і верны служыцель і супрацоўнік у Госпадзе,
і Ісус, называны Юстам, абодва з абрэзаных. Яны — адзіныя супрацоўнікі дзеля Валадарства Бога, якія былі дзеля мяне ўцехаю.
І дзякую Хрысту Ісусу Госпаду нашаму, Які ўмацаваў мяне і прызнаў мяне верным, паставіўшы на служэньне:
Таму ня саромейся сьведчаньня нашага Госпада, і ні мяне, вязьня Ягонага, але перанось разам са мною цяжкасьці Эвангельля паводля сілы Бога,
Май за ўзор праўдзівае вучэньне, якое ты пачуў ад мяне, зь верай і любоўю ў Хрысьце Ісусе.
Ты ведаеш тое, што ўсе, хто ў Азіі, сярод якіх Хвігел і Гермагэн, пакінулі мяне.
Хай Госпад зьлітуецца над домам Анісіхвора, таму што ён часта мяне падтрымліваў і ня саромеўся путаў маіх,
але апынуўшыся ў Рыме вельмі старанна шукаў мяне і знайшоў.
і што ты пачуў ад мяне пры многіх сьведках, тое перадай верным людзям, якія будуць здольнымі і другіх навучыць.
у перасьледаваньнях, у пакутах, такіх, якія мяне спасьціглі ў Антыёхіі, у Іконі, у Лістры; гэтыя перасьледаваньні я перанёс, і ад усіх мяне збавіў Госпад.
Урэшце чакае мяне вянок праведнасьці, які дасьць мне Госпад у Той Дзень, справядлівы Судзьдзя, — і ня толькі мне, але і ўсім, якія палюбілі прыход Ягоны.
Пасьпяшайся прыйсьці да мяне хутка.
Бо Дзімас пакінуў мяне, палюбіўшы цяперашні век, і пайшоў у Тэссалоніку, Крэскэнт — у Галятыю, Ціт — у Дальматыю,
Пры першай маёй абароне нікога са мной ня было, але ўсе мяне пакінулі. Няхай гэта ня будзе ім палíчана.
Але Госпад зьявіўся мне і ўмацаваў мяне, каб праз мяне Дабравешчаньне было спраўджана, і каб пачулі яго ўсе пагане; і я быў збаўлены з пашчы ільва.
І вызваліць мяне Госпад ад усякай ліхой справы і захавае для Свайго Нябеснага Валадарства, Якому слава ў вяках вякоў. Амін.
Калі пашлю да цябе Арцёма ці Цíхіка, пасьпяшайся прыйсьці да мяне ў Нікаполь, бо я вырашыў там перазімаваць.
ужо ня як раба, але больш чым як раба, як брата любаснага, асабліва для мяне; а для цябе яшчэ больш — і па целу, і ў Госпадзе.
Дык калі ты маеш мяне за супольніка, то прымі яго, як мяне.
А калі ён цябе чым-небудзь пакрыўдзіў альбо што вíнен табе, залічы гэтае на мяне.
І да каго з Ангелаў Ён калі-небудзь сказаў?: «сядзі праваруч Мяне, пакуль ні пакладу ворагаў Тваіх падножжам Ног Тваіх».
дзе спакушалі Мяне ба́цькі вашыя, выпрабоўвалі Мяне і бачылі Ўчынкі Мае сорак гадоў.
І ня будзе вучыць кожны блізкага свайго і кожны брата свайго, кажучы: “Спазнай Госпада”, таму што ўсе будуць ведаць Мяне, ад малога іхняга да дарослага іхняга.
Тады Я сказаў: “Вось іду, — у пачатку скрутку напісана пра Мяне, — каб выканаць, Божа, волю Тваю”».
Бо ведаем Таго, Хто сказаў: «у Мяне помста, Я адплачу, — кажа Госпад»; і яшчэ: «Госпад будзе судзіць народ Свой».
І калі я ўбачыў Яго, (я) упаў да Ягоных Ног, як мёртвы. І Ён паклаў на мяне Сваю правую Руку́, кажучы мне: Ня бойся; Я ёсьць Першы і Апошні,
Раджу табе купіць у Мяне золата, ачышчанае агнём, каб ты разбагацеў, і вопраткі белыя, каб (табе) апрануцца, і каб ня віда́ць быў сорам голасьці тваёй; ды вочнай мазяй памаж вочы твае, каб бачыць.
Пасьля гэтага я глянуў, і вось дзьверы адчыненыя на небе, і ранейшы голас, які я чуў быццам (гук) трубы, які гаварыў да мяне, кажа: узыйдзі сюды, і (Я) пакажу табе, што мусіць стацца пасьля гэтага.
І загаварыў адзін із старэйшынаў, пытаючыся ў мяне: гэтыя апрану́тыя ў белыя вопраткі, хто яны і адкуль прыйшлі?
І голас, які я пачуў зь Неба, ізноў загаварыў да мяне і сказаў: пайдзі, вазьмі мале́нькі разгорнуты скру́так, (што) у руцэ Ангела, што стаіць на моры і на зямлі.
І прыйшоў адзін із сямёх Ангелаў, што мелі сем чараў, і прамовіў да мяне, кажучы мне: падыдзі, я пакажу табе суд (над) вялікай блудадзейкай, якая сядзіць на водах многіх,
І ён завёў мяне ў пустэльню ў духу, і я ўбачыў жанчыну, якая сядзіць на зьверы барвовым, поўным імёнаў блюзьнерскіх, які мае сем галоў і дзесяць рогаў.
І прыйшоў да мяне адзін із сямёх Ангелаў, якія мелі сем чараў, напоўненых сямёма плягамі апошнімі, і загаварыў са мною, кажучы: хадзі, я пакажу табе маладую Ягняка, жонку.
І ён узьнёс мяне ў духу на гару вялікую і высокую, і паказаў мне места вялікае, сьвяты Ярузалім, які спускаецца зь Неба ад Бога,
